Proroctwo Izajaszowe
7:1 - I stało się za dni Achaz syna Joathan, syna Ozyasza króla Judzkiego, przyciągnął Rasyn król Syryjski, i Phaceasz syn Romeliasza król Izraelski, do Jeruzalem, aby walczyli przeciwko niemu, i nie mogli go zwalczyć.
7:2 - I dali znać domowi Dawidowemu, rzekąc: Odpoczęła Syria na Ephraimie: i poruszyło się serce jego, i serce ludu jego, jako się wzruszają drzewa leśne od wiatru.
7:3 - I rzekł Pan do Izajasza. Wynidź przeciw Achazowi, ty i który pozostał Jasub syn twój, do końca rur sadzawki wyższej na drodze rolej farbierzowej.
7:4 - I rzeczesz do niego: Patrz, abyś milczał: nie bój się, a serce twoje niechaj się nie lęka dwu ogonów tych głowien kurzących się popędliwością gniewu Rasyna króla Syryjskiego, i syna Romeliasza:
7:5 - Że się naradziła przeciw tobie na złe Syria, Ephraim, i syn Romeliasza, mówiąc:
7:6 - Ciągnimy do Judy, a wzbudźmy go, i oderwiemy go do nas, i postanówmy króla w pośrodku jej syna Tabeel.
7:7 - To mówi Pan Bóg: Nie stanie się ani to będzie:
7:8 - Ale głową Syriej Damaszek, a głową Damaszku Rasyn: a jeszcze sześćdziesiąt i pięć lat, i przestanie Ephraim być ludem:
7:9 - A głową Ephraimową Samaria, a głową Samariej syn Romeliasza. Jeśli wierzyć nie będziecie, nie ostoicie się.
7:10 - I przydał Pan mówić do Achaz, rzekąc:
7:11 - Proś sobie znaku od Pana Boga twego w głębokość piekielną, abo na wysokość wzgórę.
7:12 - I rzekł Achaz: Nie będę prosił, i nie będę kusił Pana.
7:13 - I rzekł: Słuchajcież tedy domie Dawidów: Aza wam na tem mało, że się uprzykrzacie ludziom, iż się też uprzykrzacie Bogu mojemu?
7:14 - Przetoż da wam sam Pan znamię. Oto Panna pocznie i porodzi syna, i nazową imię jego Emanuel.
7:15 - Masło i miód jeść będzie, aby umiał odrzucać złe, i obierać dobre.
7:16 - Bo pierwej niż będzie umiało dziecię odrzucić złe, i obrać dobre: będzie opuszczona ziemia, którą się ty brzydzisz dla dwu królów jej.
7:17 - Przywiedzie Pan na cię i na lud twój, i na dom ojca twego dni, jakie nie przychodziły odedni odstąpienia Ephraim od Judy z królem Assyryjskim.
7:18 - I będzie dnia onego: Świśnie Pan na muchę, która jest na końcu rzek Egiptskich, i na pszczołę, która jest w ziemi Assur,
7:19 - I przyjdą, i będą odpoczywać wszyscy nad potoki dolin, i w rozpadlinach skał, i we wszystkich chrościnach, i po wszystkich jamach.
7:20 - Onego dnia ogoli Pan brzytwą najętą temi, którzy są za rzeką, królem Assyryjskim, głowę, i włosy na nogach, i wszystkę brodę.
7:21 - I będzie dnia onego: Będzie chował człowiek krowę z bydła, i dwie owce:
7:22 - A prze obfitość mleka będzie jadł masło: bo masło i miód będzie jadł każdy, który się zostanie w pośród ziemie
7:23 - I będzie dnia onego: każde miejsce, na którem będzie tysiąc winnych macic za tysiąc srebrników, że się w ciernie i w tarnie obrócą.
7:24 - Z strzałami a z łukiem będą tam wchodzić: bo tarny i ciernie będą po wszystkiej ziemi.
7:25 - A wszystkie góry, które motyką będą kopane nie przyjdzie tam strach ciernia i tarnia, i będą na pastwisko wołu, i na podeptanie bydła.
ugkulturoznawcy