Little Kate - Uśmiech losu.pdf
(
543 KB
)
Pobierz
Little Kate - Uœmiech losu
KATE LITTLE
Uśmiech losu
ROZDZIAŁ PIERWSZY
Właściwie sam nie wiedział, dlaczego tam pojechał.
MoŜe kierowało nim przeczucie. Potrzeba powrotu do
rodzinnego gniazda przed wyfrunięciem w wielki świat,
rozpoczęciem nowej pracy i nowego Ŝycia w Nowym Jorku.
Czekała go pierwsza powaŜna posada po ukończeniu
college'u, pierwszy krok we wspaniale zapowiadającej się
karierze. Miał zacząć w poniedziałek rano, z dyplomem
ekonomisty, na którym ledwie wysechł atrament.
Przeprowadził się juŜ ze swoim skromnym dobytkiem do
nowego mieszkania w Chelsea, które wynajął na spółkę z
przyjacielem. Wszystko było ustalone. Ale wiedziony jakąś
niejasną tęsknotą, Connor chciał spędzić kilka dni w Cape.
Pooddychać słonym oceanicznym powietrzem, wyciągnąć się
na ganku starego domu, który wyglądał prawie tak samo jak w
czasach jego dzieciństwa.
Matka zmarła kilka lat temu, i od tamtej pory ojciec
niczego nie zmieniał. Connor wiele by dał za to, Ŝeby mama
doczekała dnia, w którym skończył studia. Byłaby taka dumna
z jego dyplomu. W przeciwieństwie do ojca wierzyła, Ŝe uda
mu się osiągnąć w Ŝyciu wszystko, czego zapragnie.
Odkąd jej zabrakło, Connor rzadko przyjeŜdŜał do domu.
Z ojcem nigdy nie był w dobrych stosunkach. Teraz teŜ
wymienili tylko kilka zdań, obyło się bez zbędnych pytań i
tłumaczeń. Właściwie nic mnie tu juŜ nie trzyma, myślał,
jadąc krętą drogą prowadzącą do posiadłości Sutherlandów.
Nic poza wspomnieniami.
Naprawdę nie wiedział, co go skłoniło do przyjazdu na ten
weekend do domu. I dlaczego przyjął niespodziewane
zaproszenie Charlesa Sutherlanda na wieczorne przyjęcie w
ich domu. MoŜe po prostu nie śmiał odmówić ze względu na
zobowiązania wobec Charlesa, któremu tak wiele
zawdzięczał. Ten dług był nie do spłacenia.
Imponujący widok rezydencji wyrwał go z zamyślenia i
całkowicie przykuł jego uwagę. Dom był bajecznie
oświetlony, w kolumnowym portyku kłębił się juŜ tłum gości,
a nowo przybyłym słuŜący pomagali wysiadać z błyszczących
luksusowych aut i długich czarnych limuzyn. Connor
zaparkował samochód tuŜ za bramą, Ŝeby mieć moŜliwość
szybkiego odwrotu, gdyby przyjęcie stało się zbyt nuŜące.
W tej samej chwili, gdy dostrzegł Laurel Sutherland,
wiedział juŜ, z całą pewnością, po co przyjechał do Cape.
Pochwycił spojrzenie jej turkusowych oczu - najpierw
zdumione, potem tak bardzo radosne - i zrozumiał. Znajomy
ciepły uśmiech przejął jego serce gwałtownym wzruszeniem.
Stała otoczona gośćmi, przyjaciółmi i rodziną,
męŜczyznami w białych smokingach, kobietami w
błyszczących koliach i jedwabnych kreacjach. Ona sama
wydała mu się sennym zjawiskiem - w zwiewnej błękitnej
sukni, z nagimi ramionami i długimi złotymi włosami,
spiętymi z boku perłową klamrą.
Kiedy szła ku niemu przez oświetlony dziedziniec, w jej
drobnej figurze i delikatnych rysach twarzy widział przez
moment tę samą dziewczynę, którą znał przed laty. Dzielną
towarzyszkę zabaw, która przez całe lato biegała z nim po
słonecznych plaŜach i ciemnych lasach. Swoją przyjaciółkę i
bratnią duszę.
A teraz była kobietą. Olśniewająco piękną młodą kobietą.
Jej niewinna dziewczęca uroda rozkwitła w
najwspanialszy sposób, jaki mógł sobie wyobrazić. Wysokie
kości policzkowe, pełne usta, prosty, idealnie zgrabny nos i
coś ekscytująco tajemniczego w wyrazie oczu - takie twarze
widuje się na okładkach kolorowych magazynów. Ale w
twarzy Laurel widział coś więcej - promieniowała z niej
odwaga i upór, coś, co pozostało z zuchwałego charakteru
dawnej chłopczycy.
Wyciągnęła do niego ręce z radosnym, rozognionym
spojrzeniem, w którym wyczytał teŜ ulgę. Jak gdyby przez
cały czas na niego czekała. Martwiła się, Ŝe nie przyjedzie, ale
on jej nie zawiódł.
Była uszczęśliwiona.
Podszedł do niej, czując to samo.
W ułamku sekundy dotarła do niego świadomość, Ŝe po to
właśnie przyjechał. Do Laurel. Nagle wydało mu się to takie
oczywiste. Takie proste.
Zamknął w dłoni jej rękę, czując, jak jest delikatna i
krucha, pochylił się, Ŝeby pocałować ją w policzek, i wciągnął
w nozdrza kwiatowy zapach jej włosów. Przez moment
patrzyli na siebie bez słowa. Jej tkliwy uśmiech i
porozumiewawcze spojrzenie sprawiły, Ŝe serce zmiękło mu
jak wosk.
- Ojciec powiedział mi, Ŝe spotkał cię w mieście i Ŝe
chyba przyjdziesz - odezwała się pierwsza. - Ale
przypomniałam sobie, Ŝe nie znosiłeś eleganckich przyjęć, i
trochę się bałam, Ŝe moŜesz się rozmyślić.
- Nadal nie znoszę przyjęć - odpowiedział z uśmiechem. -
Ale chciałem się z tobą zobaczyć.
MoŜe spotkanie z Laurel nie było świadomym powodem
jego przyjazdu, ale teraz wiedział juŜ, Ŝe to prawda.
Kiedy spotkał Charlesa Sutherlanda, spytał o jego córkę.
Ostatnio widzieli się pięć lat temu, kiedy zmarła jej matka.
Laurel była wtedy szesnastoletnią dziewczyną. Connor
uczestniczył w pogrzebie, ale tamtego dnia, poza kilkoma
słowami pocieszenia, prawie z nią nie rozmawiał.
Po śmierci Madeleine Sutherland jej rodzina nigdy więcej
nie przyjechała na lato do Cape. Ojciec powiedział mu, Ŝe dla
Charlesa Sutherlanda powrót do miejsca, z którym wiązało go
tyle wspomnień, byłby zbyt bolesny. Laurel i jej starszy brat
Philip zostali zapisani do szkół z internatem, a letnie wakacje
spędzali odtąd za granicą, na zorganizowanych wycieczkach
dla zamoŜnych nastolatków. Dla Connora oznaczało to
całkowite zerwanie kontaktu z Laurel.
Charles z dumą opowiedział mu o sukcesach swojej córki,
o tym, jak dobrze sobie radziła w college'u, a potem dostała
się na prestiŜowe studia prawnicze. Wspomniał teŜ, niemal
bezwiednie, Ŝe wkrótce wyjdzie za mąŜ. Za bardzo miłego
chłopca, którego poznała w college'u Ślub miał się odbyć za
niespełna miesiąc i traf chciał, Ŝe właśnie dzisiaj Charles
wydawał przyjęcie na cześć zaręczonej pary.
- Mam nadzieję, Ŝe wpadniesz do nas, Connor? Wiem, Ŝe
Laurel bardzo by cię chciała zobaczyć.
Connor zgodził się bez wahania. To Charlesowi
Sutherlandowi zawdzięczał moŜliwość zdobycia
wykształcenia, dzięki któremu otwierała się teraz przed nim
tak obiecująca przyszłość. Przyrzekł sobie, Ŝe kiedyś spłaci
mu ten dług. A na przyjęcie musiał przyjść choćby dlatego, Ŝe
zapraszając go, Charles jeszcze raz udowodnił, Ŝe traktuje go
jak przyjaciela rodziny, równego sobie, podczas gdy obaj
wiedzieli, Ŝe jest tylko synem dozorcy.
Kiedy po powrocie do skromnego domu swojego ojca
Connor szykował się do wizyty w rezydencji Sutherlandów,
bronił się przed przyznaniem, jak bardzo go zabolała
wiadomość o zaręczynach Laurel. Ale nie był w stanie
odsunąć od siebie wspomnień, które przez cały dzień
przewijały się przed oczyma jego wyobraźni - ich wspólnych
młodzieńczych przygód, sekretów, które sobie wzajemnie
powierzali, sprzeczek i pojednań. Myślał o niej bez przerwy i
nie mógł się doczekać chwili, kiedy ją zobaczy.
Nie przypuszczał jednak, Ŝe to spotkanie po latach zrobi
na nim aŜ takie wraŜenie. Patrzył teraz w jej roziskrzone oczy,
z trudem panując nad emocjami, i wiedział tylko, Ŝe nie chce
puścić jej ręki. Nie od razu. Nigdy. Chciał ją przyciągnąć
Plik z chomika:
ala7272
Inne pliki z tego folderu:
1087. Laurence Andrea - Seks, miłość i sekrety.pdf
(601 KB)
1082. DUO Child Maureen - Miłosny dług.pdf
(603 KB)
1082. DUO Garbera Katherine - Burza zmysłów.pdf
(591 KB)
1081. Laurence Andrea - Gorące negocjacje.pdf
(573 KB)
1078. Lewis Jennifer - Tajne przez poufne.pdf
(524 KB)
Inne foldery tego chomika:
!!! romanse nowe
!!! romanse nowe 02
!!! romanse nowe 02(1)
!!! romanse nowe(1)
!!! romanse nowe(2)
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin