FORMY STADIALNE, FORMY ZJAWISKOWE - TEST PRZYKŁADOWY.
1. Warunkiem koniecznym odpowiedzialności za usiłowanie popełnienia przestępstwa jest:
a. by sprawca działał z zamiarem bezpośrednim popełnienia czynu zabronionego;
b. by zachowanie sprawcy polegało na działaniu;
c. by skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nie nastąpił;
d. żadne z powyższych twierdzeń nie jest poprawne;
2. Usiłowanie nieudolne:
a. jest konsekwencją błędu sprawcy co do znamion typu czynu zabronionego,
b. jest karalne tylko wtedy, gdy zachodzi błąd sprawcy co do przedmiotu czynności wykonawczej lub co do użytego środka,
c. musi być nieudolne w momencie przystąpienia przez sprawcę do realizacji czynności bezpośrednio zmierzających do dokonania zamierzonego czynu, gdyż jeżeli w momencie usiłowania było ono udolne, a dopiero później, na skutek włączenia się czynników zewnętrznych, realizacja zamiaru sprawcy okazała się niemożliwa, to należy przyjąć usiłowanie udolne,
d. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy sprawca ma zamiar bezpośredni popełnienia czynu zabronionego, aczkolwiek nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe;
3. Które z podanych poniżej twierdzeń jest prawidłowe:
Na gruncie kodeksu karnego z 1997 r. :
a) przygotowanie jest stadialną postacią czynu zabronionego, stanowiącą podstawę odpowiedzialności za to stadium zarówno w przypadku przestępstw umyślnych, jak i nieumyślnych,
b) realizacja znamion przygotowania wymaga umyślności, przy czym umyślność przejawiać się może zarówno w postaci zamiaru bezpośredniego, jak i zamiaru wynikowego,
c) przygotowanie jest karalne w każdym przypadku przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności przekraczającą 2 lata,
d) żadne z podanych powyżej twierdzeń nie jest prawidłowe.
4. Wskaż, które z podanych poniżej twierdzeń jest(są) prawidłowe:
Ekstraneus współdziałający jako współsprawca z intraneusem w popełnieniu przestępstwa indywidualnego:
a) nigdy nie może ponosić odpowiedzialności karnej za współsprawstwo przestępstwa indywidualnego ponieważ nie posiada wymaganej przez ustawę dla sprawcy cechy,
b) zawsze ponosi odpowiedzialność za współsprawstwo przestępstwa indywidualnego niezależnie od okoliczności, w tym zwłaszcza niezależnie od tego, czy wiedział o posiadaniu cechy wymaganej przez ustawę dla sprawcy przez osobę, z która w popełnieniu tego współdziałał,
c) może ponosić odpowiedzialność za współsprawstwo przestępstwa indywidualnego jedynie wówczas, gdy wiedział, że osobą z którą współdziałał posiada cechy wymagane przez ustawę dla sprawcy,
5. Które z poniższych twierdzeń jest trafne:
a. Koniecznym warunkiem odpowiedzialności za współsprawstwo jest wykazanie, że współsprawcy podjęli wspólnie zamiar popełnienia czynu zabronionego, albowiem bez zamiaru wspólnego wypełnienia znamion czynu zabronionego nie można mówić o spełnieniu ustawowego warunku wykonania czynu "w porozumieniu" z inną osobą,
b. Odpowiedzialność za dokonane sprawstwo polecające nie jest możliwa bez wypełnienia znamion czynu zabronionego przez osobę, które wydano polecenie.
c. Podżeganie zachodzi w przypadku utwierdzenia innej osoby w zamiarze popełnienia czynu zabronionego oraz uzgodnienia z nią zasad współdziałania w zakresie zbywania pochodzących z przestępstwa przedmiotów,
d. Sprawstwo polecające stanowi jedną z postaci niesprawczego współdziałania z uwagi na brak wymogu wypełnienia przez wydającego polecenie własnoręcznie znamion czynu zabronionego,
e. Nie jest możliwe przyjęcie odpowiedzialności za podżeganie do przestępstwa indywidualnego w stosunku do osoby nie posiadającej cechy wymaganej przez ustawę dla sprawcy,
f. Żadne z powyższych twierdzeń nie jest trafne.
6. Która (które) z poniższych regulacji świadczy o niezależności odpowiedzialności współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego:
a) Każdy ze współdziałających odpowiada w granicach swojej winy
b) Każdy ze współdziałających odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności
c) Sąd wymierza karę za podżeganie i pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.
d) Jeżeli czynu zabronionego tylko usiłowano dokonać, pomocnik i podżegacz odpowiadają jak za usiłowanie
e) Żadna z wyżej wymienionych regulacji nie jest oparta na zasadzie niezależności odpowiedzialności współdziałających
7. Wskaż, według jakiej teorii sąd oceniał współsprawstwo w niższej podanym fragmencie uzasadnienia wyroku:
Jakkolwiek, z osobna oceniane, poszczególne zachowania oskarżonych nie realizowały znamion zarzucanego im przestępstwa, niemniej zachowania te wzajemnie się uzupełniały - należy więc przyjąć, iż sprawcy wspólnie zrealizowali znamiona typu czynu zabronionego.
a) sąd dokonał oceny według teorii obiektywno-formalnej
b) sąd dokonał oceny według teorii subiektywnej
c) sąd dokonał oceny według teorii istotności
d) żadna z wyżej wymienionych teorii nie znalazła odzwierciedlenia w cytowanym fragmencie;
8. Które z poniższych twierdzeń jest trafne:
a) osoba stojąca na czatach w czasie włamania nigdy i niezależnie od przyjętego rozwiązania teoretycznego nie może być uznana za współsprawcę włamania, nawet jeżeli jej udział w tym charakterze stanowił wg. wyobrażeń uczestników włamania warunek konieczny powodzenia akcji przestępczej (np. bez jej udziału realizacja planu przestępczego byłaby zbyt ryzykowna)
b) okoliczności osobiste wyłączające odpowiedzialność karną uwzględnia się tylko co do tego współsprawcy, którego one dotyczą
c) okoliczności osobiste wyłączające odpowiedzialność karną uwzględnia co do wszystkich współsprawców, mimo że dotyczą one tylko jednego z nich.
d) Żadne z poniższych twierdzeń nie jest trafne
9. Wskaż, które z podanych poniżej twierdzeń jest(są) prawidłowe:
W ujęciu orzecznictwa SN podżeganie i pomocnictwo ma na gruncie polskiego kodeksu karnego:
a) charakter formalny (bezskutkowy), tj. dla odpowiedzialności za dokonanie wystarczające jest stwierdzenie że nakłaniano lub ułatwiano popełnienie innej osobie czynu zabronionego, bez konieczności wykazywania, że doszło do wywołania u osoby nakłanianej zamiaru lub stworzenia sytuacji, w której popełnienie czynu zabronionego przez inną osobę jest łatwiejsze, niż gdyby pomocnik nie zrealizował swojego zachowania,
b) charakter materialny (skutkowy), wymagający stwierdzenia, że osoba nakłaniania lub osoba, której udzielono pomocy co najmniej usiłowała dokonać czynu zabronionego,
c) charakter materialny (skutkowy), wymagający stwierdzenia, że w wyniku nakłaniania doszło do wywołania u osoby nakłanianej decyzji popełnienia czynu zabronionego lub w wyniku ułatwiania stworzenia sytuacji, w której popełnienie czynu zabronionego przez inną osobę jest łatwiejsze, niż gdyby pomocnik nie przedsięwziął swojego zachowania,
d) żadne z powyższych twierdzeń nie jest prawidłowe.
10. Wskaż prawidłową wypowiedź:
a) Jeżeli podżegacz charakteryzował się cechą, mającą charakter okoliczności osobistej stanowiącej znamię typu kwalifikowanego określonego w części szczególnej k.k., to sprawca, który o cesze tej wiedział, jakkolwiek sam jej nie posiadał, będzie odpowiadał z typu kwalifikowanego.
b) Jeżeli sprawca polecający charakteryzował się cechą, mająca charakter okoliczności osobistej stanowiącej znamię typu kwalifikowanego określonego w części szczególnej k.k., to sprawca wykonawczy który o cesze tej wiedział, jakkolwiek sam jej nie posiadał, będzie odpowiadał z typu kwalifikowanego.
c) Jeżeli podżegacz charakteryzował się cechą, mająca charakter okoliczności osobistej stanowiącej znamię typu kwalifikowanego określonego w części szczególnej k.k., to będzie odpowiadał z typu kwalifikowanego, nawet jeżeli sprawca sam tej cechy nie posiadał.
d) Żadna z powyższych wypowiedzi nie jest prawdziwa
harukichi_maj