If Only cd 2.txt

(15 KB) Pobierz
00:00:05:Samantha Andrews, gdzie ona jest?
00:00:07:Nie mam pojęcia. | Dobrze się pan czuje?
00:00:12:Oliver?
00:00:18:Sš jeszcze troje drzwi.
00:00:29:Oliver?
00:00:59:Samantha!
00:01:07:Przepraszam.
00:01:12:Sam?
00:01:21:Lottie!
00:01:31:Chod...
00:01:56:W czym mogę pomóc?
00:01:59:Czeć. Wiem że się nie znamy. | Jestem przyjacielem Lottie.
00:02:02:Wiem, że to brzmi dziwnie | ale ja muszę dostać się do jej mieszkania.
00:02:06:Nigdy wczeniej cię tu nie widziałem.
00:02:09:Jestem chłopakiem jej najlepszej przyjaciółki. | Zna pan Samanthe Andrews?
00:02:12:No jasne. Bardzo lubię paniš Andrews. | Wszyscy jš lubiš.
00:02:17:Gdybym tylko był o parę lat młodszy...
00:02:54:Zinc!
00:02:55:Zjemy co na miecie?| Rzadko jadam niadania.
00:02:58:Nie bšd dużym niemiłym dzieciakiem.
00:03:02:Rycz. Skomlij. | Płacz kochana.
00:03:08:Samantha!| Dzięki Bogu znalazłam cię.
00:03:11:Lottie, przepraszam, ale muszę | zabrać stšd Samanthe i to natychmiast.
00:03:14:Co się z tobš dzisiaj dzieje?
00:03:16:Musisz mi zaufać. Dziejš się rzeczy | które miały miejsce wczoraj.
00:03:19:Mieszajš się trochę, | ale i tak się w końcu zdarzajš.
00:03:22:Przecież już raz to przechodzilimy.
00:03:24:Wiem, i może masz rację. | Może to tylko stres. Ale wiem też
00:03:27:że musimy wyjechać z Londynu i to natychmiast!
00:03:30:Ale obiecałam Lottie.
00:03:32:Już pomogła. I miała rację. | Te rzeby najlepiej będš wyglšdać w ogrodzie.
00:03:36:Ian, wieczorem mam koncert. | Pamiętasz o tym?
00:03:39:Przywiozę cię z powrotem na czas. | Obiecuję.
00:03:49:Chodmy. Muszę teraz wywieć cię z Londynu. | Po prostu mi zaufaj.
00:04:19:Dobrze, idziemy.
00:04:22:A teraz powiesz mi | dokšd jedziemy?
00:04:24:Powiedziałę, dokšd chcę.
00:04:26:Wieć nie pytaj się. Choć raz ciesz się | że nie wiesz co się wydarzy.
00:04:42:Poczekaj chwilę.
00:04:44:O czym mylisz?
00:04:46:Jeli nie chcesz się tu zatrzymywać | możemy jechać dalej.
00:04:49:- Skšd wiedziała, że ta droga była mojš... | - przecież mówiłe mi skšd pochodzisz.
00:04:53:Nigdy nie poznałam twojej rodziny.
00:04:56:Bo byli zajęci.
00:04:59:Naprawdę chcę zobaczyć gdzie się wychowałe.
00:05:03:Chcę wiedzieć gdzie mały Ian | chodził do szkoły i grał w piłkę nożnš.
00:05:06:Przepraszam, football, amerykański.
00:05:12:Chcę wiedzieć gdzie stałe się mężczyznš | którego pokochałam.
00:05:18:Jeli nie masz nic do ukrycia
00:05:43:Chyba słyszałam grzmot. | Będzie padać.
00:05:47:Ty przecież wiesz czy będzie padać, prawda?
00:05:50:Próbujesz się z tego wywinšć. | Idziemy dalej.
00:05:53:Nakarm mnie | albo poniesiesz konsekwencje.
00:05:56:Kiedy byłem dzieciakiem, było tu znacznie stromiej.
00:05:59:Musieli wjechać tu ciężkim sprzętem | i wyrównać teren.
00:06:02:A może to ty się zmieniłe.
00:06:04:Ja? To niemożliwe.
00:06:05:Idziemy na tamtš łškę?
00:06:07:- Nie. Musimy dostać się na szczyt, | więc maszeruj. | - Tak jest, szefie.
00:06:10:A więc co jest na szczycie |'Magicznego Wzgórza Iana'?
00:06:13:Zupełnie nic. | Oprócz samotnoci.
00:06:15:Bycia poza wszystkim. | Wchodziłem tam, żeby poczytać albo pomyleć.
00:06:20:Czułem się tam bezpiecznie i spokojnie.
00:06:23:Bez wštpienia będzie padać.
00:06:28:Ulewny deszcz w Anglii? To niepodobne.
00:06:31:Chod.
00:06:49:Nie dziwię się, że nigdy nie zabrałe mnie | do swojej rodziny. Majš taki mały dom.
00:06:57:Dlaczego mi o tym nie powiedziałe?
00:07:00:Ja zawsze tyle nadaję o swojej rodzinie i | przyjaciołach. Ale ty o swoich nigdy.
00:07:06:Sam, zapomnijmy o wszystkim.
00:07:09:Wiesz... Ja chciałem
00:07:12:Ja chciałem być tutaj. | Z tobš.
00:08:42:Naprawdę nie chcesz rozmawiać o| przeszłoci, prawda?
00:08:53:Przeszłoć nie ma znaczenia.
00:08:59:To co ma znaczenie dzieje się teraz.
00:09:08:Ty naprawdę zachowujesz się dziwnie.
00:09:11:Ale podoba mi się to.
00:09:17:Mogę cię o co zapytać?
00:09:20:Oczywicie.
00:09:24:Jeli z jakiego powodu pomylałaby | że nie zostało ci dużo czasu...
00:09:27:chodzi ci o dzisiaj?
00:09:30:Nie, o całe życie.
00:09:35:Gdyby pozostał ci tylko jeden dzień | co by zrobiła?
00:09:40:To niedorzeczne pytanie.
00:09:42:Chciałbym po prostu wiedzieć.
00:09:45:A więc, popatrzmy... | mój ostatni dzień na Ziemi.
00:09:49:Kupiłabym sobie buty. | I zjadła dziesięć burgerów.
00:09:55:I jest taki model bielizny Calvina Kleina. | Dobrze by było choć troszkę go ponosić.
00:10:05:To taka łatwa odpowied, bez przemylenia.
00:10:10:Spędziłbym ten dzień z tobš.
00:10:13:Naprawdę?
00:10:15:Oczywicie.
00:10:18:Po prostu być razem. | Tak jak teraz.
00:10:22:Nic nie robić.
00:10:29:I to wszystko?
00:10:36:Nic więcej?
00:10:40:Bliskoć. | Intensywna bliskoć.
00:10:47:Prawdziwe dzielenie wszystkich | rzeczy i spraw z drugš osobš.
00:10:51:Głupich rzeczy. | Trudnych spraw.
00:10:58:Tego włanie zawsze chciałam | i gdybymy mogli to mieć...
00:11:03:nic nie mogłoby nam się stać.
00:11:14:Kocham cię.
00:11:21:Dobrze.
00:12:25:Deszcz przechodzi. Chcesz jeszcze | wejć na ten szczyt?
00:12:31:Nie.
00:12:35:Chcę cię zabrać gdzie indziej.
00:12:39:Będę musiała się wspinać?
00:12:55:Może powinnimy poczekać jeszcze chwilę.
00:12:58:Dobry pomysł.
00:13:44:Twój tata był bardzo przystojny.
00:13:47:Przypuszczam więc, | że raczej podobny jeste do mamy.
00:13:52:Spędził tu dużo czasu?
00:13:54:Tak, dużo.
00:13:55:Po tym jak przeszedł na emeryturę w '93. | Tutaj cały czas.
00:14:02:Jak byłem mały, tata był dla mnie wzorem.
00:14:05:Mylałem, że jest najsilniejszy na wiecie.
00:14:09:Był taki dumny.
00:14:11:Jego praca w fabryce | to nie była zwykła praca.
00:14:17:Wszyscy go kochali.
00:14:19:I cała jego rodzina, wszyscy go szanowali.
00:14:24:To cudowne.
00:14:26:Taki jest.
00:14:29:A raczej, taki był.
00:14:32:Wtedy właciciel postanowił przenieć | fabrykę i wszyscy stracili pracę.
00:14:38:Nigdy nie znalazł innej. | Tu był jego drugi dom.
00:14:49:Od mojego 15-go roku | nigdy nie widziałem go trzewego.
00:14:54:Dlatego postanowiłem, | że mnie to się nigdy nie przydarzy.
00:14:59:Udowodnić, że poradzę | sobie bez niczyjej pomocy.
00:15:02:Nie musisz nic udowadniać.
00:15:05:Teraz już to wiem.
00:15:11:Chciałbym móc mu pomóc.
00:15:13:Byłe tylko dzieckiem.
00:15:15:Wiem.
00:15:19:Ale widzieć ojca | swojego bohatera...
00:15:25:jak ginie na twoich oczach...
00:15:30:Musiałe go bardzo kochać.
00:15:34:Tak.
00:15:37:Mam nadzieję, że on wiedział o tym.
00:15:42:Gdziekolwiek teraz jest | Wiem, że on widzi co ty teraz czujesz.
00:15:49:Ian, mierć nie jest końcem miłoci.
00:15:59:Tak mylisz?
00:16:01:Ja to wiem.
00:16:14:Czemu mi nigdy o tym nie opowiadała?
00:16:21:Mylę, że...
00:16:25:Mylę, że nie chciałam się do tego zbliżać.
00:16:33:Tak się cieszę, że tu jestem.
00:16:40:Ja, też.
00:16:53:Szkoda, że musimy stšd wyjeżdżać.
00:16:56:Gdzie wyjeżdżać?
00:16:57:Z powrotem do Londynu. | Mój koncert dyplomowy. | Nie słyszałe o tym?
00:17:00:Nie wracajmy.
00:17:02:Po prostu wsišdziemy do pocišgu i pojedziemy gdziekolwiek.
00:17:07:Pomylmy. Gram na skrzypcach od 16-tu lat.
00:17:12:Studiuje od 3 lat. Jestem przygotowana by | zdobyć dyplom w jednej z najlepszych | szkół muzycznych w Londynie.
00:17:18:Mylę, że powinnam wrócić do domu.
00:17:25:Idziesz?
00:17:40:Tak.
00:18:16:Co ty robisz?
00:18:18:Taka mała niespodzianka. | Co co ci się spodoba.
00:18:23:No dobrze.
00:18:33:Chyba nie mamy tyle czasu.
00:18:35:Nie wygłupiaj się.
00:18:37:Może powinnimy wrócić do mieszkania.
00:18:48:Chod. | Mówiła, że zawsze chciała to zrobić.
00:18:51:A wiesz dlaczego tego nie zrobiłam wczeniej?| Bo mam lęk wysokoci.
00:18:55:Kochanie, nie ma się czego bać. | Będę tu cały czas z tobš.
00:19:02:Drzwi.
00:19:15:Jest pięknie.
00:19:23:Cišgle się boisz?
00:19:26:To dziwne. | Chyba zapomniałam o strachu.
00:19:31:Przepraszam, że zachowałam się | jak duży niemiły dzieciak.
00:19:42:Co?
00:19:44:Gdzie się tego nauczyła?
00:19:46:Od Lottie. Powiedziałam co le?
00:19:49:Lepiej nie można było.
00:19:55:Dziękuję.
00:19:58:Za co?
00:19:59:Za cudowny dzień.
00:20:07:Chyba ubiorę to na kolację. | Dzi wieczorem pokochasz piew.
00:20:12:Czyżby to miała być opera, | której nie znoszę?
00:20:17:To wolę zostać w domu | i posłuchać jak ty piewasz.
00:20:20:Bšd poważny.
00:20:24:Jestem. Nie rozumiem, czemu nie chcesz | żeby ludzie poznali twoje piosenki.
00:20:28:Czego się boisz?| Sukcesu, porażki?
00:20:34:Tak.
00:20:36:Sam.
00:20:37:Zapiewam je. Naprawdę.
00:20:40:Kiedy?
00:20:41:Pewnego dnia. Kiedy.
00:20:50:Widziała moje klucze?
00:20:52:- Twoje...?| - Klucze. Gdzie je podziałem.
00:20:58:Nie szukaj. Już je mam. | Muszę skoczyć do biura.
00:21:02:Do biura? Teraz?
00:21:06:Nie było mnie tam cały dzień. | Beze mnie wszystko może się tam zawalić.
00:21:11:To zajmie tylko chwilę.
00:21:15:Do zobaczenia.
00:21:17:Tak.
00:21:28:Dzień dobry. Potrzebuję 75 kopii | Wrócę po nie za kilka minut.
00:21:31:Nie ma sprawy.
00:22:45:"Pewien dzień. Ten dzień jest teraz" |Zawsze kochajšcy Ian
00:23:42:"Miłoć ci wszystko pokaże"
00:23:45:Panie i Panowie...
00:23:47:to miał być ostatni występ | tego wieczoru,
00:23:50:ale mamy jeszcze dla Państwa | wyjštkowš niespodziankę.
00:23:54:Samantha Andrews, artystka prosto z Ameryki...
00:23:57:zgodziła się uraczyć nas dzi | jednš ze swych własnych kompozycji.
00:24:04:Samantha.
00:24:17:Chyba nie zawiedziesz | swoich przyszłych fanów.
00:24:22:Będziesz miał kłopoty.
00:25:21:# Today, today I bet my life
00:25:27:# you have no idea...
00:25:31:# what I feel inside
00:25:37:# don't be afraid to let it show
00:25:43:# for you never know
00:25:47:# if you let it out
00:25:56:# I love you, you love me
00:26:00:# take this gift and don't ask why
00:26:04:# cause if you will l...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin