OGRÓD EDEN.pdf
(
53 KB
)
Pobierz
PRZEKAZ 73 - OGRÓD EDEN
PRZEKAZ 73 - OGRÓD EDEN
Kulturalna dekadencja i duchowe ubóstwo, powstałe w wyniku upadku Caligastii i
wynikaj
Ģ
cy st
Ģ
d społeczny zam
ħ
t, niewielki miały wpływ na fizyczny czy biologiczny
stan ludów Urantii. Ewolucja organiczna szła szybko naprzód, zupełnie niezale
Ň
nie od
kulturalnego i moralnego zacofania, które pojawiło si
ħ
tak szybko po malkontenctwie
Caligastii i Daligastii. I nadszedł taki czas w historii planety, prawie czterdzie
Ļ
ci tysi
ħ
cy
lat temu, kiedy to nadzoruj
Ģ
cy planet
ħ
Nosiciele
ņ
ycia zauwa
Ň
yli,
Ň
e z czysto
biologicznego punktu widzenia progres ras Urantii jest bliski punktu szczytowego.
Komisaryczni zarz
Ģ
dcy, Melchizedecy, podzielali t
ħ
opini
ħ
i ch
ħ
tnie zgodzili si
ħ
przył
Ģ
czy
ę
do petycji Nosicieli
ņ
ycia, skierowanej do Najwy
Ň
szych Ojców z Edentii,
wnosz
Ģ
cej,
Ň
eby zbada
ę
Uranti
ħ
pod k
Ģ
tem zezwolenia na wysłanie udoskonalaczy
biologicznych, Materialnego Syna i Córki.
Pro
Ļ
b
ħ
t
Ģ
skierowano do Najwy
Ň
szych Ojców na Edentii, poniewa
Ň
od czasu upadku
Caligastii i tymczasowego wakatu władzy na Jerusem, to oni sprawowali bezpo
Ļ
redni
Ģ
jurysdykcj
ħ
nad wieloma sprawami Urantii.
Tabamantia, niezale
Ň
ny kontroler
Ļ
wiatów dziesi
ħ
tnych i eksperymentalnych, przybył na
inspekcj
ħ
planety i po przegl
Ģ
dzie rozwoju ras ludzkich odpowiednio zalecił, aby Urantii
przyznano Synów Materialnych. W niecałe sto lat po tej inspekcji, na Uranti
ħ
przybyli
Adam i Ewa, Materialny Syn i Córka systemu lokalnego i rozpocz
ħ
li
Ň
mudn
Ģ
prac
ħ
,
próbuj
Ģ
c rozwikła
ę
pogmatwane sprawy planety, opó
Ņ
nionej przez bunt i pozostaj
Ģ
cej w
stanie banicji – izolacji duchowej.
1. NODYCI I AMADONICI
Na normalnej planecie przybycie Syna Materialnego jest z reguły pocz
Ģ
tkiem wspaniałej
epoki wynalazków, post
ħ
pu materialnego i o
Ļ
wiecenia intelektualnego. Era poadamiczna
to na wi
ħ
kszo
Ļ
ci
Ļ
wiatów wspaniała epoka nauki, ale nie na Urantii. Chocia
Ň
planeta
zaludniona była przez gatunek ludzki w dobrej formie fizycznej, plemiona pozostawały w
stanie gł
ħ
bokiej dziko
Ļ
ci i moralnej stagnacji.
W ci
Ģ
gu dziesi
ħ
ciu tysi
ħ
cy lat po buncie praktycznie wszystkie osi
Ģ
gni
ħ
cia administracji
Ksi
ħ
cia zostały zniweczone; sytuacja plemion ludzkich tego
Ļ
wiata była tylko nieco
lepsza od tej, jaka miałaby miejsce, gdyby ów zwiedziony Syn nigdy nie przybył na
Uranti
ħ
. Tylko po
Ļ
ród Nodytów i Amadonitów przetrwały tradycje Dalamatii i kultura
Ksi
ħ
cia Planetarnego.
Nodyci
byli potomkami zbuntowanych członków personelu Ksi
ħ
cia, ich nazwa wywodzi
si
ħ
od ich pierwszego przywódcy, Noda, swego czasu przewodnicz
Ģ
cego komisji do
spraw wytwórczo
Ļ
ci i handlu Dalamatii.
Amadonici
byli potomkami tych Andonitów,
którzy postanowili pozosta
ę
lojalni, razem z Vanem i Amadonem.
„Amadonita” jest okre
Ļ
leniem bardziej kulturowym i religijnym, ni
Ň
rasowym; pod
wzgl
ħ
dem rasowym Amadonici byli zasadniczo
Andonitami
. „Nodyta” jest okre
Ļ
leniem
zarówno kulturowym jak i rasowym, poniewa
Ň
Nodyci, sami w sobie, stanowi
Ģ
ósm
Ģ
ras
ħ
Urantii.
Istnieje tradycyjna wrogo
Ļę
mi
ħ
dzy Nodytami i Amadonitami. Wa
Ļı
ta odnawia si
ħ
ci
Ģ
gle, jak tylko potomstwo obu tych grup ludzkich podejmuje si
ħ
wspólnych zada
ı
.
Nawet w pó
Ņ
niejszych czasach, przy pracach prowadzonych w Edenie, wyj
Ģ
tkow
Ģ
trudno
Ļę
sprawiało im pracowanie razem w pokoju.
Krótko po zniszczeniu Dalamatii, zwolennicy Noda podzielili si
ħ
na trzy zasadnicze
grupy. Grupa centralna pozostawała w bezpo
Ļ
redniej blisko
Ļ
ci ich pierwotnych pieleszy,
tam gdzie Zatoka Perska wcinała si
ħ
w l
Ģ
d. Grupa wschodnia emigrowała w górski rejon
Elamu, nieco na wschód od doliny Eufratu. Grupa zachodnia osiedliła si
ħ
na północno-
wschodnich, syryjskich wybrze
Ň
ach Morza
ĺ
ródziemnego i na terytoriach s
Ģ
siednich.
Nodyci ch
ħ
tnie si
ħ
kojarzyli z rasami sangikowymi i pozostawili po sobie całkiem udane
potomstwo. Niektórzy potomkowie zbuntowanych Dalamatian doł
Ģ
czyli pó
Ņ
niej do Vana
i jego lojalnych stronników, mieszkaj
Ģ
cych na ziemiach na północ od Mezopotamii.
Tutaj, w pobli
Ň
u jeziora Wan i w rejonie południowych wybrze
Ň
y Morza Kaspijskiego,
Nodyci ł
Ģ
czyli si
ħ
i mieszali z Amadonitami, i byli zaliczani do „mocarzy z dawnych
czasów".
Przed przybyciem Adama i Ewy te grupy ludzkie – Nodyci i Amadonici – były
najbardziej zaawansowanymi plemionami Ziemi, posiadaj
Ģ
cymi najwy
Ň
sz
Ģ
kultur
ħ
.
2. PLANOWANIE OGRODU
Prawie sto lat przed inspekcj
Ģ
Tabamantii, Van i jego towarzysze rozgłaszali, z ich
górskiego centrum
Ļ
wiatowej etyki i kultury, przyj
Ļ
cie obiecanego Syna Boga,
udoskonalacza rasowego, nauczyciela prawdy i godnego nast
ħ
pcy zdradzieckiego
Caligastii. Chocia
Ň
w tamtych czasach wi
ħ
kszo
Ļę
mieszka
ı
ców
Ļ
wiata wykazywała
niewielkie, albo wr
ħ
cz
Ň
adne zainteresowanie tymi przepowiedniami, ci, którzy byli w
bezpo
Ļ
rednim kontakcie z Vanem i Amadonem, traktowali te nauki serio i zacz
ħ
li
planowa
ę
przygotowania do przyj
ħ
cia obiecanego Syna.
Van opowiedział swoim najbli
Ň
szym towarzyszom o Synach Materialnych na Jerusem; to,
co o nich wiedział, zanim kiedy
Ļ
przybył na Uranti
ħ
. Wiedział on dobrze,
Ň
e Synowie
Adamiczni zawsze
Ň
yj
Ģ
w prostych, ale przepi
ħ
knych domach w ogrodzie i proponował,
osiemdziesi
Ģ
t trzy lata przed przybyciem Adama i Ewy, aby po
Ļ
wi
ħ
ci
ę
si
ħ
głoszeniu ich
nadej
Ļ
cia oraz przygotowaniom do ich przyj
ħ
cia w ogrodowym otoczeniu.
Ze swej górskiej centrali, oraz z sze
Ļę
dziesi
ħ
ciu jeden szeroko rozrzuconych osad, Van i
Amadon zwerbowali grup
ħ
, licz
Ģ
c
Ģ
ponad trzy tysi
Ģ
ce ch
ħ
tnych i entuzjastycznie
nastawionych pracowników, którzy podczas uroczystego zgromadzenia ofiarowali si
ħ
zacz
Ģę
przygotowania do przyj
Ļ
cia obiecanego – przynajmniej spodziewanego – Syna.
Van podzielił swych ochotników na sto kompanii. Na czele ka
Ň
dej kompanii stał kapitan,
współpracownik Vana, który wchodził w skład jego personelu osobistego i pełnił tak
Ň
e
funkcj
ħ
oficera ł
Ģ
cznikowego. Van zatrzymał Amadona jako swojego pomocnika.
Wszystkie te grupy wzi
ħ
ły si
ħ
ochoczo do prac przygotowawczych a komisja do spraw
lokalizacji wyruszyła na poszukiwanie najlepszego miejsca na Ogród.
Aczkolwiek Caligastia i Daligastia byli w znacznym stopniu pozbawieni mo
Ň
liwo
Ļ
ci
czynienia zła, robili wszystko, co tylko mo
Ň
liwe, aby uniemo
Ň
liwi
ę
albo utrudni
ę
przygotowania do zało
Ň
enia Ogrodu. Straty, powstałe w wyniku ich niecnych machinacji,
były w znacznym stopniu kompensowane przez oddan
Ģ
prac
ħ
prawie dziesi
ħ
ciu tysi
ħ
cy
lojalnych istot po
Ļ
rednich, które tak niestrudzenie pracowały nad rozwojem całego
przedsi
ħ
wzi
ħ
cia.
3. LOKALIZACJA OGRODU
Komisja do spraw lokalizacji była nieobecna prawie trzy lata. Jej raport proponował trzy
ewentualne lokalizacje: pierwsz
Ģ
była wyspa na Zatoce Perskiej; druga to miejsce nad
rzek
Ģ
, pó
Ņ
niej zaj
ħ
te na drugi ogród; trzecia to długi, w
Ģ
ski półwysep – prawie wyspa –
wybiegaj
Ģ
cy na zachód ze wschodnich wybrze
Ň
y Morza
ĺ
ródziemnego.
Komitet zgodził si
ħ
prawie jednomy
Ļ
lnie na trzeci
Ģ
lokalizacj
ħ
. Miejsce zostało wybrane
i dwa lata zaj
ħ
ło przenoszenie
Ļ
wiatowego centrum kultury, ł
Ģ
cznie z drzewem
Ň
ycia, na
ten
Ļ
ródziemnomorski półwysep. Gdy przybył Van ze swoj
Ģ
kompani
Ģ
, wszyscy
mieszka
ı
cy półwyspu, oprócz jednej grupy, spokojnie si
ħ
wynie
Ļ
li.
ĺ
ródziemnomorski półwysep miał zdrowy klimat i stabiln
Ģ
temperatur
ħ
; t
ħ
stabilizacj
ħ
warunków pogodowych zawdzi
ħ
czał otaczaj
Ģ
cym go górom oraz temu,
Ň
e obszar ten był
prawie wysp
Ģ
na
Ļ
ródl
Ģ
dowym morzu. Podczas gdy na otaczaj
Ģ
cych wzgórzach padało
obficie, ulewny deszcz był w Eden rzadko
Ļ
ci
Ģ
. Ka
Ň
dej jednak nocy, z rozległej sieci
sztucznych kanałów irygacyjnych „wydobywała si
ħ
mgła”, aby o
Ň
ywi
ę
ro
Ļ
linno
Ļę
ogrodu.
Linia brzegowa tej masy l
Ģ
dowej była znacznie wyniesiona a szyja, ł
Ģ
cz
Ģ
ca półwysep z
l
Ģ
dem stałym, miała szeroko
Ļę
czterdziestu trzech kilometrów w najw
ħŇ
szym miejscu.
Du
Ň
a rzeka, nawadniaj
Ģ
ca Ogród, wypływała z wy
Ň
szej cz
ħĻ
ci półwyspu i płyn
ħ
ła na
wschód, poprzez jego szyj
ħ
do l
Ģ
du stałego i stamt
Ģ
d dalej do morza, przez niziny
Mezopotamii. Zasilały j
Ģ
cztery dopływy, wypływaj
Ģ
ce z nadbrze
Ň
nych wzgórz
półwyspu ede
ı
skiego i to wła
Ļ
nie s
Ģ
„cztery rzeki”, dopływy tej rzeki, która „wypływała
z Edenu” a któr
Ģ
pó
Ņ
niej pomylono z odnogami rzek, otaczaj
Ģ
cych drugi ogród.
Góry otaczaj
Ģ
ce Ogród pełne były drogocennych kamieni i metali, jednak niewielkie
wzbudzało to zainteresowanie. Naczeln
Ģ
ide
Ģ
Ogrodu miała by
ę
gloryfikacja ogrodnictwa
i rozwój rolnictwa.
Teren wybrany na Ogród prawdopodobnie był najpi
ħ
kniejszym tego rodzaju miejscem na
całym
Ļ
wiecie a klimat był tam wr
ħ
cz idealny. Poza tym miejscem, nigdzie nie było
niczego tak bardzo pasuj
Ģ
cego dla owej rajskiej ekspresji botanicznej. To tutaj
zgromadziła si
ħ
Ļ
mietanka cywilizacji Urantii. Na zewn
Ģ
trz, poza Ogrodem,
Ļ
wiat
pozostawał w ciemno
Ļ
ciach ignorancji i dziko
Ļ
ci. Eden był jedynym jasnym punktem na
Urantii; było to wymarzone pi
ħ
kno natury, które wkrótce przekształciło si
ħ
w poemat
znakomitej i doskonałej chwały krajobrazowej.
4. ZAŁO
ņ
ENIE OGRODU
Kiedy Synowie Materialni, udoskonalacze biologiczni, przebywaj
Ģ
na
Ļ
wiecie
ewolucyjnym, miejsce ich pobytu zwane jest zazwyczaj Ogrodem Eden, gdy
Ň
odznacza
si
ħ
ono charakterystycznym pi
ħ
knem ro
Ļ
linno
Ļ
ci i botanicznym majestatem, wła
Ļ
ciwym
Edentii, stolicy konstelacji. Van dobrze si
ħ
orientował w tych sprawach i dlatego cały
półwysep przeznaczył na Ogród. Pastwiska i hodowla planowane były na przyległym
kontynencie. Ze zwierz
Ģ
t, w parku znalazły si
ħ
tylko ptaki i ró
Ň
ne oswojone gatunki.
Według instrukcji Vana, Eden miał by
ę
ogrodem i tylko ogrodem. W jego granicach
nigdy nie zabijano zwierz
Ģ
t. Całe mi
ħ
so, zjadane przez pracuj
Ģ
cych w Ogrodzie, przez
wszystkie lata jego tworzenia, było dostarczane ze stad pas
Ģ
cych si
ħ
pod stra
ŇĢ
na
kontynencie.
Pierwszym przedsi
ħ
wzi
ħ
ciem była budowa muru z cegły, w poprzek szyi półwyspu. Po
jego uko
ı
czeniu wła
Ļ
ciwe prace, polegaj
Ģ
ce na upi
ħ
kszaniu terenu i budowie domów,
mogły przebiega
ę
bez przeszkód.
Stworzono ogród zoologiczny, buduj
Ģ
c mniejszy mur zaraz za główn
Ģ
Ļ
cian
Ģ
; przestrze
ı
pomi
ħ
dzy dwoma murami zajmowały wszelkiego rodzaju dzikie zwierz
ħ
ta, słu
ŇĢ
ce jako
dodatkowa ochrona przed wrogimi atakami. Mena
Ň
eria ta była zorganizowana w
dwana
Ļ
cie zasadniczych grup a obwarowane murami drogi, biegn
Ģ
ce pomi
ħ
dzy tymi
poszczególnymi grupami, prowadziły do dwunastu bram; rzeka i przyległe do niej
pastwiska zajmowały rejon
Ļ
rodkowy.
Przy urz
Ģ
dzaniu Ogrodu zatrudniano tylko ochotników, nigdy nie u
Ň
ywano robotników
najemnych. Ci ludzie uprawiali Ogród a utrzymywali si
ħ
ze swoich stad;
Ň
ywno
Ļ
ci
dostarczali równie
Ň
mieszkaj
Ģ
cy w pobli
Ň
u zwolennicy przedsi
ħ
wzi
ħ
cia. To wielkie
zadanie zamierzano doprowadzi
ę
do ko
ı
ca, niezale
Ň
nie od towarzysz
Ģ
cych jemu
trudno
Ļ
ci, zwi
Ģ
zanych z niejasnym statusem
Ļ
wiata w tamtych, niespokojnych czasach.
Wielkie rozczarowanie nast
Ģ
piło wtedy, kiedy Van, nie wiedz
Ģ
c jak szybko mo
Ň
e
przyby
ę
spodziewany Syn i Córka, sugerował,
Ň
e równie
Ň
młodsze pokolenie nale
Ň
y
przyucza
ę
do pracy przy tym przedsi
ħ
wzi
ħ
ciu, na wypadek, gdyby ich przybycie si
ħ
opó
Ņ
niło. Sprawiało to wra
Ň
enie, jak gdyby Van potwierdzał swój brak wiary, co
spowodowało znaczne kłopoty oraz sporo dezercji; jednak Van nie ustawał w realizacji
swych planów przygotowawczych, zapełniaj
Ģ
c w mi
ħ
dzyczasie miejsca po dezerterach
młodszymi ochotnikami.
5. ZABUDOWANIA OGRODOWE
W centrum półwyspu ede
ı
skiego znajdowała si
ħ
przepi
ħ
kna
Ļ
wi
Ģ
tynia Ojca
Uniwersalnego,
Ļ
wi
ħ
ty przybytek Ogrodu. Centrala administracyjna mie
Ļ
ciła si
ħ
po
stronie północnej; na południu wybudowano domy dla pracowników i ich rodzin; cz
ħĻę
ziemi na zachodzie pozostawiono pod przyszłe szkoły systemu edukacyjnego
spodziewanego Syna, podczas gdy „na wschodzie Edenu” budowano osiedla dla
obiecanego Syna i jego najbli
Ň
szego potomstwa. Architektoniczne plany Edenu zakładały
odpowiedni
Ģ
ilo
Ļę
domów i ziemi dla miliona istot ludzkich.
Chocia
Ň
w momencie przybycia Adama, Ogród uko
ı
czony był tylko w jednej czwartej,
było w nim tysi
Ģ
ce kilometrów rowów irygacyjnych i prawie dwadzie
Ļ
cia tysi
ħ
cy
kilometrów brukowanych dróg i
Ļ
cie
Ň
ek. W ró
Ň
nych cz
ħĻ
ciach Ogrodu było ponad pi
ħę
tysi
ħ
cy budynków z cegły i niezliczona wr
ħ
cz ilo
Ļę
drzew i ro
Ļ
lin. W tym parku
jakakolwiek pojedyncza grupa mieszkalna nie przekraczała siedmiu domów. I chocia
Ň
budowle Ogrodu były proste, były one wyrazem najwy
Ň
szego kunsztu artystycznego.
Drogi i
Ļ
cie
Ň
ki były dobrej jako
Ļ
ci a cały krajobraz naprawd
ħ
przepi
ħ
kny.
Rozwi
Ģ
zania sanitarne Ogrodu były znacznie bardziej zaawansowane ni
Ň
cokolwiek, co
próbowano w tych sprawach pó
Ņ
niej robi
ę
na Urantii. Woda pitna Edenu była zdrowa,
dzi
ħ
ki dokładnemu przestrzeganiu przepisów sanitarnych dla zachowania jej czysto
Ļ
ci.
Na samym pocz
Ģ
tku sporo problemów wynikało z powodu nie przestrzegania tych
przepisów, jednak Van stopniowo wpajał swoim współpracownikom, jak wa
Ň
ne jest to,
aby nic nie wpadło do wody dopływaj
Ģ
cej do Ogrodu.
Zanim zorganizowano system odprowadzania
Ļ
cieków, Edenici skrupulatne zakopywali
wszystkie
Ļ
mieci lub materiały rozkładaj
Ģ
ce si
ħ
. Inspektorzy Amadona robili swój
codzienny obchód, w poszukiwaniu ewentualnych przyczyn chorób. Jak wa
Ň
ne jest
zapobieganie chorobom Urantianie u
Ļ
wiadomili sobie dopiero niedawno, w wieku
dziewi
ħ
tnastym i dwudziestym. Zanim upadły rz
Ģ
dy adamiczne zdołano wybudowa
ę
zakryty, ceglany kanał systemu odprowadzania
Ļ
cieków, który biegł pod murami i
wylewał si
ħ
do rzeki Edenu, ponad kilometr poza zewn
ħ
trznym, ni
Ň
szym murem Ogrodu.
W momencie przybycia Adama, w Edenie rosła wi
ħ
kszo
Ļę
gatunków ro
Ļ
lin z tamtej
cz
ħĻ
ci
Ļ
wiata. Wiele gatunków owoców, ro
Ļ
lin zbo
Ň
owych i orzechów, było ju
Ň
uprzednio znacznie udoskonalone. Uprawiano tutaj po raz pierwszy du
Ň
o współczesnych
warzyw i zbó
Ň
, jednak wiele gatunków ro
Ļ
lin spo
Ň
ywczych pó
Ņ
niej wygin
ħ
ło.
Około pi
ħę
procent Ogrodu uprawiano intensywnie, pi
ħ
tna
Ļ
cie procent było uprawiane
cz
ħĻ
ciowo, reszt
ħ
pozostawiono w stanie mniej czy bardziej naturalnym, a
Ň
do przybycia
Adama, gdy
Ň
uwa
Ň
ano,
Ň
e najlepiej b
ħ
dzie sko
ı
czy
ę
park zgodnie z jego pomysłami.
I w ten sposób Ogród Eden przygotowany został na przyj
ħ
cie obiecanego Adama i jego
mał
Ň
onki. Pod doskonał
Ģ
administracj
Ģ
i prawidłowym kierownictwem, Ogród ten mógł
by
ę
dum
Ģ
tego
Ļ
wiata. Adamowi i Ewie bardzo podobał si
ħ
ogólny plan Edenu,
aczkolwiek sporo zmienili w urz
Ģ
dzeniu ich własnego, prywatnego miejsca zamieszkania.
Plik z chomika:
Tadek_R_123
Inne pliki z tego folderu:
Mieszkanie dostepne dla osób z dysfunkcją narządu ruchu.pdf
(3912 KB)
Mieszkanie dostepne dla osób z dysfunkcjami wzroku.pdf
(2731 KB)
Dostosowanie budynków użyteczności publicznej - teoria i narzędzia.pdf
(3007 KB)
Ożarowski A. Jaroniewski W. - Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie.pdf
(3386 KB)
Katalog nawierzchni bezpiecznej euroflex.pdf
(1241 KB)
Inne foldery tego chomika:
Behawiorysta
Chiński
Dokumenty
Galeria
Królestwo
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin