Diagnoza.doc

(21 KB) Pobierz
Diagnoza nie polega na zwykłym patrzeniu na dziecko czy rozmowie z jego rodzicami

Diagnoza nie polega na zwykłym patrzeniu na dziecko czy rozmowie z jego rodzicami. Jest to zamierzone, systematyczne, jednoprzedmiotowe i wielokierunkowe działanie badawcze, w którym należy wykorzystywać zróżnicowane metody i narzędzia, aby otrzymany

rezultat – w postaci wiedzy o rozwoju dziecka – był jak najbardziej obiektywny, rzetelny i trafny.

 

Istota diagnozy i jej zakres

Sporządzenie diagnozy jest jednym z obszarów pracy nauczyciela.

Diagnozowanie to proces ciągły, pozwalający na uchwycenie wielkości i zakresu zmian dokonanych – czy dokonujących się – w dziecku i określenie, co dalej czynić, by wspierać rozwój. W praktyce oświatowej najczęściej stosowane jest wąskie ujęcie diagnozy rozumiane jako stosowanie testów wiadomości i umiejętności dziecka. Ponieważ przedmiotem pedagogiki przedszkolnej jest nie tylko kształcenie, często utożsamiane z nauczaniem, ale rozwój całej osobowości dziecka, tak wąskie ujęcie diagnozy jest niewystarczające dla potrzeb wychowania. Słuszne jest więc przyjęcie założenia, że dla celów wychowania diagnoza powinna mieć charakter psychopedagogiczny. Takie ujęcie pozwoli uchwycić cechy wewnętrzne dziecka (właściwości) oraz sytuacyjne wyznaczniki jego zachowań i na tym tle zaprojektować dalsze działanie.

Zgłoś jeśli naruszono regulamin