j osoby i systemuCałość materiału jest w załączniku (65 pytań i odpowiedzi - łącznie 19 stron). Miłej nauki1. CO ROZUMIEMY POD POJĘCIEM ZARZĄDZANIAI JAKIE SĄ JEGO ELEMENTY SKŁADOWE:Zarządzanie – umiejętność prowadzenia działalności gosp. która przynosi efekty. Dotyczy przede wszystkim ludzi, jest także współdziałaniem osób, które umożliwi zneutralizowanie słabości i max. Wykorzystać ich silne strony.Elementy zarządzania:1) planowanie2) organizowanie3) motywowanie4) kontrolowanie2. W CZYM WYRAŻA SIĘ ISTOTA ZARZĄDZANIA WIEDZĄ?Zmienia wizerunek firmy i przyjęte w nich hierarchie wartości. Zmienia podejście do ludzi i tkwiący w nich potencjał, który trzeba wykorzystać.Jest procesem przy pomocy, którego organizacja generuje bogactwo w oparciu o swoje intelektualne lub oparte o wiedzę aktywa organizacyjne.Obejmuje 3 subprocesy:1) organizacyjne uczenie się2) produkcja wiedzy3) dystrybucja wiedzy3. KORZYŚCI JAKIE MOŻE PRZYNIEŚĆ ZARZĄDZANIE WIEDZĄ:Powinien pomóc w :1) podsycaniu innowacji –dowolnego przepływu pomysłów2) ulepszaniu obsługi klienta3) pomnażaniu dochodów, np.: szybsze wypuszczanie prod. na rynek4) optymalizowaniu sytuacji zatrudnienia5) skracaniu procesu poprzez eliminację procesów zbytecznych4. CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA ROZWÓJ PRZEDSIĘBIORCZOŚCI – CO NALEŻY ROZUMIEĆ POD TYM POJĘCIEM?Całokształt wpływów otoczenia organizacji, uwarunkowań gospodarczych, rynkowych i kapitałowych oraz wewnętrzną jej strukturę utworzoną w celu osiągnięcia sukcesu. Każda firma stwarza własne czynniki sukcesu, nie wolno naśladować, nie można też powtórzyć sukcesu, należy i można korzystać z doświadczeń rynkowych innych firm, należy tez uczyć się szybciej i sprawniej wykorzystywać tę naukę w praktyce – dostępność środków szkoleniowych, nauka pracy zespołowej; dynamiczne reagowanie na zmiany rynkowe, dążenie do płynności finansowej, polityka gospodarcza zapewniająca możliwości zbytu, rozwój i możliwość inwestowania w rozwiązania techniczne, wydajność i przestawność środków. Rozwój znajomości języków obcych.5. ORGANIZACYJNE FORMY AKTYWNOŚCI GOSPODARCZEJ:1. Koncern - duża organizacja gosp. Obejmująca pod swoim zarządem kilka przedsiębiorstw, branżowe lub gałęziowe np. chemiczne, farmaceutyczne, technologiczne np. wytwarzanie okrętów, konglomeraty – przeds. z różnych dziedzin2. Holding – spółka akcyjna posiadająca kontrolne pakiety innych spółek i mająca z tego tytułu istotny wpływ na zarządzanie nimi3. Spółka joint ventures – powstała w skutek współdziałania innych przedsiębiorstw, poprzez ich inwestowanie w to nowe przedsięwzięcie, podział zysków proporcjonalny do wniesionych aportów i kapitału, np. w celu wdrożenia nowej technologii4. Konsorcjum – porozumienie stworzone najczęściej przez banki do realizacji określonego celu, czysty związek kapitałowy, przestaje istnieć po zrealizowaniu celu5. Spółka akcyjna – organizacja emitująca własne papiery wartościowe – akcje, które sprzedaje osobom fizycznym lub prawnym, innym organizacjom, akcjonariusze otrzymują dywidendy, są oni właścicielami akcji ale nie współwłaścicielami majątku6. Spółka cywilna – wł. Kilku lub większej liczby osób fizycznych, osoby te są wspólnikami i zainwestowały kapitał w jej utworzenie. Za zobowiązania wobec osób trzecich odpowiadają własnym majątkiem; działa w imieniu i na rzecz i ryzyko wspólników, zysk dzielą proporcjonalnie do wielkości udziałów7. Spółka z o.o. – utworzona na podstawie przepisów prawa handlowego, w której wspólnicy odpowiadają za zobowiązania organizacji tylko do wysokości zainwestowanego kapitału; w zasadzie nie odpowiadają swoim majątkiem osobistym; inaczej traktuje się odpowiedzialność członków zarządu8. Spółdzielnia – org. Powstała z układów rzeczowych lub kapitałowych wnoszonych przez udziałowców, funkcjonująca na ich rzecz i ryzyko, często przez nich prowadzona; równoprawność członków9. Organizacja wirtualna – formą powiązań jest technologia informacyjna, w jej skład wchodzą niezależne organizacje, powiązane czasowo dla dzielenia umiejętności i kosztu dostępu do realizacji nowych celów10. Organizacje społeczne – zw. Zawodowe, stowarzyszenia, partie polityczne, organizacje wyznaniowe; specyficzne prawa, różnorodne układy władzy6. OBIEKTYWNE UWARUNKOWANIA POWSTANIA NAUK O ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIU.Znane dziś podstawowe podejścia do problemu organizacji, szkoły zarządzania rozwinęły się dzięki oddziaływaniu trzech głównych sił: społecznych, ekonomicznych i politycznych. Siły te nadal odgrywają zasadniczą rolę w wielu dziedzinach, takich jak: zarządzanie zasobami ludzkimi, planowanie, projektowanie środowiska, analiza otoczenia. Przyrost ludności, stopniowe powiększanie się przedsiębiorstw prowadziło do zastosowania praktyki – kierowania podwładnymi. W przypadku nauk o organizacji właśnie praktyka ma kluczowe znaczenie i wiążę się ściśle z teorią. Obecna różnorodność przedsiębiorstw zadecydowała o powstaniu „nowej fali” łączącej elementy szkół klasycznej, stosunków międzyludzkich i ilościowo systemowej. Współczesne integracyjne podejście jest co prawda diametralnie różne od tego z ok. 3000 r. p. n. e. Stosowanego przy budowie piramid, ale wykorzystanie współczesnej technologii i metod nie spowodowałoby szybszego ich wybudowania, a zatem zarządzanie zależy od tworzących system ludzi. (ich zaangażowania, mentalności, poziomu wykształcenia itd...)7. ELEMENTY OTOCZENIA ORGANIZACJI:*) Otoczenie wewnętrzne:- zarząd- pracownicy- kultura*) Otoczenie ogólne:- wymiar prawo – polityczny- wymiar sociokulturalny- wymiar technologiczny- wymiar ekonomiczny- wymiar międzynarodowy*) Otoczenie celowe:- związki zawodowe- regulatorzy- właściciele- konkurenci- klienci- dostawcy8. ZNACZENIE ZARZĄDZANIA WEDŁUG P.F. DRUCKERA.W g P. F. D. Zarządzanie dotyczy przede wszystkim ludzi. Jego celem jest takie współdziałanie wielu osób, które pozwala zneutralizować słabości i maksymalnie wykorzystać talenty i silne strony uczestników.Znaczenie:1. Zarządzanie dotyczy przede wszystkim ludzi.2. Zarządzanie jest głęboko osadzone w kulturze.3. Zarządzanie wymaga prostych zrozumiałych wartości, celów działania i zadań jednoczących wszystkich uczestników.4. Zarządzanie powinno doprowadzić do tego, by organizacja była zdolna do uczenia się.5. Zarządzanie wymaga komunikowania się zarówno wewnątrz organizacji, jak i z otoczeniem.6. Zarządzanie wymaga rozbudowanego systemu wskaźników, pozwalających stale i wszechstronnie monitować, oceniać i poprawiać efektywność działań.7. Zarządzanie musi być jednoznacznie zorientowane na podstawowy i najważniejszy ostateczny rezultat, jakim jest zadowolony klient.Znaczenie dotyczy zatem ogółu systemy – ludzi którzy go tworzą, komunikacji między nimi, określania ich celów podporządkowanych celowi organizacji, kontroluje i uzdatnia działanie systemy na każdym jego poziomie.9. ZASADY POSTĘPOWANIA FIRM DOBRZE PROSPERUJĄCYCH NA RYNKU..A.F. Stoner, Ch. Wankel1. Skłonność do działania: raczej zrobić coś – cokolwiek, niż poddać zagadnienie kolejnym cyklom analiz i sprawozdań komitetów.2. Trzymanie się blisko klienta, poznanie jego preferencji i ich zaspokojenie.3. Autonomia i przedsiębiorczość: rozbicie koncernu na wiele małych finalnych przedsiębiorstw oraz zachęcanie ich do samodzielności i konkurencyjności.4. Wydajność dzięki ludziom: wytworzenie u wszystkich pracowników świadomości, że ich możliwie dobra praca ma zasadnicze znaczenie i że będą mieli udział w korzyściach wynikających z sukcesu firmy.5. Bezpośredni kontakt, motywacja przez wartość – naleganie, aby kierownicy trzymali się blisko podstawowej działalności firmy.6. Trzymanie się swojej specjalności: pozostanie w dziedzinie, na której firma zna się najlepiej.7. Prosta struktura, nieliczny sztab, niewiele szczebli zarządzania, niewiele ludzi na wyższych szczeblach.8. Jednoczesna dyscyplina i swoboda; tworzenie klimatu, w którym oddaniu podstawowym wartościom firmy towarzyszy tolerancja wobec wszystkich pracowników, którzy przyjmują te wartości za swoje.Lub:1. Prowadzenie rozległej choć skoncentrowanej na określonych celach działalności badawczej i ścisłej współpracy z zewnętrznymi jednostkami badawczymi.2. Przestawienie się na produkcję high – technology np. telekomunikacja3. Szerokie wchodzenie na rynki światowe – trzeba prowadzić rozległe badania marketingowe.4. Konkurowanie z innymi producentami w kraju i zagranicą i równocześnie ułożenie współpracy między nimi.5. Zapewnianie rozwoju przez intensywne kształcenie kadr.Dążenie, aby pracownicy identyfikowali się ze swoją firmą. (badania rynku, rozwoju konkurencji, szkolenia)10. Siedem czynników gwarantujących sukces ekonomiczny firmy.1. Strategia nastawiona na produkt i rynek.2. Formalna struktura organizacyjna (formowanie zadań i kompetencji).3. System planowania (instrumenty sterowania i kontroli przebiegu procesów gospodarczych).4. Styl kierowania (społeczny klimat, sprzyjające warunki pracy).5. Stały personel (pewne kategorie pracowników należy utrzymywać na stałe np. wykwalifikowanych kierowników).6. Specjalne umiejętności (wykorzystywanie mocnych stron firmy).Nadrzędne cele ( cele i wartości wpojone w pracowników).11. CZYNNIKI DECYDUJĄCE O POWODZENIU FIRMY NA RYNKU:1. Intensywność inwestowania2. Produktywność (im wyższa tym zyskowność wyższa)3. Pozycja rynkowa (im wyższy udział tym wyższe zyski)4. Wzrost przemysłu (wys. stopa wzrostu przem. Absorbuje Gotówkę i może negatywnie odbić się na cash flow)5. Jakość produkcji i usług6. Innowacje produktowe i różnicowanie produktów. Dostosowanie cen i wyrobów do różnych odbiorców.7. Integracja pionowa8. Wzrost kosztów (gdy koszty wyższe od dochodów to nie ma rentowności.9. Dodatkowe inwestowanie w produkty, które obecnie mają dobrą pozycję na rynku. Gdy rosną przychody to koszty maleją.12. ZASADY ZARZĄDZANI KTÓRE POWINNI PRZESTRZEGAĆ MENEDŻEROWIE1. Podział pracy. Im bardziej ludzie specjalizują się, tym sprawniej mogą wykonywać swoją pracę.2. Autorytet. Menedżerowie muszą wydawać takie polecenia, aby postawione zadanie było wykonane. Autorytet formalny daje im prawo rozkazywania, ale nie zawsze wymusza posłuszeństwo, jeśli nie będą mieli również autorytetu osobistego, np. wynikającego z odpowiedniej wiedzy.3. Dyscyplina. Członkowie organizacji powinni przestrzegać przepisów i uzgodnień rządzących organizacją. Dyscyplina wynika z dobrego przewodzenia według sprawiedliwych zasad nagradzania i kary.4. Jedność rozkazodawstwa. Każdy pracownik powinien otrzymywać polecenia dotyczące jednostkowego działania od jednej osoby, w przeciwnym razie następuje sprzeczność poleceń i zakłócenie autorytetu.5. Jedność kierownictwa. Operacje w organizacji prowadzące do jednego celu powinny być przedmiotem kierowania przez jednego menedżera.6. Podporządkowanie interesu osobistego interesom ogółu. W żadnym przedsięwzięciu interesy pracowników nie powinny przeważać nad interesami jako całości.7. Wynagrodzenie. Wynagrodzenie powinno być sprawiedliwe zarówno dla pracowników, jak i dla pracodawców.8. Centralizacja. Ograniczenie roli podwładnych w podejmowaniu decyzji oznacza centralizację, zwiększenie zaś ich roli - decentrali-9. Hierarchia. Linie władzy w organizacji przebiegają od naczelnego kierownictwa do najniższego szczebla w organizacji,10. Ład. Każda rzecz i każdy człowiek powinien być na właściwymmiejscu i we właściwym czasie. Menadżerowie szczególnie odpowiadająza to, aby ludzie zajmowali takie stanowiska, które są dla nich najodpowiedniejsze.11. Odpowiednie traktowanie personelu. Menedżerowie powinni odnosić się do podwładnych w sposób przychylny i sprawiedliwy.12. Stabilność personelu. Duża fluktuacja pracowników wpływa niekorzystnie na sprawność funkcjonowania organizacji. Menedżerowie powinni tak postępować, aby przeciwdziałać temu ujemnemu zjawisku.13. Inicjatywa. Menedżerowie powinni stwarzać takie warunki, aby podwładni mieli swobodę w tworzeniu i realizacji swoich planów.14. Esprit de corps. Menedżerowie powinni tworzyć atmosferę, w której przynależność do zespołu zapewni organizacji ducha jedności.
14. FAZY PROCESU PODEJMOWANIA DECYZJII FAZA1 – Decyzje proste – decyzje podejmowanie na bieżąco (codziennie)2 – Decyzje złożone – są czasochłonne, skomplikowane wymagają wielostronnych informacji3 – Decyzje bardzo złożone – mają dużo zmiennych, nie da się ich rozwiązać jako całość – ich rozwiązanie wymaga przewidywanie przyszłych zdarzeńII FAZA1 – Decyzje operacyjne – bieżące zarządzanie nastawione na realizowanie założonych celów (służą do usuwania zakłóceń są podejmowane na niższych szczeblach zarządzania2 – Decyzje taktyczne – obejmują grupy problemów, służące realizowaniu celów (problemy: zmiany logistyczne, doskonalenie przepływu informacji, rozwiązywanie konfliktów)III FAZA1 – Decyzje strategiczne – dotyczą działalności całego przedsiębiorstwa (kierunki rozwoju, osiągnięcie celów) charakterystyczna cecha koncentrują się na przyszłości.15. CZYNNIKI UTRUDNIAJĄCE PODEJMOWANIE DECYZJI1. Odprężone unikanie – menedżer nie podejmuje decyzji kiedy zauważy, że konsekwencje takiego postępowania nie będą poważne.2. Odprężona zmiana – menedżer nie analizuje sytuacji dokładnie, wybiera możliwości wskazujące na pozorny stopień ryzyka.3. Defensywne unikanie – menedżer nie mogący rozwiązać problemu odkłada rozwiązanie na przyszłość4. Panika – menedżer obawia się krytyki bądź konsekwencji – nie potrafi realistycznie ocenić sytuacji albo przyjąć pomocy od podwładnych.5. Stosowanie reguły kombinacji – menedżer preferuje wcześniej już wybraną alternatywę (przypisuje jej cechy dodatnie a przemilcza negatywne) uważa, że ma zawsze racje6. Ograniczona racjonalność – ludzie i menedżer dążą do rozwiązań ich satysfakcjonujących, odpowiadających ich poziomowi wiedzy.7. Dodatni obraz samego siebie – ludzie i menedżer mają często poczucie niskiej lub wysokiej własnej wartości, nie wieżą we własne siły preferują znane skuteczne rozwiązania z przeszłości, i odwrotnie.16. CECHY OSOBOWOŚCI MENEDŻERA SPRZYJAJĄCE PODEJMOWANIU DECYZJI1. zdolności analityczne – umiejętności podziału problemu na określone części, zidentyfikowanie ich i przewidzenie konsekwencji które mogą z tego problemu wynikać.2. zdolność myślenie pojęciowego i logika – osoba która podejmuje decyzje musi umieć odkryć znaczenie nagromadzonych faktów, umiejętność ich skomentowania3. umiejętność oceny intuicyjnej – osoba która podejmuje decyzje musi umieć wykorzystać intuicje i przeczucie, kiedy trzeba szybko podjąć decyzje.4. kreatywność – menedżer musi umieć myśleć kreatywnie czyli zachęcać swoich podwładnych do nowych pomysłów, nigdy nie wolno mu krytykować to co inni sugerują bo to zniechęca5. menedżer musi mieć odporność psychiczną – nigdy nie może popadać w panikę6. otwartość spojrzenia – dobry szef słucha co powiedzą inni, jest wrażliwy na komentarz i sugestie, nie boi się uwag krytycznych, nie otacza się pochlebcami7. szef musi mieć przekonanie o pozytywnym obrazie samego siebie18. BARIERY W PODEJMOWANIU SKUTECZNYCH DECYZJIBariery ekonomiczne. Zastosowanie narzędzi w celu podjęcia decyzji jest często bardzo kosztowne, a organizacja nie zawsze ma dość środków na ich zakup. I tak, organizacja, która chciałaby podjąć decyzję na podstawie sporządzonego biznesplanu, musi wydać na zakup programu, np. firmy Interlan, ok. 6000 zł (w cenach z 1998 r.). Niezależnie od tego powinna dysponować środkami na zakup środków technicznych (w tym wypadku komputerów i oprogramowania podstawowego).Bariery techniczne. Mając nawet środki finansowe, nic zawsze można skorzystać z narzędzi usprawniających proces podejmowania decyzji, ponieważ brakjest np. odpowiedniego oprogramowania. Często też organizacja nie dysponuje potrzebnym komputerem i bazą danych do zastosowania jej modelu, jak też możliwościami użytkowania sieci (np. Internet).Bariery organizacyjne. Menedżerowie zajęci codzienną pracą nie mają czasu na użycie dość pracochłonnych narzędzi wspomagających decyzję. Brak komórek organizacyjnych lub stanowisk kontrolujących realizację decyzji może również spowodować o wiele niższe odmożliwych do uzyskania efekty działania organizacji. Powinna ona być przygotowana do wykonywania zadań nie tylko intelektualnie, lecz także organizacyjnie.Bariery socjopsychologiczne. Charakterystyczny przykład funkcjonowania tego typu pomiaru podaje R.W. Griffin. I tak, jeśli menedżer w sieci sprzedaży detalicznej zawsze opierał decyzje w sprawie nowych lokalizacji na osobistych wizytach, obserwacji, intuicji,może nie być chętny do tego, aby nauczyć się zastosowania komputerowych modeli oceny i doboru miejsc lokalizacji. Ponadto mogą się pojawić problemy wtedy, gdy menedżerowie są zmuszeni korzystać z usług specjalistów wykorzystujących skomplikowane modele. Eksperciposługujący się złożonymi modelami matematycznymi, mogą nie zrozumieć lub też nie doceniać innych aspektów zarządzania.21. NOWE TENDENCJE W PRAKTYCE ZARZĄDZANIA1 – wzrost specjalistycznego działania przedsiębiorstw2 – silny impuls wzrostu i zjawiska recesyjne3 – liberalizacja gospodarek4 – przyśpieszona internalizacja i globalizacja5 – coraz większa konkurencja6 – ogromne przyśpieszenie tec07 – coraz krótsze cykle życia produktów8 – nowe procesy informacyjne – rewolucja wirtualna9 – znaczne zmiany demograficzne10 – nowe wartości w społeczeństwie11 – wzrost świadomości społecznej oraz zwiększająca się rola i znaczenie ekologii22. ISTOTA PLANOWANIA W ORGANIZACJIPlanowanie – to wyznaczanie bliższych i dalszych celów do których zmierza dana organizacja gospodarczaIstota planowania to opracowanie koncepcji funkcjonowania i rozwoju, na które składają się:a. wybór kierunków działalnościb. określenie celówc. wyznaczenie sposobów osiągania celówkoncepcja rozwoju zawsze musi występować w postaci odpowiedniego zapisu. Może on mieć formę opisu wizji i dążeń kierownictwa23. CECHY DOBREGO PLANOWANIA.Plan powinien być:· Celowy—wskazuje czynności prowadzące do celu· Wykonalny—możliwy do zrealizowania, ale również przewidujący środki do wykonania dalekosiężnych działań· Zgodny wewnętrznie—niesprzeczny· Racjonalny—oparty na rzetelnej wiedzy· Zupełny—uwzględnia wszystkie czynniki, od których zależy powodzenie przedsiębranego zadania· Dokładny—zależnie od tego, w jakim stopniu szczegółowość jest osiągana a w jakim potrzebna· Giętki—dopuszczający zmiany w trakcie realizacji lub uwzględniający alternatywy· Operatywny—przejrzysty i czytelny, dostępny i zrozumiały26. UZASADNIENIE POTRZEBY PLANOWANIA W PRZEDSIĘBIORSTWIE.Przesłanką planowania jest:· Możliwość redukowania za jego pomocą ryzyka i niepewności , towarzyszących ze strony konkurencji· Nieodzowność wytwarzania bliższych i dalszych celów, będących konkurencją tej wizji w określonym czasie· Możliwość prezentacji zamierzeń rozwojowych firmy wobec właścicieli, podmiotów finansujących· Zastępowanie intuicji i improwizacji w tych obszarach, które dadzą się racjonalnie projektować27. RODZAJE PLANÓW I ICH ISTOTAPlany:· Infrakrótkookresowe, krótkookresowe, średniookresowe, długookresowe· Wycinkowe, problemowe, kompleksowe· Taktyczne, operacyjne, strategiczneIstota planowania to opracowanie koncepcji funkcjonowania i rozwoju, na które składają się:· Wybór kierunków działalności· Określenie celów· Wyznaczenie sposobów osiągnięcia celów29. W CZYM WYRÓŻNIA SIĘ PLANOWANIE STRATEGICZNE I JAKIE SĄ JEGO ETAPY?Planowane cele strategiczne powinny być wyznaczane na podstawie analizy sytuacji, potrzeb i możliwości przedsiębiorstwa. W każdym przypadku plan strategiczny powinien odpowiadać na pytania:· Jaka jest misja przedsiębiorstwa· Jakie główne cele powinno osiągnąć przedsiębiorstwo w okr4esie objętym planem i jakie są główne etapy realizacji celów· Jak będą realizowane główne cele rozwojowe· Jakie działania będą zmierzały do wzmocnienia i wykorzystania atutów firmy i jakie zabezpieczą ją przed występującymi zagrożeniami31. PROCES PLANOWANIA W PRZEDSIĘBIORSTWIEPlanowanie—stały element celowej działalności człowieka i stworzonych przez niego instytucji oraz organizacji.32. CO TO JEST BIZNESPLAN I Z JAKICH SKŁADA SIĘ ELEMENTÓWBiznesplan to zestaw ustaleń dotyczących przyszłości wraz z niezbędnym uzasadnieniem i weryfikacją finansową. Jest to pisemne opracowanie, które zawiera opis celów i zadań oraz określa sposób ich wykonania.Biznesplan powinien uzasadniać przedsięwzięcia(działania) obięte planem.Składa się z planu:· Strategicznego· Taktycznego33. JAKIE SĄ NAJWAŻNIEJSZE FUNKCJE BIZNES PLANU?· Funkcja wewnętrzna—przejawia się w pełnieniu roli narzędzia zarządzania firmą. Ujmuje on wewnętrzne warunki działania firmy skonfrontowane z przewidywanymi realiami otoczenia.· Funkcja wewnętrzna—przejawia się w prezentowaniu przedsiębiorstwa w atrakcyjny sposób, w szeroko rozumianym otoczeniu. Realizacja tej funkcji powinna doprowadzić do ujawnienia szans i zagrożeń rozwojowych firmyMożna je podzielić także na:· Główne· Wspomagające34. DIAGNOSTYCZNA CZĘŚĆ BIZNES PLANUocena aktualnej sytuacji, usługi, produktu, zysków, ceny kanałów zbytu, rentowność, efektywność inwestycji, (wszystkie obszary działalności firmy)35. CZĘŚĆ PROGNOSTYCZNĄ BIZNES PLANU OPRACOWUJE SIĘ NA PODSTAWIEa. Solidnie sporządzonej diagnozyb. Zewnętrznych warunków działania firmy, rynek, stopień konkurencji, jakie ceny, jakie usługi, polityka fiskalna, kurs walut, inflacja.36. OBSZARY PRZEPŁYWÓW GOTÓWKOWYCH, 6 - 0BSZARÓW1. Przychody z działalności2. Wydatki3. Wydatki Finansowe4. Wydatki decydowane przez właściciela5. Wpływy z instrumentów finansowych6. Salda przepływów gotówkowych39. BIZNES PLAN PRZYGOTOWUJE SIĘ DO:- Dla uzasadnienia celowości utworzenia u funkcjonowania oraz potrzeb zarządzania nowo tworzonej firmy- dla celów sprawnego zarządzania i dla uzasadniania efektywności podejmowanych decyzji- w przypadku podejmowania poważnych przedsięwzięć o znaczeniu gospodarczym40. ROCZNY PLAN W PRZEDSIĘBIORSTWIE JEST BARDZIEJ SZCZEGÓŁOWY, JEST ON KOREKTĄ I REALIZACJĄ BIZNES PLANU SŁUŻY BIEŻĄCEMU ZARZĄDZANIU Motywowanie będzie tym skuteczniejsze jeżeli ten kogo się motywuje jest zainteresowany danym celem lub działaniemUniwersalne Cele:- wspieranie misji firmy- wspieranie strategii firmy- wspieranie pozycji rynkowej firmy- wspieranie kultury i stylu firmy43. MOTYWATORYMotywator -- płace- materialne elementy poza płacowe- niematerialne44. ELEMENTY SKŁADOWE SYSTEMU MOTYWACYJNEGO- regulacje normatywne dotyczące systemu wynagrodzeń- regulacje normatywne dotyczące elementów materialnych poza płacowych (zwrot za wczasy, bony)- regulacje normatywne dotyczące elementów materialnych- elementy nie normowane kompetencje i morale pracowników i związków zawodowych- kompetencje i marale właścicieli i zarządzających- elementy kultury organizacji o działaniu motywacyjnym46. RÓŻNE TEORIE MOTYWOWANIADwuczynnikowa Herzberga –1. Potrzeby wynikające z braku (niedostatku)Wynikające z higieny- polityka firmy i jakość zarządzania- kontrola wykonania- relacje z przełożonym- relacje między pracownikami (w p...
thanatostom