(Jest w ognistym
Żywioł ognia powiązany jest z funkcją intuicji. Ogień kojarzy się z duchem, energią, pierwotnym źródłem życia i świadomości. Może się wydawać, że to zbyt wzniosłe słowa w zestawieniu z niektórymi przykładami agresji Barana, dumy i autokracji Lwa, czy nieodpowiedzialności Strzelca, ale choć poszczególne przypadki można oceniać niepochlebnie, to jednak prawdą jest, że wszystkie trzy znaki ogniste posiadają wrodzoną świadomość własnej indywidualności i często obdarzone są nieograniczoną wręcz witalnością, wiarą w siebie i entuzjazmem. Źródłem takiej postawy nie są doczesne osiągnięcia, lecz intuicyjne zrozumienie wartości jaźni. Ziemia wyraża wiarę w siebie, zyskując panowanie nad materią, woda – ustanawiając istotne więzi emocjonalne, powietrze z kolei czyni to przez wymianę i rozwój idei. Ale temperament ognisty nie potrzebuje w żaden sposób usprawiedliwiać własnego istnienia; samo życie jest wystarczającym uzasadnieniem, gdyż znaki te głęboko wierzą, że zasadniczo ma ono sens, a człowiek zasługuje na to, co najlepsze.
Zachowanie i postawa życiowa wszystkich trzech znaków i domów ognistych przeniknięte są poczuciem wewnętrznego celu i sensu, które lubimy nazywać pragnieniem ekspresji własnego „ja”, nie do końca rozumiejąc, o jakim „ja” mówimy. Podstawowe fizyczne potrzeby człowieka dotyczą pożywienia i utrzymania się przy życiu, jednakże symbolika ognia przede wszystkim sugeruje istnienie czegoś, co świadomie decyduje się zamanifestować fizycznie przybierając ludzką postać. Ludzie ognia wiedzą, że są właśnie tym „czymś”, inaczej mówiąc jaźnią; potrzeby ciała są dla nich drugorzędne – co dosłownie odzwierciedlone jest przez drugi dom.
Żywioł ognia nietrudno zrozumieć, jeśli wyjdziemy od koncepcji totalnej jaźni, obdarzonej wolą i celem istnienia, której świadoma osobowość jest zaledwie częścią. Jest to koncepcja postulowana zarówno przez psychologię, jak i ezoterykę, choć psychologia woli używać słowa „dusza” jedynie w bardzo ograniczonym zakresie. Na ludzkim, jednostkowym poziomie ognista jaźń przejawia się w pragnieniu Barana, by zdobywać i odkrywać, chęci tworzenia i kochania u Lwa oraz w dążeniu Strzelca do ekspansji i zrozumienia. Każdy z tych znaków obdarzony jest głębokim poczuciem celowości i wrodzoną świadomością, że zwykłe płaszczyzny życia – ciało, uczucia i umysł – istnieją wyłącznie dla potrzeb twórczej ekspresji jaźni. W gruncie rzeczy dla trygonu ognistego cały świat jest sceną, którą należy zbadać, odegrać na niej swoją rolę, zrozumieć i pokochać, a gdy to konieczne, także zniszczyć, by można było zbudować nowe formy. Tylko wewnętrzny sens ma wartość i właśnie tego sensu znaki ogniste poszukują we wszelkich doświadczeniach.
Jest oczywiste, że pewien aspekt tej energii nie będzie przemawiał do innych typów temperamentu, szczególnie do temperamentu ziemskiego, który odznacza się wielką precyzją obserwacji i docenia formę, ale często nie jest w stanie ujrzeć jej znaczenia. Ogień może wydawać się egoistyczny oraz obdarzony skłonnościami do megalomanii i osoby ogniste rzeczywiście takie bywają. Intuicja pozwala im wyczuć w sobie istnienie boskiego pierwiastka, zapominają jednak, że istnieje on również we wszystkich innych ludziach. Większość wad tego temperamentu wypływa z niewrażliwości na subtelne niuanse życia, do których często zaliczają się uczucia innych. Z tego powodu Jung umieścił intuicję i odczuwanie na dwóch końcach osi percepcji, jedno bowiem dotyczy celu istnienia rzeczy czy doświadczenia, a drugie jego zewnętrznej formy. Ogień nieustannie poszukuje celu i zazwyczaj go znajduje, choć często nie potrafi docenić różnorodności i piękna form, w których ów cel jest zawarty. Przede wszystkim interesuje go cel własnego życia.
Saturn w znakach i domach ognistych stawia barierę między świadomą osobowością a intuicyjną percepcją jaźni, charakterystyczną dla żywiołu ognia. Często prowadzi to do utraty wewnętrznego poczucia celu i sensu ogólnie pojmowanego życia. Problemy stwarzane przez Saturna w ogniu mają naturę raczej filozoficzną niż praktyczną, należy jednak pamiętać, że Saturn w każdym żywiole podkreśla wagę zrozumienia oraz doświadczenia istoty i sfery działania tego żywiołu. Dla osoby z Saturnem w znaku lub domu ognistym świadomość jaźni jest niezmiernie ważną sprawą, choć może ona nie werbalizować tej potrzeby w taki właśnie sposób. Kompulsywne skupienie na sobie jest częstym skutkiem ubocznym frustracji w poszukiwaniu sensu i celu. Nie jest to jednak przerost ego w potocznym rozumieniu tego słowa. Nie ma w tym egoizmu, jaki zarzucamy bliźnim, którzy nie spełniają naszych oczekiwań. W gruncie rzeczy występuje tu niedobór ego; utrata kontaktu z centrum własnej psychiki okrada człowieka z wiary w siebie i w życie. Często brak ten jest maskowany przesadnym poczuciem własnej wartości ponieważ jest to jedyne, co człowiek posiada. Saturn jest w upadku w Baranie i na wygnaniu w Lwie, gdyż na początku nie czuje się dobrze w żywiole ognia.
Dość łatwo jest uznać Saturna za Pana Karmy, lecz postrzegając go tylko jako narzędzie cierpienia oraz spłaty długów ograniczamy się do fragmentu obrazu. Jeśli spojrzymy na tę planetę jako na motyw przewodni procesu, którego rezultatem jest rozwój, wówczas łatwiej nam będzie zrozumieć przyczyny pozornych ograniczeń w każdej dziedzinie życia. Poczucie rozpaczy i jałowości, często towarzyszące Saturnowi położonemu w żywiole ognia, można co prawda uznać za złą karmę: karę za megalomanię czy nadużywanie władzy w poprzednich wcieleniach, lecz z takiej interpretacji nie wynika nic pożytecznego dla człowieka, którego przytłacza wrażenie bezcelowości. Korzystniej jest potraktować to położenie jako wyzwanie, bowiem wówczas za sprawą wysiłku i rozwoju intuicji człowiek może zbliżyć się do zrozumienia swej prawdziwej natury i roli w relacji do grupy i do życia w ogóle. Temu procesowi towarzyszy zniszczenie lub eliminacja niepotrzebnych już wartości oraz rozwój tych aspektów charakteru, z których symbolicznie powstaje złoto alchemików.
Słońce jest wyniesione w znaku upadku Saturna, gdyż świadoma osobowość zostaje wzmocniona przez kontakt z większą jaźnią. Słońce jest wyniesione w znaku upadku Saturna, a Saturn jest wyniesiony w znaku upadku Słońca. Te dwa przeciwieństwa, które czasami przybierają postacie Boga i Szatana, nieustannie krążą wokół siebie na ringu, niezależnie od tego, czy tworzą jakiś aspekt w urodzeniowym kosmogramie, czy też nie. Są to dwa oblicza tej samej podstawowej zasady. W indywidualnej psychice odpowiada im świadoma osobowość oraz cień, czyli osobowość nieświadoma. Twarz Słońca skierowana jest w stronę zewnętrznego świata, a dwie twarze Saturna zwrócone są ku Słońcu i w dół, w stronę mroków zbiorowej nieświadomości gatunku. Saturn położony w domach lub znakach ognistych symbolizuje inne oblicze tego samego odwiecznego konfliktu, który w gruncie rzeczy nie jest konfliktem, gdyż Mars i Jowisz, dwie planety ogniste, to właściwie dwa wyspecjalizowane słońca.
Działanie Saturna w znakach i domach ognistych można celnie opisać jako „duchową obstrukcję”, co w zwyczajnym życiu przejawia się przez brak spontaniczności, autoekspresji, witalności i wiary w siebie oraz uczucie bezcelowości. Trzy cechy uważane w tradycji ezoterycznej za podstawowe atrybuty bóstwa – wolę do osiągnięcia celu, miłość i inteligencję – można uznać również za atrybuty ludzkiej psychiki. Jung nazwał czynnik miłości Erosem, a inteligentną aktywność – Logosem; uważał, że trzeci czynnik, wolę, można wykorzystać do kierowania energiami pozostałych dwóch. Z grubsza rzecz biorąc otrzymujemy tu psychologiczną analogię do Trójcy Świętej, występującej zarówno w chrześcijaństwie, jak i w hinduizmie, gdzie jej atrybuty symbolizują: Brahma – Stwórca; Wisznu – Opiekun oraz Sziwa – Niszczyciel. Baran, Lew i Strzelec w inny jeszcze sposób symbolicznie korelują z tymi trzema rodzajami energii, gdyż trzy znaki ogniste to najprostsze reprezentacje astrologicznych jakości. Można więc przyjąć, że Saturn w Baranie lub w pierwszym domu łączy się ze zrozumieniem i rozwojem woli lub celowej aktywności, Saturn w Lwie lub w piątym domu łączy się ze zrozumieniem i rozwojem twórczości lub celowej miłości, a Saturn w Strzelcu lub w domu dziewiątym – ze zrozumieniem i rozwojem intuicyjnej percepcji i mądrości. Powyższy opis Saturna w żywiole ognia może się wydawać nadmiernie zawiły, jednakże jest to niezbędne wprowadzenie do symbolu, którego treścią jest szansa na intuicyjne zrozumienie celu własnego życia.
timon111