Estetyka(2).doc

W treściach modułu pobieżnie przedstawione macie Państwo pojęcia estetyzacji: powierzchniowej i głębokiej. Przeczytajcie Państwo te omówienia* i porozmawiajmy o tym,
czy estetyzacja ma jakieś pozaestetyczne konotacje i konsekwencje, np. moralne?

Czy estetyzacja nie jest groźna przypadkiem? Zagraża naszej kulturze czy też może ją wspiera (bo upowszechnia wartości)?

* zwróćcie Państwo szczególną uwagę na to, jak należałoby rozumieć terminy "estetyka" / "estetyczny" w odniesieniu do dyskutowanych terminów "estetyzacja powierzchniowa" i "estetyzacja głęboka". Traktuje o tym nieco Zaorski we wprowadzeniu do modułowych materiałów. Jedna uwaga tylko: greckie aisthesis oznacza nie tyle "zdolność odczuwania", jak pisze autor, co raczej "wrażenie, doznanie zmysłowe" (takie jak np 'to, jest szorstkie', 'to jest błyszczące').

Astetyzacja

Czy estetyzacja ma jakieś pozaestetyczne konotacje (znaczenia skojarzenia) i konsekwencje, np. moralne?

Czy estetyzacja nie jest groźna przypadkiem?

czy też może ją wspiera (bo upowszechnia wartości)?
 

Jaka więc była sublimacja Van Gogha

Czasy okrutne i złe czy dobre

W zależności kto co lubi będzie dla niego piękne. Piękno ma wiele oblicz i jest ślepe. Piękno jest uniwersalne stosowane jako potoczne słowo, nie powinno tak być. Może coś być piękne bo tak każą nam myśleć, albo sami uznamy, że to jest piękne – sofiści widzą piękno realizmie, czyli tu i teraz rzeczywistość. Platon piękno umysłu.

Pitagorejczycy odnaleźli harmonię, doskonałą proporcję nomoi prawa, kanon – miara. Zauważyli to czego nam się nie udaje zrobić a co należy zastosować do wszystkiego w życiu. Tutaj można użyć średniowieczną sztukę ars, Grecką techne , ludzie wówczas kierowali się naturą. Co ciekawe, za sztukę długo nie uznawano poezji, sytuacja mogła odmienić się dopiero wtedy, kiedy Arystoteles w swojej Poetyce określił jej reguły i potraktował jako umiejętność. Dopiero oświecenie przyniosło realizm, rozsądek i kierowanie się rozumem lecz niesłusznie wyeliminowali rzemiosło i naukę..I mimo iż Batteux wymienił ponadto pięć „sztuk pięknych”: malarstwo, rzeźbę, muzykę, poezję i ta­niec oraz dwie do nich zbliżone: architekturę i wymowę wiemy, że dziś poprzez Benedetto Cro­Ce Władysława Tatarkiewicza Marcel Duchamp Timothy Binkley George Dickie pikenem to artefakt. Czyli wszystko może nim być

Estetka jest okrutna bo wkracza w nasze sfery i powoduje burze (dotychczas podobało mi się to a tu musze się zmienić np. era minimalizacji), nudna szybko się nudzą nowe nurty i tu popis dla kreatywnych albo cwanych, którzy przekonają odbiorcę ze to ma być piękne a nie przecież nie jest - przynajmniej dla wszystkich.

Ja tworze grafikę i wpieram ze to jest modne i dobre. Jest więc nieszczera bo piękne wcale nie jest dobre co widać po ludziach, naiwna ale kreatywna, zmienia nurty stad rodzą się buntownicy a przy odrobinie szczęścia, finansów oraz prawidłowego zrozumienia semiotyki potrafią nadać nowy nurt znajdując zarówno przeciwników jak i zwolenników, zależy to od ogólnospołecznej sytuacji historycznej i politycznej gdzie biorą górę – popyt - podaż. Wstawić pisarza który pisał o brzydocie a była ona pieknem. „Brzydotę lubimy dziś równie jak piękno”.  Za dużo estetyki – Barbie – narcyzm - to jest groźne, kończy się anoreksją, nie dobrze bo z nadmiaru estetyki powstaje homo aestheticus — „człowiek wrażliwy, wykształcony, hedonista, narcyz, a przede wszystkim posia­dający wysublimowany gust”. [Wofgang Welsch] Za mało estetyki też źle bo tworzy się tzw „bezguście”. Mimo tego dobry artysta, podobnie jak polityk, prawnik, dziennikarz potrafi ze szpargałów bezguścia przemianować „coś” bo „niejasność jest płodna” [Umberto Eco], nadać mu działając pragmatycznie funkcję np. referencyjną lub przeciwnie estetyczną i nadać temu zastosowanie, nurt. Wszystko zależy od sublimacji. Czy działa z pomocą i przy udziale semiotyki estetycznej czy leniwie a nawet z braku finansów? Odbiorcy są przygotowani lecz przeładowani przyjmowaniem najczęściej celowo abstrakcyjnie otaczających nas nurtów w tym np. „obiektów ready made”. Przez to większość ludzi nie potrafi interpretować samodzielnie, potrzebują pomocy, doradców (mass mediów i opinii innych). Ci Inni to ubożsi, których nie stać na nowoczesność szukając harmonii są realnie wrażliwi na zmiany, niebywale tolerancyjni . posiadając pół na pół, Kierując się różnymi kryteriami odnajdują się w każdej sztuce. Zgłębiają wiedzę, czasami odkrywają coś nieznanego w znanym. Walsh oraz Kant. nazywa to tak że ludzie ci W praktyce chodzi o to, aby dostrzegać własną logikę owych form życia i przestrzegać ich praw własności, a nie mierzyć każdej tą samą mia­rą i przykrawać do jednego formatu. In­nymi słowy, piękne jest to, co się podoba z subiektywną koniecznością, w sposób powszechny, bezpośredni i ponadto całkowicie bezinteresownie. Potrafią rozróżnić chałę od sztuki. Taka struktura problemów i zadań społecznych z pewnością przypomina sytuację w sztuce. muszą a co maja zrobić harmonię odnaleźć

Psychologia a estetyka Freudowska Psychoanaliza

Stąd charakter Ludzka psychika

Id – jest nieświadome sex, popędy, destrukcja, agresja jako destrukcja wywalona na zewnątrz, ego i superego. Rzeczywistość, biologia potrzeby zaspokojenie ciała.

Ego – jaźń obiektywne działania umysłu

Superego – działa świadomie lub podświadomie, nadjaźń, świadomość. Wynik wychowania, doświadczeń, rodzi wewnętrzne konflikty, sny, formy twórcze, neurotyczne zachowania, wynikiem czego jest wyrażanie i przedstawianie tego w życiu, osobowość, a także w sztuce.

Sublimacja – artysta za pomocą przeżyć, tęsknot powodów róznych tworzy kierując się sublimacją

Jungowską teorią osobowości. Twierdził on, iż ludzka osobowość składa się z trzech warstw: świadomej, nieświadomej indywidualnej i nieświado­mej ponadindywidualnej czy też zbiorowej.

Pierwsza z nich świadoma stanowi ośrodek rozbieżnych elementów płynących z czynności zmysłów, które transmitują bodźce zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne.

Druga — jak pisał Jung — to nieświadomej indywidualnej:

...zbiornik wszelkich zagubionych wspomnień i treści, które są póki co zbyt słabe, aby zostać uświadomione9.

Przynależą tutaj również celowo stłumione sprzeczne i przykre myśli.

Trzecia nieświado­ma ponadindywidualna czy też zbiorowa:

...obejmuje instynkty, to znaczy impulsy działania, bez świadomej motywacji, a także preegzystujące formy rozumienia albo wrodzone warunki intuicji, mianowicie arche­typy apercepcji, które a priori determinują warunki wszelkiego doświadczenia10.

Treść dwóch pierwszych warstw jest przez ludzi nabywana, natomiast treść trzeciej dziedziczymy po naszych przodkach.

Sztuka wizjonerska – artysta tworzy w głębokiej podświadomości i jest to ogólny stan całego społeczeństwa żyjącego w danym okresie, czasach. Przekłada go na język współczesności

Archetypy - wzorce

sztuka psychologiczna, gdyż nie wykracza ona poza to, co daje się opisać za pomocą języka psychologii — istotę tej sztuki możemy odnaleźć w pa­miętnikach artysty.

Piękno, estetyka