ęęłęóRzecki bohaterem powieści "Lalka" - charakterystyka postaci
Charakterystyka Rzeckiego:
1. Biografia postaci:
Urodził się w Warszawie, był synem woźnego w Komisji Przychodów i Skarbu (dawnego żołnierza napoleońskiego). Na ukształtowanie jego osobowości wpłynęła w bardzo dużym stopniu wiara ojca w rolę Napoleona, jak też przekonanie, iż nadejdzie dziejowa sprawiedliwość. Po śmierci ojca trafił do sklepu prowadzonego przez Jana Mincla, gdzie nauczył się rzetelnej pracy, sumienności, poznał tajniki handlu. Przerwał pracę w sklepie i wziął udział w Wiośnie Ludów na Węgrzech, służąc idei „za wolność waszą i naszą”. Był internowany, a następnie tułał się po europie. Przez rok [przebywał w więzieniu w Zamościu. Powrócił do Warszawy dzięki staraniom i pomocy Jana Mincla (synowa poprzedniego właściciela) i rozpoczął pracę w jego sklepie, który po śmierci Jana prowadziła Małgorzata. Zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Wokulskim, któremu niejednokrotnie pomagał. Gdy Wokulskim odziedziczył sklep swojej zmarłej żony Małgorzaty, Rzecki pracował w nim nadal, wyręczając w wielu pracach nowego właściciela. Na życzenie Wokulskiego roztoczył nadzór nad kupioną przez przyjaciela kamienicą po Łęckich. Zawiązał znajomość z panią Stawką, którą uważał za idealną żonę dla Wokulskiego wiążąc z tym pomysłem niemałe nadzieje. Po tajemniczym zniknięciu Wokulskiego bardzo niepokoił się o przyjaciela, a co z kolei odbił się na jego zdrowiu. Temu niepokojowi towarzyszyło rozgoryczenie spowodowane niewłaściwym traktowaniem Rześkiego przez nowych właściciela sklepu i subiektów. Umarł nagle.
2. Charakterystyka postaci:
to bonapartysta i patriota, który dał tego dowód biorąc udział w Wiośnie Ludów; był konserwatystą. Biorąc pod uwagę usposobienie postaci, należy podkreślić jej optymizm, ale i skłonność do marzycielstwa. To człowiek niekiedy naiwny, ale jednocześnie doświadczony życiowo. Wymagający tak od siebie, jak i od innych rzetelnej, uczciwej pracy, punktualności. Pasją Rześkiego była polityka oraz praca w sklepie, bez której nie wyobrażał sobie życia. Uważany przez ogół za dziwaka, uciekał w świat wspomnień, marzeń pisał pamiętniki, które pełniły funkcje terapeutyczną. Mając na uwadze cechy charakteru Rześkiego, należy podkreślić jego uczciwość, dobroduszność, szczerość. Tym cechom towarzyszy poczucie obowiązku, pracowitość. Rzecki ponadto ceni wysoko przyjaźń, sam potrafi być przyjacielem. To altruista, człowiek wrażliwy na szczęście, ale i na ludzką głupotę, fałsz czy zakłamanie. Z upływem czasu w bohaterze narastało rozczarowanie wobec świata, w którym czuł się nieswojo, a po zamknięciu Wokulskiego i wyjeździe pani Stawskiej, wręcz obco. Wielokrotnie odczuwał rozgoryczenie, a najsilniej, gdy Szlangbaum kazał go szpiegować. To z kolei przyspieszyło rozwój choroby prowadzącej do śmierci.
3. Rola postaci w utworze:
Ignacy Rzecki, należąc do świata przedstawionego, jest jednoczenie narratorem. Pomimo iż jest jedną z centralnych postaci powieści, nie ma raczej wpływu na współczesną akcję utworu. Reprezentuje pokolenie romantyków, Szuman nazywa go „ostatnim romantykiem”.
grateska