Data wykonania:

30.III.2000.

Politechnika Szczecińska

Instytut Inżynierii Materiałowej

Zakład Spawalnictwa

Sprawozdanie z ćwiczenia laboratoryjnego nr 5 pod tytułem: Kontrola i zasady klasyfikacji złączy spawanych.

Grupa IM-26

Gr. Lab. A

Zespół A1

Wykonali:

Adrianna Sidoryk

Piotr Wiśniewski

Kontrola nieniszcząca.

Oględziny zewnętrzne => Spoinę po wystygnięcie należy dokładnie obejrzeć, operując odpowiednio oświetleniem i używając, w razie potrzeby, przyrządów optycznych. Przy kontroli spoin rur wielkie usługi oddają wzierniki typu boroscope, które wsunięte do środka rury pozwalają oświetlić i obejrzeć w powiększeniu grab spoiny.

Badania penetracyjne=> Badanie powierzchni złącza penentrantami barwnymi i fluorescencyjnymi. Badane złącza pokrywa się lub zanurza w cieczach, zwanych penentrantami, które mają zdolność wnikania w szczeliny, rysy, itp. Po kilku minutach usuwa się penetrant z powierzchni złącza, w przypadku penetrantów barwnych, pokrywa się powierzchnię białym wywoływaczem. Wady ujawnione są w postaci barwnych śladów penetranta na białym tle wywoływacza. Metodą tą można wykryć wady o charakterze szczelin o szerokości 1: 5 ~,m.

Badania magnetyczno-proszkowe > Przy tych badaniach wywołuj e się w kontrolowanym złączu pole magnetyczne przez przyłożenie do niego dwóch sond. Powierzchnię złącza pokrywa się opiłkami stalowymi, które gromadzą się wzchu.ż nieciągłości zakłócających przebieg linii pola magnetycznego. W ten sposób mogą być uj awnione również wady wewnętrzne znaj duj ące się tuż pod powierzchnią. Metoda. ta może być stosowana tylko dla materiałów ferromagnetycznych.

Badania ultradźwiękowe = > Metoda ta jest oparta na zjawisku rozchodzenia się fal dźwiękowych w dalach stałych. Do wydania błędów spoin stosuje się fale ultradźwiękowe o częstotliwości 0,5--.10 milionów drgań na sekundę, które uzyskuje się przy pomocy odpowiedniej aparatury elektronicznej - defektoskopów ultradźwiękowych. Rozchodzenie się fal ultradźwiękowych w badanym przedmiocie jest rejestrowane na ekranie lampy oscyloskopowej , umieszczonym w defektoskopie. Odbicia wiązki fal ultradźwiękowych od powierzchni przedmiotu lub od wewnętrznych nieciągłości materiału są uwidocznione na ekranie w postaci pików (szczytów), których rysunek i wielkość zależą od rodzaju i wielkości przeszkody zakłócającej normalne rozchodzenie się fal .

Badania radiologiczne = > Mamy do czynienia z promieniami elektromagnetycznymi X lub gamma. Źródłem promieniowania X może być aparat rentgenowski albo przyspieszacze cząstek, tj . betatron, akcelerator Van de Graaffa, lub przyspieszacz liniowy. Źródłem promieniowania gamma są naturalne lub sztuczne izotopy promieniotwórcze (iryd-192, cez-13 7, kobalt-ó0) . Po naświetleniu błony promieniami przechodzącymi przez badany przedmiot, wywoływuje się j ą w ciemni, płucze w bieżącej wodzie i suszy w ogrzewanym powietrzu. Tak wykonany radiogram zostaje później zbadany przez wysokokwalifikowanego specjalistę.

Rys. 1 Wady zewnętrzne spoin:

a)     niedostateczna grubość spoiny

b)    zbyt gruby nadlew

c)     nieregularność kształtu spoiny

d)    brak przetopu

e)     podtopienia na brzegach lica

f)      wycieki

g)    spoiwo przechodzi poza brzeg spoiny i zalewa metal rodzimy

h)    pęknięcie

Rys. 2 Wady wewnętrzne spoin:

1 ) brak wtopu

2) brak przetopu

3) pęcherze w postaci "gniazd"

4) niemetaliczne wtrącenia w postaci makroskopowych oddzielnych pęcherzy

5) niemetaliczne wtrącenia w postaci ziaren żużla

6) niemetaliczne wtrącenia w postaci drobnych , gęsto rozsianych w metalu mikroskopowych zanieczyszczeń

7) pęknięcia gwieździste w kraterach 

8) pęknięcia spoin poprzeczne

9) pęknięcia spoin podłużne