projekt.pdf
(
191 KB
)
Pobierz
Microsoft Word - Projekt.doc
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej dla Dzieci z Autyzmem w Toruniu
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej
dla Dzieci z Autyzmem
(projekt)
I. Cele i zadania Oddziału
1. Nadrzędnym celem Oddziału
jest umożliwienie dzieciom z autyzmem, zgodnie z
Art. 1
pkt 4, 5, 5a Ustawy o Systemie Oświaty z dn. 7 IX 1991r. z późniejszymi zmianami,
realizowania zindywidualizowanego procesu kształcenia oraz dostosowanie treści, metod
i organizacji nauczania do ich możliwości psychofizycznych.
2. Do głównych zadań oddziału należy:
•
dokonywanie funkcjonalnej diagnozy dziecka, w celu określenia stopnia i rodzaju
zaburzeń w poszczególnych sferach rozwojowych,
•
konstruowanie i realizacja zindywidualizowanych programów edukacyjno -
terapeutycznych, pozwalających na najefektywniejsze wykorzystanie potencjału
rozwojowego dziecka, w celu wyrównywania jego deficytów,
•
organizacja, koordynacja i nadzór nad działaniem Zespołów Edukacyjno-
Terapeutycznych, realizujących zindywidualizowane programy,
•
organizacja współpracy z publicznymi placówkami oświaty i wychowania, w celu
umożliwienia dzieciom z autyzmem generalizacji zdobytych umiejętności w gronie
swoich zdrowych rówieśników oraz późniejszej edukacji,
•
propagowanie wiedzy o autyzmie, jego konsekwencjach dla dalszego rozwoju dziecka
oraz jego skutkach społecznych, informowanie o metodach i skuteczności terapii
behawioralnej rodziców dzieci z autyzmem oraz nauczycieli i wychowawców z takimi
dziećmi pracującymi.
II Organizacja Oddziału
1. Lokalizacja
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej dla Dzieci z Autyzmem działa przy placówce
szkolno-wychowawczej dla dzieci zdrowych lub przy Miejskim Ośrodku Rehabilitacji w
Toruniu.
2. Zakres działania i dobór dzieci
Oddział obejmuje swoim działaniem dzieci zdiagnozowane jako autystyczne lub zagrożone
ryzykiem wystąpienia autyzmu oraz dzieci z pokrewnymi zaburzeniami. Do Oddziału
przyjmowane są dzieci, które uzyskają orzeczenie kształcenia specjalnego, wydane przez
Publiczną Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną lub niepubliczne poradnie specjalistyczne
(art. 71b ust. 1 pkt 3, 3a Ustawy o Systemie Oświaty z dnia 7 IX 1991r. z późniejszymi
zmianami).
3. Organizacja pracy
Praca w Oddziale odbywa się w systemie 1:1, oznacza to, że jedno dziecko pracuje
jednocześnie z jednym terapeutą. Dokładny sposób organizacji terapii opisany jest w punkcie
Zespoły Terapeutyczne.
4. Liczebność Oddziału oraz kadra terapeutyczna
Oddział liczy 8 dzieci. Z dziećmi pracuje na stałe 8 terapeutów, przeszkolonych w realizacji
programów Wczesnej Interwencji Behawioralnej. Do ścisłej współpracy z Oddziałem
zobligowani są superwizorzy, będący autorami programów terapeutycznych, wolontariusze
oraz pracownicy placówek oświaty publicznej, w których prowadzona jest terapia.
Projekt Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Autyzmem w Toruniu
Str. 1/5
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej dla Dzieci z Autyzmem w Toruniu
5. Czas terapii i baza lokalowa
Oddział organizuje terapię w zakresie 20 godzin tygodniowo dla dziecka. Terapia odbywa się
w domu rodzinnym dziecka oraz we współpracujących z Oddziałem, placówkach oświaty
publicznej. Na terenie Oddziału znajduje się pomieszczenie, w którym gromadzone są
pomoce terapeutyczne do wspólnego wykorzystania, literatura fachowa oraz sprzęt potrzebny
do organizacji i dokumentacji terapii. Przechowywana jest tam również dokumentacja
Oddziału oraz odbywają się tam spotkania organizacyjne.
III Zespoły Edukacyjno-Terapeutyczne
Zindywidualizowana terapia dziecka z autyzmem, prowadzone jest w oparciu o Zespoły
Edukacyjno-Terapeutyczne. W skład Zespołu Edukacyjno-Terapeutycznego wchodzą:
superwizor, terapeuta prowadzący, terapeuci wspomagający, wolontariusze oraz rodzice
dziecka. Sposób organizacji pracy zespołu oraz sposób prowadzenia dokumentacji, związany
nieodłącznie z Terapią Behawioralną, pozwala na dobrą integrację wszystkich działań,
umożliwia monitorowanie postępów dziecka oraz pozwala na efektywne doskonalenie
warsztatu zawodowego poszczególnych terapeutów.
1. Superwizor
Jest specjalistą w zakresie Terapii Behawioralnej i autorem programu terapeutycznego-
edukacyjnego dziecka. Nadzoruje jego realizację.
Programy terapeutyczno-edukacyjne konstruowane są indywidualnie dla każdego dziecka.
Program określa metody i czynności edukacyjne, sposoby integracji dziecka ze zdrowymi
rówieśnikami oraz sposoby eliminowania zachowań zakłócających naukę. Superwizor
nadzoruje sposób realizacji programu głównie poprzez cykliczne superwizje. Superwizjami
nazywane są spotkania całego zespołu terapeutycznego, kierowane przez superwizora,
odbywające się nie rzadziej, niż co 1,5 miesiąca, podczas których omawiane są wyniki pracy,
oceniany jest stan bieżący deficytów i postępów dziecka oraz skuteczność stosowanych
metod. Podczas superwizji powstaje również program terapeutyczny na następny okres
terapii. Do pozostałych obowiązków superwizora należą: konsultacja nagrań audiowizualnych
terapii, hospitacje zajęć terapeutycznych w miejscach jej prowadzenia oraz konsultacja
bieżących, a nieprzewidzianych w programie problemów terapeutycznych, wynikających
w czasie pomiędzy superwizjami.
Proces kształcenia superwizora, to okres około 2-3 letniej praktyki terapeutycznej,
powiązanej z praktyką w renomowanych Ośrodkach krajowych oraz PCDI (Princeton Child
Development Institute), stąd superwizorami programów dzieci z Ośrodka są tymczasowo
superwizorzy renomowanych Ośrodków w Gdańsku i Poznaniu.
2. Terapeuta prowadzący
Terapeuta prowadzący odpowiada bezpośrednio za realizację indywidualnego
programu terapeutyczno-edukacyjnego.
Terapeuta prowadzący jest pracownikiem
Oddziału. Niezbędnymi kwalifikacjami do pracy terapeuty prowadzącego są: wykształcenie
pedagogiczne, praktyka w prowadzeniu terapii behawioralnej oraz ukończenie III
stopniowego kursu Terapii Behawioralnej.
3. Terapeuci wspomagający
Terapeuta wspomagający realizuje program terapeutyczno-edukacyjny, pod
bezpośrednim nadzorem terapeuty prowadzącego.
Terapeuta wspomagający w programie
jednego dziecka może być terapeutą prowadzącym w terapii innego. Zespół terapeutów ściśle
ze sobą współpracuje, terapeuci udzielają sobie nawzajem wsparcia i konsultują metody,
rezultaty i problemy terapii.
Projekt Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Autyzmem w Toruniu
Str. 2/5
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej dla Dzieci z Autyzmem w Toruniu
4. Wolontariusze i rodzice dziecka.
Realizują program terapeutyczno-edukacyjny w ramach określonych, do tego celu,
przez superwizora i terapeutę prowadzącego.
Zadaniem rodziców i wolontariuszy jest
także współpraca przy produkcji materiałów i pomocy wspomagających terapię.
5. Współpraca ze środowiskiem
Zespół Terapeutyczny ściśle współpracuje z pracownikami oświaty publicznej, w miejscach
prowadzenia terapii. Zrozumienie specyficznych metod terapii behawioralnej oraz tego, że
większość uznanych powszechnie metod pedagogicznych, które doskonale skutkują u dzieci
zdrowych, nie ma zastosowania u dzieci z autyzmem, jest kluczem do sukcesu
terapeutycznego i wzajemnego zadowolenia z rezultatów pracy. Pozwala to, na dobre
wykorzystanie czasu dziecka z autyzmem, w celu jego integracji ze zdrowymi rówieśnikami
oraz generalizacji wyuczonych w czasie terapii zachowań. Pozwala również na taką
organizację zajęć w przedszkolu lub szkole, która nie zakłóca ich toku.
6. Współpraca z innymi placówkami
W celu zapewnienia dzieciom i ich rodzicom kompleksowej pomocy i wsparcia Oddział
współpracuje z:
•
Ośrodkami Szkolno-Wychowawczymi dla Dzieci i Młodzieży z Autyzmem w Gdańsku,
Poznaniu i Krakowie pod kątem metodyczno-dydaktycznym,
•
Oddziałami stosującymi Metodę Behawioralną: w Chorzowie, Częstochowie, Stargardzie
Gdańskim, Kołobrzegu, Łodzi, Malborku, Białymstoku, Sandomierzu, Bydgoszczy oraz
innymi,
•
PCDI (Princeton Child Development Institute),
•
Ośrodkiem Wczesnej Interwencji w Oslo,
•
fundacjami krajowymi i zagranicznymi w celu pozyskiwania funduszy i pomocy, w
szczególności z Fundacją pani Barbary Piaseckiej-Johnson, wspierającą powstawanie
i działalność placówek leczących autyzm Metodą Behawioralną w Polsce.
Współpraca z ośrodkami polskimi, mającymi wieloletnią praktykę w stosowaniu Metody
Behawioralnej, a także kontakty z czołowymi ośrodkami w USA i Norwegii zapewnia
Oddziałowi dostęp do najnowszych osiągnięć nauki, umożliwia wykorzystanie wieloletnich
doświadczeń tych placówek w pracy z dziećmi z autyzmem. Podnosi to jakość pracy
terapeutów i zapewnia dzieciom pomoc na bardzo wysokim światowym poziomie.
IV Metoda terapii
1. Krótka charakterystyka autyzmu
Autyzm jest poważnym zaburzeniem rozwojowym, rozpoczynającym się we wczesnym
dzieciństwie (przed 3 rokiem życia). Występuje – w zależności od przyjętych kryteriów
diagnostycznych – u około 5-20 dzieci na 10.000 urodzin, trzy razy częściej u chłopców niż
u dziewczynek. Szacuje się, że w Polsce jest ponad 40.000 osób z autyzmem. Przyczyny
powstawania zaburzenia nie są jeszcze dostatecznie wyjaśnione, jednakże wyniki wielu badań
zdają się potwierdzać hipotezę o jego organicznym podłożu. Ponieważ jednak nie
zidentyfikowano jak dotąd specyficznego, wspólnego dla wszystkich przypadków zestawu
biologicznych czynników etiologicznych, dlatego też diagnoza autyzmu opiera się na
stwierdzeniu obecności charakterystycznych zachowań związanych z tym zaburzeniem.
Behawioralny charakter mają definicje autyzmu zamieszczone w obowiązujących na świecie
zestawach kryteriów diagnostycznych: ICD-10 (World Health Organization, 1992) i DSM-IV
(American Psychiatric Association, 1994). Według nich autyzm charakteryzuje się
obecnością głębokich, jakościowych zaburzeń w interakcjach społecznych i komunikacji
Projekt Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Autyzmem w Toruniu
Str. 3/5
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej dla Dzieci z Autyzmem w Toruniu
(zarówno werbalnej, jak i niewerbalnej), a także występowaniem ograniczonych,
powtarzających się i stereotypowych wzorców zachowań, zainteresowań i aktywności.
Większość dzieci z autyzmem nie ma dostępu do fachowej pomocy. Szansą na poprawę ich
funkcjonowania jest wczesna diagnoza i specjalistyczna terapia. Tworzenie oddziałów
wczesnej interwencji jest formą pomocy nakierowaną na integrację społeczną osób
z autyzmem, której koszty są znacznie tańsze niż utrzymywanie niepełnosprawnej, dorosłej
osoby przez całe życie. Dla dzieci z autyzmem powstawanie oddziałów wczesnej interwencji
jest wielką szansą na zaistnienie w środowisku zdrowych rówieśników i pełnoprawne
uczestnictwo w życiu społecznym.
2. Podstawy teoretyczne terapii behawioralnej
„Dzieci autystyczne mają zdolność uczenia się - tak jak inni ludzie – o ile znajdują się w
specjalnie przystosowanym dla ich potrzeb środowisku. Środowisko składa się z miejsc, w
których dzieci przebywają na co dzień, a różni się od normalnego na tyle, aby stało się dla
nich bardziej funkcjonalne. W środowisku takim zapotrzebowanie na wykonanie jakiegoś
zachowania przez dziecko powinno być bardziej wyraźne. Również konsekwencje zachowania
powinny być wyraźne i zrozumiałe dla dziecka.”
( Lovaas i Smith, 1989r.).
Dzieci autystyczne często muszą się uczyć najbardziej podstawowych umiejętności
dotyczących komunikacji i codziennego funkcjonowania. Dzieci te mają poważne trudności
z nauką, dlatego też, w celu podniesienia jakości ich życia konieczne jest stosowanie
profesjonalnych procedur edukacyjnych i terapeutycznych. Indywidualne programy
edukacyjne i plany terapii oparte są na dokładnej ocenie umiejętności, problemów i potrzeb
danej osoby. Celem jest opanowanie mowy i innych niezbędnych do funkcjonowania w życiu
społecznym umiejętności.
Metodą postępowania jest:
•
obserwowanie dziecka w jego normalnym otoczeniu i rozpoznanie aspektów
funkcjonalnych jego zachowania,
•
wprowadzenie treningu opartego na wzmacnianiu i kształtowaniu zachowań
docelowych,
•
eliminowanie zachowań niepożądanych,
•
ocena rezultatów terapii oparta na zapisie danych.
3. Metody pracy
Główna metodą pracy w oddziale jest intensywna, specjalistyczna edukacja zwana Wczesną
Interwencją Behawioralną, prowadzona w oparciu o indywidualne programy edukacyjno –
terapeutyczne. Programy te są stale modyfikowane uwzględniając możliwości dziecka. W
celu skonstruowania indywidualnego programu edukacyjno – terapeutycznego nauczyciele
posługują się testem PEP-R, który przeznaczony jest do oceny poziomu funkcjonowania
dzieci z autyzmem. Szczegółowy obraz aktualnego poziomu funkcjonowania pozwala na
właściwy dobór celów terapii. Metoda Wczesnej Interwencji Behawioralnej jest metodą
w pełni mierzalną. Pozwala to na bieżące dokonywanie oceny postępów dziecka, w zakresie
rozwoju zachowań deficytowych oraz ilościowe określenie nasilenia danego zachowania,
zidentyfikowanie środowiskowych zmiennych kontrolujących to zachowanie oraz na ciągłą
ocenę efektów terapii. Powszechnie stosowanymi narzędziami są wzmacnianie zachowań
pożądanych, rekonstrukcja, kształtowanie zachowań, konstrukcja łańcuchów zachowań,
wygaszanie, gradacja konsekwencji.
Projekt Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Autyzmem w Toruniu
Str. 4/5
Oddział Wczesnej Interwencji Behawioralnej dla Dzieci z Autyzmem w Toruniu
V Zarys historii terapii behawioralnej
1.
Powstanie analizy behawioralnej
Syndrom autyzmu został po raz pierwszy opisany przez Leo Kannera w 1943 roku. Przez
wiele dziesiątków lat medycyna była bezradna wobec tego problemu. Do dzisiaj nie jest
znana jego dokładna etiologia. Rozgłos Terapia Behawioralna osiągnęła w wyniku prac
Ivaara Lovasa, który na teoretycznych podstawach stworzonych przez B.F.Skinnera,
przeprowadził szczegółowe badania (1987) skonstruowanych przez siebie i swój zespół,
pierwszych programów behawioralnej terapii mowy dzieci z autyzmem, które potwierdziły
ich niezwykle wysoką efektywność. Od tego czasu terapia ABA i VB zyskały olbrzymią
popularność. Jest prowadzona i rozwijana w wielu Ośrodkach specjalistycznych
i uniwersyteckich na całym świecie. Jej metody uległy od tego czasu wielu zmianom
i ewolucji, co zaowocowało większą skutecznością terapii.
2.
Wczesna Interwencja Behawioralna w Polsce
Inicjatorami implementowania Terapii Behawioralnej na grunt Specjalnego Ośrodka
Rewalidacyjno-Wychowawczego dla Dzieci i Młodzieży z Autyzmem w Gdańsku (nazwa
obecna) byli Małgorzata i Arkadiusz Rybiccy- rodzice autystycznego dziecka. W 1989 roku
nawiązali oni współpracę ze specjalistami norweskimi, a w roku 2000 z Fundacją pani
Barbary Piaseckiej Johnson, dzisiaj wspomagającą powstawanie ośrodków w całej Polsce
oraz finansującej staże terapeutów w ośrodkach w Norwegii i Princeton Child Development
Institute.
Program Wczesnej Interwencji Behawioralnej został zapoczątkowany w tym Ośrodku, w roku
1997 przez panią Annę Budzińską, mającą istotny udział w rozwijaniu tego programu w wielu
innych miastach.
Toruń 2 września 2004r.
(po korektach stan z dnia10.02.2005r)
Stowarzyszenie Pomocy
Osobom z Autyzmem w Toruniu
Projekt Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Autyzmem w Toruniu
Str. 5/5
Plik z chomika:
ATOLINTA
Inne pliki z tego folderu:
czynniki. wpływające na optymalny rzowój dzieckapdf.pdf
(251 KB)
kwestionariusz[1].pdf
(90 KB)
projekt.pdf
(191 KB)
bliss.pdf
(577 KB)
WCZESNA INTERWENCJA I WCZESNE WSPOMAGANIE DZIECKA NIEWIDOMEGO I SŁABO WIDZĄCEGO.htm
(112 KB)
Inne foldery tego chomika:
- - ! OSTRZEŻENIE!!!
# materiały dla 6-latków
1. Harry Potter i Kamień Filozoficzny
1. Harry Potter i Kamień Filozoficzny(1)
13.Razem w przedszkolu cz1
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin