Atlas.pdf

Opis technologii

Technologia wykonania docieplenia w systemie ATLAS STOPTER

sporządził : Piotr Idzikowski

strona 1 z 4

Data: 2005-04-07

OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA SYSTEMU

ATLAS STOPTER jest systemem ocieplania budynków, będącym firmową odmianą metody

objętej instrukcją ITB nr 334/2002 - „Bezspoinowy system ocieplenia ścian zewnętrznych

budynków”. Polega on na mocowaniu izolacji termicznej z płyt styropianowych do zewnętrznej

powierzchni ścian budynku i wykonaniu na niej warstwy zbrojonej, wyprawy tynkarskiej

i ewentualnie powłoki malarskiej. MoŜe być on stosowany w budynkach nowowznoszonych

i eksploatowanych. System ATLAS STOPTER z płytami styropianowymi o grubości nie

przekraczającej 250 mm sklasyfikowany jest jako nierozprzestrzeniający ognia (NRO).

UKŁAD WARSTW SYSTEMU ATLAS STOPTER

1. Ściana zewnętrzna

2. Mocowanie podstawowe: zaprawa klejąca ATLAS STOPTER K-20

3. Warstwa izolacji termicznej z płyt styropianowych

4. Mocowanie dodatkowe: kołek plastikowy

5. Warstwa zbrojona: siatka zatopiona w zaprawie ATLAS STOPTER K-20

6. Podkład tynkarski

7. Wyprawa tynkarska

8. Powłoka malarska

TERMOIZOLACJA

W przypadku systemu ATLAS STOPTER warstwę termoizolacyjną stanowią sezonowane,

samogasnące płyty styropianowe odmiany EPS 70-040 lub EPS 100-038. Gdy dociepleniu podlega

równieŜ cokół, przyziemie a zwłaszcza część podziemna budynku, do wykonania warstwy

termoizolacyjnej naleŜy uŜyć płyt z polistyrenu ekstrudowanego. Grubość izolacji termicznej

powinna być dobierana indywidualnie dla kaŜdej ściany budynku, m. in. na podstawie obliczeń

współczynnika przenikania ciepła U k . Powinien on spełniać wymagania izolacyjności cieplnej

przegród określone w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny

odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie

TECHNOLOGIA WYKONANIA

Wszelkie prace naleŜy wykonywać zgodnie z informacjami zawartymi w projekcie technicznym

ocieplenia, instrukcji ITB nr 334/2002, Kartach Technicznych poszczególnych elementów systemu

i innych informacjach zawartych w materiałach technicznych firmy ATLAS. Projekt techniczny

powinien być indywidualnie opracowany dla danego obiektu i uwzględniać wszelkie wymagania

aktualnych przepisów prawnych i norm, zwłaszcza w zakresie: izolacyjności przegród

budowlanych, bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa przeciwpoŜarowego oraz wymagań

energetycznych.

Prace ociepleniowe naleŜy prowadzić w sprzyjających warunkach atmosferycznych. Temperatura

podłoŜa i otoczenia, zarówno w trakcie prac, jak i w okresie wysychania poszczególnych

materiałów, powinna wynosić od +5°C do +25°C. Elewacja powinna zostać osłonięta

i zabezpieczona przed wpływem opadów atmosferycznych, bezpośrednim nasłonecznieniem

i działaniem silnego wiatru.

Podło Ŝ e

Systemem ATLAS STOPTER moŜna ocieplać otynkowane lub nieotynkowane monolityczne

ściany betonowe, ściany wymurowane z cegieł, bloczków gazobetonowych, pustaków betonowych

i pustaków ceramicznych. PodłoŜe powinno być nośne, równe i oczyszczone z wszelkich

elementów mogących powodować osłabienie przyczepności zaprawy. Luźne lub słabo przylegające

fragmenty naleŜy skuć, a ubytki uzupełnić materiałami zalecanymi do tego typu prac, np.

APROBATA ITB nr AT-15-3662/2004

CERTYFIKAT ZGODNO Ś CI

Nr ITB – 374/W

Opis technologii

Technologia wykonania docieplenia w systemie ATLAS STOPTER

sporządził : Piotr Idzikowski

strona 2 z 4

Data: 2005-04-07

ZAPRAWĄ TYNKARSKĄ ATLAS, ZAPRAWĄ WYRÓWNUJĄCĄ ATLAS. System ATLAS

STOPTER moŜna mocować do podłoŜy pokrytych silnie przylegającymi powłokami z farb

elewacyjnych lub tynków cienkowarstwowych. Resztki słabo przylegających powłok malarskich

powinno się zmyć pod ciśnieniem bądź zeskrobać. W przypadku podłoŜa słabego, pylącego, bądź

teŜ podłoŜa o duŜej chłonności naleŜy przeprowadzić gruntowanie emulsją ATLAS UNI-GRUNT.

Mocowanie płyt styropianowych

Wykonanie ocieplenia naleŜy rozpocząć od zamocowania na ścianie listwy cokołowej. Ułatwia ona

zachowanie równomiernego poziomu przy układaniu pierwszej i kolejnych warstw płyt

styropianowych, a takŜe stanowi wzmocnienie dolnej krawędzi systemu. Powinno się ją mocować

na cokole budynku, nie niŜej niŜ 30 cm nad poziomem gruntu. Ta odległość zapewnia ochronę

systemu przed wpływem podciągania kapilarnego wilgoci, a takŜe chroni wyprawę tynkarską przed

zabrudzeniami – drobinkami błota – nanoszonymi przez krople deszczu, odbijające się od chodnika

bądź gruntu. Zamiast listew cokołowych dopuszcza się stosowanie pasów siatki pancernej bądź

dwóch warstw siatki z włókna szklanego.

Po zamocowaniu listwy cokołowej przystępujemy do przyklejania izolacji termicznej. Pierwszy

rząd płyt mocujemy opierając go na listwie startowej. Kolejne układamy stosując przewiązanie

w tzw. cegiełkę. Takie przesunięcie naleŜy wykonać zarówno na powierzchni ściany, jak i na

naroŜach budynku.

Głównym elementem mocującym styropian do podłoŜa jest zaprawa klejąca ATLAS STOPTER

K-20. Nakłada się ją na powierzchnię płyty metodą „pasmowo-punktową”. Szerokość pryzmy

obwodowej ułoŜonej wzdłuŜ krawędzi płyty powinna wynosić co najmniej 3 cm. Na pozostałą

powierzchnię naleŜy nałoŜyć równomiernie 6 placków o średnicy 8÷12 cm. Naniesiona na płytę

zaprawa powinna obejmować co najmniej 40% jej powierzchni. Po nałoŜeniu zaprawy, płytę naleŜy

bezzwłocznie przyłoŜyć do podłoŜa i docisnąć. W niektórych sytuacjach naleŜy stosować

dodatkowe mocowanie w postaci kołków plastikowych w ilości około 4÷5 na 1m². Zalecane jest

ono w naroŜnikach budynku lub przy zastosowaniu styropianu o grubości większej niŜ 15 cm.

Dodatkowe mocowanie mechaniczne wymagane jest przy ocieplaniu budynków o wysokości

powyŜej 12 metrów, a takŜe gdy nośność podłoŜa jest niska i trudna do określenia. Szczegółowe

dane o ilości, rodzaju i długości kołków oraz o sposobie ich rozmieszczenia powinien zawierać

projekt techniczny ocieplenia. Dodatkowe mocowanie moŜna wykonywać po upływie 24 godzin od

przyklejenia płyt. Głębokość zakotwienia kołków w warstwie konstrukcyjnej ściany wykonanej z

materiałów pełnych powinna wynosić min. 6 cm. W materiałach takich jak cegła dziurawka, pustak

ceramiczny czy bloczki z betonu komórkowego, łączniki muszą być zakotwione na głębokość min.

9 cm

Warstwa zbrojona

Warstwę zbrojoną stanowi siatka z włókna szklanego, zatopiona w zaprawie klejącej ATLAS

STOPTER K-20. Siatka polecana do systemu ATLAS STOPTER posiada odpowiednią

wytrzymałość mechaniczną, równy i trwały splot i jest odporna na alkalia. Do wykonania warstwy

zbrojonej moŜna przystąpić nie wcześniej niŜ po trzech dniach od przyklejenia płyt. Prace

rozpoczynamy od przeszlifowania ewentualnych nierówności płaszczyzny płyt styropianowych. W

celu zwiększenia odporności warstwy termoizolacji na uszkodzenia mechaniczne, na wszystkich

naroŜach pionowych budynku oraz na naroŜach ościeŜy drzwi i okien, naleŜy wkleić aluminiowe

listwy naroŜne ATLAS. W dalszej kolejności naleŜy wzmocnić powierzchnie ścian w sąsiedztwie

styku pionowych i poziomych naroŜy otworów okiennych i drzwiowych, poprzez zatopienie w

zaprawie pasków siatki o wymiarach ok. 20x30 cm. Paski te powinny być ustawione pod kątem 45°

do linii wyznaczonych przez krawędzie ościeŜy.

APROBATA ITB nr AT-15-3662/2004

CERTYFIKAT ZGODNO Ś CI

Nr ITB – 374/W

Opis technologii

Technologia wykonania docieplenia w systemie ATLAS STOPTER

sporządził : Piotr Idzikowski

strona 3 z 4

Data: 2005-04-07

Wykonanie warstwy zbrojonej polega na rozprowadzeniu zaprawy ATLAS STOPTER K-20

równomiernie po całej powierzchni termoizolacji i wtopieniu w nią kolejnych pasów siatki.

Wygodnie jest najpierw wcisnąć siatkę w zaprawę jedynie w kilku punktach, a później dokładnie

zatopić cały pas pacą zębatą. Prawidłowo zatopiona siatka powinna być całkowicie niewidoczna

spod powierzchni kleju i nie powinna bezpośrednio stykać się z powierzchnią płyt. Warstwa

zbrojona musi być warstwą ciągłą, tzn. Ŝe kolejne pasy siatki muszą być układane z zakładem min.

10 cm, zaś na naroŜach powinien on wynosić min. 15 cm. Zakłady siatki nie mogą pokrywać się ze

spoinami między płytami styropianowymi. W uzasadnionych przypadkach, w części parterowej

budynku, a takŜe na cokołach naleŜy stosować dwie warstwy siatki.

Ostatnią czynnością jest wygładzenie warstwy zbrojonej pacą metalową. Staranność prac jest

szczególnie waŜna, nie tylko ze względów konstrukcyjnych, ale i estetycznych. JeŜeli po

wygładzeniu pozostaną jakieś nierówności, to naleŜy je koniecznie zeszlifować, poniewaŜ ze

względu na małą grubość wyprawy tynkarskiej (1,5 mm, 2 mm i 3 mm) mogą one uniemoŜliwić jej

prawidłowe wykonanie.

Warstwa wyko ń czeniowa

Warstwę wykończeniową systemu ATLAS STOPTER moŜe stanowić tynk cienkowarstwowy lub

tynk cienkowarstwowy pomalowany farbą elewacyjną. Dobór warstwy wykończeniowej powinien

zostać przeprowadzony m.in. w oparciu o obliczenia cieplno-wilgotnościowe ocieplanej ściany i

warunki uŜytkowania układu ociepleniowego.

Do wykonania warstwy wykończeniowej moŜna przystąpić po około trzech dniach od nałoŜenia

warstwy zbrojonej. Bez względu na rodzaj zastosowanego na ociepleniu tynku cienkowarstwowego

ATLAS, na warstwie zbrojonej naleŜy wykonać podkład z masy tynkarskiej. Podkład powinien być

odpowiedni dla danego rodzaju tynku: tynki mineralne i akrylowe – ATLAS CERPLAST, tynki

silikatowe – ATLAS SILKAT ASX, tynki silikonowe – ATLAS SILKON ANX. Zastosowanie

podkładu zapobiega przedostawaniu się do warstwy tynku szlachetnego zanieczyszczeń z zapraw

klejących, chroni i wzmacnia podłoŜe, a przede wszystkim zwiększa przyczepność tynku do

podłoŜa. Ponadto podkłady mogą stanowić tymczasową warstwę ochronną warstwy zbrojonej

(zanim zostanie nałoŜony tynk) przez okres do sześciu miesięcy od jej wykonania.

Wyprawę tynkarską moŜna wykonać z tynków: mineralnych - ATLAS CERMIT SN, SN-MAL,

DR, akrylowych - ATLAS CERMIT N i R, AKRYLOWY TYNK DEKORACYJNY DO

BARWIENIA W MASIE ATLAS, silikatowych - ATLAS SILKAT N i R lub silikonowych

ATLAS SILKON N i R. Wszystkie powyŜsze zaprawy i masy są tynkami cienkowarstwowymi o

grubości kruszywa od 1,5 mm do 3,0 mm (w zaleŜności od rodzaju tynku). Do ich malowania

moŜna zastosować farby akrylowe ATLAS ARKOL E, silikonowe ATLAS ARKOL N lub

silikatowe ATLAS ARKOL S, zgodnie z technologią opisaną w ich kartach technicznych.

Kolorystyka tynków i farb przedstawiona jest w NOWEJ PALECIE BARW ATLAS, zawierającej

blisko 700 pozycji.

APROBATA ITB nr AT-15-3662/2004

CERTYFIKAT ZGODNO Ś CI

Nr ITB – 374/W

Opis technologii

Technologia wykonania docieplenia w systemie ATLAS STOPTER

sporządził : Piotr Idzikowski

strona 4 z 4

Data: 2005-04-07

Zestaw wyrobów do wykonywania ocieple ń systemem ATLAS STOPTER w ró Ŝ nych

wariantach wyko ń czenia.

Mocowanie podstawowe zaprawa klejąca ATLAS STOPTER K-20

Termoizolacja

samogasnące płyty styropianowe odmiany EPS 70-040 lub EPS 100-038,

zgodne z normą PN-EN 13163:2004

Warstwa zbrojona

siatka z włókna szklanego zatopiona w zaprawie ATLAS STOPTER K-20

Wariant 1

Podkład: ATLAS CERPLAST

Tynk: mineralne zaprawy ATLAS CERMIT SN, DR

Wariant 2

Podkład: ATLAS CERPLAST

Tynk: mineralne zaprawy ATLAS CERMIT SN, SN-MAL, DR

Farba: akrylowa ATLAS ARKOL E, silikatowa ATLAS ARKOL S lub

silikonowa ATLAS ARKOL N

Wariant 3

Podkład: ATLAS CERPLAST

Tynk: akrylowy ATLAS CERMIT N lub R, AKRYLOWY TYNK

DEKORACYJNY DO BARWIENIA W MASIE

Wariant 4

Podkład: ATLAS CERPLAST

Tynk: akrylowy ATLAS CERMIT N lub R,

Farba: akrylowa ATLAS ARKOL E

Wariant 5

Podkład: ATLAS SILKAT ASX

Tynk: silikatowy ATLAS SILKAT N lub R

Wariant 6

Podkład: ATLAS SILKAT ASX

Tynk: silikatowy ATLAS SILKAT N lub R

Farba: silikatowa ATLAS ARKOL S

Wariant 7

Podkład: ATLAS SILKON ANX

Tynk: silikonowy ATLAS SILKON N lub R

Wykończenie

Wariant 8

Podkład: ATLAS SILKON ANX

Tynk: silikonowy ATLAS SILKON N lub R

Farba: silikonowa ATLAS ARKOL N

APROBATA ITB nr AT-15-3662/2004

CERTYFIKAT ZGODNO Ś CI

Nr ITB – 374/W

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: