prad.pdf
(
6929 KB
)
Pobierz
285010324 UNPDF
Partner konkursu
1.
Zjawisko przepływu prądu
elektrycznego
Atomowa teoria materii, stworzona przez N. Bohra (1908 r.), stanowi podstawę do wyjaśnienia
zjawisk elektrycznych. Pozwala opisać i zrozumieć charakter zjawisk, związanych z ruchem
ładunków elektrycznych, w stopniu dającym możliwość sprawdzenia zjawisk elektrycznych
w praktyce. Pomimo rozwoju teorii poznania materii, przedstawiony poniżej opis budowy ato-
mu, umożliwia w zadawalający sposób wyjaśnić charakter i cechy zjawisk związanych z ener-
gią elektryczną.
Atomowa budowa materii.
Rozpatrując każdą substancję, możemy wydzielić jej najmniejszą cząstkę, zdoną do samo-
dzielnego istnienia i zachowującą cechy tej substancji. Określamy ją jako
cząsteczkę (mole-
kułę)
danej substancji.
Materiały, których cząsteczki składają się z takich samych atomów lub stanowią pojedynczy
atom, określamy mianem
pierwiastka.
Atom stanowi najmniejszą cząstkę pierwiastka, zdolną do samodzielnego
istnienia, której nie możemy podzielić bez zmiany jej własności.
W technice używamy pierwiastków takich jak miedź, srebro, glin (aluminium), ołów, żelazo.
W przypadku, gdy cząsteczka substancji składa się z różnych atomów, określamy wówczas
substancję jako
związek chemiczny
. Przykładem związku chemicznego będzie woda (H
2
O),
składająca się z dwóch atomów wodoru i jednego atomu tlenu. Elektrolit akumulatora samo-
chodowego zawiera oprócz wody destylowanej, kwas siarkowy (H
2
SO
4
). W tym przypadku
cząsteczka związku chemicznego zawiera dwa atomy wodoru, atom siarki i cztery atomy tlenu.
Budowa atomu.
Model budowy atomu pokazano na rysunku 101. Wewnątrz atomu znajduje się jądro, zawiera-
jące protony i neutrony. Cząstka zwana
protonem
posiada dodatni ładunek elektryczny, nato-
miast
neutron
jest cząstką elektrycznie obojętną. Wokół jądra krążą
elektrony
. Każdy elektron
obiega jądro i obraca się wokół swojej osi. Prędkość ruchu elektronu musi być na tyle duża,
aby pokonał on siły przyciągania elektrycznego jądra i zajął miejsce na określonej orbicie. Usy-
tuowanie elektronów w stosunku do jądra nie jest przypadkowe, lecz ściśle ustalone dla atomu
każdego pierwiastka.
Na przedstawionym modelu elektrony krążą po orbitach, których odległość od środka jądra
zwiększa się. Każda orbita może zawierać tylko pewną maksymalną liczbę elektronów, np. na
orbicie pierwszej - K, może się znajdować tylko maksymalnie dwa elektrony. Na orbicie drugiej
L może się znaleźć maksymalnie 8 elektronów, na orbicie M -18, na orbicie N - 32 elektrony itd.
Partner konkursu
Rys.101
.
Model budowy atomu germanu (Ge).
1. Elektron
2. Elektron walencyjny
3. Proton
4. Neutron
K, l, M, N, - oznaczenie orbit elektronów
Ładunek elektryczny zarówno elektronu jak i protonu jest równy tzw.
ładunkowi elementarne-
mu „e”,
a jego wartość bezwzględna wynosi
e = 1,60210 10
-19
C
Ładunek elementarny nie jest podzielny, stanowi
najmniejszą porcję energii elektrycznej
.
Na zewnątrz atom jest elektrycznie obojętny, gdyż ładunki elektronów i protonów równoważą
się. W zależności od liczby protonów w jądrze zmieniają się właściwości pierwiastka. Istotny
wpływ na własności materiału pierwiastka ma również ilość elektronów położonych na tzw.
or-
bicie walencyjnej
- najdalej położonej od jądra atomu.
Partner konkursu
Dodatki:
Elektron
Elementarna cząstka materii o następujących własnościach:
- ładunek elektryczny - dodatni „e”
- wartość ładunku elektrycznego
e = 1,60210 x 10
-19
C
- masa protonu
1840 x masa elektronu
- umieszczony w jądrze, określa
własności pierwiastka. Ilość
protonów w jądrze równa się tzw.
liczbie atomowej pierwiastka
Proton
Elementarna cząstka materii o następujących własnościach:
- ładunek elektryczny - ujemny „e”
- wartość ładunku elektrycznego
e = 1,60210 x 10
-19
C
- masa elektronu
m = 9,1 x 10
-31
kg
- porusza się bezwładnie w powłoce,
obracając się wokół swojej osi
- utrzymywany siłą przyciągania
elektrycznego jądra w granicach
przestrzeni powłoki elektronowej.
Partner konkursu
Pierwiastek, posiadający na orbicie walencyjnej maksymalną dopuszczalną liczbę elektronów,
jest obojętny i nie wykazuje zdolności do tworzenia związków chemicznych (np. gazy szlachet-
ne). W przypadku, gdy orbita walencyjna nie posiada „kompletu” elektronów, pierwiastek wy-
kazuje zdolność do tworzenia związków chemicznych przez oddawanie lub przyjmowanie do
swojej powłoki elektronów z innego atomu.
Stwierdzono również fakt, że atomy pierwiastków posiadających na orbicie walencyjnej mniej
niż 4 elektrony, łatwo mogą je „zgubić”. Cechą tą obdarzone są atomy metali, np. żelazo (Fe)
posiada na ostatniej orbicie 2 elektrony, nikiel (Ni) 2 elektrony, miedź (Cu) 1 elektron oraz
aluminium (Al) 3 elektrony. Krążąc po ostatniej orbicie elektrony mogą, w sprzyjających oko-
licznościach łatwo opuścić atomy metali, pokonując przyciąganie elektryczne jądra. Elektrony
takie, zwane swobodnymi poruszają się w strukturze metalu tworząc tzw
. gaz elektronowy.
.
Analizując budowę atomu warto przypomnieć charakterystyczne cechy budowy materii. Prawie
cała masa atomu skoncentrowana jest w jego jądrze. Protony i neutrony mają masę ok.1840
razy większą niż masa elektronu. Gęstość jądra osiąga gigantyczne wartości około 10
14
g/cm
3
. Dla
porównania najcięższy znany na ziemi pierwiastek uran posiada gęstość 18,7 g/cm
3
. Chmura
elektronów otaczająca jądro jest około 10
15
razy większa niż objętość jądra atomu.
Materia to swoista „pustka”.......
Elektrony swobodne w sieci krystalicznej metali
Rys.102.
Elektrony swobodne w sieci krystalicznej metalu.
1. Atomy sieci krystalicznej (rdzenie atomowe)
2. Elektrony swobodne tzw. „gaz elektronowy”
Partner konkursu
Na rys. 102 przedstawiono model sieci krystalicznej metalu. Atomy pierwiastka połączone są sztyw-
no w sieci krystalicznej. W narożnikach kryształów (dla uproszczenia w modelu zastosowano sześ-
cian) umieszczone są atomy pierwiastka. Według atomowej teorii budowy materii elektrony atomów
metali, osadzone w powłokach walencyjnych, są słabo powiązane z jądrem atomu.
Mogą one opuścić atom, stając się stając
elektronami swobodnymi
, uwięzionymi w sieci
krystalicznej metalu. Elektrony swobodne mogą przyłączyć się do powłoki innego atomu lub
poruszać się chaotycznym ruchem w sieci krystalicznej metalu.
Atom pozbawiony elektronu, uzyskuje ładunek elektryczny dodatni i nazywamy go
jonem do-
datnim lub kationem
. Atom, który przyjął na swoją powłokę elektron swobodny, określamy
jako
jon ujemny lub anion
.
Pomimo, zaburzenia lokalizacji ładunków elektrycznych w strukturze
metalu, każdy element metalowy nie wykazuje na zewnątrz żadnego
ładunku elektrycznego - pozostaje w skali makro obojętny elektrycznie.
Przepływ energii elektrycznej
Pomimo wszechstronnego opanowania zjawisk elektrycznych, w dalszym ciągu na etapie za-
poznawania nowego pokolenia z energią elektryczną, pojawia się ten sam problem - wyjaśnie-
nie zjawiska przepływu energii elektrycznej.
Niestety nie można bezpośrednio zaobserwować przepływu energii elektrycznej. Możemy
natomiast obserwować skutki tego zjawiska. Od wytwarzania ciepła (grzejniki elektryczne, za-
palniczka samochodowa), pola magnetycznego (elektromagnesy, przekaźniki samochodowe),
światła (żarówki ) do przesyłania informacji w postaci elektrycznych sygnałów. Powszechnie
znane pojęcie „prądu” elektrycznego, nasuwa analogię do możliwego do zaobserwowania zja-
wiska przepływu wody np. w rurze hydraulicznej. Okazuje się, że istnieje wiele wspólnych cech
charakteryzujących te zjawiska. Obserwując pracę dowolnego urządzenia elektrycznego, nie
sposób nie zauważyć, że podłączone jest ono do źródła „energii elektrycznej” przy pomocy
tzw. przewodów elektrycznych. Przez przewody „płynie” prąd elektryczny, dostarczając energii
urządzeniom.
Tylko w jakiej postaci?
Początkowo przypisywano energii elektrycznej ruch mistycznego „fluidu” który transportował ener-
gię, poruszając się w przewodach elektrycznych. W XIX wieku
J.C. Maxwell
przyjął, że istnieje tzw.
elektryczność dodatnia
, a prąd elektryczny stanowi ruch tej elektryczności od dodatniego do ujem-
nego bieguna źródła energii. Przyjęto wówczas, że prąd elektryczny przepływa od bieguna o wyż-
szym potencjale (dodatniego) do bieguna o niższym potencjale (ujemnego).
Plik z chomika:
piotrex2298
Inne pliki z tego folderu:
prad.pdf
(6929 KB)
elektrotechnika.pdf
(4902 KB)
teoria_ukladow_napedowych.pdf
(4354 KB)
pole-magnetyczne-3.pdf
(1001 KB)
teoria_ruchu_samochodu.pdf
(1877 KB)
Inne foldery tego chomika:
Dokumenty
Galeria
Prywatne
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin