gmax12.rtf

(11 KB) Pobierz
<tytuł> Z myślą o grach

Discreet gmax 1.2 – z myślą o grach

------------------------------------

Jeśli zamierzasz przygotować grafikę 3D do wykorzystania w grach komputerowych, gmax będzie produktem, który warto wziąć pod uwagę.

 

Czy można wyobrazić sobie program do grafiki 3D bez modułu renderującego? Można, o ile jego przeznaczeniem jest przygotowywanie brył, teksturowanie i animowanie pod kątem późniejszego wykorzystania w grach komputerowych. Witaj w krainie gmaxa!

 

Głównym autem gmaxa, będącego w zasadzie okrojoną wersją cieszącego się sporym uznaniem pakietu 3ds max firmy discreet, jest jego cena. Dostępny bezpłatnie na stronie producenta, może zostać legalnie wykorzystany w zastosowaniach prywatnych. Jest to jednakże narzędzie specyficzne, ukierunkowane na przygotowanie interaktywnej grafiki trójwymiarowej, jaką spotykamy w grach komputerowych. Konsekwencją specjalizacji jest okrojenie liczby dostępnych narzędzi. W stosunku do "wielkiego brata" 3ds max, gmax w wersji freeware nie prezentuje się zbyt atrakcyjnie: podstawowe narzędzia modelarskie, podobny lecz mniej wyrafinowany edytor materiałów, a przygotowanej grafiki nie obejrzymy w ray tracingu czy global illumination, bowiem program nie dysponuje żadnym modułem renderującym. Dodatkowo, brak możliwości eksportu modeli i scen w popularnych formatach uniemożliwia wykorzystanie projektów z gmaxa w standardowych pakietach graficznych.

 

Wygląd interfejsu graficznego i podstawowe metody pracy z programem nie różnią się wiele od 3ds max, dzięki czemu osoba zorientowana w stylu pracy z jednym pakietem nie ma problemów przy przejściu na drugi. W zakresie modelowania dysponujemy krótszą niż w profesjonalnych produktach discreeta listą modyfikatorów. Niemniej, gmax pozwala na użycie większości podstawowych technik modelowania, od brył parametrycznych przez łaty Beziera na obiektach typu subdivision surfaces kończąc. Do dyspozycji jest m.in. modyfikator MeshSmooth, pozwalający na pracę z bryłami typu NURMS. W tym zakresie gmaxa można potraktować jako program "na początek", dzięki któremu można poznać współczesne techniki modelowania. Edytor materiałów w wersji 1.2 mocno przypomina swój pierwowzór z 3ds max i pozwala m.in. na tworzenie materiałów kompozytowych, zbudowanych z kilku innych materiałów. Pomocny w zarządzaniu materiałami jest Material Navigator, w którym zdefiniowane materiały są czytelnie pogrupowane. Tekstury można nakładać poprzez rzutowanie równoległe, sferyczne i sześcienne, istnieje możliwość bezpośredniego operowania na współrzędnych UVW. Gmax 1.2 posiada m.in. modyfikatory wprowadzone w 3ds max 6, takie jak wygładzający siatkę Relax. Naturalnie nie obyło się bez funkcji pozwalających na malowanie wierzchołków.

 

W zakresie animowania gmax prezentuje się całkiem przyzwoicie. Znajdziemy tu praktycznie główne techniki charakterystyczne dla współczesnego procesu animacji. Szkielety animacyjne można utworzyć z podlegających rozciąganiu kości, a następnie dzięki odpowiednim kontrolerom precyzyjnie wiązać je z obiektem 3D. Proces powlekania (rigowania) szkieletu pozwala zachować cały czas kontrolę nad sposobem, w jaki animowana bryła będzie się zniekształcać w okolicach stawów, dzięki czemu łatwo uniknąć niepożądanych zniekształceń. Gmax wyposażony jest we w pełni funkcjonalny język skryptowy MAXScript. Współpracuje także z innym produktem discreeta ukierunkowanym na grafikę internetową: plasmą.

 

Przeznaczeniem gmaxa jest tworzenie tzw. game packów. Są to zestawy modeli, map i misji przygotowane pod kątem określonych gier, wzbogacające je o kolejne etapy. Aby tak przygotowany nowy etap współpracował z grą, ta musi być kompatybilna ze standardem gmaxa (co symbolizuje logo "gmax-ready"). Na liście gier współpracujących z gmaxem znajduje się zaledwie kilka tytułów, z których do najsłynniejszych należą Quake, Trainz, Train Simulator oraz Flight Simulator 2002. Funkcjonalność pakietu jest więc na razie mocno ograniczona. Być może w przyszłości sytuacja się zmieni i wówczas będzie można potraktować gmaxa jako coś więcej niż tylko program do nauki podstaw grafiki 3D.

 

Wymagania:

 

- procesor 300 MHz lub szybszy

- karta graficzna 1024x768 (16 bitów)

- 128 MB RAM lub więcej

- 300 MB wolnego miejsca na pliki wymiany

- Windows 98 lub późniejszy

- Internet Explorer 5.0

 

------------------------

Nazwa: gmax 1.2

Producent: Discreet

WWW: http://www.discreet.com/

Cena: bezpłatny

 

Plusy:

- bezpłatny do prywatnych zastosowań

- środowisko pracy zbliżone do 3ds max

- pozwala zapoznać się z podstawami modelowania i animacji

 

Minusy:

- mocno okrojone w stosunku do 3ds max możliwości

- brak modułu renderującego

- brak możliwości eksportu modeli

 

 

(Jarosław Chrostowski)

Zgłoś jeśli naruszono regulamin