Choroba afektywna dwubiegunowa

Stanowi wyzwanie w terapii:

–         jako przewlekła, nawracająca psychoza

–         w przebiegu której efekt terapii (normotymicznej, antydepresyjnej i antypsychotycznej), jest zakłócany licznymi czynnikami destabilizacyjnymi

•                     dwie fazy choroby

•                     przewlekłość

•                     przedchorobowe czynniki osobowościowe

Rozpowszechnienie CHA w ciągu życia

¨                  1-2% CHAD wśród wszystkich zaburzeń nastroju

¨                  0,9% - 12,6% CHAJ

Czynniki wpływające na gorszą współpracę
osób z CHAD

¨                   niechęć chorych do czynników stabilizujących

nastrój

¨                   zaprzeczanie epizodom podwyższonego nastroju

¨                   młodszy wiek chorych

¨                   zaburzenia osobowości

–          szczególnie osobowość pograniczna

–          i narcystyczna

¨                   nadużywanie substancji psychoaktywnych

¨                   epizody mieszane

¨                   objawy uboczne leczenia farmakologicznego

¨                   negatywna postawa psychiatrów wobec chorych

Efekty złej współpracy dla chorych z ChAD

¨                  większa przewlekłość choroby

¨                  gorszy przebieg

¨                  gorsze funkcjonowanie psychospołeczzne

¨                  i wyższe ryzyko samobójstwa

Wskazania terapii CHAD

¨                  leczyć chorobę, a nie epizody

¨                  pomóc pacjentowi rozpoznawać czynniki destabilizujące

¨                  pracować nad osiągnięciem remisji, nie tylko poprawą w czasie epizodu

¨                  dawkować leki tak, by poprawić współpracę i tolerancję

¨                  zrozumieć, że cele terapii ostrego epizodu oraz leczenia podtrzymującego są różne, ale powinny mieć więcej wspólnego

Efektywność terapii

Przy wysokiej skuteczności leków w CHAD

(normotymicznych, p/depresyjnych

i p/psychotycznych) istotne jest:

¨                  promowanie farmakoterapii

–          przez poprawę współpracy i jej monitorowanie

¨                  budowanie pomostu między zakładaną i realną efektywnością terapii w ramach psychoedukcji

–          również przez poprawę współpracy

Metody psychoterapeutyczne skuteczne w zaburzeniach dwubiegunowych

¨                 Psychoedukacja

¨                 Terapia skoncentrowana na rodzinę

¨                 (Family Focused Therapy)

¨                 Terapia grupowa

¨                 Terapia poznawczo-behawioralna

¨                 Terapia interpersonalna i skupiona na

rytmach społecznych (Interpersonal and

Social Rhythm Therapy)

Specyfika psychoedukacji w CHAD

¨                  Zmienność przyswajania i przechowywania wiadomości przez chorych w zależności od fazy

¨                  Zmienność nastawienia chorych do idei długoterminowej terapii

¨                  Tendencja minimalizacji/maksymalizacji skutków epizodu przez rodzinę/pacjenta

Dlaczego w psychoedukacji ch. z CHAD ważne jest budowanie trwałego związku chory – terapeuta/pielęgniarka

¨                  przewlekłość choroby

¨                  liczne nawroty

¨      &...