2008.08_JAVA IDE_[Eclipse].pdf
(
1360 KB
)
Pobierz
441102695 UNPDF
Programowanie Java
JAVA IDE
Eclipse jako środowisko wspierające programistów Java
Eclipse jest potężnym narzędziem dla programistów Java (w swojej
podstawowej wersji). Z artykułu dowiecie się w jaki sposób dostosować
środowisko do swoich potrzeb.
Dowiesz się:
• W jaki sposób wykorzystać Eclipse do tworze-
nia oprogramowania w Javie
• Czym jest workspace, widok, edytor w Eclipse
• W jaki sposób można sprawniej korzystać ze
środowiska
Powinieneś wiedzieć:
• Podstawy programowania w Javie
• Czym jest repozytorium kodu
podgałęziach. Bez obaw, nawet jeżeli wybie-
rzemy konkretny pakiet kilkukrotnie proces
instalacji przebiegnie poprawnie. Może się
jednak zdarzyć, iż nie zaznaczymy wszyst-
kich pakietów, które są niezbędne do za-
instalowania konkretnego pakietu. W tym
przypadku nieoceniony jest przycisk pozwa-
lający na rozwiązanie koniecznych zależno-
ści (ang.
Select required
). W przypadku jed-
nak gdy działamy na wersjach niestabil-
nych Eclipse może się zdarzyć, że takie roz-
wiązanie nie zadziała, wtedy jedną opcją ja-
ka nam pozostaje jest zainstalowanie wyma-
ganych pakietów ręcznie. W tym przypad-
ku zakładam, że wszystkie zależności zosta-
ły spełnione gdyż to prowadzi nas ku końco-
wi procesu instalacji a przecież główną czę-
ścią tego artykułu jest przedstawienie na-
rzędzia dla programistów. Ostatni krok in-
stalacji sprowadza się do wyboru lokalizacji
dla nowych pakietów – nigdzie nie jest po-
wiedziane, że wszystkie pakiety muszą znaj-
dować się w tym samym katalogu. Może to
być przydatne jeżeli chcemy w płynny spo-
sób przełączać się pomiędzy różnymi konfi-
guracjami Eclipse (więcej szczegółów w arty-
kule na stronie [2]).
Poziom trudności
my ze stabilnej wersji środowiska (np. Eclipse
3.3) najprawdopodobniej wszystkie zależno-
ści konkretnego pakietu zostaną poprawnie
rozpoznane i włączone w zbiór pakietów do
ściągnięcia.
Aby dodać nowy pakiet trzeba wybrać z
menu
Help->Software Updates -> Find and in-
stall...
Następnie trzeba wybrać szukanie no-
wych pakietów.
Powinien pojawić się nam ekran podobny
do tego, który został zaprezentowany na Ry-
sunku 1. Po pierwsze powinniśmy wybrać
strony (tzn.
Update site
), na których mena-
dżer ma szukać nowego oprogramowania.
Strony mogą być zarówno zdalne jak i lokal-
ne. Po pierwszym włączeniu Eclipse mamy
do dyspozycji tylko strony, na których znaj-
dują się pakiety wchodzące w skład dystry-
bucji Europa, jednak po instalacji dodatko-
wych pakietów mogą pojawić się nowe stro-
ny specyficzne dla nowo dodanych pakietów.
Jeżeli już wybierzemy strony, na których me-
nadżer ma poszukiwać nowych pakietów
warto pamiętać o opcji
Automatically select
mirrors
. Dzięki temu będziemy mogli spokoj-
nie zająć się czymś bardziej kształcącym niż
wybór poszczególnych miejsc w sieci, z któ-
rych nasze oprogramowanie będzie za chwi-
lę ściągane.
W momencie gdy proces instalacji dobie-
gnie końca powinniśmy ujrzeć ekran podob-
ny do ekranu z Rysunku 2. W tym miejscu
możemy wybrać konkretne pakiety do insta-
lacji. Całe dostępne oprogramowanie przed-
stawione jest w postaci drzewa, w którym
pewne pakiety mogą pojawić się w różnych
dowisko wspierające programistów
Java i na tej części funkcjonalności
chciałbym się skupić w tym artykule. Głów-
na część funkcjonalności dostarczanej pro-
gramistom Java zawiera się w projekcie JDT.
Środowisko przebyło długą drogę pełną suge-
stii od jego użytkowników co pozwoliło na
dopracowanie zestawu narzędzie. Poznawa-
nie Eclipse'a chciałbym zacząć od momen-
tu poczęcia, udajmy się więc na Eclipse.org
i ściągnijmy potrzebne pakiet. Na potrze-
by programisty Java wystarczy nam pacz-
ka
Eclipse IDE for Java developers
ze strony
[1]. Każdy dodatkowy pakiet możemy doin-
stalować korzystając z Menadżera Instalacji
(ang.
Update Manager
) bądź ręcznie. W ra-
mach tego numeru skupmy się na pierwszej
możliwości.
Rozpoczynamy
Jeżeli mamy już skonfigurowane środowisko
czas na pierwsze uruchomienie. Najprostszym
sposobem jest
dwuklik
na odpowiednim pli-
ku uruchomieniowym. Jeżeli jednak chcemy
mieć większy wpływ na to w jaki sposób nasz
środowisko wystartuje powinniśmy zastanowić
się nad użyciem odpowiednich przełączników.
Opcje te można umieszczać jako parametry li-
nii komend naszej aplikacji bądź w pliku
eclip-
se.ini
znajdującym się w katalogu głównym na-
szej instalacji.
Większość parametrów startowych ma
swoje odzwierciedlenie w odpowiednich
właściwościach (ang.
properties
), które moż-
na przekazać wskazując odpowiedni plik za-
sobowy w pliku
confuguration/config.ini
lub
Update Manager
Menadżer instalacji nie jest oprogramowa-
niem bezbłędnym – podczas redakcji tego ar-
tykułu budowana jest od podstaw nowa jego
wersja – lecz w większości przypadków jest
najwygodniejszym sposobem konfigurowania
potrzebnych narzędzi. Dzieje się tak głównie
za sprawą zespołu integrującego pakiety z róż-
nych projektów i dbającego o terminowość
do-
staw
nowego oprogramowania. Jeżeli korzysta-
50
08/2008
E
clipse zaczął swoją drogę jako śro-
JAVA IDE
przekazać maszynie wirtualnej z wykorzy-
staniem przełącznika
-D
.
Myślę, że wymienianie wszystkich para-
metrów mija się z celem, wspomnę więc tyl-
ko o kilku najważniejszych – zestaw wszyst-
kich parametrów można znaleźć na stronach
pomocy Eclipse (
http://help.eclipse.org/help33/
index.jsp?topic=/org.eclipse.platform.doc.isv/
reference/misc/runtime-options.html
). Jednym z
najważniejszych przełączników jest -
vmargs
,
który pozwala na przekazanie parametrów
do maszyny wirtualnej, na której urucha-
miany jest Eclipse. Pozwala to np. na przy-
kład na zwiększenie zaalokowanego bloku pa-
mięci (
-Xmsn
– startowego,
-Xmxn
maksymal-
nego),czy (co szczególnie ważne przy inten-
sywniejszym wykorzystywaniu środowiska
na zwiększenie przestrzeni PermGen (opcja
-XX:MaxPermSize). Ważną opcją jest moż-
liwość przekierowania – a raczej zdublowa-
nia – standardowego strumienia wyjściowego
na konsolę (
-consoleLog
). Pozwala to na bieżą-
co śledzić działanie naszego Eclipse. Wszyst-
kie informacje o błędach są co prawda zapisy-
wane w pliku
.log
który możemy znaleźć w ka-
talogu .metadata z aktualnego katalogu z pro-
jektami (ang.
workspace
), jednak bieżący pod-
gląd pojawiających się błędów często ułatwia
pracę. Jest jeszcze wiele ciekawych parame-
trów pozwalających m.in. na wybór konfigu-
racji czy przestrzeni projektów, zainteresowa-
nych odsyłam do dokumentacji.
ni projektów (ang.
workspace
). Jest to zwykły
katalog ale poza folderami z danymi projek-
tów zawiera folder
.metadata
, w którym skła-
dowane są ustawienia poszczególnych plugi-
nów (czyli de facto naszego środowiska pra-
cy) oraz pliki logów. Kolejnym ważnym poję-
ciem jest pojęcie środowiska graficznego (ang.
workbench
), ponieważ najczęściej używa się
oryginalnych angielskich nazw na fragmen-
ty środowiska rozróżnienie tych dwóch kwe-
stii w początkach przygody z Eclipse może
być problematyczne. Na
workbench
składa się
zbiór koncepcji.
Po pierwsze mamy dwa uzupełniające się
podejścia do pracy nad zasobami zgroma-
dzonymi w poszczególnych projektach. Wi-
doki (ang.
views
) służą do przedstawiania na
bieżąco – oraz ewentualnie bieżącą zmianę
– zasobów. Edytory (ang.
editors
) służą do
klasycznej edycji zasobów – w trybie
edytuj
– zapisz
. Widoki oraz edytory są zorganizo-
wane w odpowiednie perspektywy (ang.
per-
spectives
). Istnienie perspektyw ma na ce-
lu ułatwienie życia użytkownikom środo-
wiska, gdyż perspektywy organizują najczę-
ściej używane narzędzia do pracy nad kon-
kretnym projektem bądź typem projektów.
Perspektywa to nie tylko koncepcja na roz-
wiązanie pewnego zagadnienia. To również
byt w środowisku, który zawiera informa-
cje na temat rozłożenia i wykorzystania po-
szczególnych widoków i edytorów składają-
cych się na perspektywę, czy wykorzysty-
wanych skrótów klawiszowych i komend na
paskach narzędziowych. Każda zmiana w
konkretnej perspektywie (chociażby zmia-
na rozmiaru lub przeniesienie pewnego wi-
doku) jest zapisywana i odtwarzana przy po-
nownej próbie wykorzystania danej perspek-
tywy. Oprócz perspektyw zdefiniowanych
domyślnie w środowisku możemy definio-
wać również swoje. Najprostszym sposobem
jest wykorzystanie opcji
Customize perspecti-
ve
z menu
Window
.
Na początek zajmiemy się perspektywą stwo-
rzoną dla programistów języka Java.
Na Rysunku 3 widzimy w jaki sposób wyglą-
da dość standardowa perspektywa Java. Cen-
tralną część naszej perspektywy stanowi prze-
strzeń edytora, w której wyświetlane są zaso-
by edytowane za pomocą dedykowanych edy-
torów – o edytorze do plików źródłowych Java
opowiem za moment. Pozostałą przestrzeń wy-
pełniają widoki.
Widoki
Najważniejszym widokiem jest widok na-
wigatora zasobów (ang.
package explorer
), –
patrz Rysunek 4 – który umożliwia nam na-
wigację po projektach. Widok ten poza przed-
Pierwsze uruchomienie
Nie będę może wspominał o tym jak wygląda
ekran pierwszego uruchomienia Eclipse. Ci,
którzy mieli już styczność ze środowiskiem
dobrze go znają, nowi użytkownicy nie po-
winni mieć większych problemów z ewentu-
alnym użyciem informacji tam zawartych. Je-
żeli chodzi o całe środowisko to należy wspo-
mnieć o kilku koncepcjach, które w nomen-
klaturze Eclipse są mocno zakorzenione. Każ-
dy projekt musi – niezależnie czy fizycznie
czy logicznie – być częścią jakiejś przestrze-
Skróty klawiszowe
• [
Ctrl+L
] – lista skrótów klawiszowych
• [
Ctrl+3
] – szybki dostęp
• [
Ctrl+1
] – quick ix
• [
Ctrl+spacja
] – podpowiedzi kontekstowe
• [
F3
] – skok do deinicji
• [
Ctrl+T
] – szybka hierarchia dziedziczenia
• [
Ctrl+O
] – lista pól i metod
• [
Ctrl+Shift+G
] – znajdź wszystkie refe-
rencje
• [
Ctrl+F11
] – uruchom
• [
Alt+lewo
] – skok w tył w historii prze-
mieszczania
• [
Alt+prawo
] – skok w przód w historii prze-
mieszczania
• [
Alt+góra
] – przeniesienie linii kodu do
góry
• [
Alt+dół
] – przeniesienie linii kodu w dół
Rysunek 1.
Pierwsza strona menadżera instalacji
www.sdjournal.org
51
Programowanie Java
stawieniem drzewa katalogów pozwala nam
również na wgląd do wnętrza poszczególnych
klas. Dodatkowo przedstawia informacje o za-
leżnościach pomiędzy projektami i wymaga-
nych bibliotekach. Trzeba wspomnieć, że in-
tegracja pomiędzy poszczególnymi widoka-
mi i edytorami jest bardzo daleko posunięta.
Gdy będziemy próbowali
otworzyć
konkret-
ną metodę (chociażby za pomocą podwójne-
go kliknięcia) zostanie otwarty plik zawiera-
jący wybraną metodę, oczywiście od razu ka-
retka jest aktywna w linii, w której rozpoczy-
na się nasza metoda. Jeżeli mamy włączoną
opcję powiązania z edytorem (ang.
Link with
editor
, ikona z dwiema strzałkami w prawym
górnym narożniku) w nawigatorze, podczas
pracy z edytorami również nasz widok drze-
wa będzie synchronizowany z aktualnie wy-
braną metodą.
Inny ważny widok to widok
Outline
. Wi-
dok jest ściśle skojarzony z edytorem i przed-
stawia alternatywne – najczęściej nieedytowal-
ne – spojrzenie na edytowany zasób. W przy-
padku pracy z edytorem Javy pokazuje zawar-
tość pliku zasobowego w postaci drzewiastej.
Dzięki ścisłej integracji pozwala na szybszą na-
wigację po kodzie (którą można jeszcze bardziej
przyspieszyć jeżeli zastosujemy zestaw wygod-
nych filtrów).
Jeżeli chodzi o inne ważne widoki dostęp-
ne domyślnie w tej perspektywie to na uwa-
gę zasługują widok problemów, hierarchii
oraz konsoli (który pojawia się jednak dopie-
ro po pierwszym uruchomieniu aplikacji).
Widok problemów przedstawia nam ostrze-
żenia oraz błędy uniemożliwiające popraw-
ną kompilację bądź uruchomienie (w przy-
padku innych zasobów również np. niezgod-
ność walidacji).
Widok hierarchii pozwala nam śledzić sta-
tyczne zależności pomiędzy klasami – mo-
żemy np. dowiedzieć się, w którym pakiecie
funkcja została zadeklarowana po raz pierw-
szy, lub do której klasy bazowej należy wy-
korzystywana przez nas metoda lub zmien-
na. Widok konsoli pozwala nam na dostęp do
standardowego wejścia wyjścia uruchomio-
nej aplikacji.
Oczywiście idea perspektyw nie byłaby
warta wspomnienia jeżeli nie dałoby się do-
stosować zestawu widoków do naszych po-
trzeb.
Jeżeli bliska nam jest idea tagów zadanio-
wych w komentarzach –
TODO FIXME
etc.
– warto dodać widok zadań (ang.
Task
). Aby
dodać widok należy skorzystać z opcji
Win-
dow->Show view
. lub posiłkować się odpo-
wiednim skrótem klawiszowym. Jak już
wspomniałem przy ponownym uruchomie-
niu Eclipse zastaniemy nasze środowisko ta-
kim jakie je zostawiliśmy. Jeżeli już jesteśmy
przy konfiguracji widoku naszej perspekty-
wy warto wspomnieć o nowym udogodnie-
niu wersji 3.3 Eclipse. Jeżeli zdecydujemy
się na maksymalizację okna edytora wszyst-
kie widoki zostaną zminimalizowane do pa-
sków narzędziowych, które pojawią się w ich
miejsce. Paski te dają nam możliwość szyb-
kiego dostępu do poszczególnych widoków
(tzn.
fast views
– widok jest widoczny dopó-
ki znajduje się na nim fokus) oraz pozwala-
ją na przywrócenie wszystkich zorganizowa-
nych w jeden
folder
.
Wcześniej wspomniane foldery pozwalają
nam na grupowanie widoków na zasadzie po-
dobnej do grupowania poszczególnych edyto-
rów – mamy wydzieloną przestrzeń, w której
widoki widoczne są w postaci zakładek. Ko-
rzystając tylko i wyłącznie z samych widoków
nie da się napisać żadnej aplikacji przejdź-
my więc do opisu możliwości jakie daje nam
edytor.
kolorowania składni na przekształceniach re-
faktoryzacyjnych kończąc. Nie sposób przed-
stawić ich wszystkich w formie artykułu, więc
niektóre z nich zostaną przedstawione jako
animacje szkoleniowe i umieszczone na pły-
cie dołączonej do czasopisma. Ale zacznijmy
po kolei.
Eclipse umożliwia konfigurację wielu
ustawień edytora. Aby dostać się do tych
ustawień należy skorzystać z menu
Win-
dows->Preferences
. Jak widać na Rysunku 4
część opcji dotyczących edytora możemy
znaleźć w ustawieniach ogólnych (dotyczą-
cych wszystkich edytorów), część bardziej
dedykowanych ustawień w opcjach edyto-
ra Java.
Przy okazji chciałem również pokazać jedną
z ciekawych opcji wpływających na wydajność
korzystania ze środowiska. Wiele okien dia-
logowych i widoków ma tekstowy filtr (iden-
tyczny z widocznym na Rysunku 4), który w
znacznym stopniu przyspiesza dostęp do in-
formacji. Wróćmy jednak do edytora.
Zaczniemy chronologicznie. Co praw-
da omawianie wszystkich opcji związanych
Edytor
Edytor w Eclipse to coś więcej niż notatnik z
kolorowaniem składni to potężne narzędzie
umożliwiające nam wydajnie tworzyć opro-
gramowanie w Javie. Na edytor składa się wie-
le zintegrowanych technologii poczynając od
Rysunek 2.
Strona menadżera umożliwiająca wybór interesujących nas pakietów
52
08/2008
JAVA IDE
z kolorowaniem w edytorze nie ma sensu,
jest jednak kilka opcji wartych wspomnie-
nia. Po pierwsze opcja widoczna na rysunku
4 umożliwia nam dodawania adnotacji (ko-
lorowania wystąpień na pasku bocznym edy-
tora). Opcja jest bardzo cenna w połączeniu
z ustawieniami
Mark Occurrences
dzięki któ-
rej możemy wpłynąć na to jakiego typu ele-
menty mają być podświetlane. Obie opcje
pozwalają na szybkie zaznaczenie wszyst-
kich wystąpień np. zmiennej czy metody w
aktualnym edytorze po zaznaczeniu danej
zmiennej w edytowanym kodzie. Kolejnym
elementem wpływającym na czytelność ko-
du jest możliwość zwijania wybranych sek-
cji kodu (z wykorzystaniem preferencji ma-
my możliwość określenia jakiego typu sekcje
mają być zwijane).
Ciekawym rozwiązaniem jest dodanie do
środowiska modułu sprawdzania pisowni
(ang.
spell checker
).
Skoro już jesteśmy przy opcjach ułatwiają-
cych pisanie kodu nie sposób nie wspomnieć o
dwóch bardzo mocnych stronach edytora.
W Eclipse wbudowany został bardzo bo-
gaty moduł podpowiedzi kontekstowych
oraz szybkiego naprawiania kodu (ang.
Qu-
ick fix
). Podpowiedzi kontekstowe umożli-
wiają szybkie tworzenie nowych zmiennych,
wybór odpowiednich metod danej klasy oraz
dostęp do dokumentacji skojarzonej z prze-
glądanym zasobem. Trzeba jednak zazna-
czyć, że aby optymalnie wykorzystać moż-
liwości tej części narzędzia trzeba mieć po-
prawnie skonfigurowane środowisko. Po
pierwsze podczas pracy nad kodem warto
korzystać z kompilatora w wersji deweloper-
skiej (tzw.
JDK
).
Po drugie warto korzystać z kodów źró-
dłowych bibliotek wykorzystywanych w pi-
sanym przez nas programie. Umożliwi nam
to pełną integrację z funkcją podpowiedzi
kontekstowych oraz umożliwi nawigację po
kodzie danej biblioteki (o poruszaniu po
kodzie w dalszej części artykułu) oraz uła-
twi debugowanie. Aby podpiąć kod do wy-
korzystywanej biblioteki można skorzystać
z dialogu właściwości dla biblioteki – nie
jest to oczywiście jedyna droga. Korzysta-
jąc z zakładki
Java Source Attachment
defini-
jemy miejsce, – folder bądź archiwum – w
którym znajduje się kod źródłowy bibliote-
ki. Dostęp do opcji podpowiedzi konteksto-
wych uzyskujemy wykorzystując skrót klawi-
szowy
[Ctrl+spacja
].
Druga opcja wiąże się z kolejnym skró-
tem klawiszowym, tym razem [
Ctrl+1
]. Do-
stęp do szybkich poprawek uzyskamy rów-
nież z menu kontekstowego. Sytuacji, w któ-
rych
quick fix
nam się przyda jest zatrzęsie-
nie. Poczynając od błędów uniemożliwiają-
cych kompilację (niezadeklarowana zmienna
lub metoda) na usunięciu nieużywanych im-
portów kończąc.
Jeżeli zostanie wykryte kilka błędów tego
samego typu z podpowiedzi szybkiej popraw-
ki dowiemy się, że aby naprawić wszystkie
problemy tego samego typu należy użyć kom-
binacji [
Ctrl+Enter
]. Moją intencją było zary-
sowanie narzędzia jednak jeżeli ktoś chce za-
poznać się z wszystkimi oferowanymi funkcja-
mi może skorzystać z następujących adresów
[3] oraz [4].
Aby jeszcze bardziej przyspieszyć progra-
mowanie i umilić programistą życie w Ec-
lipse'a zostały wbudowane szablony – któ-
re obejrzeć i skonfigurować możemy w dialo-
gu preferencji. Są to szablony dwojakiego ty-
pu: szablony kodu (ang.
code templates
), któ-
re możemy znaleźć w zakładce
Java -> Co-
de style -> Code templates
oraz szablony frag-
mentów (ang.
templates
) zlokalizowane w
Ja-
va -> Editor -> Templates
. Pierwsze z nich słu-
żą do nadawania początkowego wyglądu pli-
ką źródłowym poszczególnym metodą oraz
definicją zmiennych. Mamy zarówno wpływ
na generowany kod jak i komentarze. Druga
opcja służy do szybkiego generowania często
używanych fragmentów kodu. Istnieje wie-
le zdefiniowanych bardzo przydatnych frag-
mentów. Dla przykładu, jeżeli chcemy napi-
sać pętlę iterującą po liście zmiennych wy-
starczy wpisać
foreach
a później wykorzy-
stać opcję szybkich podpowiedzi. Jeżeli na
liście fragmentów zabraknie jednego z czę-
sto przez nas używanych możemy go dopi-
sać do zbioru.
Dodatkowym argumentem przemawiają-
cym za użytecznością tej funkcjonalności jest
możliwość wyeksportowania naszych usta-
wień do pliku. Dzięki temu po jednokrotnej
konfiguracji możemy używać tych samych
ustawień na wielu maszynach.
Póki jesteśmy przy generowaniu kodu
warto powiedzieć o opcjach, które kryje me-
nu Source. Wykorzystując to menu mamy
możliwość wygenerowania
getterów / setterów
dla pól w danej klasie, funkcji porównywa-
nia (
hashCode() oraz equals())
, konstrukto-
rów oraz nadpisania metod z klas, z których
dziedziczymy.
Chciałbym teraz wspomnieć o opcjach
ułatwiających nawigację po kodzie. Oczy-
wiście opcje staną się jeszcze wydajniejsze
jeżeli nauczymy się używać odpowiednich
skrótów klawiszowych. W moim prywat-
nym doświadczeniu najbardziej przydat-
ne okazały się możliwość skoku do defini-
cji metody/zmiennej [
Ctrl + lewy klawisz my-
szy
], nawigacja po hierarchii [
Ctrl+T
] (w mo-
im przypadku z wykorzystaniem szybkiego
widoku) oraz nawigacja po błędach (następ-
Rysunek 3.
Perspektywa do pracy nad kodem Java wraz z zintegrowanym Mylarem
Rysunek 4.
Nawigator zasobów
www.sdjournal.org
53
Programowanie Java
ny [
Ctrl+
.], poprzedni [
Ctrl+
,]. Oczywiście
zachęcam do eksperymentowania gdyż dla
Ciebie może bardziej użyteczne okażą się
skoki do otwierającego/zamykającego nawia-
su czy przeskakiwanie po kolejnych meto-
dach danej klasy.
Często zdarza mi się, że muszę koniecz-
nie dostać się do konkretnego miejsca w ko-
dzie lub też znaleźć wszystkie klasy wyko-
rzystujące daną metodę. Bez wydajnego sys-
temu pomocy zadanie takie było by zdecydo-
wanie bardziej skomplikowane niż jest w Ec-
lipse. Eclipse dostarcza globalny system wy-
szukiwania, który jest rozszerzany przez au-
torów poszczególnych podprojektów. Zespół
JDT
uzupełnił system wyszukiwania o możli-
wość przeszukiwania zawartości klas i biblio-
tek języka Java.
Rysunek 5 przedstawia dialog wyszuki-
wania z funkcjonalnością dostarczaną przez
JDT
.
Mamy możliwość wyszukania wszystkich
referencji deklaracji bądź miejsc implemen-
tujących daną metodę. Korzystając z wyszu-
kiwarki należy pamiętać o opcji zawężania
zakresu przeszukiwanych zasobów – najczę-
ściej możemy ograniczyć się do konkretnego
projektu wraz z zależnymi zasobami – gdyż
wyszukiwanie w całej przestrzeni projektów
– szczególnie gdy zgromadziliśmy w niej
wiele projektów – może być czasochłonne.
Kończąc opis edytora chciałbym wspo-
mnieć o możliwości przeprowadzenia refak-
toryzacji kodu, która jest bezpieczną zmianą
struktury kodu.
W Eclipse do tej pory zaimplementowa-
no około dwudziestu przekształceń refak-
tyryzacyjnych – oczywiście nie wszystkie
związane są bezpośrednio z edytorem. Do-
stęp do przekształceń uzyskamy wybierając
odpowiednie opcje z menu kontekstowego
lub posiłkując się skrótami klawiszowymi.
Od wersji 3.3 środowiska również w tym
obszarze możemy zauważyć pewne zmiany.
Najpowszechniej używane przekształcenie
doczekało się daleko idącej integracji z edy-
torem – dla przypomnienia, polega ono na
zmianie nazwy pola metody lub całej klasy
w miejscu zmiany oraz wszystkich odwołań
w kodzie zależnym. Teraz przy użyciu kom-
binacji [
Alt+Shift+R
] otrzymamy możliwość
natychmiastowego wprowadzenia zmia-
ny (we wcześniejszych wersjach środowiska
trzeba było wykorzystać dedykowany kre-
ator przekształcenia).
Oczywiście nie da się w formacie artykułu
przedstawić wszystkich udogodnień oferowa-
nych przez edytor z JDT, mam jednak nadzie-
ję, że udało mi się zarysować moc narzędzia i
zachęcić do samodzielnego poznawania dal-
szych funkcji.
Rysunek 5.
Preferencje po odiltrowaniu parametrów niezwiązanych z opcjami edytora
Rysunek 6.
Dialog wyszukiwania otwarty na zakładce dostarczonej przez zespół JDT
Skróty klawiszowe
Podczas pracy z każdym chyba środowiskiem
programistycznym nadchodzi taki moment,
że konieczność używania myszki zaczyna
przeszkadzać. W Eclipse zdefiniowano skró-
ty klawiszowe dla większości operacji wyko-
nywanych podczas tworzenia kodu. Oczywi-
ście nie wszystkie są w tym samym stopniu
przydatne więc podejrzewam, że zapamięta-
cie tylko część z nich. Nie jest też moją in-
tencją prezentowanie w tej części wszyst-
kich możliwych skrótów zdefiniowanych w
środowisku.
Eclipse daje nam możliwość wyboru odpo-
wiedniego schematu skrótów. W
gołej
dystry-
bucji mamy dwa domyślny (ang.
Default
) oraz
zbliżony do Emaca. Dodatkowo poszczególne
narzędzia mogą dostarczać swoje schematy.
Jeżeli z jakiś względów nie przypadną
nam do gustu skróty z konkretnego schema-
54
08/2008
Plik z chomika:
Kapy97
Inne pliki z tego folderu:
2008.08_Eclipse więcej niż wygodne środowisko do pisania w Javie_[Eclipse].pdf
(231 KB)
2008.08_JAVA IDE_[Eclipse].pdf
(1360 KB)
Inne foldery tego chomika:
Algorytmy
Antyhaking
Aplikacje Biznesowe
Aspekty
Bazy Danych
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin