RZEŹBA KLASYCYZMU
· Duńczyk Thorvaldsen – tematyka mitologiczna; Pomnik ks. Poniatowskiego w Warszawie; Pomnik M. Kopernika w Warszawie; neogotycki grobowiec Włodzimierza Potockiego na Wawelu; rzeźba monumentalna.
· Jakub Tatarkiewicz – uczeń Thorvaldsena; Umierająca Psyche – rzeźba. Postaci na frontonie Teatru Wielkiego w Warszawie; grobowiec Potockich w Wilanowie.
· Antonio Canova – Tancerka (biały marmur); półleżący portret siostry Napoleona; tematyka mitologiczna - Trzy Gracje.
· Jakub Monaldi - Włoch działający w Polsce na dworze Stanisława Augusta; rzeźby portretowe i alegoryczne dla zamku królewskiego w Warszawie.
RZEŹBA XIX-XX WIEKU
· Auguste Rodin (1840-1917)
- Francuz, twórczość na przełomie XIX-XX wieku. Zaczynał od naturalizmu (odlew wyglądała niemal jak żywy człowiek) –
- debiut Człowiek ze złamanym nosem. Jan Chrzciciel (1879). Dzieła symbolistyczne, również impresjonistyczne (zatarte rysy twarzy). Wrota piekieł – pracował nad tym dziełem 20 lat. Wpływy Michała Anioła, baroku.
- Mieszczanie z Calais – elementy ekspresjonizmu. Dłonie miały wyrażać uczucie, stosował celowe deformacje, przerysowania, portrety wrażeniowe (impresjonistyczne). Amor i Psyche – elementy secesji, płynność. Często kontrastował gładki dopracowany fragment rzeźby z surowym kamieniem.
- Myśl.
- Ręka Boga.
- Myśliciel. – metoda profilów – rzeźba z każdej strony ma ciekawy kontur.
- Danaida – zestawienie wypracowanej rzeźby kobiety z surowym kamieniem.
- Katedra – symboliczny układ dwóch dłoni.
- Balzac – rzeźba wolnostojąca.
Zajmował się wyłącznie człowiekiem.
· Camille Claudel – utalentowana uczennica Rodina, rzeźbiła dla niego podpisując się jego nazwiskiem. Kloto – rzeźba Camille, ekspresyjna.
· Wacław Szymanowski (1859-1930) – początkowo zajmował się malarstwem realistycznym; polski rzeźbiarz, autor m.in. pomnika Chopina w Warszawie (odsłonięcie po wojnie w 1958 r.). Nurt secesyjny. Pędzący koń – ekspresja. Los; Macierzyństwo. Projekt wykonania Pochodu na Wawel – postaci z historii Polski kroczące ku Wawelowi. Pomnik Słowackiego w Krzemieńcu.
· Ksawery Dunikowski (1875-1964) – studia pod okiem Laseczki (rzeźbiarz secesyjny), wybitny student. Korzysta z impresjonizmu w rzeźbie. Ewa; kobiety brzemienne; Macierzyństwo – cykle, Tchnienie. Autor Głów wawelskich. Przebywał w Oświęcimiu – po tych przeżyciach monumentalizm a pracach Dunikowskiego. Powstały prace malarskie Oświęcim; Kaktusy; Człowiek w przestrzeni. Wielkie pomniki Pomnik czynu powstańczego (Góra św. Anny) 1949-52. Pomnik Wyzwolenia ziemi warmińskiej i mazurskiej w Olsztynie 1949-1955. Fatum – praca symbolistyczna. Autoportret – polichromowany z drewna – tendencje kubistyczne.
Dunikowski wychodzi od impresjonizmu à symbolizm à ekspresja à synteza à MONUMENTALIZM (połączenie architektury z monumentalną rzeźbą).
· Henryk Kuna (1879-1945) – należał do grupy „Rytm”; nawiązania do polskiej sztuki ludowej. Monumentalność, obłość, ciężkość. Studium kobiety; Anioł; Alina; Rytm.
AnnaMartaJolanta