wyklady - Planowanie turystyczne.doc

(51 KB) Pobierz

Planowanie turystyczne

2.02.2008

1.       Idea ładu przestrzennego;

2.       Planowanie przestrzenne i społeczno – gospodarcze;

3.       Wykorzystanie zasobów przyrodniczych na cele turystyczne i rekreacyjne;

4.       Program zrównoważonego rozwoju na rzecz turystyki;

5.       Instrumenty planowania narożnych poziomach zarządzania;

6.       Partnerstwo publiczno – prywatne i publiczno – społeczne;

7.       Plany rozwoju przedsiębiorstw, obszarów oraz obiektów turystyczno – rekreacyjnych;

Rynek:

ü      Realny

-          Dóbr i usług konsumpcyjnych

-          Czynników produkcji

- pracy

- rzeczowych środków obrotowych

- rzeczowych środków trwałych

              -dóbr inwestycyjnych

              - nieruchomości

ü      Finansowy

-          Pieniężny

- pieniądza krajowego

- walutowy

-          Kapitałowy

-wkładów bankowych

- kredytów bankowych

- inwestycji finansowych

- papierów wartościowych

 

 

16.02.2008

Program przedmiotu

Zrównoważony rozwój turystyki to rozwój turystyki bez nadmiernej ingerencji w przyrodę (bez niszczenia zasobów).

Strefy funkcjonalno – przestrzenne obszaru turystycznego.

Programowanie bazy materialnej dla potrzeb turystyki i niepełnosprawnych.

Użytkowanie turystyczne i rekreacyjne terenów leśnych.

Szlaki wędrówek turystycznych

Programowanie zagospodarowania turystycznego zespołów zabytkowych(renowacja starych zamków, pałaców, ważne są względy ekonomiczne, racjonalne, ale i emocjonalne (?).

Rodzaje turystyki:

·         wypoczynkowa, regres w ilości osób biorących w niej udział (statystyka), dłuższa praca, niskie dochody, mała baza tanich hoteli, nierównomierne rozmieszczenie bazy noclegowej, transport – brak dogodnych połączeń, czas;

·         krajoznawcza;

·         specjalistyczna;

Obszary turystyczne:

-          krajobrazy pierwotne, …………………

-          krajobrazy ………

-          krajobrazy kulturowe związane z oddziaływaniem człowieka (stworzone przez niego)obejmują obszary:

§         strefa krajobrazu chronionego (decyduje o atrakcyjności turystycznej), silne ograniczenie budowy obiektów i różnych form gospodarki;

§         strefa krajobrazu parkowego – czynna rekreacja turystów (np. park ze ścieżkami zdrowia, rowerowymi)

§         strefa otuliny – poczucie wyobcowania, wydostanie na zewnątrz z poprzednich stref. Są tu też pewne ograniczenia w działalności gospodarczej

 

Teren, na którym uprawiana jest turystyka ma:

- charakter/ układ pasmowy (np. Jurata)obszary brzegowe, blisko brzegu – zabudowa niższa, niższy standard;

- układ koncentryczny (np. Iwonicz Zdrój) rozproszenie obiektów, turyści są zmuszeni do przemieszczania się.

Pojemność terenów wypoczynkowych:

Normy dla:

- ośrodków rekreacyjnych  - od 165 – 330 m2 . ilość m2 na osobę zależy od charakteru środowiska. Na terenie lepszych będzie mniej m2 / os.

- Kempingów – 60 – 120 m2 / os.

- Plaży trawistej – 10 – 15 m2 / os.

- Plaży piaszczystej – 5m2 / os.

Miejscowość wypoczynkowa powinna posiadać:

- infrastrukturę dostosowaną do potrzeb turystów (noclegi, gastronomia, rekreacja, rozrywka, itp.);

- to co tworzy klimat, renomę miejsca;

- odpowiednie warunki terenu;

 

Wsie i miejscowości letniskowe:

- tańsza zabudowa;

- życie głównie w okresie letnim;

- Przychody z okresu letniego muszą starczyć na nas okres posezonowy;

- trzeba wprowadzić dostosowania wydłużające sezon turystyczny;

 

Będzie to:

- strefa zabudowania turystycznego ( miesiące recepcji turystycznej);

- strefa penetracji turystycznej ( 4 km od strefy osadnictwa turystycznego);

- strefa ochronna (otacza strefę penetracji);

 

W strefie turystycznej występują:

- Obiekty podstawowe (noclegowe, żywieniowe, informacyjne, usługowe);

- tereny rekreacyjno – spacerowe;

- połączenia komunikacyjne;

- obiekty imprez kulturalnych (zwiększają poziom satysfakcji z pobytu w tej miejscowości);

 

Miejscowości górskie:

Im wyżej tym standard niższy (słaba komunikacja nie pozwala na zapewnienie wysokiego standardu)

13 tyś km2 – w Polsce strefa górska.

 

Pojemność turystyczna regionu

Latem – 1,5 mln osób 30% poj. Letniej;

Zimą – 920 tyś osób 80% pojemności zimowej - 20% wypoczywa w innych rejonach kraju.

Trzeba dostosować typową bazę letnią do odpoczynku zimowego – przedłużenie sezonu.

 

Pojezierza

Czynniki dodatnie rozwoju turystyki:

- wartości naturalne – przyroda;

- Niski wskaźnik urbanizacji i gęstości zaludnienia;

- możliwość większego wykorzystania bazy noclegowej dotychczasowych ośrodków zakładowych mają dość niski standard;

- władze samorządowe są mocno zaangażowane w rozwój turystyki;

 

Czynniki negatywne:

- krótki sezon turystyczny;

- Utrzymanie bazy jest kosztowne (a wpływy z turystyki są przez krótki czas);

- niestabilna aura;

- Brak kompleksowego zagospodarowania turystycznego – braki w bazie noclegowej campingi, stanice)

- poziom dewastacji niektórych regionów jest bardzo duże;

- niedogodności komunikacyjne;

- chaos przestrzenny – brak uregulowań;

- niezadowalająca estetyka i czystość urządzeń turystycznych i paraturystytcznych –korozja;

- zagrożenie środowiska naturalnego – czystość wód, stanic, lasów;

- Brak przekonania miejscowej ludności o pozytywnych skutkach rozwoju turystyki – stereotypy z czasów komunistycznych, kiedy nic nie było i turysta objadał miejscowych;

 

15.03.2008

Prezentacja problemów do rozwiązania przez przedsiębiorstwo w przekroju 4 rodzajów działalności:

1.przygotowanie i zabezpieczenie działalności:

- projektowanie nowego produktu / usługi;

- projektowanie nowego procesu wytwórczego;

- przestrzenna lokalizacja działalności;

- określenie wielkości produkcji (zdolności produkcyjnej);

- określenie zasad organizacji zaopatrzenia w czynniki produkcji (urządzenia, surowce, kadrę, informację);

- przygotowanie wdrożenia systemu normalizacji i certyfikacji;

- przygotowanie systemu szkoleń i nadzoru załogi;

- określenie zasad zakładowych systemów wynagrodzeń;

2. działalność produkcyjna:

- planowanie struktury asortymentowej produkcji;

- planowanie mieszanki technologicznej;

- planowanie zapotrzebowania na czynniki produkcji (siłę roboczą, surowce, urządzenia);

- harmonogramowanie (? – fajny wyraz) pracy urządzeń;

- planowanie poziomu zapasów czynników produkcji;

- planowanie zadań transportu wewnątrz i międzyoperacyjnego;

3. Działalność marketingowa:

- planowanie badań marketingowych, ich struktury;

- planowanie cen i polityki rabatów;

- projektowanie nowych i adaptacja istniejących kanałów dystrybucji;

- planowanie mieszanki promocyjnej;

- tworzenie wizerunku firmy i jej produktów (sponsoring);

- planowanie potrzeb kadrowych dla marketingu i sprzedaży;

4. Działalność finansowa:

- planowanie przychodów ze sprzedaży, ich struktury;

- planowanie kosztów uzyskania przychodów, ich struktury;

- planowanie wielkości należności i zobowiązań;

- planowanie przepływów pieniężnych;

- planowanie wskaźników zyskowności;

- planowanie struktury podziału zysku;

- planowanie płynności działalności;

- planowanie ryzyka popadania w długi;

 

Dziedziny otoczenia oddziałującego na organizację (wg J.W. Gościńskiego)

Władze polityczne:

- regulacje prawne;

- działania rządu;

- budżet państwa;

-system podatkowy;

- orzecznictwo;

- traktaty finansowe;

- członkostwo w organizacjach międzynarodowych;

Warunki ekonomiczne:

- regulacje ekonomiczne;

- sytuacja gospodarcza;

- polityka społeczna;

- zjawiska ekonomicznej (inflacja, stopa wzrostu)

- stopa i struktura inwestycji, handel zagraniczny;

Surowce i energia:

- dostęp do źródeł;

- nowe zasady i źródła;

- substytucje;

- Nawe zastosowania;

- ruchy cen i kosztów;

Rynek:

- natężenie konkurencji;

- odbiorcy produktów;

- użytkownicy produktów i usług;

- sprzedaż;

- pozycje na rynku;

Organizacja służąca otoczeniu

Aktywacja społeczna:

- poziom edukacji;

- etyka pracy;

- postawy;

- kwalifikacje zawodowe;

- umiejętności;

- rynek pracy (podaż siły roboczej);

Technika:

- odkrycia, wynalazki;

- innowacja, władza;

- skomercjalizowane innowacje;

- nowe technologie;

- inżynieria materiałowa;

Kapitał:

- źródła akumulacji;

- rynek kapitału (pożyczkowy);

- kapitał bankowy;

- inwestycje własne i centralne;

- papiery wartościowe;

Kultura:

- system wartości;

- ogólny poziom wykształcenia;

- wzorce zachowań;

- etyka zawodowa;

- kultura organizacyjna;

 

19.04.2008

Przyczyny pogarszania się kondycji przedsiębiorstw (przyczyny wewnętrzne i zewnętrzne):

słabe zarządzanie;

nieodpowiednia kontrola finansowa;

słabe zarządzanie kapitałem obrotowym;

wysokie koszty;

niedostateczne działania marketingowe;

skala działalności przekraczająca możliwości finansowe;

wielkie przedsięwzięcia;

przejścia;

polityka finansowa;

inercja i bałagan organizacyjny;

zmiany w popycie rynkowym;

konkurencja;

niekorzystne zmiany w cenach;

 

 

8

 

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin