pm2_2007.pdf

przegląd

morski

MIESIĘCZNIK | SIERPIEŃ 2007 | NR 2 (002)

przegląd

ISSN 1897-8436

OŚRODEK

SZKOLENIA

SIŁ PRZECIWMINOWYCH

str. 28

OBRONA PRZECIWMINOWA W MARYNARCE WOJENNEJ RP str. 4

SZKOLENIE NAWIGATORÓW str. 22 | PRAWO HUMANITARNE str. 48

Początkowo siły obrony przeciwminowej

w Marynarce Wojennej RP tworzyły cztery

poniemieckie trałowce FM (Flachgehende

Minensuchboote), zakupione 24 września

1920 r. w Danii. Weszły one do służby

1 marca 1921 r. jako ORP: „Jaskółka”,

„Czajka”, „Rybitwa” i „Mewa”.

MORSKA SZTUKA WOJENNA

str. | 4

Obrona

przeciwminowa

w Marynarce Wojennej RP

SZKOLENIE I WYCHOWANIE

TECHNIKA I UZBROJENIE str. | 16

Szkolenie

nawigatorów

w CSzMW

jako zmienna

modelowa

Rozwój napędu

okrętów podwodnych

Ludzkość od dawna szukała możliwości

przemieszczania się po wodzie i penetrowania morskich

głębin. Pierwsze konstrukcje pływające tylko zanurzały

się tuż pod powierzchnię wody, późniejsze – poruszały

się pod nią, natomiast konstrukcje już zaawansowane

technologicznie można było wykorzystywać do walki.

str. | 22

SIŁY MORSKIE INNYCH PAŃSTW str. | 30

Samoloty walki elektronicznej

sił morskich Stanów Zjednoczonych

HISTORIA MORSKA str. | 35

Polskie flotylle rzeczne

w działaniach bojowych

w latach 1919–1991

Wsparcie z rzeki

przegląd

morski

¢ MORSKA SZTUKA WOJENNA

Obrona przeciwminowa w Marynarce Wojennej RP,

kmdr por. dr inż. Henryk Mirosław Karwan ......................................s. 4

SIERPIEŃ 2007 | NR 2 (002)

¢ TECHNIKA I UZBROJENIE

Rozwój napędu okrętów podwodnych,

kmdr por. Sławomir Kuźmicki ..........................................................s. 16

Szanowni Czytelnicy!

Tendencje obro-

ny naszego

wybrzeża ulegają

ewolucji w zależ-

ności od posia-

danego poten-

cjału i środków

walki. Natomiast zobowiązania

sojusznicze upoważniają nas nie

tylko do skupienia się na wodach

przybrzeżnych, lecz także do opero-

wania w zespołach okrętowych w od-

daleniu od granic naszego kraju. Tak

sprecyzowane obszary działania

pozwalają określić kierunki rozwoju

morskich środków walki, które powin-

ny być opracowywane i produkowane

w polskich stoczniach. Oprócz okrę-

tów stanowiących o sile tego rodzaju

sił zbrojnych, nie mniejsze znaczenie

mają te rodzaje wojsk i służb, które

zapewniają sprawne funkcjonowanie

tych sił. Mają one niewątpliwie wpływ

na sprawność działań jednostek

Marynarki Wojennej RP w trakcie

obrony wybrzeża. Trwałość obrony

mogą wzmocnić oddziały brzegowe,

które – wyposażone w środki do zwal-

czania okrętów potencjalnego prze-

ciwnika – są w stanie zdezorganizo-

wać lub zerwać operację desantową.

Na problemy nurtujące ludzi morza

łamy naszego miesięcznika są otwar-

te. Zapraszamy marynarzy do dziele-

nia się w nim swoimi przemyśleniami.

¢ SZKOLENIE I WYCHOWANIE

Szkolenie nawigatorów w CSzMW jako zmienna modelowa,

kmdr ppor. Dariusz Kloskowski .....................................................s. 22

AKTUALNOŚCI ...............................................................................s. 26

Ośrodek szkolenia sił przeciwminowych,

kmdr ppor. Bogusław Szkudlarek .................................................s. 28

¢ SIŁY MORSKIE INNYCH PAŃSTW

Samoloty walki elektronicznej sił morskich Stanów Zjednoczonych,

kmdr por. Maciej Nałęcz ................................................................s. 30

¢ HISTORIA MORSKA

Wsparcie z rzeki, kmdr ppor. rez. dr Ireneusz Bieniecki ...............s. 35

¢ INFORMACJE, KOMUNIKATY

Podróże służbowe kadry i pracowników wojska,

ppłk w st. spocz. Henryk Figura .....................................................s. 44

Prawo humanitarne, kmdr por. dr Dariusz Rafał Bugajski ..........s. 48

Zespół redakcyjny

Dyrektor Redakcji Wojskowej

redaktor naczelny: Artur Bartkiewicz

tel.: CA MON 845-365, 845-685; faks: 845-503

Zastępca dyrektora: ppłk Lech Mleczko

tel.: CA MON 845-685,

e-mail: lech.mleczko@redakcjawojskowa.pl

Redaktor prowadzący:

kmdr ppor. dr Mariusz Konarski

tel.: CA MON 266-207; 262-413,

e-mail: bandera@mw.mil.pl

Redaktor merytoryczny: Paulina Glińska,

dr Jan Brzozowski tel.: CA MON 845-186

Projekt graficzny: Łukasz Kaugan, CaStudio

Skład i łamanie: Monika Klekociuk,

Marcin Dmowski

Opracowanie stylistyczne: Renata Gromska,

Katarzyna Kocoń, Aleksandra Ogłoza,

Teresa Wieszczeczyńska

Kolportaż i reklamacje: PP DW Bellona

(0-22) 457-04-37, 687-90-41, CA MON 879-041

Informacje o kolportażu: Elżbieta Toczek

tel.: CA MON 840 400, (022) 684 04 00

Reklama: reklama@redakcjawojskowa.pl

Zdjęcie na okładce: Marian Kluczyński

Druk: Zespół Wydawniczy Sił Powietrznych

ul. Żwirki i Wigury 1c, 00-912 Warszawa

kmdr ppor. dr

Mariusz Konarski

redaktor prowadzący

Przegląd Morski ukazuje się od grudnia 1928 r.

Aleje Jerozolimskie 97, 00-909 Warszawa, tel.: CA MON 845 365, 022 6845365,

022 6845685, www.zolnierz-polski.pl, e-mail: sekretariat@redakcjawojskowa.pl,

przegląd morski

2007/02

TRENDY aaa

MORSKA SZTUKA WOJENNA Swoboda pływania

obrona

przeciwminowa

w marynarce Wojennej Rp

Początkowo siły obrony przeciwminowej w Marynarce Wojennej RP tworzyły

cztery poniemieckie trałowce FM (Flachgehende Minensuchboote),

zakupione 24 września 1920 r. w Danii. Weszły one do służby 1 marca

1921 r. jako ORP: „Jaskółka”, „Czajka”, „Rybitwa” i „Mewa”. 1

M arynarka Wo-

wszelkie przedsięwzięcia

związane z wykrywaniem,

klasyfikowaniem, identyfi-

kowaniem i niszczeniem

min morskich oraz minima-

lizowaniem zagrożenia mi-

nowego.

Organizowanie obrony

przeciwminowej polega na

realizowaniu przedsięwzięć

mających na celu obniżenie

efektywności działań mino-

wo-zagrodowych przeciw-

nika oraz terminowe wykry-

cie i zlikwidowanie zagro-

żenia minowego. 3

Klasyfikacje obrony prze-

ciwminowej zawarte w litera-

turze przedmiotu 4 z lat 80.

XX w. są zbliżone do podzia-

łu proponowanego obecnie

przez ekspertów sił morskich

państw sojuszu północno-

atlantyckiego (rys. 1).

Niezależnie od różnicy po-

glądów na obronę przeciwmi-

nową 5 – różne umiejscowie-

nie i nazewnictwo poszcze-

jenna RP po

II wojnie świa-

towej, 31 mar-

ca 1946 r., otrzymała od

ZSRR, w zamian za część

polskiego udziału w podzia-

le floty niemieckiej, dziewięć

trałowców projektu 253Ł ty-

pu Albatros i Kormoran. 2

obrona przeciwminowa

Przez obronę przeciwmi-

nową należy rozumieć

4 przegląd morski

2007/02

gólnych przedsięwzięć – by-

ła ona powiązana z innymi ro-

dzajami obrony. Jednocześnie

stanowiła jeden z rodzajów

zabezpieczenia działań mary-

narki wojennej – zapewniała

pełną swobodę pływania

okrętów oraz ciągłość funk-

cjonowania komunikacji mor-

skiej. Główny wysiłek sił

obrony przeciwminowej sku-

piony był na: 6

• ustaleniu w odniesieniu do

okrętów i transportowców

jednolitych reżimów 7 pływa-

nia po torach wodnych, w tym

wyjściowych z portów, w na-

kazanych rejonach i zaleca-

nych trasach przejść;

• wykrywaniu nosicieli min

przeciwnika, określaniu miejsc

postawienia min oraz powia-

damianiu własnych sił o nie-

bezpieczeństwie minowym

i zagrożonych rejonach;

• zamykaniu dla żeglugi re-

jonów zagrożonych minami,

określaniu granic zagród

i łach minowych, wyznacza-

niu drogi obejścia oraz nisz-

czeniu min w portach, kana-

łach i nakazanych rejonach,

a w przypadkach koniecznych

– na torach wodnych;

• przeprowadzaniu okrętów

i transportowców za trałami

przez zagrożone minami re-

jony strefy obrony oraz

uczestniczeniu w obronie

przeciwminowej zespołów

transportowych;

• systematycznym kontro-

lowaniu pól magnetycznych

okrętów i transportowców

oraz wykonywaniu ich de-

magnetyzacji.

Wymienione przedsię-

wzięcia nie były realizowane

osobno, lecz we wzajemnym

powiązaniu. Taki zakres za-

dań miał na celu zapewnie-

nie całkowitej swobody

oraz bezpieczeństwa pływa-

nia okrętów i transportow-

ców, a także zachowanie cią-

głości funkcjonowania ko-

munikacji morskiej. 8

Działania sił MW w progra-

mie „Partnerstwo dla pokoju”

(PdP) 9 oraz wejście do struk-

tur NATO umożliwiły pozna-

nie zachodnich poglądów na

zagadnienia wojny minowej.

NOTATKA

Wojna minowa - to całokształt

przedsięwzięć i działań różnych ro-

dzajów sił MW prowadzących do

optymalnego użycia własnych min

morskich oraz dobrania skutecznych

sposobów i metod zwalczania min

obcych. Celem tej wojny jest zapew-

nienie dogodnego reżimu operacyj-

nego na morskim teatrze działań wo-

jennych. H. Karwan: Obrona przeciw-

minowa polskich obszarów mor-

skich , rozprawa doktorska.

Gdynia 2002.

1 http://pl.wikipedia.org/wiki/Polskie_

trałowce

2 Tamże.

3 Taktyczne zasady użycia trałowców

państw – stron Układu Warszawskiego .

Gdynia 1985, s. 7.

4 Zob.: D. Welleshoff: Minen und

Minenabwehr gestern und heute .

„Marine Rundschau” 1978 nr 8,

M. Kozewnikow: Protiwominnoje obie-

spieczenije diejstwii sił fłota . „Morskoj

Sbornik” 1989 nr 9, R. Miecznikowski:

Sztuka operacyjna Marynarki Wojennej ,

cz. iV, Działania systematyczne

Marynarki Wojennej . Gdynia 1985,

s. 173–182, J. Gembicki: Rozpoznanie

minowe – czy rozpoznawcze poszukiwa-

nie min? „Przegląd Morski” 1986 nr 6.

5 H. Karwan: Obrona przeciwminowa .

„Przegląd Morski” 2000 nr 4, s. 32–47.

6 H. Karwan: Legenda do planu obrony

przeciwminowej strefy odpowiedzialno-

ści 8.FOW. Świnoujście 1994.

7 Reżim – ściśle ustalony tryb postępo-

wania. Słownik języka polskiego PWN.

Warszawa 1998.

8 H. Karwan: Obrona ..., s. 32–47.

9 H Karwan: Udział trałowców w ćwicze-

niach „Baltic Endeavour ”. „Przegląd

Morski” 2006, nr 4, s. 48–60.

10 S. Kurpiel, J. Szady, M. Jankiewicz:

Podstawy wojny minowej na morzu,

cz. ii, Działania przeciwminowe , pod-

ręcznik w opracowaniu.

11 ATP-24(B) Tom II Mining and

Minelaying, Planning and Evaluation,

Tactics and Execution.

NOTATKA

W dokumentach normatywnych

NATO wojna minowa jest postrzega-

na jako jeden z podstawowych ro-

dzajów działań zbrojnych na morzu.

W strukturze tej wojny są wyodręb-

nione dwa przeciwstawne rodzaje

działań – działania minowe i działa-

nia przeciwminowe.

Wojna minowa to nie tylko

planowanie, realizowanie i oce-

nianie działań minowych i prze-

ciwminowych. To także przed-

sięwzięcia związane z prowa-

dzeniem badań nad projektowa-

niem uzbrojenia, jego produk-

cją i przechowywaniem, środ-

kami przenoszenia uzbrojenia

oraz wykorzystaniem warun-

ków środowiska. 10

Z analizy natowskich doku-

mentów wynika, że definicja

obrony przeciwminowej przy-

jęta w MWRP jest podobna do

sojuszniczej definicji działań

przeciwminowych. Zgodnie

z ATP-2 11 działania te obejmu-

ją wszystkie przedsięwzięcia

związane ze zwalczaniem min,

polegające na eliminowaniu za-

grożenia lub przeciwdziałaniu

mu oraz na zapobieganiu uszko-

dzeniu okrętów i stratom w lu-

przegląd morski 5

2007/02

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: