Autohipnoza.pdf

Wprowadzenie

Ukazało się dotychczas wiele książek opisujących metody samodoskonalenia oraz

sposoby przezwyciężania problemów emocjonalnych, wynikających ze stanu naszej

psychiki. Przedstawione tam rady bez wątpienia bardzo cenne oparte są na

zagadnieniach pozytywnego myślenia, autohipnozy; często ich podłożem jest

materialistyczny pogląd na kwestie religijne i metafizyczne. Wiele

psychologicznych poradników podaje opisy bardzo wartościowych technik i

sposobów pokonywania problemów. Wielu czytelników skorzystało z nich na pewno

już nieraz. Niektórzy kupują tego typu książki ze szczerym zamiarem ich

zgłębienia, ale szybko zniechęcają się wysiłkiem, jaki trzeba włożyć w to, aby

osiągnąć pozytywne rezultaty. Poza tym metody samodoskonalenia okazują się

często pracochłonne, zabierają też dużo czasu. Autorzy tych propozycji próbują

niekiedy zachęcić czytelnika do zmiany przyzwyczajeń, starając się wpłynąć na

jego podświadomość. Jednocześnie zapominają wyjaśnić mu zarówno psychiczne, jak

i fizyczne przyczyny problemów.Korzenie zła

Jeśli chcesz, aby twój stan się poprawił, spróbuj poznać źródło gnębiącego cię

problemu. Musisz w tym celu obserwować własne zachowanie i poznać swój

charakter. Powinieneś także poszerzyć wiedzę na temat dolegliwości

uzależnionych od stanu emocjonalnego.

Bezpośredni dostęp do podświadomości pozwala nam wnikać w przyczyny wszystkich

osobistych problemów, jest jedynym sposobem na pokonanie trudności oraz

przyswojenie sobie nowych nawyków myślenia i zachowań.

Istnieje na przykład możliwość, aby za pomocą wahadełka dotrzeć do

podświadomości i osiągnąć zaskakujące rezultaty. Mogłoby się wydawać, że mamy

do czynienia z czarami. Tymczasem jest to technika wykorzystywana przez wielu

lekarzy, także psychiatrów. Technika wahadełka okazała się sposobem

umożliwiającym szybkie i łatwe odkrycie źródeł określonego problemu. Wahadełko

pomaga odnaleźć w sobie siły do przeprowadzania życiowych zmian. Pomoże ci w

tym także książka, którą trzymasz w ręku. Pozwoli ona lepiej zrozumieć sposób

funkcjonowania i działania podświadomości. Nauczysz się też, jak nawiązać z tą

sferą bezpośredni kontakt oraz jak ją kształtować.Czy można leczyć się samemu?

Pojawia się pytanie, czy ktoś, kto cierpi na zaburzenia emocjonalne, ma poważny

problem osobisty lub zapadł na jakąś chorobę, jest w stanie sam sobie pomóc?

Może powinien skorzystać jednak z pomocy specjalistów?

Czy powinniśmy próbować sami się leczyć w przypadku, gdy cierpimy na chorobę

uwarunkowaną psychologicznie lub emocjonalnie? Naturalnie pewne choroby są zbyt

poważne, by leczyć je bez pomocy specjalisty. Jednak w wielu przypadkach

chorobę można zwalczyć samodzielnie. W powszechnym mniemaniu nie jest to

możliwe w przypadkach zaburzeń natury emocjonalnej, także jeśli idzie o wady

charakteru, szkodliwe przyzwyczajenia czy choroby psychosomatyczne. Lekarze

zbyt często jednak zajmują się tylko leczeniem objawów, zapominając o

przyczynach dolegliwości. Leki bardzo rzadko usuwają zakorzenione głęboko w

podświadomości źródła chorób.Każdy ma swoje wady i zalety

Wewnętrzny konflikt i zbyt wygórowane wymagania wobec samego siebie są

najczęstszymi przyczynami napięć nerwowych. Czy w dzisiejszych czasach istnieje

jeszcze ktoś wolny od stresów? Mówi się nawet coraz częściej, że nie ma już

"normalnych" ludzi. Wszyscy mamy specyficzne wady i zalety. Każdemu zdarzyło

się niejednokrotnie postąpić wbrew sobie pod wpływem wewnętrznego przymusu, nie

dającego się bliżej wytłumaczyć. Takie zachowania są przyczynami chorób na tle

emocjonalnym. Nawet zwykły katar może mieć podłoże psychologiczne. Ogólnie

rzecz biorąc, wszelkie zaburzenia wywodzą się właśnie z podświadomości. Rzadko

rozpoznajemy ich przyczyny. Tymczasem uświadomienie sobie przyczyn oraz ich

zrozumienie, a także stosowanie opisanych w tej książce odpowiednich metod

samoleczenia może przynieść ulgę i powrót do zdrowia.

Początkowe rozdziały tej książki wprowadzą cię w strukturę i sposób działania

centralnej świadomości, pokażą przyczyny szkodliwych, niewłaściwych zachowań i

źródła chorób emocjonalnych. Opisane tutaj metody pomogą rozpoznać przyczyny

twoich dolegliwości.

Kolejne rozdziały prezentują metody samoleczenia, które pomagają wyleczyć

chorobę, zerwać ze szkodliwymi przyzwyczajeniami i skorygować nieprawidłowe

zachowania.Zalety samoleczenia

Kiedy mamy jakieś trudności, próbujemy pozbyć się ich jak najszybciej. I tu

właśnie pomaga samoleczenie, jeśli nie mamy do czynienia z bardzo ciężkim

przypadkiem, wymagającym długiego leczenia przez specjalistę. Powszechnie uważa

się, że leczenie dolegliwości psychosomatycznych może przeprowadzić prawidłowo

tylko psychoterapeuta, psychiatra lub psycholog i że działanie tych

specjalistów będzie skuteczniejsze niż terapia przeprowadzana przez nas samych.

Często zapominamy jednak, że w grę wchodzą znaczne koszty, a i niełatwo znaleźć

dobrego fachowca; w rezultacie część chorych nie podda się leczeniu.Postaw

sobie cel i wytrwaj w dążeniu do niego

Kiedy chcesz skutecznie leczyć sam siebie, nie wystarczy jedynie ogólna

znajomość przyczyn zaburzeń emocjonalnych. Znaczenie mają tylko przyczyny

twojej dolegliwości, reszta jest nieistotna. Bardzo rzadko jesteśmy świadomi

przyczyn naszych dolegliwości i na ogół nie potrafimy ich nazwać. Musimy więc

dotrzeć do naszej podświadomości. Rezultat wynagrodzi wszystkie wysiłki.

Zaczniemy żyć, zamiast tylko egzystować.

Metody samoleczenia pozwalają w zadziwiająco krótkim czasie osiągnąć zamierzone

rezultaty. Zdrowie, szczęście i powodzenie to cel każdego człowieka. Można je

osiągnąć własnymi siłami.Nie opuszczaj żadnego rozdziału

Niektóre rozdziały mogą wydać ci się mało interesujące, mimo to spróbuj je

przeczytać. Zawarte w nich informacje dotyczą również ciebie. Na przykład bóle

głowy i artretyzm mogą mieć takie samo podłoże psychologiczne. W opisanych

przykładach znajdziesz wskazówki, w jaki sposób dotrzeć do wydarzeń

zarejestrowanych w podświadomości, których na ogół nie jesteś świadomy.

Na świątyni Apollina w Delfach widnieje napis: "Poznaj siebie samego".

Samopoznanie to jedyny prawdziwy klucz do zdrowia, szczęścia i sukcesu.

Leslie M. LeCron

Co powinniśmy wiedzieć o podświadomości?

Samodoskonalenie zakłada pewną wiedzę o strukturze i sposobie funkcjonowania

ludzkiego umysłu, a w szczególności o jego sferze podświadomej. Rozmaite

trudności wywodzą się na ogół z podświadomości, zwanej inaczej

przedświadomością. Gdy nauczymy się na nią wpływać, poznamy przyczyny bólu,

którego chcemy się pozbyć. Hipnoza jest do tego najlepszą drogą. W kolejnych

rozdziałach dowiemy się nieco więcej na temat samej hipnozy i możliwości

zastosowania autohipnozy.Struktura wewnętrznej świadomości

Prawie każdy wie o istnieniu centralnej świadomości. Nazywana bywa m. in.

"świadomością ukrytą", "świadomością subiektywną", "ego". W psychiatrii

najczęściej używa się określenia "nieświadomość". Aby uniknąć pomylenia ze

stanem braku świadomości, który występuje podczas snu, po zażyciu narkotyków

lub po silnym urazie głowy, będziemy tu używać jednoznacznego określenia

"podświadomość".

Szkoda, że tak mało wiemy o strukturze i działaniu tej sfery naszej psychiki.

Już starożytni lekarze, Hipokrates i Eskulap, byli całkowicie przekonani o

istnieniu podświadomości. Badania Freuda nad procesami podświadomymi i teoria

psychoanalizy znacznie rozszerzyły wiedzę o psychice. Jednak od tego czasu

nauka w niewielkim stopniu zajmowała się podświadomością. Jest to tym bardziej

zadziwiające, że, jak twierdzi wielu specjalistów, przyczyny wielu chorób tkwią

właśnie w emocjach i psychice człowieka. Dane procentowe na ten temat są różne.

Niektórzy lekarze przypuszczają, że niemal polowa wszystkich chorób powstaje na

tle emocjonalnym, inni sądzą, że jest to aż 80%. Wybitny kanadyjski uczony dr

Hans Style uważa, że przeciążenie nerwowe (określane również jako stres) jest

jedyną przyczyną wszystkich schorzeń, nawet zwykłych infekcji, ponieważ osłabia

ono układ odpornościowy, co z kolei sprzyja podatności na infekcje.

W Stanach Zjednoczonych i w większości krajów anglojęzycznych wykłada się

teorię Freuda we wszystkich akademiach medycznych oraz w uczelniach

kształcących przyszłych psychiatrów. Większość psychiatrów zresztą przychyla

się do tej teorii. W innych krajach badania Freuda nie znalazły dużego

oddźwięku, a psychiatrzy bazują na doświadczeniach rosyjskiego psychologa

Pawłowa. Również jego teorie zostaną później szczegółowo wyjaśnione.

Freud stworzył nową teorię struktury podświadomości, pod wieloma względami

prawidłową. Ogólnie rzecz biorąc, należy stwierdzić, że jego nauka jest jednak

dość mechanistyczna. Trudno jednak zaprzeczyć, że Freud uświadomił człowiekowi

sposób funkcjonowania podświadomości. Wyróżnił on trzy poziomy organizacji

życia psychicznego. Świadomość sferę, za pomocą której myślimy i poznajemy

rzeczywistość, nazwał EGO (JA); warstwę porównywalną z sumieniem SUPEREGO

(NAD-JA); wyróżnił jeszcze znajdujące się pod progiem świadomości I(TO), jako

miejsce pamięci oraz popędów, instynktów pierwotnych. Freud uważał, że między I

a EGO, w bezpośrednim sąsiedztwie ze świadomością, istnieje jeszcze czwarta

warstwa, którą nazwał nieświadomością.

Użyte w tej książce pojęcie podświadomości obejmuje ID, EGO i SUPEREGO. Dr Karl

Jung, słynny szwajcarski psychiatra, uznawał SUPEREGO nie tylko za sumienie,

lecz postrzegał je również jako najbardziej uduchowioną część naszej psychiki.

Określił je jako nadświadomość oraz fragment nieświadomości zbiorowej, związany

bezpośrednio z Bogiem lub przedstawiający część Istoty Najwyższej. Teorię tę

przejęło kilku wschodnich filozofów.Pisanie automatyczne

Istnieje wiele innych poglądów na strukturę świadomości centralnej. Nieżyjąca

już uczona Anita Muhl, która wniosła istotny wkład w rozwój psychiatrii,

próbowała na drodze eksperymentu dowiedzieć się czegoś więcej o pisaniu

automatycznym, uznanym za prawdziwy fenomen. Zdarza się, że bierzemy do ręki

pióro albo ołówek, a podświadomość automatycznie przejmuje kontrolę nad

mięśniami rąk i w rezultacie piszemy zrozumiałe wypowiedzi nawet wtedy, gdy nie

jesteśmy tego świadomi. Interesujące, że kilka osób posiadających takie

zdolności mogło świadomie czytać zarówno to, co pisała lewa ręka, jak i to, co

jednocześnie na zupełnie inny temat pisała ręka prawa. Trzy czynności umysłowe

jednocześnie!

Dr Munl uważała, że cztery spośród pięciu osób mogą bez trudu nauczyć się

pisania automatycznego, ale wymaga to wielogodzinnych ćwiczeń. Inni natomiast

przyjmowali, że tylko nieliczne osoby potrafią się w tej czynności wyćwiczyć.

Osoby posiadające zdolności medialne są w stanie pisać automatycznie podczas

hipnozy. Ludzie, którzy "rysują bazgroły", potrafią nabyć tej umiejętności dużo

szybciej niż pozostali, ponieważ jest to czynność podobna.

Podczas eksperymentów, którym poddano 50 osób, dr Miihl wskazała na siedem

różnych warstw świadomości, które niezależnie od siebie identyfikują się przez

automatyczne pisanie: od nadświadomości (termin Junga) po najniższą warstwę

świadomości, która często nazywana jest "złym duchem" albo "diabłem". Wydaje

się, że właśnie w tej części psychiki zawarte są nasze "pierwotne" popędy i

instynkty diabeł w każdym z nas.Podświadomość jako mechanizm przetwarzający

dane

Teoria działania struktur wewnętrznej świadomości została doskonale

sformułowana przez dr. Maxwella Maltza (Psycho-Cybernetics, PrenticeHall, Inc.,

Englewood Cliffs, New Jersey). Norbert Wiener zaś jest twórcą terminu

"cybernetyka". Według Maltza podświadomość funkcjonuje podobnie jak mechanizm

opracowujący dane, a także kieruje mózgiem. Jest to czysto mechaniczny proces,

jednakowoż tak skomplikowany, że najnowocześniejszy komputer w porównaniu z nim

to zabawka.

Inna grupa, psychologowie behawioralni, zaprzeczali istnieniu podświadomości.

Uważali oni, że człowiek jest kształtowany wyłącznie przez wpływy środowiska i

własne przeżycia. Poglądu, że nasze postępowanie i myślenie jest czysto

mechaniczne, nie podziela współczesna psychologia. Wyklucza go również fenomen

pisania automatycznego, który świadczy o istnieniu świadomości, odpowiadającej

za myślenie i ocenianie. Istnienie tego fenomenu może być potwierdzone również

przez eksperyment, w którym wysyłane przez palce sygnały, mające być

odpowiedziami na zadawane kolejno pytania, są kierowane przez podświadomość.

Odpowiedzi na te pytania sformułowane są jednoznacznie: "tak" lub "nie". Jak

się później okaże, nie chodzi tu o nic innego, jak tylko o wariant pisania

automatycznego umiejętności, której każdy może się nauczyć.

Podświadomość ocenia tylko dedukcyjnie, podczas gdy świadomość zarówno

dedukcyjnie, jak i indukcyjnie.Podświadomość kieruje funkcjonowaniem ciała

Zadaniem podświadomości jest kierowanie mechanizmami ciała za pomocą mózgu.

Można ją przyrównać do termostatu. Czynność niezależnego (naczynioruchowego)

układu nerwowego regulowana jest przez bodźce pewnych części mózgu, dzięki

czemu steruje on wszystkimi narządami i gruczołami. Prawdopodobnie

podświadomość potrafi kierować też reakcjami chemicznymi oraz elektrycznymi.

Dzięki eksperymentom hipnotycznym udało się udowodnić, że wieloma tymi

mechanizmami steruje właśnie podświadomość. Przez sugestię hipnotyczną można

wpłynąć na krążenie krwi, przyśpieszyć bądź spowolnić pracę serca, zmienić

funkcjonowanie gruczołów i narządów, zaleczyć ranę albo znacznie skrócić czas

jej gojenia, podnieść lub obniżyć temperaturę ciała, a więc spowodować wiele

różnorodnych zmian w organizmie.W jaki sposób podświadomość myśli i ocenia

Jeśli chcemy wywrzeć korzystny wpływ na naszą podświadomość, musimy ją znać i

rozumieć jej działanie. Czasem wydaje się nam, że nasze reakcje są zbyt

infantylne i niedojrzałe. Wszystko bierzemy zbyt dosłownie. Niekiedy mówimy

coś, czego nie myślimy naprawdę. Używamy takich zwrotów, jak np. "zwariuję!",

przez co chcemy powiedzieć, że jesteśmy bardzo zdenerwowani, a nie że

rzeczywiście tracimy rozum. Podczas hipnozy podświadomość odkrywa się, a czasem

całkowicie przejmuje rolę świadomego myślenia, jak to się dzieje np. przy

pisaniu automatycznym. Kiedy w zwykłej rozmowie zadamy komuś pytanie: "Czy

mógłby pan mi powiedzieć, gdzie się urodził?", prawie każdy wymieni nazwę

miejscowości, w której przyszedł na świat. Pytanie jest rozumiane jako chęć

poznania nazwy miejsca urodzenia. Dlatego pada taka, a nie inna odpowiedź. W

głębokim stadium hipnozy pacjent odpowiedziałby na to pytanie "tak" lub "nie"

albo jedynie kiwnął głową. W ten sposób dałby znak, że rozumie podświadomość.

Ten rodzaj pojmowania może obrócić się jednak na naszą niekorzyść. Żeby sobie

coś wmówić, nie musimy znajdować się w stanie hipnozy. Przykładem niech będzie

lekarz, który bez rezultatu próbuje różnych środków, aby wyleczyć określoną

chorobę. Może on powiedzieć do swojego pacjenta: "Obawiam się, że nic już

zrobić nie można. Tej dolegliwości nie pozbędzie się pan do końca życia!"

Oznacza to dosłownie, że pacjent umrze, jeśli straci objaw choroby. Taka

interpretacja mogłaby skłonić pacjenta do trzymania się określonego objawu

inaczej mógłby, być może, umrzeć. Naturalnie lekarz nie chciał, aby jego

intencje zostały w taki właśnie sposób odczytane.

Dorastamy, dojrzewamy, uczymy się, zmieniamy nasze świadome nastawienie do

wielu spraw. Podświadomość może również korygować dojrzale poglądy, częściej

jednak zachowuje do końca "dziecięce spojrzenie".

Jeśli w dzieciństwie byliśmy do czegoś zmuszani albo ktoś nas skrzywdził

psychicznie, to prawdopodobnie te przykre sytuacje przez lata postrzegać

będziemy z punktu widzenia dziecka. Incydent z pierwszych lat naszego życia,

gdy przestraszyliśmy się być może tylko żmii, może rozwinąć w nas chorobliwy

strach przed tymi zwierzętami i spowodować, że na widok niegroźnej jaszczurki

zawsze będziemy wpadać w panikę, nawet jeśli wiemy, że jej odstraszający wygląd

niczym złym nie grozi. U niektórych żmija nawet na fotografii może wywołać

histeryczne zachowanie. Autoterapia będzie polegać między innymi na korygowaniu

nieświadomych nastawień do istotnych przeżyć naszego życia.Wina i wymierzanie

sobie kary

Od czasu do czasu każdy z nas działa pod nieświadomym przymusem. Nie zawsze

jednak jesteśmy świadomi jego istnienia. W niektórych sytuacjach być może

zdajemy sobie sprawę, że działamy z konieczności, ale stawiamy sobie wtedy

pytanie: dlaczego tak się dzieje? Zachowania natrętne mogą być bardzo

szkodliwe.

Jedna z moich pacjentek, z zawodu nauczycielka, każdego dnia z wewnętrznego

przymusu myła przez cztery godziny ręce. W wyniku tak częstego pocierania jej

dłonie stały się jedną wielką raną. Na próżno próbowała odzwyczaić się od tego

nawyku, nie mając najmniejszego pojęcia, skąd on się wziął. Naturalnie

przyczyna tkwiła w wyimaginowanym poczuciu winy. Bezskutecznie starała sieją z

siebie "zmyć". Podobne zachowanie opisał w Makbecie Szekspir Lady Makbet, w

ten sam sposób myjąc ręce, woła: "Precz, przeklęta plamo! precz!"

Silne poczucie winy potrafi wywołać równie silną potrzebę wymierzenia sobie

kary. Wymierzanie kary samemu sobie określa się fachowo jako masochizm.

Stwierdzono, że 80% wszystkich wypadków przy pracy, jakie zdarzają się w

wielkich fabrykach, przypada zawsze na tylko 20% pracowników. Jest to dowód na

to, że wypadki wywoływane są podświadomie, co oznacza również, że celowo. Taka

właśnie jest ludzka natura.

Duży procent wszystkich wypadków wywodzi się z nieświadomej potrzeby karania

własnej osoby. Świadomość nie stawia sobie jakiegoś konkretnego celu, ale

raczej dąży do zadowolenia z zaspokojenia chwilowej potrzeby. Kiedy ktoś

spowoduje ciężki wypadek, musi ponieść potem wysokie koszty i leczenia, i

pobytu w szpitalu, a co gorsza, może do końca życia być kaleką.

Odpowiedzialność spoczywa również na jego rodzinie, także ona ponosi karę.

Takie konsekwencje zaspokajania potrzeby karania siebie są przez podświadomość

ignorowane. To zadziwiające, że zmusza nas ona czasem do błędnego postępowania,

podczas gdy inna jej płaszczyzna, np. nadświadomość, natychmiast wymierza karę

za takie zachowanie.Sposób pracy naszej pamięci

Centralna świadomość jest również magazynem naszych wspomnień. Wydaje się, że

każde wrażenie natychmiast zapamiętujemy, jak byśmy nagrywali dźwiękowy film.

Przy czym jednocześnie są zachowywane inne wrażenia zmysłowe: nie tylko to, co

słyszymy i widzimy, lecz i to, czego dotykamy, co smakujemy i wąchamy. W czasie

hipnozy stany zakodowane w naszej pamięci mogą zostać odtworzone.

Tylko niewielką część naszych przeżyć potrafimy sobie przypomnieć. Większość

ludzi ma niewiele świadomych wspomnień o tym, co przytrafiło się im przed

piątym rokiem życia, z wyjątkiem nielicznych wydarzeń, szczególnie

interesujących czy osobliwych.

Często jednak jest tak, że o jakiejś sytuacji opowiedziano nam dopiero później.

I oto nieoczekiwanie nasza podświadomość zachowuje w pamięci każde przeżycie ze

wszystkimi detalami.

Świadomość może zapomnieć, ale podświadomość nigdy.

Wiele z tego, co umknęło świadomości, oddziałuje na nas nadal. Hipnoza

dostarcza dowodu na to, jak duży jest zasięg naszej podświadomej pamięci.

Przyczyną zaburzeń emocjonalnych mogą być również negatywne uwarunkowania

okresu dzieciństwa, szczególnie przeżycia o charakterze traumatycznym. Złe

doświadczenia spychamy w podświadomość, nie chcemy ich pamiętać i nie mamy

ochoty więcej się nimi zajmować. Nie pamiętamy ich, ale one nadal tkwią w

podświadomości i w konsekwencji mogą doprowadzić do powstania zaburzeń. Jeśli

przyczyna jakiegoś zaburzenia zostanie raz wyparta, nie może podlegać

świadomemu przypominaniu.

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, kiedy u dziecka kształtuje się

pamięć. Czy jest to kwestia wieku kilku miesięcy, roku czy dwóch. Może istnieją

jeszcze wcześniejsze wspomnienia? Niektórzy lekarze zajmujący się hipnozą

twierdzą, że w podświadomości tkwią wspomnienia z naszych narodzin. Inni

uważają, że mamy nawet pamięć istnienia prenatalnego. Doktor Nandor Fodor stara

się w swej książce (Search for the Beloved, Hermitage Press, New York) wskazać

sposoby analizy snów. Mówi o tym, że wspomnienia dotyczą już samego porodu, a

nawet tego, co było przed nim.

Zdarza się, że osoba hipnotyzowana przypomina sobie moment narodzin. Czasami

jest nawet w stanie opisać to przeżycie szczegółowo. Jestem przeświadczony, że

chodzi tu, ogólnie rzecz biorąc, o przeżycia autentyczne. Trudno jednak

dostarczyć na to naukowego dowodu. Hipnotyzowany może przecież fantazjować albo

przypominać sobie coś, co mu opowiedziano, a o czym on już sam zapomniał.

Wspomnienie wcześniejszych, wypartych z pamięci zdarzeń może być znaczną pomocą

przy rozwiązywaniu problemów natury emocjonalnej i korygowaniu pewnych cech

charakteru oraz leczeniu chorób psychosomatycznych. To, o czym tu wspomniałem,

zostanie omówione w rozdziałach późniejszych.Warstwa ochronna podświadomości

Głównym zadaniem podświadomości jest ochrona nas samych. Ta część psychiki jest

zawsze czujna i gotowa do pracy, obojętnie czy śpimy, czy nie. Podświadomość

jest aktywna nawet wtedy, gdy świadomość jest wyłączona z powodu urazu czy

narkotyku. Matka może spać głęboko, ale kiedy tylko dziecko otworzy oczy albo

zacznie płakać, natychmiast budzi się i wstaje. Dostała bowiem od

podświadomości sygnał: "Chodź szybko, obudź się! Maluchowi coś jest!"

Kiedy przez nieuwagę dotkniemy gorącego przedmiotu, podświadomość wysyła sygnał

do mięśni ramienia i natychmiast odsuwamy rękę, zanim jeszcze zdążymy świadomie

przeanalizować całą sytuację. Nasza podświadomość ma często inny charakter w

chwilach zagrożenia ma chronić nas przed niebezpieczeństwem. Paradoksalne

może ona jednak wywołać chorobę, a nawet dać impuls do samozniszczenia.

Podświadomość bierze udział we wszystkich trudnościach w zachowaniu równowagi

psychicznej, zaburzeniach charakteru, nerwicach, psychozach i chorobach

psychosomatycznych. Kiedy przyjrzymy się bliżej źródłom kłopotów i odkryjemy

przyczyny stanów chorobowych oraz zmienimy odpowiednio swoje świadome i

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: