Scenariusze zaj z zastosowaniem metody twórczej R.Labana.doc

Zabawa

Temat, polecenie

Uwagi

Zaproszenie do tańca

Wyczucie własnego ciała.

Zatańczmy tak, jak podpowiada muzyka.

Muzyka o zmiennym rytmie i nastroju.

Jeże. Powitanie

Pokażcie, jak bawią się jeże
w kopcach liści. Powitajmy swoje części ciała. Łokieć wita się z piętą, kciuk z pośladkiem.

Rytmy

Wyczucie ciała i czasu.

Posłuchajcie uważnie rytmu,
jaki zagram na bębenku. Spróbujcie dostosować swój krok do tego rytmu.

Naprzemienny rytm.

Rajd samochodowy

Odbywa się wielki rajd samochodowy. Biorą w nim udział różne samochody, jakie wam pokazuję.

Pokaz ilustracji rajdowych i retro.

Ufoludki

Na Ziemi wylądowały ufoludki.
Jak one poruszają się na naszej planecie, podpowie wam muzyka!

Muzyka o szybko zmieniającym się rytmie i tempie.

Wąż

Wyczucie przestrzeni.

Dobieracie się po pięcioro- sześcioro,. Ustawcie się jedne
za drugim. Udajmy węża. Głowa węża chce dotknąć swego ogona,
ale ogon wcale na to nie ma ochoty. Pokażcie jak może wyglądać
ta wężowa zabawa.

Owocobranie

W sadzie dojrzały owoce. Musimy wszystkie oberwać. Pokażcie jak to robicie.

Piszemy ciałem

Zamknijcie oczy. Wyobraźmy sobie szlaczek, jaki chcielibyście narysować. Otwórzcie oczy. Biegnijmy po tym szlaczku.

Rusałki

Rozwijanie płynności ruchów. Rusałki tańczyły po tafli jeziora.
Na przerwę w muzyce zamieniały się w kamienne posążki. Pokażcie,
jak wyglądał ten taniec.

Muzyka, np. „Kujawiak” Wieniawskiego

Nad morzem

Jesteśmy nad morzem i brodzimy
po wodzie. Co chwilę napływa olbrzymia fala. Próbujemy przed nią uciekać. Pokażcie, jak może
to wyglądać.

Gumowa zabawka

Adaptacja ruchów własnych
do ruchów partnera lub grupy.

Dobierzemy się parami. Jedno z was jest gumową zabawką, a drugie próbuje próbuje je nadmuchać.

Dziecko – gumowa zabawka wykonuje ruchy tylko tymi częściami ciała, które są nadmuchiwane.

Zmiana ról w parach

Śledztwo

Jedno z was jest detektywem,
a drugie osobą przez niego śledzoną. Pokażcie, jak pracuje detektyw.

Zmiana ról w parach

Wizyta w ZOO

Proszę, by jedno z was pokazało nam różne zwierzęta w ZOO. Pozostali będą naśladować ruchy pokazującego i odgadywać, co to za zwierzę.

Pobudka

Wyczucie własnego ciała.

Pokażcie, jak wygląda wasze ranne budzenie się i co robicie
po przebudzeniu.

Człowiek wąż

Jesteśmy aktorami w cyrku. Mówią
o nas człowiek – wąż. Pokażcie,
co taki człowiek potrafi zrobić
ze swoim ciałem.

Bal

Jesteśmy na wielkim balu. Tańczymy tak, jak podpowiada nam muzyka.

Popularne melodie (walc, tango, rock, itp.)

Jesień

Wyczucie ciężaru i czasu.

Pada deszcz. Idziemy pod parasolem. Nagle zrywa się potworny wiatr. Szarpie nami próbuje porwać nam parasol.

Muzyka dostosowana do treści zadania

Zbieramy kamienie

W sali porozrzucane są wielkie i małe kamienie. Spróbujmy uporządkować salę i złożyć kamienie na jednym miejscu.

Nauczyciel wskazuje miejsce w sali.

Trening ciężarowca

Jesteśmy sportowcami – ciężarowcami. Podnosimy sztangę. Za każdym razem jest ona cięższa
i nie zawsze udaje nam się podnieść ją do góry. Pokażcie, jak może wyglądać trening ciężarowca.

Roboty

Wyczucie przestrzeni.

Jesteśmy robotami, które nie mogą zmienić kierunku poruszania się. Roboty idą tak, jak będę pokazywała.

Nauczyciel pokazuje na kartce drogę poruszania się robotów.

Ciuciubabka

Wyobraźcie sobie, że macie zasłonięte oczy. Próbujemy łapać kolegę.

Litery

Idziemy tak, byśmy napisali wielką literę „L”, małą literę „c”, wielką literę „M”.

Taniec motyli

Rozwijanie płynności ruchów.

Jesteśmy motylami, które fruwają
nad łąką pełną kwiatów. Zmęczone odpoczywają na kwiatach i zasypiają.

Muzyka spokojna
i pogodna.

Szukamy drogi w lesie.

Wyjechaliśmy na wycieczkę do lasu. Zgubiliśmy się w gąszczu drzew
i krzewów. Przezieramy się przez
ten gąszcz, by nie podrapać nóg i rąk.

Dyrygenci

Dyrygujemy wielką orkiestrą

Muzyka „Balero” Ravela lub „Cztery pory roku” A. A. Vivaldiego

Niegrzeczne dziecko na spacerze

Adaptacja ruchów własnych
do ruchów partnera lub grupy.

Dobieramy się w pary. Jedno z was jest mamą, a drugie niegrzecznym dzieckiem. Pokażcie, jak wygląda spacer mamy z niegrzecznym dzieckiem.

Cień

Pozostańcie w parach. Jedno z was jest cieniem. Idziemy tak,
jak człowiek i jego cień.

Zmiana ról.

Stonoga

Dobierzcie się po pięcioro-sześcioro, jedno za drugim. Jesteśmy stonogami, którym mylą się nogi. Idziemy śpiewając. Idzie sobie stonoga, stonoga, stonoga. Idzie sobie stonga, stonoga, bęc! Na bęc zatrzymujemy się. Pierwsza noga stonogi (dziecko prowadzące rząd) przechodzi pod nogami pozostałych dzieci na koniec rzędu, stając się ostatnią nogą stonogi.

Dbamy o to, by każde dziecko było „pierwszą nogą stonogi”.