Dom dziewiąty to rozwój własnego myślenia, umysłowej autonomii. Jest tu podkreślona oś 3/9 – oś myślenia. W domu trzecim człowiek musi nauczyć się języka kolektywu, przyswoić wiedzę zbiorowości. Jako dzieci przyjmujemy sposób myślenia swojego otoczenia, zbiorowości, w której żyjemy. Jesteśmy ukształtowani w tym względzie przez środowisko. Kolektyw przekazuje nam nie tylko wiedzę, ale i typowe wzorce myślenia w postaci gotowych mechanizmów, tak że proces myślowy w domu trzecim przebiega odruchowo nie wychodząc poza określone struktury.
W domu dziewiątym chodzi o to, by te struktury – szablony myślowe, jakby zaprogramowane w naszej osobowości, świadomie rozpoznać zauważając różnice! Tylko wtedy można dokonać wyboru i odrzucić to, co nie odpowiada naszym własnym doświadczeniom wyniesionym z samodzielnego myślenia, jako że w tym domu musimy stworzyć swój własny obraz świata, by dotrzeć do duchowej niezależności. Muszę ukształtować sobie obraz świata, który byłby w pełni obiektywny, wolny od uprzedzeń. Muszę to uczynić sam, obserwując świat, wyciągając własne wnioski, by w końcu zbudować własny światopogląd i filozofię życiową. Przy postrzeganiu świata swoimi zmysłami rozwija się moje myślenie. Z obserwacji wyprowadzić myśl, konsekwentnie za nią podążać, by dojść do jasnego poglądu i własnego zdania – to jest typowe zadanie domu dziewiątego.
Warunkiem jest prawidłowa obserwacja, wrażliwe postrzeganie pozwalające na konkluzje, wyciąganie z tego wniosków i rozwijanie własnych postaw. Struktury myślowe, które są trudne do przezwyciężenia, mające swą siedzibę w domu trzecim mogą tu tworzyć przeszkody i uprzedzenia, utrudniające osiągnięcie klarownych postaw w domu dziewiątym.
Mając zatem węzeł księżycowy w dziewiątym domu trzeba umieć wypracować swoje stanowisko i reprezentować go na odpowiednim poziomie umysłowym. Nie wolno tutaj zagubić się ulegając przypadkowym lub kierowanym przez kogoś wpływom, mechanizmom utrudniającym jasną ocenę i niezależność poznania. Jeśli ktoś oferuje nam dobry pomysł, to nie dlatego on jest dobry, że za taki jest powszechnie uważany lub zły, bowiem narzuca go autorytet – dobry jest tylko wtedy, gdy samemu można się o tym przekonać i dojść do własnej na ten temat oceny. Sprawdzenie jej słuszności jest zadaniem dziewiątego domu. Można powiedzieć, że czujność naszych zmysłów jest warunkiem i gwarantem klarowności naszych osądów. Tę czujność zmysłów symbolizuje Jowisz, władca znaku Strzelca, który odpowiada domowi dziewiątemu. On jest także symbolem relacji między postrzeganiem zmysłowym, a ocenami, jakie można znaleźć w dziewiątym domu lub w Strzelcu. Ostrość zmysłów gwarantuje dotarcie do klarownych ocen.
Prezentowanie własnych poglądów wymaga odwagi cywilnej, wiary w rezultaty swoich obserwacji, pewności siebie, by nie ulec kolektywowi i jego punktowi widzenia. W domu dziewiątym trzeba twardo trzymać się własnych ocen i prawdy, do której się dotarło. Nie należy poddawać się sądom innych, ani nie starać się im przypodobać. Wzrost, o którym mówi węzeł księżycowy w dziewiątym domu jest wspierany w procesie poszerzania samoświadomości przez samodzielne myślenie, podróże, filozofowanie. Pamiętać jednak należy, żeby nie podążać za kimś w tych podróżach i poszukiwaniach. Tu należy zrobić to samemu, pytać ludzi i zdobywać doświadczenia. Tylko w ten sposób mamy szansę naprawdę poznać życie.
Bruno i Louise Huber „Astrologia Węzłów księżycowych”
insallah