Chronologiczna lista dogmatów katolickich niezgodnych z Pismem Świętym (1).pdf
(
93 KB
)
Pobierz
Microsoft Word - Chronologiczna lista dogmatów katolickich niezgodnych z Pismem Świętym
Chronologiczna lista dogmatów katolickich niezgodnych z Pismem Świętym
Podane na początku każdego akapitu daty są w niektórych przypadkach przybliżone.
320 - Za cesarza Konstantyna chrześcijaństwo stało się oficjalną religią
Imperium Rzymskiego. Wtedy do Kościoła weszło wielu połowicznie nawróconych
pogan, którzy czcili dalej pogańską Królową Niebios (Izyda, Diana, Kali), tyle
że pod imieniem Maryi, celebrowali pogańskie święta pod chrześcijańskimi
nazwami, czcili dalej obrazy, posągi i bożki, ale pod imionami świętych
(męczenników), np. kult Dionizosa przeniesiono na św. Dionizego, a kult Izydy na
św. Izydora. Wszystko to nie miało oparcia w Piśmie Świętym, co otwarcie
przyznaje ksiądz W. Zaleski pisząc: "W Nowym Testamencie nie mamy świadectw
potwierdzających cześć wizerunków".(1) Przykazanie Boże zakazuje takiego kultu:
"Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu... oddawał im pokłonu i
nie będziesz im służył" (Wyj.20:4-5). Pan Jezus polecił nam oddawać cześć Bogu
wyłącznie w duchu i prawdzie, nie zaś poprzez przedmioty wykonane ludzką ręką
(Jan 4:23-24). Czasem usprawiedliwia się to mówiąc, że święte przedmioty tylko
symbolizują Boga, ale poganie, którzy je czcili też tak wierzyli, a jednak Bóg
nazywał ich praktyki bałwochwalstwem (Iz.44:9-20).
321 - Konstantyn Wielki, którego rodzina czciła bożka słońca zwanego Sol
Invictus, gdy zaczął przewodzić soborom chrześcijańskim, wywyższył specjalnym
edyktem pogańskie święto słońca - niedzielę: "W czcigodny dzień Słońca
[venerabili die Solis], niech urzędnicy i mieszkańcy miast wypoczywają, zaś
wszystkie sklepy i warsztaty niech będą pozamykane."(2) Prof. Aleksander
Krawczuk trafnie zauważył: "Można rzec bez przesady, że edykt Konstantyna
obowiązuje w większości krajów świata aż po dzień dzisiejszy; ów bowiem ' dies
Solis' to oczywiście nasza niedziela."(3) Do kultu słonecznego wciąż nawiązuje
nazwa niedzieli w niektórych językach (np. ang. Sunday, niem. Sonntag). W
pierwszych wiekach chrześcijanie święcili siódmy dzień tygodnia - sobotę,
zgodnie z IV przykazaniem Bożym (Wyj.20:8-11). Z czasem wielu z nich zaprzestało
tego (zwłaszcza w Rzymie), ale nie ze względów teologicznych, lecz aby uniknąć
prześladowań skierowanych przeciw Żydom, którzy byli znani ze święcenia sabatu,
dlatego też Rzymianie mylili z nimi chrześcijan. Drugą przyczyną była
popularność dnia słońca wśród pogan, których Kościół chciał za wszelką cenę
pozyskać. Jeszcze jednak w V wieku historyk chrześcijański napisał: "Mimo, że
wszystkie kościoły na całym świecie mają nabożeństwo co tydzień w sabat, to
chrześcijanie w Aleksandrii i Rzymie, na podstawie jakiejś starodawnej tradycji,
zaprzestali tego."(4)
431 - Sobór w Efezie¬ przemianował Maryję z Christotokos, a więc "matka
Chrystusa", na Theotokos - "Matka Boska".(5) Tytuł ten jest niestosowny, gdyż
sugeruje, że Maryja urodziła Boga, zaś człowiek nie może urodzić Boga -
stworzenie nie może urodzić Stworzyciela. Słowo Boże mówi, że Jezus "chociaż był
w postaci Bożej" wyparł się boskości (Flp.2:6-7) i narodził jako człowiek. I tak
jak Jego ludzka natura nie miała ojca, tak też Jego boska natura nie miała
matki! Co znamienne, Efez, gdzie uchwalono ten dogmat, był stolicą kultu
Królowej Niebios - Diany. Poganie stawiali jej kapliczki przy drogach, a jej
wizerunki umieszczali w domach na długo zanim zwyczaje te powiązano z kultem
Maryi.
500 - Duchowni Kościoła rzymskiego zaczęli wyróżniać się ubiorem od innych
wierzących, choć wcześniej ubierali się tak jak urzędnicy państwowi, a więc
podobnie jak reszta społeczeństwa.
508 - Pierwszy katolicki król Franków - Chlodwik pokonał resztki Wizygotów, co
pozwoliło papiestwu podporządkować sobie niemal całą Europę Zachodnią. Odtąd
władze świeckie podlegały Kościołowi.(6) Prorocy Boży nazywali zawsze taki
związek między Kościołem a władzą świecką "nierządem" (Jer.2:20-31; Ez.16:17-19;
Oz.2:5) i "obrzydliwością" (Apok. 18:9). Daniel zapowiedział, że ten stan
przetrwa 1290 lat (Dan.12:11), a więc do 1798 roku. I faktycznie, ta sama
Francja, której wojska w 508 roku pomogły papiestwu uzyskać wpływ na władze
świeckie Europy, dokładnie w 1290 lat później, w 1798 roku, zlikwidowała państwo
papieskie, zadając mu tzw. "śmiertelną ranę" (Apok.13:3), a Rewolucja Francuska
wprowadziła rozdział Kościoła od państwa, który w wielu państwach świata trwa do
dziś z korzyścią dla państwa i dla Kościoła.
538 - Dzięki odsunięciu ariańskich Ostrogotów z Rzymu wszedł w życie dekret
cesarza Justyniana, który stawiał biskupa Rzymu ponad innymi biskupami. Biskupi
rzymscy, aby wzmocnić swe roszczenia do władzy nad całym chrześcijaństwem
powoływali się na sukcesję apostolską, wywodząc ją od Piotra, choć pierwszym
biskupem Rzymu nie był Piotr, lecz niejaki Linus. Apostoł Piotr nigdy nie był
biskupem Rzymu. Sukcesja apostolska jest czystą spekulacją, której Biblia nie
potwierdza, zaś historia ją podważa, gdyż czasem dwie, trzy osoby naraz
piastowały urząd papieża, ekskomunikując się nawzajem, nabywając lub sprzedając
tron papieski za pieniądze, jak na przykład papież Benedykt IX (1032-45), który
sprzedał swój urząd Grzegorzowi VI (1045-6). Nie sposób więc mówić o
jakiejkolwiek sukcesji apostolskiej w Rzymie.
538 - Podczas synodu w Orleanie, Kościół rzymski wydał bardziej rygorystyczne
prawo niedzielne niż edykt Konstantyna z 321 r. zakazując w niedzielę wszelkich
prac.(7) Prorok Daniel zapowiedział, że odstępcza moc religijna poważy się w
średniowieczu na zmianę IV przykazania Bożego, a więc tego, które wiąże się z
czasem: "Będzie zamierzał zmienić czasy i Prawo" (Dn.7:25). Kardynał J. Gibbons
przyznaje to otwarcie: "Oczywiście, Kościół katolicki twierdzi, że zmiana sabatu
na niedzielę była jego dziełem."( Przykazanie IV w przekładzie ks. Jakuba Wujka
brzmi tak: "Pamiętaj, abyś dzień sobotni święcił. Sześć dni robić będziesz i
będziesz wykonywał wszystkie roboty twoje; ale siódmego sabat Pana, Boga twego,
jest: nie będziesz wykonywał weń żadnej roboty... Przez sześć dni bowiem czynił
Pan niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest, a odpoczął dnia
siódmego; i dlatego pobłogosławił Pan dniowi sobotniemu i poświęcił go."
(Wyj.20:8-11).
590 - Pierwsi chrześcijanie modlili się wyłącznie do Boga. W późniejszych
wiekach jednak zaczęto modlić się i szukać pośrednictwa u świętych i Maryi.
Biblia uczy jednak wyraźnie, że jedyną osobą przez którą możemy przyjść do Ojca
jest Jezus Chrystus: "Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem
a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus" (1Tym.2:5). Jezus sam powiedział: "Ja jestem
droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze Mnie" (Jan
14:6). Słowa "tylko przeze Mnie" wykluczają pośrednictwo żywych (np. kapłanów),
zmarłych (np. świętych czy Maryi), niebiańskich istot czy duchowych przewodników
(np. aniołów). Jezus przestrzegł nas przed innymi pośrednikami: "Zaprawdę,
zaprawdę powiadam wam, kto nie wchodzi przez drzwi do owczarni, lecz w inny
sposób się tam dostaje, ten jest złodziejem i zbójcą... Ja jestem drzwiami dla
owiec" (Jan 10:1.7).
593 - Papież Grzegorz I zaczął nauczać o czyśćcu - miejscu gdzie dusze zmarłych
cierpią, dopóki nie spłacą długu lub nie zostaną wykupione przez ofiary żywych.
O czyśćcu nie ma jednak żadnej wzmianki w Piśmie Świętym. Kardynał N. Wiseman w
swym wykładzie doktryn katolickich przyznaje to, pisząc, że w Piśmie Świętym
czytelnik "nie znajdzie ani słowa o czyśćcu."(9) Zamiast o czyśćcu czytamy w
nim: "Postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd" (Hebr.9:27). Ludzie
otrzymają nagrodę lub karę przy zmartwychwstaniu, a nie zaraz po śmierci, jak
wierzyli poganie. Pan Jezus powiedział: "Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja
jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku." (Apok.22:12).
595 - Papież Grzegorz I jako pierwszy nakazał represje wobec chrześcijan
święcących siódmy dzień tygodnia - sobotę, a wielu z nich żyło między innymi w
Alpach oraz na Wyspach Brytyjskich, gdzie długo nie sięgała moc Kościoła
rzymskiego.(10)
600 - Grzegorz I narzucił łacinę jako jedyny język używany do nabożeństwa, mimo
że łacina nie była wówczas wszystkim znana. Nakaz ten był sprzeczny z Biblią,
która zaleca, aby do nabożeństwa używać tylko języka powszechnie zrozumiałego
(1Kor.14:9).
709 - Papieże każąc całować ludziom swe stopy wprowadzili pogański zwyczaj,
niezgodny z naukami i duchem Ewangelii (zob. Dz.Ap.10:25-26; Apok.19:10; 22:9).
787- Sobór w Nicei dopuścił kult krzyża, relikwii i obrazów świętych, choć
jeszcze synod w Elwirze (306 r.) orzekł, że "nie należy czcić obrazów, ani
modlić się przed nimi". Dopuszczając kult obrazów i relikwii anulowano II
przykazanie Boże, które go zakazuje (Wyj.20:3-6). Aby jednak wciąż zgadzała się
liczba przykazań Bożych (dziesięć) ostatnie przykazanie na dwie części, dlatego
w katechizmach katolickich nie ma ono nawet podmiotu i brzmi: "Ani żadnej
rzeczy, która jego jest". Następstwem tej zmiany w przykazaniach Bożych był
trwający do dziś kult relikwii i obrazów.
1079 - Papież Grzegorz VII, który wywodził się z kręgów zakonnych, wprowadził
celibat, który przedtem obowiązywał tylko zakonników. Do XI wieku duchowni mieli
żony i dzieci, gdyż i apostołowie byli żonaci, np. Piotr (Mat.8:14-15;
1Kor.9:5). Pismo Święte naucza bowiem, że duchownym czy biskupem może być tylko
ten, kto się wcześniej sprawdził jako głowa rodziny: "Jeśli ktoś dąży do
biskupstwa, pożąda dobrego zadania. Biskup więc powinien być nienaganny, mąż
jednej żony... dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w uległości"
(1Tym.3:1-4).
1090 - Podczas pierwszych krucjat chrześcijanie przejęli na Wschodzie różaniec.
Służył on poganom do zmawiania modlitw ku czci bogini Kali, czczonej na
Wschodzie jako Dziewica i Królowa Niebios, dlatego większość pacierzy
różańcowych skierowanych jest do Królowej Niebios. Różaniec rozpowszechnił
rodzaj mechanicznej modlitwy, gdzie modlący się powtarza w kółko te same słowa,
czasem i bezmyślnie, jak to czynili poganie, którym chodziło o ilość pacierzy, a
nie o ich jakość. Pan Jezus przestrzegł przed taką modlitwą, mówiąc: "A modląc
się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; albowiem oni mniemają, że dla swej
wielomówności będą wysłuchani" (Mat.6:7).
1163 - Sobór w Tours prowadzony pod wodzą papieża Aleksandra III nakazał władzom
świeckim więzić ludzi uznanych przez Kościół rzymski za heretyków. Konfiskata
mienia oskarżonych była dla władz świeckich dodatkową motywacją, aby więzić i
palić na stosie jak największą ilość oskarżonych.
1184 - Papież Lucjusz III zażądał na rzecz Kościoła części dobytku oskarżonych o
herezję.(11) Wraz z cesarzem niemieckim Fryderykiem Barbarossą wydał nakaz
prześladowania i uśmiercania heretyków za pośrednictwem władz świeckich, co
oznaczało formalny początek inkwizycji jako instytucji kościelno-państwowej.
Kościelni inkwizytorzy przekazywali władzom państwowym osądzonych z klauzulą,
aby nie karać ich śmiercią, co było jednak obłudną formalnością, gdyż byli
obecni, aby dopilnować wykonania wyroku śmierci, a gdy nie zapadał, oskarżali
urzędników odpowiedzialnych za jego wykonanie o wspomaganie heretyków.
Nietolerancja i prześladowania zrodzone przez ten związek Kościoła i państwa
były sprzeczne z duchem Ewangelii. Pan Jezus i apostołowie nigdy nie narzucali
nikomu swoich przekonań, ani nie posługiwali się siłą czy władzą świecką, aby
narzucać swe doktryny społeczeństwu.
1190 - Kościół zaczął sprzedawać odpusty za grzechy, choć Nowy Testament uczy,
że zbawienie jest darem Bożym w Chrystusie i nie można go nabyć za pieniądze:
"Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz
jest darem Boga: nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił" (Efez. 2:8-9);
"Jeżeli zaś dzięki łasce, to już nie ze względu na uczynki, bo inaczej łaska nie
byłaby łaską" (Rzym. 11:6). Zbawienia nie można nabyć, gdyż jest owocem
doskonałej ofiary Jezusa, do której nie można dodać niczego. Można ją tylko
przyjąć lub odrzucić. Gdybyśmy mogli zbawić się z grzechów sami, np. cierpieniem
czy ofiarami, Chrystus nie musiałby przychodzić, aby umrzeć za nas. Zbawienie z
łaski nie neguje oczywiście dobrych uczynków, tyle że są one rezultatem
przyjęcia zbawienia, a nie środkiem do niego (Gal.5:22-23).
1200 - Do XII wieku chrzczono przez zanurzenie, gdyż tylko taki chrzest mógł
symbolizować śmierć Chrystusa i Jego zmartwychwstanie oraz pogrzebanie starego
człowieka i wynurzenie nawróconego. Nowotestamentowe słowo "chrzczę" (gr.
baptidzo) znaczy "zanurzam" (Mat.3:16; Dz.Ap.8:38-39). Do dziś w Gnieźnie czy w
południowej Europie, gdzie zachowały się wczesne kościoły, można zobaczyć
baptysteria, w których chrzczono przez zanurzenie. Kardynał J. Gibbons przyznał:
"Najstarszą formą Chrztu św. było zanurzenie. Jest to widoczne nie tylko z
lektury Ojców Kościoła i wczesnych rytuałów łacińskich oraz wschodnich, lecz
także z listów św. Pawła, który pojmuje Chrzest jako kąpiel (Efez.5:26;
Rzym.6:4; Tyt.3:5)."(12) Biblijnym warunkiem chrztu jest pouczenie o zasadach
wiary, wiara w Jezusa oraz pokuta (Mat.28:19; Mar.16:16; Dz.Ap.2:3. Niemowlę nie
może spełnić żadnego z tych trzech warunków, dlatego w pierwszych wiekach
chrzczono tylko dorosłych i to przez zanurzenie. Dopiero sobór w Kartaginie w
418 r. opowiedział się za chrztem dzieci.
1215 - Grzegorz VII (1073-85) chciał wprowadzić spowiedź uszną, gdy stał się
papieżem, ale dogmat w tej sprawie wydał dopiero IV sobór laterański.(13)
Tymczasem Pismo Święte nie zawiera ani jednego przykładu spowiedzi usznej! Mówi
o spowiedzi serca, do której nie trzeba pośrednictwa człowieka (Ps.51:1-11).
Zachęca do wyznawania grzechów Bogu, gdyż "każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego
imię otrzymuje odpuszczenie grzechów" (Dz.Ap.10:43). Pan Jezus uczył spowiadać
się bezpośrednio do Boga, gdyż tylko On może odpuścić: "Ty zaś, gdy chcesz się
modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego... Wy
zatem tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie... przebacz nam nasze
winy." (Mat.6:6-12). Apostołowie, gdyby otrzymali autorytet odpuszczania
grzechów korzystaliby z niego, bo okazji nie brakowało, np. gdy Szymon z Samarii
popełnił grzech, Piotr zamiast go wyspowiadać, polecił mu, żeby wyznał grzech
Bogu: "Odwróć się od tej nieprawości swojej i proś Pana, czy nie mógłby ci być
odpuszczony zamysł serca twego" (Dz.Ap.8:22).
1215 - Najważniejszą ceremonią Kościoła rzymskiego jest ofiara mszy świętej, a
więc przeistoczenie chleba i wina w ciało i krew Chrystusa, które następnie
ofiarowane jest za grzechy. Z teorią o przeistoczeniu wystąpił mnich Radbertus
Paschasius (800-865), ale napotkał na sprzeciw teologów katolickich. Dopiero
sobór laterański IV zatwierdził ją jako dogmat w 1215 roku. Według podręcznika
dla duchownych katolickich: "Sam Bóg posłuszny wypowiedzianym przez kapłanów
słowom B Hoc est corpus meum ("To jest ciało moje") - zstępuje na ołtarz,
przychodzi gdzie go zawołają, ilekroć go zawołają, oddając się w ich ręce,
choćby byli jego nieprzyjaciółmi. Gdy już przyjdzie, pozostaje całkowicie w ich
gestii; przesuwają Go z miejsca na miejsce jak im się podoba, mogą też, jeśli
sobie życzą, zamknąć Go w tabernakulum, zostawić na ołtarzu lub usunąć na
zewnątrz kościoła, mogą też, jeśli tak postanowią, spożyć Jego ciało lub podać
innym jako pokarm."(14) Według katechizmu katolickiego w czasie mszy "ofiaruje
się prawdziwe ciało i krew Chrystusa, a nie ich symbol."(15) Dogmat mówi, że
"msza święta jest prawdziwą i dosłowną ofiarą składaną Bogu"(16) Zaprzecza to
jednak ostatnim słowom Jezusa: "Wykonało się!" (Jan 19:30. Pismo Święte mówi o
ofierze Jezusa: "Złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po
prawicy Boga, oczekując tylko, aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg
Jego. Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęceni...
gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za
grzechy." (Hebr.10:12-14. 1. Ofiara Jezusa Chrystusa była doskonała i nie wymaga
powtarzania. Ofiara mszy świętej jest więc nie tylko zbędna, ale kwestionuje
doskonałość i wystarczalność ofiary Chrystusa.
1220 - Papież Honoriusz nakazał, aby ludzie oddawali hostii taki sam kult, jaki
należy się tylko Bogu (łac. latria). Parafianie oddają opłatkowi taką cześć
żegnając się, gdy przechodzą obok kościoła lub gdy wchodzą do niego, czy też na
widok hostii obnoszonej w procesji. Opłatek jest jednak wytworem ludzkiej ręki,
dlatego oddawanie mu czci należnej tylko Bogu jest bałwochwalstwem, sprzecznym
zarówno z II przykazaniem Bożym (Wyj.20:4-6), jak i z duchem Ewangelii (Jan
4:24).
1229 - Sobór w Tuluzie zakazał pod karą śmierci wszystkim z wyjątkiem duchownych
posiadania a nawet czytania Pisma Świętego, nie tylko w językach narodowych, ale
i w łacińskim!(17) Bóg natomiast zalecał, aby wszyscy wierzący czytali,
rozumieli i znali Słowo Boże: "Całe Pismo przez Boga jest natchnione i
pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w
sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła
przygotowany" (2Tym.3:16-17).
1252 - Papież Innocenty IV zatwierdził bullą Ad extirpanda użycie tortur i głodu
wobec posądzonych o herezję.(1 Inkwizytorzy, zwykle dominikanie, torturowali
ludzi m.in. przy pomocy: wykręcania i łamania kości, wyrywania paznokci,
miażdżenia palców i głowy, oślepiania, przypiekania rozpalonym żelazem.(19)
1414 - Sobór w Konstancji zabronił laikatowi spożywania wina w czasie komunii,
choć Pismo Święte nakazuje spożywać komunię pod dwiema postaciami: chleba i wina
- zarówno na pamiątkę przebitego ciała Chrystusa, jak przelanej przez Niego na
krzyżu krwi (Mat.26:27; 1Kor.11:24-26).
1439 - Wprowadzona przez Grzegorza I nauka o czyśćcu (593 rok) wywołała wiele
kontrowersji, ale dobrze płatne odpusty i msze za dusze zmarłych okazały się dla
Kościoła tak intratnym biznesem, że sobór we Florencji uchwalił dogmat, według
którego można nabyć zbawienie cierpieniem w czyśćcu i ofiarami. W ten sposób,
ludzkimi uczynkami (odpustami i ofiarami), zakwestionowano doskonałość ofiary
Chrystusa, która wystarcza, aby zbawić każdego pokutującego grzesznika
(Tyt.2:11; 1Jana 1:9; 2:1-2). Sobór watykański II utrzymał ten dogmat,
wyjaśniając: "Od najwcześniejszych czasów w Kościele dobre uczynki ofiarowano
Bogu za zbawienie grzeszników".(20) Pismo Święte nazywa zbawienie z ludzkich
uczynków " tajemnicą bezbożności", przeciwstawiając mu "tajemnicę pobożności", a
więc Dobrą Nowinę o zbawieniu dzięki ofierze Jezusa Chrystusa: "Łaską bowiem
jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga:
nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił" (Efez. 2:8-9). Kupczenie odpustami
praktykowane przez Kościół rzymski wywołało Reformację i przyczyniło się do
powstania kościołów protestanckich. Trwa ono niestety do dziś.
1441 - Sobór florencki wydał formalny zakaz obchodzenia soboty, jako dnia
świętego.(21) Sobota święcona była przez wielu chrześcijan jeszcze w XV wieku
(jak wynika m.in. z zapisków soboru w Bergen(22)), zwłaszcza przez waldensów i
anabaptystów, a za ich sprawą przez wielu chrześcijan m.in. na terenie Czech,
Moraw, Słowacji i Śląska.(23)
1545 - Sobór w Trydencie uznał ludzkie tradycje przyjęte przez Kościół za
autorytet w sprawach wiary przynajmniej równy Pismu Świętemu! Pan Jezus zaś tak
powiedział o niebiblijnych tradycjach religijnych: "Słusznie prorok Izajasz
powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci Mnie wargami,
lecz sercem swym jest daleko ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad
podanych przez ludzi. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej
tradycji" (Mar.7:6-.
1546 - Sobór w Trydencie dodał do kanonu Pisma Świętego kilka ksiąg, a
mianowicie: Tobiasza, Judyty, 1 i 2 Machabejską, Mądrości, Syracha, Barucha,
modlitwę trzech młodzieńców i dwa rozdziały w księdze Daniela.(24) W katolickich
wydaniach Biblii nazywa się je "drugokanonicznymi". Uznanie ich za natchnione
jest błędem, gdyż po pierwsze zawierają błędy chronologiczne, historyczne i
teologiczne, a po drugie, Słowo Boże przestrzega przed dodawaniem czegokolwiek
do swej treści: "Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarał: nie uznał za
Plik z chomika:
MYSZKA277
Inne pliki z tego folderu:
Chronologiczna lista dogmatów katolickich niezgodnych z Pismem Świętym (1).pdf
(93 KB)
Deirdre Manifold - Fatima i Wielki Spisek.pdf
(710 KB)
Folconi Federico - Watykan za zamkniętymi drzwiami.rtf
(443 KB)
Interaktywna Książka Kucharska PL.iso
(110894 KB)
Inne foldery tego chomika:
◄► ALFABET◄►
◄► STARE DZIEJE◄►
◄► CHOMIK◄►
◄► CUDEŃKA ♥ GIFY♥ANIMACJE◄►
◄► DOM◄►
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin