Jesteś kolorem -Annie Wilson Lilla Bek.pdf

Annie Wilson & Lilla Bek

J E S T E Ś K O L O R E M

Spis treści:

Przedmowa

Wstęp

AURA I ENERGIE CZAKRAMÓW

BARWY CZAKRAMÓW

Czerwień: płomień, który nas ożywia

Pomarańczowy: wezwanie do czynu

Żółty: umysł indywidualny

Zieleń: czyste serce

Błękit: słowa mądrości

Indygo: odmienne stany świadomości

Fiolet: przeszłe wcielenia żyją w nas nadal

OCZYSZCZANIE CZAKRAMÓW

Głęboki róż: oddech Boga

Złoty: mądrość bogów

Zamknięte czakramy

Relaks

Energie ujemne

Biel: droga ku światłu

OTWARCIE SIĘ NA WYŻSZĄ ŚWIADOMOŚĆ

ĆWICZENIA ENERGETYZUJĄCE

Pobudzanie ośrodka czerwieni

Pobudzanie ośrodka pomarańczowego

Pobudzanie ośrodka żółtego

Pobudzanie ośrodka zieleni

Pobudzanie ośrodka błękitu

Pobudzanie ośrodka indygo

Pobudzanie ośrodka fioletu

Dążenie do osiągnięcia równowagi musi stać się naszym najświętszym celem, ale to każdy z

nas powinien znaleźć własny garniec złota po drugiej stronie tęczy. Szukając równowagi w

naszej wędrówce ku białemu światłu, wznosimy się na coraz to wyższy poziom wibracyjny, z

którego wyruszamy w dalszą podróż. Gdy osiągamy taki punkt równowagi, w którym

otwierają się ośrodki energetyczne, uzyskujemy nowy wymiar świadomości. Na tym etapie

ewolucji świadomości zaczynamy odczuwać potrzebę znalezienia partnera duchowego.(...)

Dobrani partnerzy o pełnych gamach wibracji przypominają dwa filary budowli – stojące

oddzielnie, lecz zdolne unieść wspólną konstrukcję. Żadne z nich w dawnym sensie nie

potrzebuje niczego, ponieważ żadnemu niczego nie brakuje. Ich związek polega raczej na

dodatkowym wzbogacaniu wibracji partnera. Dobudowując, dokładając się do

zrównoważonej struktury energetycznej drugiej osoby, przenoszą swój związek na wyższy

poziom.

Jest to książka o naszym ciele i zdrowiu, które jest niezbędnym warunkiem równowagi

fizycznej, emocjonalnej, umysłowej i duchowej. Każdy z tych poziomów istnienia znajduje

odbicie w czakramach naszego ciała. Książka mówi o tym, jak stan naszych czakramów

wpływa na to, jacy jesteśmy w danej chwili i o sposobach oddziaływania na przepływ energii.

Przełożyła Teresa Tarkowska

Wydawnictwo Pusty Obłok

Tytuł oryginału:

What Colour are You? The Way to Health Through Colour

Published by Aquarian Press, Thorsons Publishing Group

Redagowała Anna Brzezińska

Okładkę i ilustracje wykonał Adam Bartkowicz

Wydawnictwo Pusty Obłok

Zamek Ujazdowski

Al. Ujazdowskie 6

00-461 Warszawa

tel.628 12 71 w. 113

Życie, niczym kopuła z wielobarwnego szkła,

Barwi promienistą biel wieczności.

Shelley

Przedmowa

Dziesięć lat temu Lilla zdecydowała się zacząć ćwiczyć jogę. Słyszała opinię, że joga

poprawia krążenie i przyspiesza metabolizm, oraz korzystnie oddziałuje na narządy

wewnętrzne. Zapewniono ją, że ćwiczenia jogi podnoszą sprawność umysłu i polepszają

pamięć. Lilla nigdy nie czuła pociągu do lekkiej atletyki. Wyglądało na to, że joga będzie jej

o wiele bardziej odpowiadać. Miała przynajmniej tę zaletę, że ćwiczenia były wolniejsze.

Zaczęły się niewyobrażalne katusze. Chociaż Lilla przez całe życie uprawiała regularnie

sport, jej ciało odmawiało zginania się pod pewnymi kątami. Ćwiczenia wywoływały

intensywne uwalnianie toksyn: Lillę stale bolała głowa i wszystkie mięśnie. Co więcej,

chociaż relaks na zakończenie każdej sesji ćwiczeń przynosił jej wielką ulgę, gdy tylko

zamykała oczy, pod powiekami pojawiały się fioletowe błyski, których nie była w stanie

wygasić w żaden sposób.

Miała już dosyć bólu i niezwykłych sensacji wzrokowych. Była zdecydowana w

następnym półroczu zapisać się na kurs bukieciarstwa. Tymczasem po fioletowych błyskach

przyszła kolej na oślepiające wybuchy białego światła. Lilla otwierała oczy, żeby sprawdzić,

czy ktoś nagle nie odsłonił zasłon na oknach.

Jednak zniosła to jakoś i po pewnym czasie spostrzegła z ulgą, że zawroty głowy przy

skłonach znacznie zelżały. Bóle zniknęły jak ręką odjąć, ustąpiły też chroniczne nieżyty

oskrzeli i dróg oddechowych. Miejsce dotychczasowych dolegliwości zajęły nowe objawy.

Lilla poczuła budzące się w niej nieznane moce – zdolności odbierania wrażeń

pozazmysłowych. Proces ten stopniowo przybierał na sile. Kiedy siadała w pokoju, po

pewnym czasie zaczynała odczuwać, że aura wokół niej unosi się i zmienia. Powodem tego

doznania była zmiana częstotliwości otaczającego pola energetycznego. Aura zmieniała się

wręcz namacalnie; Lilla czuła, jakby do policzków przyłożono jej gładki materiał.

Joga uwrażliwiła ją także na własną aurę; zdała sobie wówczas sprawę, że w jodze kryje

się o wiele więcej, niż oczekiwała. Spostrzegła, że z góry wie, w jakim ubraniu przyjdzie

osoba, z którą jest umówiona, albo w którym momencie zadzwoni telefon. Ot, zwyczajne

przeczucia. Wreszcie pewnego dnia została zaproszona do domu jednego ze swoich

przyjaciół. Dom ten miał opinię nawiedzonego. W jednym z pokoi znajdowało się biurko.

Lilla dotknęła go i w tej samej chwili poczuła zmianę wibracji. Wibracje były gęstsze,

odczuwała je w całym ciele.

Usłyszała w głowie czyjś głos i zorientowała się, że był to głos zmarłego ojca

właściciela domu. Kiedy odważyła się go wysłuchać, powiedział, że został wychowany

bardzo rygorystycznie w duchu katolickim i nie może przenieść się na tamten świat beż

błogosławieństwa mszy żałobnej. Gdy odprawiono mszę na jego intencję, skończyły się

odwiedziny duchów.

Od tej chwili Lilla zaczęła doznawać coraz głębszych przebić. Raz po raz doświadczała

niecodziennych zjawisk. Czuła się zafascynowana. Uznała, że jeśli nawet miałaby przypłacić

to szaleństwem. Nie zaprzestanie obserwacji tego zdumiewającego procesu. Zresztą – nie

odczuwała specjalnego niepokoju.

W samotności odbierała najdziwniejsze przekazy – najczęściej podczas zmywania

naczyń. Łapała się na tym, że deklamuje wiersze, których w życiu nie słyszała, albo śpiewa

nie znane sobie piosenki. Trzech doktorów „z tamtej strony” robiło jej wykłady na temat

ewolucji człowieka; mówili jej też, jak bardzo zależy im na tym, by zaczęła posługiwać się

swymi rozbudzonymi uzdolnieniami. Zwracali się do niej, gdy leżała w łóżku przed

zaśnięciem albo kiedy przebywała samotnie w ogrodzie. Lilla obserwowała to wszystko ze

spokojnym uśmiechem.

Wkrótce okazało się, że jest zdolna do różnych odmian postrzegania pozazmysłowego,

między innymi do psychometrii. Dotykając jakiejkolwiek rzeczy pozostawiamy na niej odcisk

naszych wibracji. Podobnie jak doktor stawia pacjentowi diagnozę na podstawie próbki jego

krwi, tak samo Lilla biorąc do ręki dowolny przedmiot potrafiła opowiedzieć jego historię i

określić cechy właściciela.

Nadszedł pamiętny weekend, kiedy odkryła, że porozumiewa się z duchami przyrody i

drzew. „Przemawiała” do nich posługując się częstotliwościami pierwotnego świata obrazów.

Mogła udawać się w miejsca, w których nigdy przedtem nie była, i oglądać wydarzenia

zupełnie tak, jakby była ich uczestnikiem. Wreszcie nadszedł niezwykły dzień w Glastonbury,

kiedy Lilla złapała infekcję przewodu pokarmowego i przez kilka dni nie mogła nic jeść.

Odżywiała się wyłącznie wodą z glukozą. Dopiero później zauważyła, że dzięki głodówce

znalazła się w sytuacji starożytnych adeptów przystępujących do inicjacji, specjalnie

szkolonych przez mistrzów dla pełnego urzeczywistnienia potencjału ciała, umysłu i ducha.

Zdała sobie sprawę, że jej energie uległy oczyszczeniu i są w stanie wznieść się na wyższy

poziom. Była gotowa do „inicjacji”.

Stosunkowo późno zorientowała się, że wyczuwa stan aury otaczających ją ludzi oraz

emitowane przez nich kolory. Dostrajając się do ich częstotliwości potrafiła bardzo dużo

powiedzieć o osobach, które je wysyłały. Interpretacja kolorów, podobnie jak interpretacje

astrologiczne, ewoluowała przez tysiąclecia. W dzisiejszych czasach, z powodu złożoności

współczesnego życia, nasze energie przesycone są bardziej skomplikowanymi wibracjami niż

w przeszłości. Dar Lilli umożliwiał jej jasne widzenie w gąszczu splatających się energii.

Wprawdzie najgłębszy wpływ wywarły na nią nie tyle same ćwiczenia jogi, ile relaks, to

jednak zaczęła nabierać pewności, że joga jest kluczem, który otwiera drzwi do różnych

poziomów świadomości, zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej.

Lilla Bek uczy jogi od dziesięciu lat. Wygłasza odczyty w całym kraju i bierze udział w

warsztatach. Obecnie poświęciła się wykładom na temat czakramów i przeszłych wcieleń

oraz ich odniesień do naszego obecnego życia i jego wymogów. Uczestniczy ponadto w

badaniach nad znaczeniem swoich zdolności paranormalnych, jest również konsultantką

pisma „Yoga Times”.

Annie Wilson jest dziennikarką, która poświęciła się badaniom nad nową świadomością.

Jej pierwsza książka The Wise Virgin (Mądra dziewica) mówi o kobietach, które stały się

katalizatorami, przywracającymi harmonię między energiami męskimi i żeńskimi.

Wstęp

Każda powierzchnia na świecie – obojętne, czy jest to powierzchnia kamienia, rośliny,

zwierzęcia, czy ciała ludzkiego – reaguje na światło.

Jeśli wystawimy metal na działanie słońca, po pewnym czasie zmatowieje. Niektóre metale

tracą połysk szybciej, inne wolniej. Nawet złoto, nazywane metalem szlachetnym, gdyż nie

matowieje, pod wpływem światła ściemnieje mniej lub więcej zależnie od wysokości próby.

Skóra każdej żywej istoty pochłania światło. Reagują na nie nawet organizmy o bardzo

prymitywnym systemie nerwowym. Bez światła życie nie mogłoby istnieć. Wiedział już o

tym człowiek pierwotny, dlatego oddawał słońcu boską cześć.

Czołowy amerykański badacz natury światła, doktor John N. Ott odkrył, że oko pełni

dwie odrębne funkcje. Widzimy dzięki temu, że światło oddziałuje na nerw wzrokowy.

Jednak wnikając do oka, pada na specyficzną warstwę komórek siatkówki, które nie mają

żadnego związku z widzeniem. W tej warstwie komórek światło wzbudza impulsy

elektryczne, które następnie zostają przesłane do mózgu. Część impulsów dociera do

podwzgórza, tworu rozmiarów piłeczki golfowej, umiejscowionego u nasady mózgu.

Badania wykazały, że podwzgórze pełni istotną rolę w regulowaniu podstawowych

procesów zachodzących w naszym ciele, gdyż steruje działaniem położonej pod nim

przysadki mózgowej. Przysadka, nazywana „dyrygentem orkiestry hormonalnej”, wydziela do

krwi bardzo ważne hormony. Podwzgórze informuje przysadkę, jakie polecenia ma wysyłać

podporządkowanym gruczołom – nadnerczom, gruczołom płciowym, tarczycy.

Wchłaniając światło przez oko i skórę nieświadomie robimy z niego lepszy lub gorszy

użytek. Światło głęboko wpływa na rozmaite aspekty naszego zdrowia i rozwoju, sterując

wewnętrznymi procesami organizmu.

Goethe, autor niezrównanych rozważań nad istotą barw, mawiał, że w wędrówce od

ciemności do światła przemierzamy widmo barw. Kolor jest właściwością, jakiej światło

nabiera, współistniejąc z mrokiem.

Kolor, w którym zwykle widzimy tylko ozdobę i rozrywkę dla oka, w rzeczywistości

jest światłem rozszczepionym na fale o rozmaitej częstotliwości. Przedmiot pochłaniający bez

odbić falę świetlną nazywamy czarnym. Taki natomiast, który całą falę świetlną oddaje z

powrotem nazywamy białym. Kolor czerwony postrzegamy wtedy, gdy światło słońca pada

na obiekt pochłaniający wszystkie barwy widma z wyjątkiem czerwieni, którą odbija z

powrotem.

Każdy kolor wysyła falę wibrującą z wyższą lub niższą częstotliwością, wywołując

doznanie ciepła bądź chłodu. Czerwień, barwa obdarzona największą długością fali, ma

najniższą częstotliwość. Fiole, posiadający falę najkrótszą, wibruje z najwyższą

częstotliwością. Wbrew intuicyjnym skojarzeniom wysokie częstotliwości pasma błękitu

wywołują uczucie chłodu, podczas gdy niskie częstotliwości czerwieni dają odczucie ciepła.

To paradoks, z którym nauka nie potrafi sobie dotąd poradzić.

Jeden z czołowych brytyjskich badaczy natury światła, Theo Gimbel z Gloucester,

sugeruje, że gęstość czerwieni ogranicza jej ruchliwość, w związku z czym częstotliwość

drgań maleje, błękit zaś „otwiera”, dając poczucie przestrzeni.

Przeprowadzony niedawno w Narodowym Instytucie Zdrowia w Waszyngtonie eksperyment

wykazał, że pod wpływem błękitnego światła struktura molekularna ameby ulega

rozluźnieniu, zacieśnia się natomiast pod działaniem światła czerwonego.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: