WIELKOPOLSKIE CENTRUM EDUKACJI MEDYCZNEJ
POZNAŃ
WYDZIAŁ RATOWNIKÓW MEDYCZNYCH
Wykonawcy:
IMIE I NAZWISKO SŁUCHACZA
Praca samodzielna pod kierunkiem nauczyciela przedmiotu.
OGÓLNE UWAGI DOTYCZĄCE PROJEKTOWANIA.
Technika projektu pozwala skutecznie wdrożyć w życie pomysł, ideę, wykonać zadanie, przy optymalizacji całego procesu realizacyjnego. Równocześnie, systematyzując, kanalizując i bieżąco dokumentując nasze zmagania, stwarza warunki analizy wszystkich etapów pracy.
1. Pierwszy element realizacji zadania z wykorzystaniem techniki projektu stanowi określenie nadrzędnego celu głównego i usytuowanie Twojego zamierzenia w otaczającej rzeczywistości.
CEL GŁOWNY:
W momencie pojawianie się pomysłu, planując przystąpienie do realizacji zadania, z wykorzystaniem techniki projektu, zastanów się co chcesz osiągnąć? Nie mniej ważne są pytania: dlaczego, po co? Odpowiedź na nie winna pozwolić Ci wyodrębnić i w pełni uświadomić cel główny. Czemu Twoje działanie ma służyć?
Każde zadanie, którego się podejmujesz, występuje w szerszym kontekście. Podjęcie się zadania, (lub rezygnacja z niego!), nieodłącznie pociąga za sobą skutki.
W jednej z książek fantasy znalazłem opis następującej sytuacji:
...Wędrującego, ze swym mistrzem, ucznia zaskoczył deszcz. Moknąc, a znając moc mistrza, poprosił go, by rozegnał chmury. Chłopcze, odpowiedział mag, podstawę życia stanowi równowaga. Powstrzymanie nękającej nas tu i teraz ulewy, spowodować może gradobicie w innym miejscu świata. ...
Zaprezentowany wyżej przykład nie ma zniechęcać Cię do podejmowania zadań. Ma skłonić do odpowiedzialności w podejmowaniu decyzji.
2. Drugi element realizacji zadania z wykorzystaniem techniki projektu stanowi jego opis.
OPIS POMYSŁU, ZADANIA:
Znaczenie precyzyjnego opisu pomysłu (idei, zadania) jest nie do przecenienia. I to wcale nie tylko z przyczyn dokumentacyjnych. Wprawdzie mowa i pismo stanowią przełożenie na język społeczny naszego myślenia, ale nie tylko. Myśl, słowo i zapisany wyraz, nie są tym samym i rządzą się odmiennymi prawami.
Zapisanie koncepcji powoduje jej unaocznienie. Coś co dotychczas swobodnie unosiło się w przestrzeni naszych zwojów mózgowych staje się realnym fizycznie bytem (plikiem do wywołania z komputera, zapisaną kartką papieru). Utrwalone treści można krytycznie analizować, nadawać i szeregować priorytety, skreślać i zmieniać w sposób zorganizowany.
...Pewien matematyk, profesor habilitowany tej nauki, powiedział mi kiedyś, że rozwiązanie równania, nad którym pracował, poznał którejś bezsennej nocy w postaci frazy podobnej do sekwencji tonów w utworze muzycznym. Rozwiązał, wiedział, znał je! (...) Dwanaście lat (!) zajęło mu przełożenie tego rozwiązania na ciągi liczb – język zrozumiały dla matematyków. ...
3. Kolejny krok, realizacji zadania z wykorzystaniem techniki projektu, stanowi określenie i gradacja priorytetów.
PRIORYTETY:
Ustalając i szeregując priorytety odpowiadamy sobie na następujące pytania:
1. Jaką drogą osiągnąć założony cel ogólny?
2. Co dokładnie powinno zostać wykonane dla osiągnięcia efektu?
3. Jakie odstępstwa od zaplanowanego efektu można zaakceptować?
4. Co może stwarzać nam najwięcej trudności?
5. Co zagraża realizacji naszych zamierzeń?
4. Czwarty etap prowadzi nas do pogłębionej analizy stanu i diagnozy potrzeb.
DIAGNOZA POTRZEB:
Wiesz już co chcesz zrobić. Określiłeś wstępnie sposób działania i podstawowe zagrożenia. W zasadniczym zakresie umieściłeś swoje zadanie w szerszym kontekście społecznym (środowisko, w którym będziesz je realizował, w którym ma zaistnieć produkt finalny). Co dalej? Sprawdź, czy projektowany efekt rzeczywiście odpowiada jego potrzebom. Zamierzasz zaangażować określone wartości, (osobiste: wysiłek, czas, pieniądze oraz dobra niematerialne jak: honor, dobre imię, pozycje w środowisku), na rzecz czegoś, czego jeszcze nie ma, czegoś nowego. Jeśli popełnisz błąd poniesiesz stratę. Może być ona dotkliwa.
Bezpieczny jesteś, jeżeli przewidywane spełnienie, założonego przez Ciebie, celu ogólnego (i wynikający z tego efekt finalny) zaspokoją istniejąca potrzebę.
To bardzo ważny etap. Narzędzia diagnozy mogą być różne. Od potocznej analizy dokumentów (np. artykułów prasowych, doniesień mediów), najprymitywniejszego sondażu (typu wyrywkowe pytania w rozmowach), do zwalidowanych badań ankietowych przeprowadzanych na zobiektywizowanej próbie losowej. Zasada jest prosta. Im więcej ryzykujemy, tym szczegółowiej i głębiej badamy. Tu warto pamiętać, że zdaniem wielu współczesnych metodologów „wszelkie ludzkie poznanie ma charakter kontekstowy”. Oznacza to, nie mniej ni więcej, jak naturalną dążność badacza do uzyskania pożądanych przezeń odpowiedzi na stawiane pytania. By uniknąć tego błędu, projektujący często zlecają przeprowadzenie badań niezależnym od siebie, (i losów projektu), firmom.
5. Czas w projekcie.
CZAS W PROJEKCIE:
Ma dwojakie znaczenie. Pierwsze, to wręcz doskonałe rozwiązanie projektowe spalić się może na panewce jeżeli nie odpowiada potrzebom chwili, w której zaistnieje. Wiążą się z tym zjawiska epigonizmu i prekursorstwa.
Interesuje nas drugie. 1. Projekt realizuje się w określonym czasie! 2. Realizacja projektu pochłania określoną ilość czasu naszego, i uczestniczących w nim osób.
A „czas to pieniądz”. Ponadto, czas (a precyzyjniej - terminy), w nie mniejszej mierze niż wszystkie inne, stanowią elementy realizacyjne projektu. Zwróć uwagę, że czas, jaki masz do dyspozycji i wynikające z niego limity, istotnie wpływają na możliwość realizacji projektu – determinując cel ogólny.
6. Realizm.
REALIZM W PROJEKTOWANIU:
Realizacja Projektu ma przynieść konkretny, mierzalny efekt, a cel ogólny winien być tak dobrany, by służył tej zasadzie.
Przyjrzyj się dotychczas wykonanym krokom. Odpowiedzi na pytania, które się pojawią, są wybitnie ważne. Pomogą Ci zadecydować o kontynuacji prac, rezygnacji z pomysłu, lub odłożenia realizacji do czasu zmiany warunków. Im więcej pytań, tym mniejsze prawdopodobieństwo błędów. Nie wszystko w życiu można przewidzieć, ale zwróć baczną uwagę na kontekst społeczny (ludzi, których projekt obejmuje, reakcje indywidualne i grupowe, oczekiwania i potrzeby środowiska, etc.), warunki w jakich działasz, infrastrukturę i wyposażenie jakim dysponujesz. Ważna jest specyficzna świadomość twórcy (w przypadku pomysłu), lub wykonawcy (przy wykonywaniu zadania zleconego). Tak pierwszy jak drugi w pełni przyjmuje osobistą odpowiedzialność za dzieło. Pamiętać należy, że niepowodzenie projektu to nie tylko straty, których możliwość sygnalizowałem wyżej. To groźba wysoce niekorzystnych zmian w psychice objętych projektem ludzi.
W dydaktyce cel główny najczęściej jest bardzo szeroki i charakteryzuje się dużym stopniem ogólności. Jego osiąganie następuje drogą realizacji mniejszych części składowych, które, sumując się, prowadzą do osiągnięcia założonych efektów.
7. Taksonomia. Przykładowy cel główny w zakresie realizacji dydaktyki dla bezpieczeństwa i ratownictwa i kilka jego składowych:
CEL OGÓLNY:
ZMNIEJSZENIE ILOŚCI ZGONÓW NAGŁYCH W POLSCE
PODSTAWOWE SKŁADOWE CELU OGÓLNEGO:
1.
ZAZNAJAMIANIE Z KATALOGIEM ZAGROŻEŃ CYWILIZACYJNO – ŚRODOWISKOWYCH
I OPTYMALNYMI ZACHOWANIAMI W PRZYPADKU ICH WYSTĄPIENIA
2.
KODOWANIE MOTYWACJI RATOWNICZEJ DLA POWSZECHNEGO UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY
3.
DOSKONALENIE WIEDZY I UMIEJĘTNOŚCI RATOWNICZYCH W PIERWSZEJ POMOCY
Ogląd podstawowych składowych naszego celu pozwala nam na wyodrębnienie mniejszych jednostek, możliwych do realizacji w warunkach i czasie jakimi dysponujemy. Nazwijmy je tematami.
Zwróć uwagę, że służąc realizacji celu ogólnego, w naszym przykładzie wzrostowi poziomu bezpieczeństwa publicznego, (w praktyce zmniejszeniu ponad trzykrotnie większej niż w pozostałych państwach europejskich ilości zgonów nagłych), temat zawierać może elementy jednej, lub kilku jego składowych.
8. Wybór tematu – zadania do bezpośredniego wykonania metodą projektu:
ZADANIE:
Ponieważ przedmiotem zadania jest bezpieczeństwo i ochrona życia ludzkiego priorytety zadania są następujące:
1. Bezpieczeństwo młodzieży.
2. Uświadomienie zagrożeń.
3. Kodowanie honorującego punkt „1” schematu działania w przypadku zauważenia zagrożenia.
4. Podstawowe wprowadzenie w zagadnienia udzielania pierwszej pomocy.
5. Skuteczność przekazu.
Zagrożenia w procesie realizacji zadania:
1. Nieadekwatność form i metod przekazu do potrzeb i możliwości słuchaczy.
2. Braki w wyposażeniu dydaktycznym.
Potrzeba takich działań wynika z kilku przyczyn:
...
WCEM