Konstytucja Królestwa Polskiego z 1815 roku.pdf
(
118 KB
)
Pobierz
184596304 UNPDF
Konstytucja Królestwa Polskiego z 1815 roku
Ustawa Konstytucyjna Królestwa Polskiego
z dnia 27 listopada 1815 roku.
TYTUŁ I Stosunki polityczne Królestwa
Art. 1
Królestwo Polskie jest na zawsze połączone z Cesarstwem Rosyjskim.
Art. 2
Stosunki cywilne i polityczne, które jemu naznaczamy, jako też i związki to połączenie ustalić
mające, objęte są niniejszą ustawą, którą mu nadajemy.
Art. 3
Korona Królestwa Polskiego jest dziedziczną w osobie naszej i naszych potomków, dziedziców i
następców podług porządku następstwa, ustanowionego dla tronu cesarsko – rosyjskiego.
Art. 4
Ustawa konstytucyjna oznacza sposób i prawidła sprawowania władzy najwyższej.
Art. 5
Król w przypadku swojej nieprzytomności mianuje namiestnika, który powinien mieszkać w
Królestwie. Namiestnik podług woli odwołanym być może.
Art. 6
Gdy król nie będzie mianował swym namiestnikiem książęcia cesarsko – rosyjskiego, wybór ten
padać nie może tylko na rodaka albo na osobę, której król nada naturalizację stosownie do prawideł
ustanowionych przez artykuł 33.
Art. 7
Namiestnik będzie mianowany przez akt publiczny. Akt takowy oznaczy wyraźnie rodzaj i
rozciągłość władzy, jaka mu będzie powierzoną.
Art. 8
Stosunki polityki zewnętrznej naszego Cesarstwa będą wspólne naszemu Królestwu Polskiemu.
Art. 9
Sam tylko panujący będzie miał prawo oznaczyć uczestnictwo Królestwa Polskiego do wojen przez
Rosję toczonych, jako też do traktatów pokoju i handlowych, które by to mocarstwo zawierać
mogło.
Art. 10
W każdym przypadku wprowadzenia wojsk rosyjskich do Polski lub wojsk polskich do Rosji lub w
przypadku przechodu tychże wojsk przez jaką prowincję jednego z dwóch państw utrzymanie ich i
koszta przechodu ponoszone zostaną całkowicie przez kraj, do którego należeć będą. Wojsko
polskie nie będzie nigdy użyte za granicami Europy.
TYTUŁ II Zaręczenia ogólne
Art. 11
Religia katolicko – rzymska wyznawana przez największą część mieszkańców Królestwa Polskiego
będzie przedmiotem szczególniejszej opieki rządu, nie uwłaczając przez to wolności innych
wyznań
, które wszystkie bez wyłączenia obrządki swe całkowicie i publicznie pod protekcją rządu
odbywać mogą.
Różność wyznań chrześcijańskich nie będzie stanowić żadnej przeszkody w używaniu praw
cywilnych i politycznych.
Art. 12
Duchowieństwo wszystkich wyznań jest pod protekcją i dozorem praw i rządu.
Art. 13
Fundusze posiadane teraz przez duchowieństwo katolicko – rzymskie i przez duchowieństwo
grekounickie, jako też te, które mu nadamy przez szczególne postanowienie, będą uznane za
własność niewzruszoną i wspólną całej hierarchii duchownej, skoro rząd wskaże i przeznaczy
wzwyż wspomnianemu duchowieństwu dobra narodowe składać mające jego uposażenie.
Art. 14
W senacie Królestwa Polskiego zasiadać będzie tyle biskupów obrzędu katolicko – rzymskiego, ile
prawo oznaczy województw. Zasiadać będzie prócz tego biskup grekounicki.
Art. 15
Duchowieństwo wyznania ewangelicko-augsburskiego i wyznania ewangelicko reformowanego
używać będzie wsparcia rocznego, które im nadamy.
Art. 16
Wolność druku jest zaręczona. Prawo przepisze środki ukrócenia jej nadużyciów.
Art. 17
Prawo rozciąga swą opiekę zarówno do wszystkich obywateli bez żadnej różnicy stanu i powołania.
Art. 18
Starodawne prawo kardynalne:
neminem captivari permittimus, nisi iure victum
[1]
[
1] stosować się
będzie do wszystkich mieszkańców wszelkiego stanu podług następujących prawideł:
Art. 19
Nikt nie będzie mógł być zatrzymanym, tylko podług form i w przypadkach prawem oznaczonych.
Art. 20
Powody zatrzymania powinny być natychmiast oznajmione w piśmie osobie zatrzymanej.
Art. 21
Każda osoba zatrzymana stawioną będzie najpóźniej w trzech dniach przez sąd właściwy końcem
jej wybadania lub osądzenia podług form przepisanych. Jeżeli będzie uniewinnioną przez pierwsze
śledztwo, wróconą jej natychmiast wolność zostanie.
Art. 22
W przypadkach prawem dozwolonych ktokolwiek złoży rękojmię, powinien być natychmiast
tymczasowo uwolnionym.
Art. 23
Nikt karanym być nie może, tylko na mocy trwającego
prawa
i wyroku właściwego sądu.
Art. 24
Każdemu Polakowi wolno będzie przenosić się z swą osobą i swym majątkiem podług form
prawem oznaczonych.
Art. 25
Skazany na karę będzie ją ponosić w Królestwie. Nikt nie będzie mógł być z kraju wywożonym
wyjąwszy w przypadkach wywołania prawem oznaczonych.
Art. 26
Wszelka własność jakiegokolwiek nazwiska i rodzaju czyli się znajduje na powierzchni, czyli we
wnętrznościach ziemi, do kogokolwiek bądź należąca, jest świętą i nietykalną. Żadna władza nie ma
prawa jej naruszyć pod jakim bądź pozorem. Ktokolwiek nachodzi cudzą własność za gwałciciela
bezpieczeństwa publicznego uważanym i jako taki karanym będzie.
Art. 27
Rząd wszelako ma prawo wymagać od każdego odstąpienia własności z powodu użyteczności
publicznej za sprawiedliwym i poprzednim wynagrodzeniem. Prawo oznaczy formy i przypadki, do
których powyższe prawidło będzie się mogło stosować.
Art. 28
Wszystkie czynności publiczne: administracyjne, sądowe i wojskowe bez żadnego wyłączenia
odbywać się będą w języku polskim.
Art. 29
Urzędy
publiczne, cywilne i wojskowe nie będą mogły być sprawowane [jak] tylko przez Polaków.
Urzędy prezesów sądów pierwszej instancji, komisji wojewódzkich i trybunałów apelacyjnych,
członków rad wojewódzkich, urzędy poselskie i deputowanych na sejm, jako też urzędy senatorskie
nie mogą być powierzane [jak] tylko właścicielom gruntowym.
Art. 30
Wszyscy urzędnicy publiczni w administracji mogą być odwołani do woli przez tęż samą władzę,
która ich mianuje. Wszyscy bez żadnego wyłączenia są odpowiedzialni za swe urzędowanie.
Art. 31
Naród polski mieć będzie wiecznymi czasy reprezentację narodową w sejmie złożonym z króla i
dwóch izb, z których pierwsza składać się będzie z senatu, druga - z posłów i deputowanych od
gmin.
Art. 32
Każdy cudzoziemiec, skoro się wylegitymuje, używać będzie zarówno z innymi mieszkańcami
protekcji praw i korzyści przez nią nie zaręczonych. Będzie mógł równie jak oni pozostać w kraju
lub się z niego wynieść zachowując wydane przepisy, powrócić, nabywać własności gruntowej i
podać się do uzyskania naturalizacji.
Art. 33
Każdy cudzoziemiec stawszy się właścicielem, uzyskawszy naturalizację, nauczywszy się języka
polskiego i pięć lat w kraju nienagannie zamieszkawszy może być przypuszczonym do urzędu
publicznego.
Art. 34
Wszelako król mocen będzie bądź z własnej woli, bądź na przedstawienie rady stanu przypuścić
cudzoziemców z zdolności znakomitych do urzędów publicznych, nie objętych artykułem
dziewięćdziesiątym.
TYTUŁ III O rządzie
Rozdział I O królu
Art. 35
Rząd jest w osobie króla. Król sprawuje władzę wykonawczą w całej swej rozciągłości. Wszelka
władza wykonawcza lub administracyjna od niego tylko pochodzić może.
Art. 36
Osoba królewska jest święta i nietykalna.
Art. 37
Wszystkie akta publiczne sądów, trybunałów i magistratur jakich bądź pod królewskim wydane
będą imieniem. Monety i stemple nosić będą oznakę przez niego wskazaną.
Art. 38
Kierunek siły zbrojnej w pokoju i wojnie, jako też mianowanie dowódców i oficerów należą
wyłącznie do króla.
Art. 39
Król rozrządza dochodami państwa stosownie do ułożonego budżetu, a przez siebie
potwierdzonego.
Art. 40
Prawo wydawania wojny i zawierania traktatów i umów wszelkich zachowane jest królowi.
Art. 41
Król mianuje senatorów, ministrów, radców stanu, referendarzy, prezesów komisji wojewódzkich,
prezesów i sędziów różnych sądownictw, do nominacji królewskiej zachowanych, agentów
dyplomatycznych i handlowych tudzież wszystkich innych urzędników administracyjnych bądź
przez siebie bezpośrednio, bądź przez upoważnione do tego od siebie władze.
Art. 42
Król mianuje arcybiskupów i biskupów różnych wyznań, sufraganów, prałatów i kanoników.
Art. 43
Prawo ułaskawienia zachowane jest wyłącznie królowi, który jest mocen darować lub zamienić
karę.
Art. 44
Do panującego należy ustanowienie, urządzenie i rozdawnictwo orderów cywilnych i wojskowych.
Art. 45
Wszyscy nasi następcy do Królestwa Polskiego powinni się koronować jako królowie polscy w
stolicy, podług obrządku, jaki ustanowimy, i wykonają następującą przysięgę:
Przysięgam i przyrzekam przed Bogiem i na Ewangelię, iż ustawę konstytucyjną zachowywać i
zachowania jej wszelkimi siłami przestrzegać będę.
Art. 46
Do króla należy prawo nadania szlachectwa, naturalizacji i tytułów honorowych.
Art. 47
Wszelkie rozkazy i postanowienia królewskie powinny być zaświadczone podpisem ministra
naczelnika wydziału, który będzie odpowiedzialnym za wszystko, co by te rozkazy lub
postanowienia obejmować mogły przeciwnego konstytucji i prawom
Rozdział II O regencji
Art. 48
Przypadki regencji, które są lub będą dopuszczone w Rosji, równie jak władza i atrybucje regenta
będą wspólne Królestwu Polskiemu i określone tymiż samymi prawidłami.
Art. 49
W przypadku regencji minister sekretarz stanu winien jest pod osobistą odpowiedzialnością donieść
namiestnikowi o ustanowieniu regencji rosyjskiej.
Art. 50
Namiestnik otrzymawszy uwiadomienie regencji rosyjskiej i doniesienie ministra sekretarza stanu
zwoływa senat dla obrania członków regencji Królestwa.
Art. 51
Regencja królewska składać się będzie z regenta rosyjskiego, z czterech członków przez senat
wybranych i z ministra sekretarza stanu. Zasiadać będzie w stolicy Cesarstwa Rosyjskiego pod
prezydencją regenta.
Art. 52
Władza regencji będzie taż sama, co i króla, wyłączywszy, że nie będzie mogła mianować
senatorów i że wszystkie jej mianowania ulegają potwierdzeniu króla, który obejmując rządy może
je odwołać, i że postanowienia jej wychodzić będą w imieniu króla.
Art. 53
Mianowanie i odwołanie namiestnika zależy od regencji podczas jej rządu.
Art. 54
Gdy król obejmie rządy, każe regencji zdać sobie sprawę z jej działań.
Art. 55
Członki regencji odpowiadają z osób i majątków za wszystko, co by zdziałali przeciwnego
konstytucji i prawom.
Art. 56
W przypadku śmierci członka regencji, senat, zwołany przez namiestnika, miejsce wakujące
zapełnia. Regencja mianuje sekretarza stanu.
Art. 57
Członki regencji przed udaniem się do stolicy Cesarstwa Rosyjskiego wykonają przysięgę w
obliczu senatu i przyrzekną wierne zachowywanie konstytucji i praw.
Art. 58
Regent rosyjski wykona tąż samą przysięgę w obliczu członków regencji Królestwa.
Art. 59
Minister sekretarz stanu będzie obowiązanym wykonać podobnąż przysięgę.
Art. 60
Akt wykonania przysięgi przez regenta przesłany będzie senatowi polskiemu.
Art.61
Akt wykonania przysięgi przez ministra sekretarza stanu będzie również przesłanym senatowi
polskiemu.
Art. 62
Akt wykonania przysięgi przez członków regencji będzie przesłany przez senat polski regentowi
rosyjskiemu.
Rozdział III O namiestniku i o Radzie Stanu
Plik z chomika:
PYSIO1987
Inne pliki z tego folderu:
Mała konstytucja z 17 października 1992 roku.pdf
(122 KB)
Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z 22 lipca 1952 roku.pdf
(128 KB)
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 23 kwietnia 1935 roku.pdf
(182 KB)
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 17 marca 1921 roku.pdf
(103 KB)
Mała Konstytucja z 1919 roku.pdf
(57 KB)
Inne foldery tego chomika:
[ Geschichte ]
A T L A S Y I E N C Y K L O P E D I E
bogusław wołoszański
Budownictwo
BUDOWNICTWO (nazwa chomika)
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin