Scenariusz ślubowania kl I SP.doc

(96 KB) Pobierz
Scenariusz ślubowania klas pierwszych

 

Scenariusz ślubowania klas pierwszych

 

Dzieci ubrane na galowo stoją na środku sali. Uroczystość rozpoczyna nauczycielka witając wszystkich zaproszonych gości.

 

Nauczycielka: Serdecznie witam na dzisiejszej uroczystości ślubowania wszystkich        przybyłych gości. Szczególnie serdecznie witam rodziców, oraz gościa, który przybył do nas z dalekiej krainy.

 

  Na scenę wchodzi wróżka DOBRA(uczennica ze starszej klasy) i kłania się wszystkim.

 

  Po powitaniu nagle do sali wpada wróżka ZŁA(uczennica ze starszej klasy) ze słowami:

  No oczywiście, mnie jak zwykle nie zaproszono. Ciągle pamiętacie o niej (wskazuje wróżkę  DOBRĄ), a ja to co? Za karę nigdy nie zostaniecie pierwszakami. Już ja się postaram, żebyście nic nie robili.

 

  Wróżka ZŁA wymawia zaklęcie: Hokus pokus, czary złe leniuchować każdy chce.  Ha, ha, ha .......

 

( schodzi ze sceny, a dzieci przeciągają się leniwie i ziewają)

 

Nauczycielka: W tej sytuacji uroczystość musimy odwołać. Bardzo przepraszam wszystkich przybyłych gości, jest nam bardzo przykro.

 

Po chwili ciszy wróżka DOBRA mówi:

Kochane dzieci! Nie martwcie się. Wiem, jak Was odczarować. Musicie wybrać się w podróż do czterech krain. Z każdej musicie mi coś  przynieść, a wtedy będę mogła Was odczarować. Czy jesteście gotowi do drogi?

 

Dzieci: Tak!

 

Wróżka: Czy nie boicie się trudów podróży?

 

Dzieci: Nie boimy się!

 

Wróżka: Ruszajcie więc, życzę Wam powodzenia! ( schodzi ze sceny)

 

Dzieci, maszerując w miejscu, recytują:

My nie chcemy leniuchować,

chcemy uczyć się, pracować.

Więc staramy się zawzięcie,

żeby zrzucić to zaklęcie.

 

Do dzieci podchodzi uczennica ze starszej klasy trzymając  klucz wiolinowy i mówi do dzieci:

Witam was w krainie muzyki. Mogą tu przebywać tylko dzieci, które pięknie śpiewają. Czy Wy to potraficie?

 

Dzieci: Tak!

 

Uczennica: Pokażcie co umiecie.

 

  Dzieci śpiewają piosenkę pt.: „ W Literkowie „ ( kaseta „Wesoła Szkoła” kl. I cz. I )

 

Uczennica: Rzeczywiście, pięknie śpiewacie. Dostaniecie ode mnie symbol tej    krainy – klucz wiolinowy.

                   Uczennica wręcza klucz wiolinowy  dowolnemu pierwszakowi.

 

  Dzieci chóralnie: Dziękujemy i idziemy dalej.

 

 

Dzieci, maszerując w miejscu, recytują:

  My nie chcemy leniuchować,

chcemy uczyć się, pracować.

Więc staramy się zawzięcie,

żeby zrzucić to zaklęcie.

 

Do dzieci podchodzi uczennica ze starszej klasy z  sylwetą pszczoły. Zwraca się do dzieci:

Witam Was w krainie pracy. Mogą tu przebywać tylko pracowite dzieci. Czy potraficie systematycznie pracować?

 

Dzieci: Tak!

 

  Troje dzieci recytuje wiersz:

 

  My się szkoły nie boimy,

  choć i praca czeka nas.

  Śmiało do niej dziś wkroczymy,

  bo nauki nadszedł czas.

 

  Nauczymy się literek,

  potem czytać, pisać też

  i będziemy mogli sami

  już przeczytać każdy wiersz.

 

 

 

 

 

Nauczymy się też liczyć

  i poznamy cały świat.

  Będzie czas i na zabawę-

  każdy więc jest dzisiaj rad.

 

  Po recytacji dzieci śpiewają piosenkę pt.: „Biegnie kreda po tablicy”

                         ( kaseta „Wesoła Szkoła” kl. I cz. I )

 

 

Uczennica: Przekonaliście mnie, że będziecie solidnie pracować. Dostaniecie ode mnie symbol pracowitości – pszczółkę.                                                                      

  Uczennica wręcza sylwetę pszczoły  pierwszakowi.

 

  Dzieci: Dziękujemy i idziemy dalej.

 

  Dzieci, maszerując w miejscu, recytują:

My nie chcemy leniuchować,

chcemy uczyć się, pracować.

Więc staramy się zawzięcie,

żeby zrzucić to zaklęcie.

 

Do dzieci podchodzi uczennica z czerwonym sercem i mówi:

Witam Was w krainie miłości. Mogą tu przebywać dzieci, które kochają swój kraj. Czy Wy kochacie swoją ojczyznę?

 

Dzieci: Tak!

 

Uczennica: Udowodnijcie mi to.

 

 

Troje dzieci recytuje wiersz:

 

Mam dopiero siedem lat,

jestem jeszcze mały.

Gdy dorosnę – tak jak brat,

kraj nasz poznam cały.

 

Poznam kiedyś morski brzeg,

okrętem popłynę.

Poznam Wisły naszej bieg,

miasta przy niej słynne.

 

 

 

 

I Warszawę, którą znam

z pieśni, opowiadań,

gdy dorosnę, poznam sam,

kiedyś tam pojadę.

 

  Dzieci śpiewają piosenkę pt.: „ Nasze polskie ABC”  ( kaseta „Wesoła Szkoła” kl. II  cz. I )

 

 

  Troje dzieci recytuje wiersz pt.: „ To jest Polska ”

 

     Kiedy nagle las zaszumi,

    mowę sosny gdy zrozumiesz...

 

      To jest Polska.

 

    Gdy zobaczysz gdzieś topole

    królujące gdzieś nad polem...

 

      To jest Polska.

 

   Ujrzysz biały krzyż wycięty,

  hełm i pod nim piasek święty...

 

     To jest Polska.

 

Uczennica: Widzę, że naprawdę kochacie swoją Ojczyznę. Tak pięknie o niej mówiłyście i śpiewałyście. Dostaniecie ode mnie symbol miłości – serce.

Uczennica wręcza pierwszakowi  serce.

 

Dzieci: Dziękujemy i idziemy dalej.

 

Dzieci, maszerując w miejscu, recytują:

My nie chcemy leniuchować,

chcemy uczyć się pracować.

Więc staramy się zawzięcie,

żeby zrzucić to zaklęcie.

 

Do dzieci podchodzi uczennica z sylwetą sowy i mówi:

Witam was w krainie mądrości, ale mogą tu przebywać tylko mądre dzieci. Czy Wy takie jesteście?

 

  Dzieci: Tak

 

 

 

Czworo dzieci recytuje wiersz:

 

Gdy tylko dzwonek zabrzmi donośnie,

a dzwoni głośno – daję wam słowo,

biegniemy pędem do naszej klasy

wrzeszcząc donośnie – jak  dzwonek – zdrowo!

 

Lecz nam wystarczy jedno spojrzenie

i bez użycia kija, czy rózgi,

szum tylko w klasie słychać wyraźnie.

Co szumi? – spytasz – To nasze mózgi!

 

Wchodzą do głowy cyfry, literki,

sylaby, zdania i inne treści.

Sami się czasem zastanawiamy,

czy to się wszystko nam w głowie zmieści?

 

Duma nas przy tym wielka rozpiera,

bo pomijając względy wszelakie,

pamiętać trzeba, że raz tylko w życiu

stajesz się stuprocentowym pierwszakiem.

 

Dzieci śpiewają piosenkę „ Jestem uczniem”  ( kaseta „Wesoła Szkoła” kl. I cz. I )

 

 

Recytacja wiersza T. Kubiaka pt: „My dzieci”

 

Dziecko I:

My, dzieci, chcemy śmiać się,

my, dzieci, lubimy słońce.

 

Dziecko II:

My, dzieci, lubimy ptasi,

wesoły, perlisty koncert.

 

Dziecko III:

My, dzieci, chcemy wybiegać

z domów w złociste poranki.

 

Dziecko IV:

My chcemy, by nam nad głową

furczały barwne skakanki.

 

 

 

Dziecko V:

My chcemy kochać motyle,

po łąkach biegać i gonić.

 

Dziecko VI:

A w sadach głaskać śnieżyste,

lecz ciepłe kwiaty jabłoni.

 

Dziecko VII:

My chcemy, by nasze mamy

wciąż uśmiechały się do nas.

 

Dziecko VIII:

By nasi dobrzy ojcowie,

brali nas w czułe ramiona.

 

Dziecko IX:

My, dzieci, my chcemy kochać

ptaki, obłoki i drzewa.

 

Dziecko X:

My chcemy bawić się w słońcu,

zmierzchem kołysanki śpiewać.

 

Dziecko XI:

Bo chociaż jeszcze wszyscy mówią o nas „dzieci”,

jesteśmy bowiem mali i mało mamy lat.

 

Dziecko XII:

Ale my rozumiemy wiele rzeczy,

że życie bywa ciężkie,

że praca dźwiga świat.

 

 

 

Uczennica: Rzeczywiście jesteście bardzo mądre, dlatego dostaniecie ode mnie symbol mądrości – sowę.

Uczennica wręcza sowę.

 

Dzieci: Dziękujemy.

 

Na scenie pojawia się wróżka DOBRA. Dzieci z symbolami z czterech krain podchodzą do

niej i jedno z dzieci mówi: Dobra wróżko, zdobyłyśmy wszystko, co chciałaś. Prosimy Cię odczaruj nas.

 

Wróżka: Zdobyłyście wszystko, co jest potrzebne do odwrócenia zaklęcia. Byłyście bardzo dzielne i odważne.

Wróżka wyciąga różdżkę w stronę dzieci i mówi: Hokus pokus, obrót na pięcie

                                                                                 niechaj znika złe zaklęcie.

Dzieci obracają się wokół własnej osi. Wróżka podchodzi do

dzieci i zsyła na nie deszcz mądrości – obsypuje je „złotym” confetti.

 

Nauczycielka: Chyba się wszyscy ze mną zgodzą, że dzieci były bardzo dzielne i teraz już mogą złożyć przysięgę i być pasowane na uczniów naszej szkoły.

 

Przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego zwraca się do dzieci:

      A teraz przed orłem, który jest naszym godłem, złożycie przyrzeczenia. Bo kto w naszym będzie gronie, wśród pracy czy wśród zabawy, musi pamiętać szkolne ustawy.

Przewodnicząca SU podaje komendę: Do ślubowania!

 

 

 

Uczniowie podnoszą dwa palce do góry i  po każdym punkcie mówią: przyrzekamy.

1.     Będę zawsze dbał o dobre imię swojej szkoły.

2.     Wykorzystam w pełni czas przeznaczony na naukę.

3.     Będę szanował nauczycieli, pracowników szkoły, koleżanki i kolegów.

4.     Będę przestrzegał porządku i czystości w klasie, szkole i na boisku.

5.     Będę dbał o sprzęt szkolny.

6.     Będę się starał mieć dobre oceny.

 

Przewodnicząca SU: Po ślubowaniu.

 

Dzieci opuszczają palce. Przewodnicząca SU prosi dyrektora szkoły o dokonanie pasowania dzieci na uczniów naszej szkoły.

Proszę teraz Pana Dyrektora o pasowanie dzieci na uczniów naszej szkoły.

 

 

Dyrektor podchodzi do każdego dziecka i lekkim uderzeniem w ramię piórem zrobionym z kartonu pasuje każde dziecko na ucznia szkoły.

 

Nauczycielka: Teraz otrzymacie pamiątkowe dyplomy, oraz upominki

7. Odczytanie przez dziecko listu skierowanego do rodziców.

 

 

 

 

 

 ...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin