Happy End.pdf

Katherine Stone

HAPPY END

Century City, Kalifornia Piątek, 10 marca

Kochać cię, Raven? Kochać ciebie? To jakby kochać lodowiec. Nie,

lodowiec by z czasem roztajał. Ale nie ty..."

Brzęczek interkomu na jej biurku przerwał bolesne wspomnienie

okrutnych słów Michaela. Na szczęście i we właściwym momencie,

pomyślała Raven, zmuszona do porzucenia rozważań o przeszłości i do

skupienia się na teraźniejszości. Była w pracy. Absolutnie nic nie

usprawiedliwiało tego, że pozwalała, aby jej myśli dryfowały od

teraźniejszości do czasu minionego, od spraw zawodowych do

osobistych.

W elegancko urządzonym biurze, zawieszonym symbolicznie ponad

Aleją Gwiazd, była tą sławną Raven Winter - doradcą gwiazd. Pomyślała

ponuro, że w pracy miała być właśnie zimnym, nieustępliwym,

pozbawionym serca lodowcem, o co z takim okrucieństwem oskarżał ją

Michael.

Wzięła głęboki oddech, zanim nacisnęła guzik interkomu. Może wielki

haust powietrza z pokoju, w którym przeprowadzała pertraktacje w

sprawach wielomilionowych umów, pozwoli zapomnieć o bólu.

- Słucham?

Czuła niepewność w swoim głosie. Przysłuchując się słowom sekretarki,

jeszcze raz głęboko odetchnęła.

- Barbara Randall na linii pierwszej.

Kierowniczka działu kontraktów nowojorskiego wydawnictwa nie musiała

się przedstawiać. Barbara, także prawniczka, była osobą, z którą Raven

miała do czynienia, kiedy klient - któryś z największych hollywoodzkich

producentów, reżyserów lub aktorów - chciał kupić prawa do sfilmowania

książki, wydanej przez jej firmę. Zwykle to Raven inicjowała rozmowy,

ale tym razem dzwoniła Barbara, prawdopodobnie w sprawie książki,

która dopiero miała się ukazać.

Raven podziękowała sekretarce, wzięła kolejny głęboki oddech i

wcisnęła pulsujący przycisk na telefonie.

- Dzień dobry, Barbaro.

Poczuła ulgę; jej głos znowu brzmiał normalnie: entuzjastycznie i

zarazem chłodno, przyjaźnie i profesjonalnie. A przede wszystkim

wyczuwało się w nim pewność siebie.

- Dzień dobry, Raven. Dzwonię w sprawie Darów miłości.

Raven wyczuła w głosie, który witał ją z drugiej strony kontynentu,

niepewność, równie nietypową dla Barbary Randall, jak dla Raven

Winter. Tak jak Raven Barbara była arbitralnym negocjatorem,

ekspertem w rozgrywaniu partii szachów, w których każdy pionek wart

był miliony, a zmierzano nie do pokonania przeciwnika, lecz do remisu.

Pertraktacje w sprawie Darów miłości były twarde, ale w końcu każda ze

stron osiągnęła wszystko, co mogła - i ustąpiła na tyle, na ile musiała.

Kiedy osiągnięto możliwie najlepsze porozumienie, został podpisany

kontrakt. Jason Cole uzyskał wyłączne prawo do zrobienia filmu

opartego na tym bestsellerze.

- Są jakieś problemy, Barbaro?

- Chyba nie. Mam nadzieję, że nie. Właśnie dzwoniła Lauren Sinclair.

Początkowo, kiedy wydawnictwo poinformowało ją o umowie, była

zadowolona, że jej książkę wybrał właśnie Jason Cole. Kto mógłby być

lepszy? Ale teraz ma wątpliwości. Niepokoi się, że on zechce

wprowadzić jakieś zmiany.

- Ma do tego prawo. Sądziłam, że o prawach do filmowania decyduje

wydawnictwo, a nie pani Sinclair.

- To prawda, ale zawarliśmy kontrakt bez porozumienia z nią. To był mój

błąd. Rzecz jasna, wcale nie musieliśmy się z nią konsultować i,

szczerze mówiąc, nie przyszło mi to nawet do głowy. - Raven usłyszała,

że Barbara nabiera powietrza, jak gdyby miała nadzieję, że zaczerpnie

pewności siebie i wraz z wydechem pozbędzie się niepokoju. Nie

całkiem jej się to udało. -Wiem, że to skończona sprawa. Dzwonię, żeby

dowiedzieć się, czy istnieją jakieś kwestie sporne.

- Chcesz, żebym spytała Jasona, czy zamierza wprowadzić zmiany?

- Zrobiłabyś to? Sama wiele razy próbowałam się do niego dodzwonić w

ciągu ostatnich pięciu dni, ale nic mi z tego nie wychodziło, jakbym stale

napotykała jakąś kamienną ścianę.

Na ustach Raven pojawił się lekki uśmiech. Jason Cole nie był

właścicielem studia Gold Star. W gruncie rzeczy dzięki wynegocjowanej

przez nią umowie na cztery filmy, wartej setki milionów, można by

twierdzić, że to Jason należy do Gold Star. Niemniej jednak, gdy ten

aktor, zdobywca Oscarów (zdobywał je także, gdy stał się scenarzystą i

reżyserem) pojawiał się w studiu, każdy, kto podnosił słuchawkę, zdawał

sobie sprawę, że musi surowo "prześwietlać" wszystkie telefony do

Jasona. Na większość telefonów, nawet od najsłynniejszych gwiazd

Hollywood, nigdy nie odpowiadano, a osoby obce zawsze były

ignorowane.

Ale Raven Winter zawsze łączono z Jasonem Coleem - i to

bezzwłocznie.

- Z przyjemnością porozmawiam z Jasonem, Barbaro. Ale może jeszcze

nie mieć żadnych planów co do Darów miłości. Właśnie kończy

montować Szmer fal, za trzy tygodnie pojedzie do Hongkongu, gdzie

przez dwa miesiące będzie kręcił sceny plenerowe do Nefrytowego

pałacu, a potem czeka go jeszcze jeden film przed Darami miłości.

- Może więc upłynąć sporo czasu, zanim zdołam uspokoić Lauren

Sinclair.

- Tak. - Raven nie zamierzała upiększać prawdy, choć mogła to zrobić.

Być może nigdy nie dojdzie do tego "uspokojenia". O ile znała Jasona,

mógł chcieć wprowadzić zmiany. - Ale spróbuję porozmawiać. Czy coś ją

konkretnie niepokoi, może podejrzewa, co Jason chciałby zmienić?

- Czytałaś tę książkę?

Oczywiście, że nie, pomyślała Raven, bez najmniejszego poczucia winy

czy chęci usprawiedliwienia się. Była prawnikiem, nie agentem

literackim. Włączała się do działania wtedy, gdy praca agenta -

omawianie pomysłów, sposobu narracji, ocena jakości działania - była

zakończona i obie strony chciały zawrzeć umowę. Zadaniem Raven było

wynegocjowanie ceny umowy, a potem opracowanie kontraktu.

Nie znała Darów miłości, ale czytała kilka entuzjastycznych recenzji.

Tłem tej książki o miłości była wojna w Wietnamie. Krytycy porównywali

panoramę i ładunek emocjonalny powieści do klasycznych sag

wojennych: Przeminęło z wiatrem, Casablanki i Doktora Żywago. I nawet

ci, którzy woleli niepokoje i udręki typowe dla "prawdziwej" literatury,

wynosili Dary miłości pod niebiosa pomimo ich szczęśliwego

zakończenia.

Raven nie miała wątpliwości, że to naprawdę wspaniała książka, co nie

znaczyło, żeby chciała ją przeczytać. To w gruncie rzeczy romans. A

Raven Winter nie czytywała romansów.

Może powinna? Nie, od tego nie będzie lepsza w swoim zawodzie.

Raven Winter, doradca prawny, nie mogła być już lepsza. Wiedziała o

tym dobrze, ale ten wewnętrzny głos przypominał o wszystkich jej

przegranych i wszystkich jej wadach.

- Nie czytałam - przyznała cicho. - Ale znam trochę treść. Akcja toczy się

w Wietnamie, jest to historia miłości pomiędzy żołnierzem i lekarką

chirurgiem.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: