Bibliografia – wyr. pochodzenia greckiego o dwóch rdzeniach: biblion albo biblios – książka, i graphein -pisać. Obecnie posiada trzy znaczenia:
Pierwotne wyraz „bibliografia” oznaczał techniczną czynność pisania lub powielania powodującą pisanie książek. Nazwą „bibliograf” określano w Grecji V w. p.n.e. pisarza skarg sądowych nie przeznaczonych do rozpowszechniania, później kopistę. W XVII w. termin bibliografia zaczął być używany na oznaczenie spisu książek. W XVIII w. bibliografia zaczęła też oznaczać samo sporządzanie opisów ksiąg. Na przełomie XVIII i XIX w. zakres terminu uległ dalszemu poszerzeniu, stając się nazwą całej nauki o książce.
FUNKCJE SPISU BIBLIOGRAFICZNEGO:
Ø dokumentacyjna,
Ø informacyjna,
Ø kulturalna,
Ø naukowa.
Tytulatuta dokumentu – zespół informacji służących do identyfikacji dokumentu, czyli odróżnienia go od innych dokumentów lub innych jego wydań. Informacje te znajdują się na karcie tytułowej i przedtytułowej, na okładce, na obwolucie oraz w metryce drukarskiej, umieszczonej zwykle u dołu karty, a niekiedy na końcu druku, w tzw. kolofonie.
Kryptonim – utworzony z inicjałów albo kombinacji liter prawdziwego lub zmyślonego imienia i nazwiska.
Kryptogram – znaki nieliterowe użyte zamiast nazwiska autora.
RODZAJE OPISU BIBLIOGRAFICZNEGO:
u Opis rejestracyjny (zasadniczy) – składa się z zespołu informacji niezbędnych do identyfikacji dokumentu. Posiada formę krótkiej, schematycznej notatki, zbudowanej z oznajmień, skrótów i danych cyfrowych, przy czym poszczególne elementy opisu występują zawsze w ustalonej kolejności. Opis rejestracyjny wydawnictwa zwartego we współczesnych spisach bibliograficznych składa się z następujących elementów:
◦ danych identyfikujących dzieło piśmiennicze: nazwy autora, tytułu wraz z wszelkimi dodatkami, nazwy współpracowników, kolejnych części;
◦ danych wydawniczych: oznaczenia wydania, adresu wydawniczego, który zawiera miejsce i rok wydania, wydawcę, oraz nazwy instytucji sprawczej i nazwy serii wydawniczej;
◦ danych określających wygląd zewnętrzny: objętość tekstu, format wydawnictwa, rodzaj materiałów ilustracyjnych, technikę wykonania
Zależnie od charakteru i rodzaju opracowania, jak też od jego przeznaczenia czytelniczego opis rejestracyjny bywa mniej lub bardziej szczegółowy. Niekiedy ogranicza się do podstawowych elementów tytulatury: nazwy autora, tytułu, miejsca i roku wydania.
u Opis adnotowany – zawiera oprócz opisu rejestracyjnego również adnotację, podającą bliższe wiadomości o dokumencie. Rodzaje adnotacji:
◦ księgoznawcze – zawierają wiadomości o zasługujących na podkreślenie cechach wydawniczo-formalnych dokumentu, jego historii oraz przeznaczeniu czytelniczym, dane dotyczące autorstwa, tytułu itd.,
◦ treściowe – informacje o treści dokumentu, mówiące o jego przydatności dla danego użytkownika.
▪ wyjaśniające,
▪ zawartościowe,
▪ wskazujące,
▪ omawiające (streszczenie dokumentacyjne).
u Opis analityczny.
POLSKA BIBLIOGRAFIA NARODOWA:
Kaacha91