cukrzyca.pdf

(137 KB) Pobierz
2180521 UNPDF
CZYNNO
ŚĆ WEWNATRZWYDZIELNICZA TRZUSTKI
Komórki wysp trzustki produkują
kom B- insulinę (75%) jest ich najwięcej
kom A- glukagon (20%)
kom D - somatostatynę (7%)
kom PP- polipeptyd trzustkowy (2%)
wydzielanie insuliny i somatostatyny jest stymulowane przez glukagon.
somatostatyna hamuje uwalnianie insuliny i glukagonu.
insulina hamuje wydzielanie glukagonu
INSULINA
powstaje z proinsuliny po odłączeniu polipeptydu C
wyzwalanie insuliny rozpoczyna się z chwilą przekroczenia stęż glukozy w osoczu- 5,5mmol/l
(100mg%) po połączeniu glukozy ze swoistymi rec. na kom. B
glukoza wchłonięta z przewodu pokarmowego silniej niż po podaniu dożylnym pobudza wydzielanie
insuliny, ponieważ hormony przewodu pokarmowego wydzielone dodatkowo stymulacją przez pokarm
pobudzają kom. B
obecność rec. insulinowych i połączenie z nimi insuliny są niezbędne do zapoczątkowania zależnych od
niej procesów metabolicznych
Receptory insulinowe znajduj
ą się na wielu komórkach, ale najważniejsze w
:
tkanki tłuszczowej
mięśniach
wątrobie
Insulina jest hormonem anabolicznym który
. 1 umożliwia wchłanianie do komórki glukozy, aminokwasów i kwasów tłuszczowych
. 2 aktywuje procesy anaboliczne i hamuje kataboliczne poprzez fosforylację i defosforylację enzymów
. 3 indukuje powstawanie w komórkach wysokoenergetycznych substratów przemian metabolicznych
Aktywuje lipazę lipoproteinową. Substratem dla niej są TAG osocza, a powstałe w wyniku hydrolizy kwasy
tłuszczowe wchodzą do komórki, gdzie ulegają reestryfikacji
=> Dzia
Związane z regulacją gospodarki węglowodanowej - dotyczy aktywacji transportu glukozy do adypocytów z
następczym jej metabolizmem i wytworzeniem substancji do produkcji KT tj. acetyloCo-A oraz wytwarzany
w cyklu pentozowym NADPH.
W wyniku przemiany glukozy powstaje L- glicerofosforan potrzebny do estryfikacji KT. Pod wpływem
insuliny w kom. tłuszczowych gromadzą się TAG i tym samym zmniejsza się ilość w surowicy krwi.
=>
GLUKAGON
Podstawowymi bodźcami dla wydzielania glukagonu są aminokwasy i hormony przewodu
pokarmowego.
Hamują jego uwalnianie kwasy tłuszczowe i somatostatyna
Podwyższenie stęż. glukozy we krwi obniża wydzielanie glukagonu poprzez pobudzanie uwalniania
insuliny
Zwiększa lipolizę
Dzia
Najpełniej działanie insuliny ujawnia się w komórkach tłuszczowych.
Wpływa pośrednio i bezpośrednio na metabolizm lipidow.(lipaza lipoproteinowa)
=>
łanie bezpośrednie:
łanie pośrednie:
W mi
aktywacji transportu do komórek glukozy i aminokwasów
przyspieszaniu metabolizmu glukozy i wytworzeniu z niej glukagonu
ęśniach działanie insuliny poleca na:
CUKRZYCA TYPU I (diabetes melitus)
Jest to cukrzyca zależna od insuliny, dawniej zwana cukrzycą wieku młodzieńczego.
Charakteryzuje się szybkim narastaniem objawów klinicznych i zaburzeń metabolicznych -> śpiączki
cukrzycowej.
DEFINICJA CHOROBY
stan przewlekłej hipoglikemii będący następstwem działania czynników genetycznych i
środowiskowych
przewlekła choroba powodowana całkowitym brakiem lub częściowym niedoborem insuliny. Jej
następstwem są zaburzenia przemiany węglowodanów, tłuszczów i białek oraz naruszenie struktury bądź
funkcji narządów wewnętrznych i ketoza (zwiększona ilością ciał ketonowych we krwi). Choroba jest
następstwem genetycznie uwarunkowanych i nabytych zaburzeń przebiegających z upośledzoną
tolerancją na glukozę
upośledzenie mechanizmu transportu glukozy przez błony komórkowe oraz zaburzenia przemian
wewnątrzkomórkowych spowodowanych niedoborem insuliny
ównanei dochodzi dodatkowo zwiększanie wydzielania:
glukagonu,
hormonu wzrostu,
kortyzolu
katecholamin
Zapadalność (incidence) wynosi 2-3% populacji (USA 5%)
Największa chorobowość (prevalence) wśród społeczeństw bogatych
W Polsce 1,5 mln osób (połowa ma ponad 60 lat)
Przy zachorowaniu w młodości średni okres przeżycia zmniejsza się o połowę, u dorosłych odbiera 5 lat
życia
100 mln ludzi choruje na świecie
łeczna
OBJAW BRZASKU (dawniej phenomen)
po w miarę stałej glikemii nocnej nagłe narastanie stężenia glukozy rano (zwykle miedzy 5°°-9°°)
spowodowany zwiększonym nocnym uwalnianiem GH i dobowym uwalnianiem glikokortykoidów ważny
jest przy interpretacji oznaczeń glikemii określanej rutynowo na czczo w godzinach porannych
OBJAWY KLINICZNE
a) hiperglikemia- <120mg% (Prawidłowe stężenie glukozy we kiwi- norma: 72-100 (110)mg%)
zmniejszone wnikanie glukozy do wnętrza komórek
zmniejszone zużycie glukozy w tkankach
zwiększone wytwarzanie glukozy w wątrobie (glukoneogeneza)
b) poliuria- jest wynikiem diurezy osmotycznej. Odwodnienie hipertoniczne (obie przestrzenie zewnątrz i
wewnątrzkomórkowa zmniejszają się)-podobnie jak przy moczówce prostej i biegunkach wraz z
moczem tracona jest glukoza,oraz jony Na,K-głównie,P
c) glikozuria- utrata materiału energetycznego (4,1 kcal/ g glukozy)
d) polidypsja- skutek odwodnienia i hiperosmolarności płynów głownie ECF
e) ketoza i kwasica metaboliczna
f) mikro i makro angiopatie- dusznica bolesna, retinopatia, chromanie przestankowe, bóle kończyn w
spoczynku, stopa cukrzycowa
g) mono(rzadko) i polineuropatia i neuropatia wegetatywna -> trudności w oddawaniu moczu, biegunki,
zaparcia
h) zaburzenia miesiączkowania, impotencja
i) zmiany skórne
W cukrzycy niewyr
Cukrzyca jako choroba spo
PRÓG NERKOWY- stężenie glukozy we krwi powyżej-180mg% (prowadzi to do wzrostu wydzielania
wody z organizmu a więc do odwodnienia)- jest to maksymalne stężenie glukozy które może być
przetwarzane przez nerki i zaczyna być wydalane z moczem
HIPOGLIKEMIA (stężenie glukozy <2,5 mmol/l (40-50mg%)
Cechy kliniczne hipoglikemii
pobudzenie układu współczulnego - wzmożona ruchliwość, tachykardia, niepokój, potliwość, nadmierne
uczucie głodu, nerwowość, śpiączka -drgawki kloniczno - toniczne, zaburzenia świadomości (senność) aż
do utraty przytomności->zgonu
Dwa rodzaje hipoglikemii:
1) reaktywna
2) głodowa
Do reaktywnych zaliczamy
. 1 hipoglikemię reaktywną samoistną, o nieznanej etiologii, występuje kilka h po spożyciu posiłku
. 2 Hipoglikemię u osób z cukrzycą II typu, w której działanie insuliny przewyższa zapotrzebowanie
organizmu
. 3 hipoglikemię po operacji żołądka - zbyt szybkie przejście przez górny odcinek przewodu pokarmowego
powoduje przyspieszenie jego wchłaniania i hiperinsulinemię
1. choroby genetyczne związane ze spichrzaniem glikogenu
2. nadmierne wydzielanie insuliny przez hormonalnie czynne guzy (wyspiak)
3. obniżenie aktywności hormonów działających przeciwstawnie do insuliny (ch. Addisona)
4. stosowanie zbyt dużych dawek insuliny niewydolność wątroby- upośledzenie glukoneogenezy
POSTĘPOWANIE
przytomnym-podać szybko coś do zjedzenia (najlepiej słodkie)
nieprzytomnym - podajemy dożylnie glukozę, lub podskórnie glukagon lub podajemy hormony kory
nadnerczy
. 1 ŚPIĄCZKA KETONOWA
Ketoza jest następstwem spadku tkankowego zużycia glukozy, która niezależnie od przyczyny zawsze
pobudza rozpad tłuszczów i białek (niedobór glukozy i głodzenie spada katabolizm białek)
wytwarzanie glukozy w procesie glukoneogenezy
przemiana aminokwasów ketogennych w ketony
↑ ilości glukagonu i GH -> wielokrotny ↑ lipolizy w adipocytach
↑ wychwytu FFA - > B- oksydacja FFA
powstawanie dużych ilości fragmentów dwuwęglowych acetyloCo-A
niedobór kw.szczawiooctowego (produktu karboksylacji pirogronianu)
omijanie cyklu Crebsa
ostry niedobór insuliny lub głodzenie
-> katabolizm białek
-> wytwarzanie glukozy w procesie glukoneogenezy
zmiana metabolizmu w ustroju
-> przemiany aminokwasów ketogennych => KETONY
wzrost glukagonu,GH
wielokrotny wzrost lipolizy w adipocytach
Do g
łodowych zaliczamy
POWIK
ŁANIA CUKRZYCY
->wzrost wychwytu FFA przez wątrobę
B-oxydacja FFA
-> powstawanie dużych ilości fragmentów dwuwęglowych (acetylo-CoA)
-> niedobór kwasu szczawiooctowego (produktu katabolizmu pirogronianu)
-> omijanie cyklu Crebsa
-> niewtaczanie cyklu biosyntezy FA
-> dekarboksylacja wzrostu pirogronianu do acetylo-CoA
*2 acetylo-CoA -> aceto-acetylo-CoA ewentualnie kondensacja =>B-OH-B-metyloglutarylo-CoA
acetooctan .
Redukcja karboksylacja
kwas B-hydroksymasłowy
aceton
ŚPIĄCZKA KETONOWA
ilości ketonów bardzo znaczna- rzędu kilkuset g/d
ketonemia (>7mmol/l) i ketonuria
spadek pH krwi poniżej 7 i spadek ↓ zasobu zasad-> kwasica metaboliczna niewyrównana->pobudza ↑
glukoneogenezę, rozpad białek i lipidów
zmiany elektrolitowe wewnątrz i zewnątrzkomórkowe-spadek ↓ K, Na. Mg, fosforanów
hipowolemia-> wstrząs oligowolemiczny
zaburzenia świadomości np. senność,dezorientacja,bóle głowy, zaburzenia widzenia
10-15% osób może umrzeć ze śpiączką
ŚPIĄCZKA HIPEROSMOLARNA
niezwykle ↑ nasilony zespół odwodnienia hipertonicznego bez ketozy, w wieku podeszłym niekiedy
dyskretna ketoza
bardzo znaczna ↑ hiperglikemia (często > 50 mmol/l) ok. 1000mg%
diureza osmotyczna 5-8 l/d =>bardziej nasilone odwodnienie
głęboka ↑ hiponatremia i hipokaliemia (wydalanie z moczem)
RKZ zazwyczaj zachowane
Wyższe poziomy glukozy
Ketoza nie jest tak bardzo nasilona jak w przypadku śpiączki ketonowej
Klinicznie:
odwodnienie
wstrząs
niewydolność nerek
ŚPIĄCZKA MLECZANOWA
rzadkie powikłanie cukrzycy, ale 80-90% śmiertelne
wynik zaburzeń równowagi mleczan/ pirogronian=l 0
-> utlenowania tkanek -> ↑ glikolizy beztlenowej -> ↓ potencjału redoks-> ciężka kwasica
metaboliczna -> zwiększenie ilości kwasu mlekowego>7 mmol/1
często współistniejąca ketoza
trudności diagnostyczne
ŁE POWIKŁANIA CUKRZYCY
zespół swoistych zmian w nerkach po długim czasie trwania cukrzycy typu I
spowodowany mikroangiopatią -> niewydolność nerek z nadciśnieniem i białkomoczem -> retinopatia
retinopatia cukrzycowa
angiopatia nieproliferacyjna siatkówki
retinopatia proliferacyjna
znaczne pogarszanie widzenia do ślepoty włącznie
zaćma, jaskra-mikroangiopatią- zmiany dotyczące siatkówki
makroangiopatia cukrzycowa
- objawy zależne od nasilenia przedwczesnej miażdżycy- najczęściej
zwężenia naczyń kończyn dolnych -> martwicy stopy (stopa cukrzycowa)-> zaburzenia ciepłoty, zmiany
troficzne, utrudnione gojenie (zmiany najczęściej dotyczą palucha) Choroba niedokrwienna serca->
PRZEWLEK
nefropatia cukrzycowa -
Najczęściej jako postać przewlekła z zajęciem n. obwodowych:
parestezja
bóle kończyn
zaburzenia czucia głębokiego i powierzchownego
intensywne bóle nocne stóp
neuropatia trzewna
Niekiedy mononeuropatie nn. Czaszkowych
Neuropatia wegetatywna
sercowo- naczyniowa
przewodu pokarmowego
układu moczowego
impotencja i wsteczne ejakulacja
bezpłodność
H1POGLIKEMIA i NEUROGLIKEM1A
Przy niewystarczającej podaży węglowodanów do utrzymania funkcji neuronów
Ryzyko uszkodzenie OUN, w cukrzycy najczęściej efekt leków hipoglikemizujących lub alkoholu
Potrzebna energiczna terapia: wlew glukozy stężonej (20%), glukagon, kortyzol
Przyczyny:
cukrzyca
leki hipoglikemizujące
guz insulinoma lub przerost aparatu wyspowego trzustki
zapalenia trzustki
niewydolność przysadki
niewydolność nadnerczy, tarczycy ryzyko uszkodzenia OUN =>energiczna terapia, wlewy glukozy,
glukagon, kortyzol
KLASYFIKACJA CUKRZYCY I INNYCH STANÓW NIETOLERANCJI GLUKOZY
Postacie kliniczne cukrzycy:
1) CUKRZYCA TYPU
a) TYP I - insulinozależna młodzieńcza
uszkodzenie wysp ze zniszczeniem komórek B
brak lub bardzo znaczny niedobór insuliny
predyspozycja genetyczna: HLA B8, B15. B18, B40, DR 3 . DR4
zakażenia wirusowe: Coxackie B 4 . mumps, rubella, HIV, CMV(cytomegalowirus)
często w skojarzeniu z innymi chorobami autoimmunizacyjnymi:
choroba Basedowa (typowa nadczynność tarczycy), choroba Hashimoto (limfocytarne zapalenie
gruczołu tarczowego),
pierwotna niedoczynność kory nadnerczy,
niedokrwistość Addisona Biermera,
bielactwo
względnie często skojarzenie z chorobami autoimmunizacyjnymi:
pierwotna niedoczynność przytarczyc,
myasthenia gravis,
choroba trzewna.
autoimmunizacyjne choroby wątroby (głównie zapalne)
autoimmunizacja - obecnością przeciwciał przeciw wyspowych, przeciw cytoplazmie kom. B, przeciw
insulinowych i cytotoksycznych wobec kom B u 85% chorych w pierwszych tygodniach choroby:
chorują przeważnie ludzie młodzi
objawy często dramatyczne
szybka i znaczna utrata ciężaru ciała
wielomocz
ketoza
mnogie zawały Zaburzenia ukrwienia mózgu-> udary
neuropatia cukrzycowa (dotycz
ące naczyń obwodowych)
Zgłoś jeśli naruszono regulamin