HEDONIZM
CYRENAICY
· Przyznawali się do patronatu Sokratesa.
· Założycielem szkoły był Arystyp z Cyreny (ok. 430- 355 p.n.e.)
· Inni przedstawiciele: Teodoros (ateizm), Hegezjasz Peisitanotos (nawoływał do śmierci)
· Arystyp nie założył szkoły w ścisłym tego słowa znaczeniu→ filozofowie tacy jak Teodor, Hegezjasz, Annikeris raczej reprezentowali tendencję filozoficzną, a nie szkołę.
Arystyp z Cyreny:
· W teorii poznania:
o Subiektywizm (wpływ nauk Protagorasa)
o Sensualizm
· → niemożliwe jest poznanie zewnętrznego świata.
· → etyka hedonistyczna wypływa z epistemologii opartej na subiektywnych, zmysłowych doświadczeniach.
· Dobre jest to, co jest przyjemne; złe jest to, co jest przykre.
· Hedonizm→ jedynym źródłem szczęścia i celem ludzkiego życia jest przyjemność.
· Przyjemność ma zawsze charakter cielesny.
o Musi być zawsze przez coś wywołana.
o → trzeba umieć „chwytać dzień”, korzystać zawsze z nadarzającej się okazji.
· Przyjemności różnią się między sobą tylko stopniem intensywności.
· Cyrenaicy cenili przyjemność cielesną wyżej od przyjemności intelektualnej, jako intensywniejszą i potężniejszą.
· Nie bierze się pod uwagę jakości przyjemności, ale:
o Człowiek mądry będzie w swym wyborze przyjemności miał wzgląd na przyszłość.
o → będzie unikał nieposkromionych przyjemności, które prowadzą do bólu
o → człowiek mądry nie będzie chciał się narażać na publiczne potępienie.
o → aby zachować pogodę ducha i zadowolenie, będzie ograniczał swoje pragnienia.
Hedonizm- dążenie do własnej przyjemności jako celu samego w sobie. W etyce hedonizm to pogląd, iż takie dążenie jest właściwym celem każdego działania.
Paradoks hedonizmu- paradoks polega na tym, że podmioty, które świadomie starają się maksymalizować własną przyjemność, są w większym stopniu narażone na porażkę niż ludzie, którzy dbają o inne rzeczy i osoby ze względu na nie same.
damecka1