Eckhart Tolle - Potęga teraźniejszości.pdf - Eckhart Tolle - Velevit

POTĘGA

TERAŹNIEJSZOŚCI

Eckhart Tolle

Jesteśtu,abymógłsięziścić

boskiplanwszechświata.

JesteśaŜtakwaŜny!

Eckhart Tolle - Potęgateraźniejszości

Spistreści

PODZIĘKOWANIA4

WPROWADZENIE 4

JakpowstałataksiąŜka 4

Prawda jest w tobie

Rozdziałpierwszy

NIE JESTEŚSWOIMUMYSŁEM 8

Największaprzeszkodadooświecenia 8

Uwalnianiesięodswojegoumysłu 10

Oświecenie:wznieśćsięponadswojemyśli 12

Emocja:reakcjaciałanapoczynaniaumysłu 13

Rozdziałdrugi

ŚWIADOMOŚĆ:WYJŚCIEZBÓLU 17

Nie przysparzaj bólu 17

Bólzadawniony:rozpuszczanieciałabolesnego

EgoutoŜsamionezciałembolesnym 20

Pochodzenielęku 21

Egowposzukiwaniupełni22

Rozdziałtrzeci

WGŁĄBTEJOTOCHWILI 23

Nieszukajsiebiewumyśle 23

PołóŜkresurojonemuistnieniuczasu 23

Nic nie istniejepozateraźniejszością 24

Klucz do wymiaru duchowego 24

Docieraniedopotęgiteraźniejszości 25

Wyzwolenie z czasu psychicznego 26

Czaspsychicznyjakorodzajobłędu 27

Postawa negatywna i cierpienie zakorzenione w czasie

OdkrywanieŜycia,przysłoniętegosytuacjąŜyciową 29

Wszelkieproblemytourojeniaumysłu 30

Skokkwantowywewolucjiświadomości

Radośćistnienia 31

Rozdziałczwarty

UMYSŁIJEGOUNIKIPRZEDTERAŹNIEJSZOŚCIĄ

Utratateraźniejszości:sednourojeń 33

Nieświadomośćzwykłaanieświadomośćgłęboka 33

Czegoszukają 34

Rozpuszczaniezwykłejnieświadomości

Wolnośćodzgryzoty 35

Gdziekolwiekjesteś,bądźtamcałymsobą 37

WewnętrznyceldrogiŜyciowej 40

Przeszłośćniewytrzymakonfrontacjiztwojaobecnością 40

Rozdziałpiąty

OBECNOŚĆ 41

Jestczyminnym,niŜmyślisz 41

Ezoteryczny sens czekania

Eckhart Tolle - Potęgateraźniejszości

Pięknopowstajewtwojejniewzruszonejobecności 43

Urzeczywistnienieczystejświadomości44

Chrystus:czymnaprawdęjesttwojaobecność

Rozdziałszósty

CIAŁOWEWNĘTRZNE 48

Istnieniejesttwojąnajgłębsząjaźnią 48

Patrz,gdziesłowoniesięga 48

Odnajdywanie prawdziwego siebie – niewidzialnego i niezniszczalnego 49

Łączeniesięzciałemwewnętrznym 50

Przemianadziękiciału 50

Kazanie o ciele 51

Zakorzeńsięgłębokowsobie 52

Zanimwniknieszwciało,wybacz

Twojawięźznieprzejawionym 53

Spowalnianie procesu starzenia 54

Wzmacnianieukładuodpornościowego 54

Niechoddechwprowadzicięwciało 55

Twórczeposługiwaniesięumysłem

Sztukasłuchania 56

Rozdziałsiód my

BRAMY NIEPRZEJAWIONEGO

Głębokiewnikaniewciało 57

Źródłoczi 57

Senbezmarzeń 58

Inne bramy 59

Cisza 59

Przestrzeń 60

Prawdziwa natura czasu i przestrzeni 61

Świadomaśmierć 62

Rozdziałósmy

ZWIĄZKIOŚWIECONE 64

Wrotateraźniejszościsąwszędzie,gdzietyjesteś 64

Splotmiłościinienawiści 65

Nałógaposzukiwaniepełni 66

OdzwiązkówuzaleŜniającychdooświeconych

Związkijakopraktykaduchowa 68

CzemukobietysąbliŜszeoświecenia 72

Zbioroweciałobolesnekobietijegorozpuszczanie 72

Wyrzeknijsięzwiązkuzsamymsobą 75

Rozdziałdziewiąty

GDZIENIESIĘGASZCZĘŚCIEANINIESZCZĘŚCIE,PANUJEPOKÓJ 76

WyŜszedobroponaddobremizłem 76

KonieczdramatemtwoimŜyciu

NietrwałośćacykleŜyciowe 79

Negatywizm:jaksięnimposługiwaćijaksięgowyrzec

Naturawspółczucia 84

Wstronęrzeczywistościinnegorzędu 85

Eckhart Tolle - Potęgateraźniejszości

Rozdziałdziesiąty

SENS PODDANIA 89

Zgodanateraźniejszość 89

Odenergiiumysłowejdoduchowej

Poddaniewzwiązkachosobistych

Odchorobydooświecenia

W obliczu katastrofy 94

Cierpienie w spokój przeistoczone

DrogakrzyŜowa

Swoboda wyboru

TłumaczenieMichałKłobukowski

PODZIĘKOWANIA

Jestem głęboko wdzięczny Connie Kellough za troskę i wsparcie, a takŜe za ogromny wkład, jaki

wniosławopracowanietekstutejksiąŜkiijejwydanie.Naszawspółpracadałamiwieleradości.

MojepodziękowanianaleŜąsięteŜCoreiLadneriwszystkimwspaniałymludziom,którzypomogli

mi stworzyć tę ksiąŜkę, poniewaŜ dali mi najcenniejszyspoś ród darów - przestrzeń.Todziękinim

mogłem swobodnie pisać i Ŝyć. Dziękuję więc Ad -rienne Bradley z Vancouver, Margaret Miller z

Londynu, Angie Francesco z Glastonbury w Anglii, Richardowi z Menlo Park i Rennie Frumkin z

Sausalito w Kalifornii.

WyraŜamrównieŜwdzięcznośćShirleySpaxmaniHowardowiKelloughowizaprzejrzeniewczesnej

wersji maszynopisu i za uŜyteczne komentarze, a takŜe wszystkim tym, którzy zechcie li

zrecenzować tekst w późniejszych stadiach obróbki i podzielić się ze mną swoją opinią. Dziękuję

Rosę Dendewich za to, Ŝe opracowała ksiąŜkę na komputerze, robiąc to z radością, a zara zem

profesjonalnie. Chciałbym jeszcze przesłać wyrazy miłości i wdzięczności swoim rodzicom, bez

których udziału ksiąŜka ta nigdy by nie powstała, oraz nauczycielom duchowym, a zwłaszcza

największemuspośródwszystkichguru:Ŝyciu.

WPROWADZENlE

Jak powstała ta ksiąŜka

Przeszłość niewiele mnie obchodzi, rzadko więc o niej myślę; chciałbym jednak pokrótce

opowiedzieć,jakzostałemnauczycielemduchowymijakdoszłodopowstaniatejksiąŜki.

Zanim skończyłem trzydzieści lat, Ŝyłem w prawie ciągłym niepokoju, a jedynym urozmaiceniem

tegostanubyłynapadydepresji,którymtowarzyszyłymyślisamobójcze.Czujęsięte raz tak, jakbym

mówiłojednymzeswoichpop rzednich wcie leńlubwręczocudzymŜyciu.

Wkrótcepodwudziestychdziewiątychurodzinachobudziłemsięnadranem,ogarniętybezgraniczną

zgrozą. Wielokrotnie zdarzało mi się juŜ budzić z takim uczuciem, lecz tym razem było ono

silniejsze niŜ kiedykolwiek. Nocna cisza, niewyraźne kontury mebli w ciemnym pokoju, daleki

turkot przejeŜdŜającego pociągu - wszystko to wydawało się tak obce, wrogie i bezsensowne, Ŝe

Eckhart Tolle - Potęgateraźniejszości

napawałomniegłębokimwstrętemdoświata.Alenajohydniejszebyłomojewłasneistnienie.Poco

dalejŜyć,dźwigającbrzemięniedoli?PocoprzedłuŜaćnieustannąszarpaninę?Czułem,jakgłęboka

tęsknota za unicestwieniem, za niebytem, wyraźnie bierze górę nad instynktownym pragnieniem,

ŜebyjednakjeszczepoŜyć.

„DłuŜej juŜ ze sobą nie wytrzymam". Ta właśnie myśl nasuwała mi się raz po raz. I nagle zdałem

sobie sprawę z jej osobliwości. „Jestem jeden, czy jest mnie dwóch? Jeśli nie mogę ze sobą

wytrzymać,towidoczniejesteśmydwaj:zjednejstrony»ja«,którymówiętesłowa,azdrugiejjakaś

- powiedzmy - osoba«,zktórąjuŜniewytrzymuję.Askorotak,tomoŜetylkojed no z nas istnieje

naprawdę".

Toraptowneodkrycietakmnieoszołomiło,Ŝemójumysłstanąłjakwryty.Byłemwpełniświadom,

ale nie miałem w głowie ani jednejmyśli.Apotemwciągnęłomniecośwrodzajuenergetycznego

wiru. Najpierw był powolny ruch, a później przyspieszenie. Owładnął mną przemoŜny lęk i cały

zacząłemdygotać.Usłyszałemsłowa„niczemusięnieopieraj" - jakbywypowiedziałjejakiśgłosw

mojej piersi. Czułem, Ŝe wsysa mnie próŜnia. Miałem jednak zarazem takie uczucie, jakby istniała

onawemniesamym,niezaśnazewnątrz.Inagleznikłwszelkilęk,ajapozwoliłemsobiewpaśćw

tępróŜnię.Wogóleniepamiętam,cobyłodalej.

Obudziło mnie ćwierkanie ptaka za ok nem. Nigdy przed tem nie słyszałem takiego dźwięku. Pod

zamkniętymi powiekami ukazał mi się drogocenny brylant. No właśnie: gdyby brylant mógł

wydawać dźwięk, brzmiałby on dokładnie tak jak ten ptasi śpiew. Otworzyłem oczy. Przez firanki

wlewał się do pokoju pierwszy brzask. Zanim zdąŜyłem cokolwiek pomyśleć, juŜ czułem, juŜ

wiedziałem, Ŝe światło to coś nieskończenie bogatszego niŜ my, ludzie, zdajemy sobie sprawę.

Sącząca się przez firanki łagodna świetlistość była samą miłością. Łzy zakręciły mi się w oczach.

Wstałemiprzeszedłemsiępopokoju.Beztrudurozpoznałemwnimwłasnypokój,alewiedziałem,

Ŝe tak naprawdę widzę go pierwszy raz w Ŝyciu. Wszystko było świeŜeidziewicze,jakbywłaśnie

przedchwilązaistniało.Biorącdorękikolejneprzedmi oty - ołówek,pustąbutelkę — zdumiewałem

się,jakiesąpiękneiŜywe.

Tamtegodniachodziłempomieście,bezgraniczniezdziwionycudownościąŜycianaZiemi,jakbym

dopierocoprzyszedłnaświat.

Pięć następnych miesięcy przeŜyłem w niezmąconym, głę bokim spokoju i błogości. Później

intensywnośćtegostanuniecoosłabła - amoŜetakmisiętylkowydawało,poniewaŜstałsięondla

mnieczymśnaturalnym.Nadalpotrafiłemfunkcjonowaćwświecie,chociaŜzdawałemsobiesprawę,

Ŝenicniemogęzrobić,abywzbogacićto,cojuŜmam.

Wiedziałem oczywiście, Ŝe przydarzyło mi się coś głęboko istotnego, lecz w ogóle tego zdarzenia

nie rozumiałem. Dopiero po kilku latach, kiedy juŜ naczytałem się róŜnych tekstów o te matyce

duchowej i spędziłem trochę czasu z nauczycielami duchowymi, pojąłem, Ŝe przytrafiło mi się

właśnie to, czego wszyscy szukają. Zrozumiałem, Ŝe pod ogromnym naciskiem cierpienia, jakiego

doświadczyłem owej nocy, moja świadomość musiała zapewne zaniechać utoŜsamiania się z

nieszczęśliwymigłębokozalęknionymJa",którewsumiejesttylkostworzonąprzezumysłfikcją.

Zaniechanie to było widocznie tak całkowite, Ŝe fałszywe, cierpiące Ja" natychmiast runęło - niby

na dmuchiwana zabawka, z której wyciągnięto zatyczkę. Pozostała jedynie moja prawdziwa n atura,

rozumiana jako wiecznie obec neJajestem":świadomośćwstanieczystym - sprzedutoŜsa mienia z

formą. W późniejszym czasie nauczyłem się z pełną świadomością wnikać w tę nie poddaną

czasowi,niedostępnądlaśmiercisferęwewnętrzną,którązrazuuznałemzapróŜnię.Osiągałemstany

tak nieopisanie błogie i święte, Ŝe blednie przy nich nawet to pierwsze, wspomniane na wstępie

przeŜycie. Nadszedł w końcu czas, kiedy na płaszczyźnie fizycznej wszystko, ale to wszystko

utraciłem. Nie łączyły mnie Ŝadne związki z ludźmi, nie miałem pracy, domu ani toŜsamości

społecznej.Prawiedwalataprzesiedziałemnaławkachwparku,czującniesłychaniesilnąradość.

Lecz nawet najpiękniejsze doznania pojawiają się, aby kiedyś przeminąć. Zapewne waŜniejszy od

wszelk ichdoznańjestpodskórnynurtspokoju,któryodtamtejporyaninachwilęmnienieopuścił.

Czasem bywa on bardzo silny, niemal doty kalny, tak Ŝe potrafią go odczuć równieŜ inni ludzie.

Kiedyindziejschodzinadalszyplanidobiegastamtądnibyodległa melodia.

Wpóźniejszychlatachzdarzałosię,Ŝektośdomniepodchodziłimówił:„Chcęmiećtosamo,coty.

CzymoŜeszmitodaćalbopokazać,jakmógłbymtozdobyć?",ajaodpowiadałem:„JuŜtomasz.Po

Eckhart Tolle - Potęga teraźniejszości.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: