2

   MATERIAŁY SZKOLENIOWE DO TURNIEJU WIEDZY POŻARNICZEJ

/ZAKRES PODSTAWOWY /

Materiały opracowali: mł. kpt. inż. Adam Szynalewski, mł. kpt. inż. Łukasz Zblewski

Korekta merytoryczna: mł. asp. mgr Dariusz Żywicki

Wydawca :

Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Starogardzie Gdańskim – 2003 r.

SPIS TREŚCI

I.                   ORGANIZACJA OCHRONY  PRZECIWPOŻAROWEJ.

1.  SYSTEM ORGANIZACYJNY OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ.

System ochrony przeciwpożarowej ustala ustawa o ochronie przeciwpożarowej z dnia 24 sierpnia 1991 r. opublikowana w Dzienniku Ustaw Nr 81, poz. 351, z 1991 r. W następnych latach w ustawie dokonywano  poprawek i zmian wynikających ze zmian w podziale administracyjnym państwa. Ostatnia zmiana dokonana została w 1998 roku i opublikowana została w  Dz .U .Nr 106,  poz.668,  miała  ona  na  celu dostosowanie organizacji ochrony przeciwpożarowej do nowego podziału administracyjnego kraju.

Ochrona przeciwpożarowa  polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę  życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem,  klęską żywiołową lub innym  miejscowym zagrożeniem poprzez:

-          zapobieganie powstaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego  zagrożenia,

-          zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,

-          prowadzenie działań ratowniczych.

             Ustawa o ochronie przeciwpożarowej z dnia 24 sierpnia 1991 r. wprowadziła pojęcie krajowego systemu ratowniczo – gaśniczego. Rozumie się przez to integralną część organizacji  bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, ma na celu ratowanie życia, zdrowia, mienia lub środowiska, prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych miejscowych zagrożeń.

System ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej, inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty/ organizacje, przedsiębiorstwa/, które dobrowolnie w drodze umowy cywilno  -  prawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych. Minister Spraw Wewnętrznych pełni nadzór nad systemem  i  jest zobowiązany do określenia,  w  drodze rozporządzenia szczegółowych zasad  jego organizacji na obszarze powiatu, województwa i kraju.

            Centralnym organem administracji  rządowej w sprawach organizacji krajowego systemu ratowniczo – gaśniczego oraz ochrony przeciwpożarowej jest Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, podlegający  Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Komendant Główny PSP, Wojewoda lub Starosta odpowiednio na obszarze kraju, województwa lub powiatu określają zadania krajowego systemu ratowniczo – gaśniczego, koordynują  jego funkcjonowanie i kontrolują wykonywanie wynikających stąd zadań, a w sytuacjach nadzwyczajnych zagrożeń życia, zdrowia lub środowiska kierują tym systemem Wojewoda i Starosta wykonują swoje zadania przy pomocy zespołów do spraw ochrony przeciwpożarowej,  powoływanych na podstawie zasad określonych  przez  Ministra  Spraw Wewnętrznych i Administracji.

            Do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi lub innymi miejscowymi zagrożeniami

przeznaczone  są  jednostki  ochrony  przeciwpożarowej.   Są to jednostki organizacyjne umundurowane i wyposażone  w  sprzęt specjalistyczny.   W zależności od sposobu ich powoływania lub tworzenia dzielą się na :

-          jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej – powołane z mocy prawa na podstawie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej,

-          jednostki organizacyjne wojskowej ochrony przeciwpożarowej – powoływane przez Ministra Obrony Narodowej,

-          zakładowe straże pożarne, zakładowe służby ratownicze – tworzone przez osoby prawne       /kierownictwa przedsiębiorstw/,

-          gminne zawodowe straże pożarne,  powiatowe  /miejskie/  zawodowe straże pożarne, terenowe służby ratownicze   –   tworzone  przez  odpowiednie  organy  samorządu terytorialnego,

-          ochotnicze straże pożarne – stowarzyszenia  powstające w wyniku zrzeszania się obywateli,

-          inne jednostki ratownicze – tworzone przez osoby prawne i fizyczne.

2.  PAŃSTWOWA STRAŻ POŻARNA.

           Państwowa Straż Pożarna jest zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny  sprzęt formacją,  przeznaczoną  do walki z pożarami, klęskami  żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami. Do podstawowych zadań Państwowej Straży Pożarnej należy :

1/ rozpoznawanie zagrożeń pożarowych i innych  miejscowych zagrożeń,

2/ organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczych w czasie pożarów, klęsk żywiołowych lub    likwidacji miejscowych zagrożeń,

3/ wykonywanie pomocniczych specjalistycznych czynności ratowniczych w czasie klęsk żywiołowych lub likwidacji miejscowych zagrożeń przez inne służby ratownicze,

4/ kształcenie kadr dla potrzeb Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz powszechnego systemu ochrony ludności,

5/ nadzór nad przestrzeganiem przepisów przeciwpożarowych,

6/ prowadzenie prac naukowo – badawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony   ludności.

            Państwowa Straż Pożarna jest organizatorem krajowego systemu  ratowniczo-gaśniczego, mającego na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska poprzez:

1/ walkę z pożarami lub innymi klęskami żywiołowymi,

2/ ratownictwo techniczne,

3/ ratownictwo chemiczne,

4/ ratownictwo ekologiczne,

5/ ratownictwo medyczne.

            Jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej są :

1/ Komenda Główna,

2/ komenda wojewódzka,

3/ komenda powiatowa / miejska /,

4/ Szkoła Główna Służby Pożarniczej, pozostałe szkoły oraz ośrodki szkolenia,

5/ jednostki badawczo – rozwojowe,

6/ Centralne Muzeum Pożarnictwa.

W skład komendy powiatowej / miejskiej / Państwowej Straży Pożarnej wchodzą

jednostki ratowniczo – gaśnicze.

...