2006-01-11
inż. Michał ŚwierżewskiStowarzyszenie Elektryków PolskichSekcja Instalacji i Urządzeń Elektrycznych
1. Wprowadzenie
2. Ocena zagrożenia wybuchem i zapobieganie wybuchowi
2.1.Ocena zagrożenia wybuchem
2.2. Zapobieganie wybuchowi i ograniczenie jego skutków
3. Klasyfikacja przestrzeni zagrożonych wybucham
3.1. Klasyfikacja przestrzeni zagrożonych wybuchem mieszanin gazowych
3.2. Klasyfikacja przestrzeni zagrożonych wybuchem mieszanin pyłowych
3.3. Kolejność wyznaczania stref zagrożenia wybuchem
3.4. Porównanie stref zagrożenia wybuchem
4. Dyrektywa ATEX 100a
4.1. Podział urządzeń elektrycznych na grupy i kategorie
4.2. Zasadnicze wymagania dyrektywy ATEX 100a
5. Normy zharmonizowane dotyczące elektrycznych urządzeń w wykonaniu przeciwwybuchowym
6. Konstrukcje urządzeń elektrycznych w wykonaniu przeciwwybuchowym
7. Podział urządzeń grupy II na podgrupy
8. Klasy temperaturowe
10. Dobór urządzeń elektrycznych do stref zagrożenia wybuchem
10.1. Wymagania wspólne
10.2. Strefa 0 zagrożenia wybuchem
10.3. Strefa 1 zagrożenia wybuchem
10.4. Strefa 2 zagrożenia wybuchem
10.5. Strefa 20 zagrożenia wybuchem
10.6. Strefa 21 zagrożenia wybuchem
10.7. Strefa 22 zagrożenia wybuchem
11. Podstawowe wymagania w stosunku do wykonania instalacji elektrycznych
11.1. Wprowadzanie kabli i przewodów do urządzeń przeciwwybuchowych
11.2. Oprzewodowanie
12. Procedury oceny zgodności urządzeń elektrycznych w wykonaniu przeciwwybuchowym
Materiały Wyjściowe
W przestrzeniach, w których produkuje się, użytkuje lub przechowuje ciecze łatwo zapalne, np. benzynę alkohole, eter, toluen, ksylen, rozcieńczalniki organiczne, gazy palne, np. propan-butan, wodór, acetylen istnieje możliwość przenikania par tych cieczy i gazów do otaczającej je przestrzeni i tworzenia z powietrzem (z tlenem z powietrza) mieszanin. Podobnie w czasie obróbki ciał stałych lub produkcji i transportu materiałów sypkich mogą do otaczającego powietrza przedostawać się pyły i tworzyć z nim mieszaniny.
Gdy w mieszaninie z powietrzem zawarta jest dostateczna ilość czynnika palnego (pary cieczy palnej, gazu palnego lub pyłu) o stężeniu powyżej dolnej granicy wybuchowości i poniżej górnej granicy wybuchowości (tablica 1.) powstaje tzw. mieszanina wybuchowa.
Mieszanina wybuchowa pod wpływem dostarczonej energii cieplnej zapala się. Proces spalania (utleniania) tej mieszaniny przebiega z szybkością rzędu 1000 m/s do 4000 m/s i towarzyszy mu gwałtowny wzrost ciśnienia.
Tego rodzaju szybki proces spalania nazywa się wybuchem.
Aby mogło nastąpić spalanie muszą jednocześnie wystąpić trzy czynniki:
1) materiał palny,
2) tlen z powietrza,
3) bodziec energetyczny
Tablica 1 - Granice wybuchowości wybranych gazów i par cieczy palnych
(stężenie gazów lub par w mieszaninie z powietrzem)
Nazwa gazu lub cieczy
Wzór
chemiczny
Granice wybuchowości %
Dolna D Górna G
Gazy lżejsze od powietrza
Amoniak
NH3
15 28
Acetylen
C2 H2
2,3 82
Etylen
C2 H4
2,7 34
Metan
CH4
4,9 15,4
Wodór
H2
4,0 75
Gazy cięższe od powietrza
Etan
C2 H6
3,0 15,5
n-Butan
C4 H10
1,5 8,5
Butylen
C4 H8
1,6 9,3
Propan
C3 H8
2,1 9,5
Propylen
C3 H6
2,0 11,1
Pary cieczy
Aldehyd octowy
CH3CHO
4,0 57
Aceton
C3 H6O
2,1 13
Alkohol etylowy
C2...
k_pawelko1969