Scenariusz zajęć nr 1Temat: Części ciałaCel ogólny:
· ➔ poznawanie nazw poszczególnych części ciała
· ➔ wyzwalanie aktywności dziecka
(polecana pomoc flash CARDS Części ciała )
Cele szczegółowe:
· ➔ utrwalanie orientacji w schemacie własnego ciała;
· ➔ wskazywanie poszczególnych części ciała (głowa ,ręce ,brzuch, nogi)
· ➔ rozumienie poleceń nauczyciela
Metody pracy:
ćwiczenia artykulacyjne , oddechowe, ruchowe, masaż logopedyczny ,
Przebieg zajęćI. CZĘŚĆ WPROWADZAJĄCA
· 1. „Jedzie pociąg” – ćwiczenie wdrażająco-integrujące (dowiezienie dziecka przed lustro ).
· 2. „To ja”– oglądanie siebie w lustrze – zabawy: „taki duży” (wyciąganie się jak najwyżej do góry), „taki mały” (kucanie z utrzymaniem kontaktu wzrokowego z odbiciem lustrzanym), „taki gruby” (rozkładanie rąk na boki), „taki chudy”(składanie rąk do siebie).
· 3. Zabawa „a kuku” – chowanie się i wyglądanie zza lustra (może być też zakrywanie twarzy przez dziecko – „nie ma mnie”, odkrywanie – „jestem”).
· 4. Ćwiczenia oddechowe i artykulacyjne- śmieszne minki
II. CZĘŚĆ WŁAŚCIWA
· 1. Zabawa ruchowa połączona ze śpiewem. Dziecko wykonuje ruchy bierne zawarte w zwrotce piosenki: „ Pokaż Miłosz, gdzie masz oko, gdzie masz ucho, a gdzie nos.Gdzie masz rękę, a gdzie nogę, gdzie na głowie rośnie włos.Daj mi rękę! Wysuń nogą! Kiwnij głową „ tak” i „ nie”.Klaśnij w ręce! Tupnij nogą! Razem pobawimy się
· 2. Masaż logopedyczny, nazywanie masowanych części ciała Nauczyciel wykonuje masaż logopedyczny, nazywa masowane części twarzy. Dziecko wykonuje ruchy bierne, dotyka ręką części twarzy wymienione przez nauczyciela
· 3. Portret mamy, Ćwiczenia motoryki małej, doklejanie brakujących elementów obrazka (oczy, nos, usta)( polecane pomoce: Portrety logiczne , Pani Twarz - makatka ) CZĘŚĆ KOŃCOWA1. Zakończenie zajęć.Pochwała ucznia za aktywność.
Scenariusz zajęć nr 2Temat: Zabawy ze zwierzętami. Cel ogólny:
· -doskonalenie sprawności artykulacyjnej
· -usprawnianie narządów artykulacyjnych
· -zachęcanie do samodzielnej wypowiedzi
· -ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, percepcji słuchowej
· -kształtowanie prawidłowego toru oddechowego
· -ćwiczenia artykulacyjne, fonacyjne, gry i zabawy
Środki dydaktyczne:
· - lusterko , karty pracy, nagrania z odgłosami zwierząt , kolorowe piórka
Przebieg zajęć I. CZĘŚĆ WPROWADZAJĄCA1. Przywitanie się z uczniem. Zapoznanie go z przebiegiem zajęć2. Ćwiczenia usprawniające narządy mowy- „Obiad kotka” Rozmowa z uczniem na temat posiłku kota. Wspólne wykonywanie określonych czynności, np.:- jedzenie – ułożenie dłoni w kształcie miseczki, wysuwanie języka z buzi, wysuwanie języka z buzi, wykonywanie ruchów naśladujących wylizywanie,- oblizywanie z zadowoleniem górnej wargi, potem dolną, następnie górną i dolną jednocześnie w prawą stronę , potem w lewą,- po jedzeniu mycie ząbków górnych językiem, potem dolnych,- okazywanie zadowolenia – mruczenie, uśmiechanie się ze zwartymi zębami i ustami rozciągniętymi na boki. II. CZĘŚĆ WŁAŚCIWA1. Zabawa: Czyj to cień. Łączenie obrazka przedstawiającego zwierzęta domowe z jego cieniem (polecana pomoc Kontury i cienie ). Ćwiczenia naśladowania głosów wydawanych przez przedstawione zwierzęta. Przedstawienie podpisów z odgłosami zwierząt. (polecana pomoc Dźwięki w zoo - płyta CD z fotografiami )2. Zgadnij czyj to głos- zabawa słuchowo-ortofoniczna. Osoba prowadząca odtwarza nagrania głosów zwierząt. Pyta, czyj to głos. Po odgadnięciu przez dziecko zagadki powtarza dźwięki, przypominając o charakterystycznym dla niego układzie ust, języka czy zębów. (polecana pomoc Dźwięki w zoo - płyta CD z fotografiami )3. Zabawa oddechowe-kolorowe piórka III. CZĘŚĆ KOŃCOWA
· 1. Zakończenie zajęć. Pochwała ucznia za aktywność.
· 2. Zadanie pracy domowej- pokoloruj obrazek ze zwierzętami domowymi
Scenariusz zajęć nr 3 Temat: Poznajemy samogłoskiCel główny:
· powtarzanie, róznicowanie, czytanie poznanych samogłosek
· ➔ Stymulowanie rozwoju pamięci
· ➔ Rozwijanie zdolności koncentracji uwagi
· ➔ Stymulowanie zdolności koncentracji uwagi na słuchaniu
· ➔ Usprawnianie narządów artykulacyjnych
Metody➔ metoda symultaniczno-sekwencyjna wczesnego czytania prof. J. Cieszyńskiej➔ metoda werbo-tonalnaI. CZĘŚĆ WPROWADZAJĄCA1. Przywitanie się z uczniem. Zapoznanie go z przebiegiem zajęć2. Zabawa „Co tu nie pasuje ”?- ćwiczenie systemu syntaktycznegoa) Obrazki na jednym pasku przedstawiające znane rzeczy z otoczenia ( 2 jednakowe, trzecia inna np. lalka, lalka, autoPytanie: co tu nie pasuje?Odpowiedź: autoPytanie: dlaczego auto nie pasuje?Odpowiedź: bo tu są lale3. Zabawa- kategoryzowanie zabawek przygotowujemy zabawki -auto, miś, lalka oraz obrazki przedstawiające różne misie, różne lalki, różne auta zadaniem ucznia jest dopasowanie desygnatu do zabawki.
II CZĘŚĆ WŁAŚCIWA1. Powtarzanie, rozpoznawanie i odczytywanie samogłosekWykonujemy rytmy ciała dla samogłosek A,I, U za każdym razem ukazując obraz graficzny głoski wymawianej w czasie wykonywanych ćwiczeń metoda werbo-tonalną.
2. Pokazujemy litery i nazywamy je A, I,U głośno je nazywając. Wydajemy polecenia „daj A”, „daj I”, „daj U”
3. Czytanie samogłosek w paradygmacie- ćwiczenie sekwencji wzrokowych, układanie od strony lewej do prawej, rozpoznawanie i nazywanieParadygmat z samogłoskami położony na stoliku, obok paradygmatu leżą kartoniki z samogłoskami. Kartoniki są wymieszane i odwrócone literą do stolika. Polecenie: ułóż tak samoDziecko odwraca kartonik z samogłoską. Pytanie: co to? Dziecko odpowiada nazywając samogłoskę i układa kartonik w puste okno w paradygmacie od strony lewej do prawej.III. CZĘŚĆ KOŃCOWAWklejenie do zeszytu poznanych samogłosek, pochwalenie dziecka za aktywność.
qatrysia