2_2007.pdf

zmartwychwstał

i żyje w Tobie

Icchak

Chrystus

i żyje w Tobie

2-2007

Kochani Czytelnicy!

W numerze:

Święta Wielkanocne na nowo uświadamiają nam, że naj-

ważniejszym wydarzeniem w historii całej ludzkości i każdego

człowieka jest męka, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.

W dramatycznych wydarzeniach tajemnicy paschalnej Bóg-

Człowiek dokonał ostatecznego zwycięstwa, wyzwalając

wszystkich ludzi z niewoli grzechu, Szatana i śmierci. Prawda

ta jest źródłem niezniszczalnej radości i chrześcijańskiego

optymizmu: „Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo? (…)

Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo

przez Pana naszego Jezusa Chrystusa” (1 Kor 15, 55.57).

W swoim nieskończonym miłosierdziu zmartwychwstały

Pan, żyjący w swoim Kościele, ofiaruje nam wszystkim prze-

baczenie grzechów oraz dar życia wiecznego. Tylko ci, któ-

rzy uwierzą i szczerym sercem będą codziennie przyjmować

ten dar, doświadczą już tutaj na ziemi radości zmartwych-

wstania. Co to znaczy przyjmować od Chrystusa dar Jego

zmartwychwstałego życia? Przede wszystkim oznacza to ta-

kie uporządkowanie swojego codziennego życia, że kontakt

z Jezusem na modlitwie stanie się najważniejszym zadaniem

i obowiązkiem. Ojciec Święty Benedykt XVI uświadomił nam,

że codzienna modlitwa jest dla każdego człowieka kwestią ży-

cia i śmierci. Nie można jej traktować jako coś dowolnego,

dodatkowego, ale należy ją przyjąć jako największy nasz przy-

wilej, a zarazem obowiązek. Poprzez szczerą modlitwę oraz

sakramenty pokuty i Eucharystii jednoczymy się z Jezusem

zmartwychwstałym i przyjmujemy od Niego dar życia wiecz-

nego oraz niezniszczalnej miłości. Tylko ten, kto się wytrwale

modli, podnosi się z każdego grzechu w sakramencie poku-

ty, uczestniczy w Eucharystii, z synowską miłością zawierzając

siebie Bogu, będzie razem z Chrystusem mógł nieść krzyż co-

dziennego życia i już tutaj na ziemi doświadczać radości zmar-

twychwstania.

„Chrystus zmartwychwstał w określonym momencie dzie-

jów, ale wciąż pragnie powstawać z martwych w życiu nie-

zliczonej rzeszy ludzi, w życiu jednostek i ludów” – mówił

w orędziu wielkanocnym w 1986 r. Jan Paweł II. “ Owo po-

wstawanie z martwych wymaga współdziałania człowieka,

współdziałania wszystkich ludzi. Ale w tym zmartwychwsta-

niu zawsze ujawnia się tamto Życie, które przed tylu wiekami

w wielkanocny poranek pokonało grób. Wszędzie tam, gdzie

serce, które przezwyciężając egoizm, przemoc, nienawiść,

pochyla się z miłością ku temu, kto jest w potrzebie, tam

i dziś zmartwychwstaje Chrystus”.

Kochani Czytelnicy! To dzięki Waszej modlitwie i ofiarno-

ści możemy pochylać się nad największą z ludzkich potrzeb

a jest nią pragnienie Boga – i drukować Miłujcie się! po ro-

syjsku, angielsku, słowacku, węgiersku, rumuńsku. Obecnie

jesteśmy w trakcie przygotowywania pierwszego wydania

po niemiecku i albańsku. Każdy z nas jest odpowiedzialny

nie tylko za swoje własne zbawienie, ale również za zbawie-

nie innych. Pozwólmy Zmartwychwstałemu, aby przez nas

działał i zwyciężał w ludzkich sercach przez prawdę i mi-

łość. Z całego serca życzymy: bądźcie radosnymi i odważ-

nymi świadkami Zmartwychwstałego. Spisujcie i przesyłajcie

do naszej redakcji świadectwa nawróceń, odnalezienia skar-

bu wiary, działania Boga w Waszym życiu.

Pamiętamy o Was każdego dnia w modlitwie.

Misja polskiego Żyda z Izraela

Znak ognia

Orędzia św. Charbela

„Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie,

nie uwierzycie” (J 4, 48)

O dzisiejszych zabobonach

Rozmowa ze św. Augustynem

Ewangelia jak chleb (cz. 2.)

Kościół w PRL – Kościół Męczenników (cz. 2.)

Jak żyć z Janem Pawłem II

po 2 kwietnia 2005 r.?

Nie odkładaj sakramentu pojednania, bo

czasu jest mało!

Dotknięcie Bożego Miłosierdzia

Największe zagrożenie

Miłość w małżeństwie

Ratujmy małżeństwa! Modlitwa w intencji

małżeństw zagrożonych rozpadem

Do małżeństwa trzeba się przygotować

Nie babraj się w dragach!

O chodzeniu z chłopakiem

Jezus przywrócił mi moją czystość

Powołani do miłości

Ruch Czystych Serc

Misja polskiego Żyda z Izraela

fot. Archiwum MS!

„Miłujcie się!” – Katolicki Dwumiesięcznik Społecznej Krucjaty Miłości

Imprimatur: Przełożony Generalny Towarzystwa Chrystusowego

ks. Tadeusz Winnicki, 09.03.2007

Redaguje zespół: Redaktor naczelny: ks. Mieczysław Piotrowski TChr

Zastępca redaktora: Tomasz Tuchowski

Redakcja: Robert Bil, br. Mieczysław Chmiel TChr, Marie Cofta, Lilla Danilecka,

Agata Dąbek, Tadeusz Figiel, Mieczysław Guzewicz, ks. Edward Janikowski TChr,

Tomasz Kaźmierczak, Grzegorz Kucharczyk, o. Wojciech Mainka OFM,

Jarosław Matecki, Katarzyna i Robert Pilarscy, Jacek Pulikowski, Małgorzata

Radomska, Mirosław Rucki, Mariusz Sonnak, ks. Andrzej Trojanowski TChr,

Teresa Tyszkiewicz, Eugenia i Julian Umławscy

Opracowanie graficzne: Paweł Fiszer

Adres redakcji: Czasopismo „Miłujcie się!”, ul. Panny Marii 4, 60-962 Poznań,

tel./fax (061) 8523282, tel. (061) 6472686, (061)6472100

www.milujciesie.org.pl, e-mail: milujcie@tchr.org

Wydawca: Wydawnictwo Agape, 60-962 Poznań, ul. Panny Marii 4,

tel./fax (061) 8523282, tel. (061) 6472686

Redakcja zastrzega sobie prawo dokonywania skrótów i zmian w

tekstach. Zdjęcia osób zamieszczone w sąsiedztwie świadectw i artykułów

są całkowicie przypadkowe.

milujciesie.org.pl

sklep internetowy

ks. Mieczysław Piotrowski TChr z zespołem redakcyjnym

www.milujciesie.org.pl / aktualno ci / archiwum / sklep / prenumerata on–line / www.milujciesie.org.pl / aktualno ci / archiwum / sklep

świadectwo

zmartwychwstałego

Jest to świadectwo Icchaka, polskiego

Żyda, który po kilkudziesięciu latach

przyjechał z Izraela do Polski, żeby

pojednać się ze swoimi przybranymi

rodzicami, doprowadzić ich do pojednania

się z Bogiem w sakramencie pokuty

i ukazać im kochającego Jezusa, który

przebacza i uzdalnia do przebaczenia,

który jest Prawdą i Miłosierdziem samym.

I to się udało. Żyd z Izraela przyniósł

błogosławieństwo i wiarę rodzinie polskiej,

zagubionej, żyjącej daleko od Boga.

Przyniósł im Jezusa, Syna Bożego, Mesjasza

Polaków i Żydów. Mieliśmy szczęście gościć

go również w redakcji Miłujcie się! A on się

zgodził napisać swoje świadectwo:

Modlitwa przed Ścianą Płaczu w Jerozolima

Kiedy moi przyjaciele w redakcji Mi-

łujcie się! zaprosili mnie na modlitwę ko-

ronką do Miłosierdzia Bożego, nie wie-

działem, co to znaczy. Usiadłem w kaplicy

razem z nimi i słuchałem. Nagle poczu-

łem, jak głęboka i miła Bogu jest mod-

litwa o miłosierdzie dla całego świata.

Uklęknąłem i modliłem się razem z nimi,

prosząc o zmiłowanie dla grzeszników,

o nawrócenie złoczyńców, o jeszcze jed-

ną szansę dla świata, zanim nastąpi Sąd

Ostateczny. Odkryłem, że koronka do Bo-

żego Miłosierdzia jest znakiem miłości

Pana do narodów. Prosimy w niej o mi-

łosierdzie „dla nas i dla całego świata”.

Tylko ten, kto czuje się święty, nie pro-

si o miłosierdzie. My prosimy, bo wiemy,

że jedynie ono może nas uratować.

Jestem polskim Żydem. Tak się złoży-

ło, że nie znam swoich rodziców, ale po-

nieważ ósmego dnia po urodzeniu zosta-

łem obrzezany zgodnie z Przymierzem

( Brit Mila ), mam pewność, że moja matka

musiała być Żydówką. Wychowywałem

się w sierocińcu dla dzieci żydowskich,

prowadzonym przez siostry urszulanki.

Ich miłość, opieka i poświęcenie wywar-

ły ogromny wpływ na mnie i moją duszę,

ale nie zostałem katolikiem.

Kiedy sierociniec został rozwiązany,

miałem sześć lat. Zabrała mnie polska ro-

dzina, która mnie zaadoptowała. Jestem im

za to bardzo wdzięczny, choć jako mały

Żyd wiele wycierpiałem. Na podwórku

chłopcy wołali na mnie pogardliwie „Icek”

– chociaż otrzymałem polskie imię, a im

zabroniono tak mnie nazywać. Również ci

moi przybrani rodzice nieraz pozwalali so-

bie na naśmiewanie się ze mnie z powodu

mojego obrzezania – lecz nie mam im tego

za złe. Przebaczam im wszystko ze względu

na Jeszuę (Jezusa Chrystusa), żydowskiego

Mesjasza, który zbawia ludzi z każdego na-

rodu. Co więcej, myślę, że to wszystko mu-

siało się wydarzyć, że moje pojawienie się

na ich drodze – a ich na mojej – nie było

przypadkiem. Nie do człowieka nale-

ży sądzić innych – to sprawa Boga. On

jest wspaniały i sprawiedliwie sądzi każ-

dego. Człowiek zawsze krzywdzi tego,

którego sądzi; poniża go, a to świadczy

o braku pokory. Nigdy nie zna i nie po-

zna się swojego bliźniego tak, jak go Pan

zna – od wewnątrz. Nie mogłem dłużej

nosić w sobie brzemienia przeszłości, dla-

tego przyjechałem, by pojednać się z mo-

imi przybranymi rodzicami i by prosić

ich o to, żeby poszli do spowiedzi i pojed-

nali się z Bogiem.

Jesteśmy powołani, by błogosławić,

a nie złorzeczyć, więc szczerym sercem

chcę błogosławić zarówno im, jak i całej

Polsce, i polskiemu narodowi. Pan Bóg

nigdy nikogo nie zmusza do tego, by in-

nym błogosławić – mnie nie zmusił, bym

błogosławił naród polski, bym był dla

Was bratem, bym Was kochał. Przybyłem

tu, bo Pan tak chciał, On mnie do tego po-

ciągnął, ponieważ Was kocha.

Droga do poznania

Moje silne poczucie tożsamości ży-

dowskiej spowodowało, że po zakończe-

niu edukacji postanowiłem dokonać aliji

– powrotu do kraju Praojców, do Izraela.

Jak już wspomniałem, nie zostałem ka-

tolikiem, pomimo nacisków ze stro-

nr 2-2007 •

Świadek

świadectwo

Wyszyta torebka na talit – chustę modlitewną z frędzlami

fot. Archiwum MS!

ukrytego w każdym przykazaniu,

w każdym obrzędzie i w każdej

tajemnicy judaizmu, a przede

wszystkim w każdej świętej księdze

Biblii hebrajskiej

Przywiązane na rękę filakterie symbolizują więź Izraela z Bogiem

ny moich przybranych rodziców. My-

ślę, że brak przykładu autentycznej wiary

z ich strony zbudował blokadę w moim

sercu, bo ich sposób życia bardzo kłócił

się z tym, czego doświadczałem u sióstr

urszulanek. W sercu miałem dużo szacun-

ku do Kościoła katolickiego i byłem prze-

konany o tym, że chrześcijaństwo musi

mieć w sobie prawdę Bożą i misję w świe-

cie. Był we mnie jednak niepokój, tak jak

u większości Żydów, że przynależność

do Kościoła jest zdradą Boga Izraela.

W Izraelu zostałem studentem jeszi-

wy – żydowskiej wyższej szkoły religij-

nej. Tam poznałem ogromne bogactwo

duchowe Izraela: Talmud (księgi Misz-

ny i Gemary ), nauki praktycznego judai-

zmu ( halacha ) oraz księgę Zohar , zawie-

rającą największe tajemnice duchowości

żydowskiej. Halacha stała się podstawą

mojego życia i postępowania, odkryłem

w niej bogatą symbolikę wierności Bogu

w codzienności, służby Bogu w świąty-

ni swego serca. Uczyłem się być wiernym

w małym, by móc być wiernym też w wiel-

kich rzeczach. Odkryłem nagle, jak bliskie

jest to wszystko duchowości chrześcijań-

skiej, o której dowiedziałem się w Polsce.

Dla przykładu: księga Zohar mówi o drze-

wie życia ( Ec Chaim ) – a przecież tym

drzewem jest Jezus, wyrastający z korzeni

żydowskich i dający owoce życia wszyst-

kim narodom (por. Rz 11, 16-24). Znajdy-

wałem Jeszuę – Jezusa ukrytego w każ-

dym przykazaniu, w każdym obrzędzie

i w każdej tajemnicy judaizmu, a prze-

de wszystkim w każdej świętej księdze

Biblii hebrajskiej. I tak podczas studiów

w żydowskiej wyższej szkole religijnej

zasłona powoli spadała mi z oczu.

W tym miejscu chciałbym zwró-

cić się do wszystkich chrześcijan z proś-

bą, by nie osądzali ortodoksyjnych Ży-

dów za brak wiary. Ich oczy są zasłonięte

i oni naprawdę nie widzą tego, że Jeszua

ha-Masziach (Jezus Chrystus) jest obecny

w wyznawanym przez nich judaizmie. Oni

nawet mają wypisane Jego imię w swo-

im własnym modlitewniku i wymawiają

je co roku w święta Jom Kippur: „Jeszua

Sar ha-Panim” („Jezus, książę oblicza

[Pańskiego]” – czyli minister, który repre-

zentuje Boga Izraela), nazywają Go Wy-

wyższonym, większym nawet od aniołów.

Jednak, drodzy Bracia i Siostry, uwierzcie

mi, że naprawdę można wymawiać imię

Jeszua i nie widzieć Go. Dlatego proszę,

byście nie osądzali Żydów, lecz pomogli

im zdjąć zasłonę i zobaczyć Tego, kogo

oni już dawno znają, ale widzą „jakby

w zwierciadle”. Oni naprawdę potrzebują

Waszej modlitwy i Waszej pomocy!

Oczywiście, to działanie Mesjasza,

to Pan Najświętszy, Bóg Izraela, otwiera

oczy – zasłona zostaje zerwana – i nag-

le w pismach hebrajskich, w pismach ży-

dowskich widzi się światło, którego nigdy

w życiu nie mogłoby się o własnych si-

łach zobaczyć. To jest możliwe tylko dzię-

ki światłości, która oświeca każdego z nas.

Tą światłością jest Jeszua ha-Masziach

(Jezus Chrystus), który powiedział o so-

bie: „Ja jestem światłem, ja jestem drze-

wem życia, ja jestem drogą, ja jestem po-

znaniem, ja jestem tajemnicą Bożą”. On

jest tym pomostem, który łączy całą ludz-

kość i jedna świat ze sobą. Pan Wiekuisty

otworzył mi oczy na tę sprawę.

Ukończyłem jesziwę , otrzymując cer-

tyi kat sofer stam – skryby uprawnionego

do przepisywania zwojów Tory. Tradycja

żydowska wypracowała mnóstwo obwa-

rowań i ograniczeń, które zapewniły prze-

trwanie świętych tekstów w niezmienionej

formie aż do dnia dzisiejszego, dlatego tyl-

ko ludzie spełniający wymagania tradycji

( Masora ) mogą zajmować się przepisywa-

niem Tory. Oprócz tego zdobyłem upraw-

nienia inspektora kaszrutu – czyli przepisów

żydowskiej czystości rytualnej dotyczącej

pokarmów i innych zagadnień codziennego

życia. Pracowałem w szpitalu Bnei Brak,

prowadzonym przez ortodoksyjnych Ży-

dów, i wtedy poznałem moją przyszłą żonę.

Opowieść o jej wierze i cierpieniach

jest odrębnym tematem. Zresztą w USA

• nr 2-2007

Znajdywałem Jeszuę – Jezusa

świadectwo

Wieczorna modlitwa przy Ścianie Płaczu

fot. Mirek Rucki

została wydana jej książka His Testimo-

ny , dlatego nie będę o tym wiele pisał.

Wyjaśnię tylko, że ona pochodzi z rodzi-

ny kapłańskiej, czyli z rodu Aarona, a kie-

dy rozpoznała w Jezusie Mesjasza, cała

rodzina się od niej odwróciła. Paradok-

salnie jej krewni prawie nie byli religij-

ni, nie praktykowali judaizmu – ale kiedy

ona wyznała swoją wiarę w Jeszuę (Jezu-

sa) i zaczęła przestrzegać szabatów oraz

innych przepisów żydowskich, wszyscy

uznali ją za zdrajczynię żydowskości. Zo-

stała wyrzucona z domu – bez grosza, bez

pracy, bez możliwości powrotu... Wtedy

właśnie Bóg sprawił, że się poznaliśmy.

modlitwy. Tylko pokuta, modlitwa

i przebaczenie prowadzą do Drzewa

Życia i do spożywania jego owoców

Oczywiście, wiara w Zmartwychwsta-

nie i w bóstwo Jeszui (Jezusa) nie ozna-

cza, że musimy porzucić judaizm. Sam

Jeszua (Jezus) przecież był Żydem, wier-

nie przestrzegającym wszystkich nakazów

Tory, i tak samo postępowali Jego ucznio-

wie. Nienawiść rodaków, Żydów z uro-

dzenia, do Niego była wynikiem zatwar-

działości, która przywiodła do zbawienia

cały świat pogański – obecnie pojedna-

ny z Bogiem przez Jezusa. A jednak wolą

Bożą było to, by apostołowie świadczyli

przed Sanhedrynem, przed przełożonymi

synagog i przywódcami ludu izraelskiego.

Dziś jest podobna sytuacja. Gdybym

przestał przestrzegać tradycji żydowskiej,

przestałbym istnieć dla mojego narodu.

Byłbym uznany przez nich za goja, któ-

ry nic nie wie o prawdziwym judaizmie,

który zdradził wiarę Praojców. Dlatego

również ze względu na nich pozostaję na-

dal Żydem, świętującym szabat i obcho-

dzącym święta żydowskie, przepisującym

koszerne zwoje Tory i przestrzegającym

halachy . Poza tym moje sumienie w Bogu

nie pozwoliłoby mi porzucić całej mądro-

ści i duchowości Izraela, w której jest „za-

szyfrowany” Zbawiciel, Pan Jeszua ha-

Masziach (Jezus Chrystus). Wierząc

w Jezusa Chrystusa, jako mojego jedyne-

go Pana i Zbawiciela, czuję się spełnio-

nym Żydem.

Z woli Bożej gorliwi prześladowcy,

zaślepieni jak niegdyś Szaul – św. Paweł

– donieśli naczelnemu rabinowi naszego

miasta o mojej wierze. Zostałem wezwa-

ny i rabin uroczyście ogłosił, że jako od-

stępca nie mogę więcej przepisywać świę-

tych ksiąg judaizmu. Zapytałem go, skąd

wie, że jestem odstępcą. Odpowiedział

triumfalnie: „Bo czytasz gojowski Nowy

Testament i wierzysz w Jeszuę, jakby był

Mesjaszem”. „Tak – odpowiedziałem –

ale czyż sam rabbi nie wymawia imie-

nia »Jeszua Sar ha-Panim« w czasie Jom

Kippur? Czy nie o Mesjaszu, synu Józe-

fa, mówi nasz Talmud? Czyż nie o cier-

piącym Mesjaszu mówi prorok Izajasz?

Czy nie o Mesjaszu, drzewie życia, mówi

Zohar ? Czy nie Mesjasz, syn Dawida,

ma panować nad narodami? Ja w ogóle

nie potrzebuję czytać Nowego Testamen-

tu, by wierzyć w Jeszuę Mesjasza – ży-

jącego Syna Bożego! Czy nie większymi

odstępcami są wyznawcy rebego z Lu-

bawicz, których wszyscy szanują i uwa-

żają za pobożnych Żydów, a oni wierzą,

że umarły rebe może kogoś zbawić?”.

Rabin pomyślał i orzekł: „Masz ra-

cję. Nie jesteś odstępcą. Zgadzam się

Wyznanie wiary

Byłem uczonym w Piśmie, człowie-

kiem wykształconym i przestrzegającym

tradycji żydowskich. Nagle Bóg poru-

szył moje serce i dzięki świadectwu mojej

żony wszystko ułożyło się w moim umyśle

w jedną całość: moje katolickie wychowa-

nie w Polsce, rekolekcje, w których brałem

udział, spotkania z Żydami mesjanicznymi

w Krakowie, zaufanie Jezusowi jako Panu

i Zbawicielowi, żydowskie wykształcenie

i religijność. Jeszua ha-Masziach (Jezus

Chrystus), obecny we wszystkich nieła-

twych epizodach mojego życia, dał mi się

poznać jako Ten, o kim zgodnie świadczą

Biblia hebrajska, ustna tradycja żydowska,

zwyczaje i obrzędy judaizmu, a także dwu-

tysiącletnia tradycja chrześcijaństwa. Za-

ufałem Mu i poświęciliśmy z moją żoną

nasze wspólne życie właśnie Jemu.

nr 2-2007 •

Przebaczać potrafi tylko człowiek

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: