DZIWNY OBRAZ
Ania i Marysia chodziły do tej samej klasy, siedziały w jednej ławce Były przyjaciółkami. Zostały nimi nie od razu, lecz po pewnym czasie. Jedno spotkanie odegrało przy tym szczególną rolę. Ania zaprosiła Marysię do siebie. Marysia, jak przystało na grzeczną dziewczynkę, powiedziała rodzicom, że w środę po szkole przyjdzie trochę później, gdyż odwiedzi Anię. Mamusia Ani otworzyła im drzwi. Na stole czekały już ciastka i herbata. Mieszkanie było ładne, tyle tylko, że w pokoju Ani wisiał bardzo dziwny obraz. Marysia w pewnej chwili zapytała:
Dlaczego w twoim pokoju wisi taki dziwny obraz, kawał starej szmaty? Czy nie można znaleźć piękniejszego, w lepszym stylu? Ten obraz nie pasuje do twojego pokoju!
Zapanowało kłopotliwe milczenie. Ania zrobiła się czerwona. Dopiero po chwili mamusia przerwała milczenie:
Masz rację, ten obraz jest bardzo dziwny, ale dla nas jest on najcenniejszy z wszystkiego, co tutaj widzisz. Tak, nie jest on piękny, ale znaczy dla nas bardzo wiele. Kiedy Ania była jeszcze małą dziewczynką wyszłam na chwilę z domu. Kiedy wracałam, przed domem stała straż pożarna, pogotowie i policja. Paliło się nasze mieszkanie. Jeden ze strażaków dostał się po drabinie przez okno do środka Owinął Anię w koc i wyniósł ją z płomieni. Oddał ją najbliższym i stracił przytomność. Był poparzony. Kilka dni później zmarł w szpitalu. To, co widzisz w tych ramach, to cząstka jego ubrania widać tam ślady ognia. Temu człowiekowi Ania zawdzięcza swoje życie. Obraz stale przypomina jej o tym. Teraz Marysia wszystko zrozumiała. Obraz zaczął „mówić" do niej. Wiedziała dlaczego wisi na ścianie na zaszczytnym, pierwszym miejscu. Wiedziała jakie znaczenie ma dla tej rodziny i dla jej przyjaciółki, Ani.
jolas_79