ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 2913/92
z dnia 12 października 1992 r.
ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 28, 100a i 113,
uwzględniając wniosek Komisji[1],
we współpracy z Parlamentem Europejskim[2],
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno - Społecznego[3],
a także mając na uwadze, co następuje:
podstawą Wspólnoty jest unia celna; w interesie zarówno podmiotów gospodarczych Wspólnoty jak i władz celnych należy zebrać w jednym kodeksie przepisy prawa celnego zawarte obecnie w licznych rozporządzeniach i dyrektywach wspólnotowych; zadanie to ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości rynku wewnętrznego;
wprowadzony w ten sposób Wspólnotowy Kodeks Celny, zwany dalej „Kodeksem”, zawiera obowiązujące przepisy prawa celnego; jednakże należy wprowadzić zmiany w przepisach celnych celem zwiększenia ich spójności, uproszczenia ich oraz uzupełnienia istniejących wciąż luk, w celu przyjęcia kompletnych wspólnotowych przepisów prawa w tej dziedzinie;
Kodeks, oparty na założeniach rynku wewnętrznego, zawiera reguły i procedury ogólne, które by zapewniały stosowanie środków taryfowych i innych środków ustanowionych na poziomie Wspólnoty w ramach wymiany towarowej pomiędzy Wspólnotą i państwami trzecimi, łącznie ze środkami polityki rolnej i polityki handlowej, z uwzględnieniem wymogów wspólnej polityki;
należy zaznaczyć, iż obecny Kodeks jest stosowany bez uszczerbku dla przepisów szczególnych przyjętych w innych dziedzinach; takie szczególne przepisy mogą istnieć lub mogą być wprowadzone w ramach przepisów prawa rolnego, statystycznego lub polityki handlowej i polityki zasobów własnych;
w celu zapewnienia równowagi pomiędzy potrzebami władz celnych, mając na względzie zapewnienie prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego oraz prawa podmiotów gospodarczych do ich sprawiedliwego traktowania, należy przede wszystkim stworzyć wspomnianym władzom szerokie możliwości kontroli oraz zapewnić prawo do odwołania się wymienionym podmiotom; wprowadzenie systemu odwołań w dziedzinie cła wymaga w Zjednoczonym Królestwie wprowadzenia nowych procedur administracyjnych, które nie będą mogły wejść w życie przed dniem 1 stycznia 1995 r.;
ze względu na nadrzędne znaczenie jakie ma dla Wspólnoty handel zagraniczny, należy znieść lub przynajmniej ograniczyć do minimum formalności i kontrolę celną;
należy zapewnić jednolite stosowanie niniejszego Kodeksu oraz ustanowić w tym celu procedurę wspólnotową, która pozwoliłaby określić reguły jego stosowania we właściwych terminach; w celu zapewnienia ścisłej i skutecznej współpracy w tej dziedzinie między Państwami Członkowskimi i Komisją należy powołać Komitet Kodeksu Celnego;
wydając przepisy wykonawcze do niniejszego Kodeksu należy, w miarę możliwości, zwrócić uwagę na zapobieganie nadużyciom lub nieprawidłowościom mogącym przynieść uszczerbek budżetowi Wspólnot Europejskich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE :
TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
ROZDZIAŁ 1
ZAKRES STOSOWANIA I PODSTAWOWE DEFINICJE
Artykuł 1
Przepisy prawa celnego składają się z niniejszego Kodeksu oraz z przepisów wydanych w celu stosowania go we Wspólnocie lub w Państwach Członkowskich Wspólnoty. Bez uszczerbku dla przepisów szczególnych ustanowionych w innych dziedzinach niniejszy Kodeks stosuje się:
- w handlu między Wspólnotą i państwami trzecimi;
- w odniesieniu do towarów, których dotyczy Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą lub Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
Artykuł 2
1. Przepisy prawa celnego stosuje się w sposób jednolity na całym obszarze celnym Wspólnoty, chyba że postanowienia umów międzynarodowych, praktyka przyjęta zwyczajowo na określonym obszarze geograficznym i gospodarczym, bądź też przepisy dotyczące stosowania przez Wspólnotę autonomicznych środków, stanowią inaczej.
2. Niektóre przepisy prawa celnego mogą być również stosowane poza obszarem celnym Wspólnoty na mocy przepisów szczególnych lub umów międzynarodowych .
Artykuł 3
1. Obszar celny Wspólnoty obejmuje:
- terytorium Królestwa Belgii,
- terytorium Królestwa Danii, z wyjątkiem Wysp Owczych i Grenlandii,
- terytorium Republiki Federalnej Niemiec, z wyjątkiem wyspy Helgoland i terytorium Büsingen (Traktat z dnia 23 listopada 1964 r. między Republiką Federalną Niemiec a Konfederacją Szwajcarską);
- terytorium Królestwa Hiszpanii, z wyjątkiem Ceuty i Melilli;
- terytorium Republiki Francuskiej, z wyjątkiem terytoriów zamorskich i wspólnot terytorialnych,
- terytorium Republiki Greckiej,
- terytorium Irlandii,
- terytorium Republiki Włoskiej, z wyjątkiem gmin Livigno i Campione d'Italia oraz wód krajowych jeziora Lugano znajdujących się pomiędzy nabrzeżem a granicą polityczną strefy położonej pomiędzy Ponte Tesa i Porto Ceresio,
- terytorium Wielkiego Księstwa Luksemburga,
- terytorium Królestwa Niderlandów w Europie,
- terytorium Republiki Portugalskiej,
- terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, jak również Wysp Normandzkich i Wyspy Man.
2. Następujące terytoria położone poza terytorium Państw Członkowskich, z uwzględnieniem konwencji i traktatów, które są wobec nich stosowane, uważa się również za stanowiące część obszaru celnego Wspólnoty:
a) NIEMCY
Austriackie terytoria Jungholz i Mittelberg, tak jak są one określone w następujących traktatach:
- dla Jungholz: w Traktacie z dnia 3 maja 1869 r. (Bayrisches Regierungsblatt 1868, str. 1245),
- dla Mittelberg: w Traktacie z dnia 2 grudnia 1890 r. (Reichsgesetzblatt 1891, str. 59).
b) FRANCJA
Terytorium Księstwa Monako, tak jak jest ono określone w Konwencji celnej podpisanej w Paryżu, dnia 18 maja 1963 r. (Journal Officiel z dnia 27 września 1963 r., str. 8679).
c) WŁOCHY
Terytorium Republiki San Marino, tak jak jest ono określone w Konwencji z dnia 31 marca 1939 r. (ustawa nr 1220 z dnia 6 czerwca 1939 r.).
3. Do obszaru celnego Wspólnoty włączone jest morze terytorialne, morskie wody wewnętrzne oraz przestrzeń powietrzna Państw Członkowskich i terytoriów, określonych w ust. 2, z wyjątkiem morza terytorialnego, morskich wód wewnętrznych i przestrzeni powietrznej terytoriów, które nie są częścią obszaru celnego Wspólnoty zgodnie z ust. 1.
Artykuł 4
Użyte w niniejszym Kodeksie określenia oznaczają:
1) „osoba” oznacza:
- osobę fizyczną,
- osobę prawną,
- o ile obowiązujące przepisy przewidują taką możliwość, stowarzyszenie osób uznane za zdolne do podejmowania czynności prawnych, a nie posiadające przy tym osobowości prawnej ;
2) „osoba mająca swoją siedzibę we Wspólnocie” oznacza:
- jeżeli chodzi o osobę fizyczną, każdą osobę, która na stałe w niej zamieszkuje,
- jeżeli chodzi o osobę prawną lub stowarzyszenie osób, każdą osobę, której siedziba statutowa, siedziba główna lub inna stała siedziba tam się znajduje;
3) „organy celne” oznacza organy uprawnione, między innymi, do stosowania przepisów prawa celnego ;
4) „urząd celny” oznacza każdy urząd, w którym mogą zostać dokonane, w całości lub w części, formalności przewidziane przepisami celnymi;
5) „decyzja” oznacza każdą czynność administracyjną dotycząca prawa celnego, podjętą przez organ celny w indywidualnym przypadku, mającą skutki prawne w odniesieniu do jednej lub kilku osób określonych lub mogących zostać określonymi; określenie to obejmuje między innymi wiążącą informację taryfową w rozumieniu art. 12;
6) „status celny” oznacza określenie towaru jako towar wspólnotowy lub niewspólnotowy;
7) „towary wspólnotowe” oznacza towary:
- całkowicie uzyskane lub wyprodukowane na obszarze celnym Wspólnoty, zgodnie z warunkami określonymi w art. 23, bez udziału towarów przywiezionych z państw lub terytoriów nie będących częścią obszaru celnego Wspólnoty.
- przywiezione z państw lub terytoriów nie będących częścią obszaru celnego Wspólnoty i dopuszczone do obrotu;
- uzyskane lub wyprodukowane na obszarze celnym Wspólnoty z towarów określonych w tiret drugie lub z towarów określonych w tiret pierwsze i drugie;
8) „towary niewspólnotowe” oznacza towary inne niż określone w akapicie siódmym.
Bez uszczerbku dla art. 163 i 164, towary wspólnotowe tracą swój status celny z chwilą opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty;
9) „dług celny” oznacza nałożony na osobę obowiązek uiszczenia należności celnych przywozowych (dług celny w przywozie) lub należności wywozowych (dług celny w wywozie), które stosuje się do towarów określonych zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi;
10) „należności celne przywozowe” oznacza:
- cła i opłaty o równoważnym skutku należne przy przywozie towarów,
- rolne opłaty wyrównawcze i inne opłaty przywozowe ustanowione w ramach wspólnej polityki rolnej lub odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych;
11) „należności celne wywozowe” oznacza:
- cła i opłaty o równoważnym skutku należne przy wywozie towarów,
- rolne opłaty wyrównawcze i inne opłaty wywozowe ustanowione w ramach wspólnej polityki rolnej lub odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych;
12) „dłużnik” oznacza każdą osobę zobowiązaną do zapłacenia kwoty długu celnego;
13) „dozór celny” oznacza ogólne działania prowadzone przez organy celne w celu zapewnienia przestrzegania przepisów prawa celnego oraz w razie potrzeby, innych przepisów mających zastosowanie do towarów znajdujących się pod dozorem celnym;
14) „kontrola celna” oznacza wykonywanie specjalnych czynności takich jak: weryfikacja towarów, kontrola posiadania i autentyczności dokumentów, kontrola księgowości i innych dokumentów przedsiębiorstw, kontrola środków transportu, kontrola bagaży i innych towarów przewożonych przez osoby, prowadzenie dochodzeń w postępowaniu administracyjnym i innych podobnych czynności w celu zapewnienia przestrzegania przepisów prawa celnego i w razie potrzeby, innych przepisów mających zastosowanie w odniesieniu do towarów znajdujących się pod dozorem celnym;
15) „przeznaczenie celne towaru” oznacza:
a) objęcie towaru procedurą celną,
b) wprowadzenie towaru do wolnego obszaru celnego lub do składu wolnocłowego,
c) powrotny wywóz towaru poza obszar celny Wspólnoty,
d) zniszczenie towaru,
e) zrzeczenie się towaru na rzecz Skarbu Państwa ;
16) „procedura celna” oznacza:
a) dopuszczenie do obrotu;
b) tranzyt;
...
serduszko1985