fale - skrypt.pdf

(507 KB) Pobierz
fale_07.dvi
Instytut Fizyki
RUCHFALOWY
Włodzimierz Salejda
Notatki do wykładów z fizyki dla studentów
Wydziału Inżynierii Środowiska PWr
Rok ak. 2006/2007, semestr letni
Notatki są opublikowane w Interneciena stronie domowej autora
http://www.if.pwr.wroc.pl/˜wsalejda,
zktórejmożnapobraćskompresowaneplikifale ps.ziplubfale pdf.zipznotatkamizapisanymi
w formatach PS lub PDF .
Pliki rozpakować należy za pomocą programów: pkunzip,InfoZip,WinZip itp.
Bezpłatne przeglądarki do plików postscriptowych (o rozszerzeniu .ps ) oraz zapisanych
w formacie Portable Document File (o rozszerzeniu .pdf ) są dostępne w Internecie na stro
nie z notatkami.
Wrocław, wrzesień 2007
651354436.005.png 651354436.006.png
Spis treści
1. Wprowadzenie 3
2. Fale sprężyste 5
2.1. Prędkości stowarzyszone z ruchem falowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8
3. Równanie fali monochromatycznej 9
3.1. Prędkość fazowa fali monochromatycznej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10
3.2. Równanie fali płaskiej rozchodzącej się w dowolnym kierunku . . . . . . . . . . . 12
4. Równanie falowe 13
4.1. Proste wyprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13
4.2. Liniowe równanie falowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14
4.3. Prędkość impulsu poprzecznego w strunie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16
4.4. Jednowymiarowa fala podłużna w pręcie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17
4.5. Dodatek I . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 20
5. Energia fali sprężystej 21
5.1. Dodatek II . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25
5.2. Przechodzeniefal sprężystychprzez granicę ośrodków . . . . . . . . . . . . . . . 25
6. Fale akustyczne 29
6.1. Wzór Laplace’a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 30
6.2. Zależności fazowe w fali głosowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 31
6.3. Średnia wartość kwadratu ciśnieniaakustycznego . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
6.4. Przenoszenie pędu przez fale akustyczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 37
6.5. Akustycznyefekt Dopplera . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38
7. Interferencja fal 39
7.1. Interferencjafal monochromatycznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 39
7.2. Fale stojące na strunie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 40
7.3. Źródła dźwięków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42
7.4. Dudnienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43
7.5. Rezonans . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 44
8. Prędkość grupowa i modulacja fal 44
8.1. Modulacja amplitudowa fal radiowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46
8.2. O przekazie obrazu telewizyjnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47
8.3. Prędkość grupowa a prędkość fazowa – dyspersja fal . . . . . . . . . . . . . . . . 48
9. Fale nieliniowe 49
9.1. Fale uderzeniowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 49
9.2. Solitony . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51
2
Rzeczywistość to nie cecha, którą można wykryć papierkiem
lakmusowym.
Stephen W. Hawking 1
1. Wprowadzenie
Wszechświat, w tym także ta jego część, w którym istnieje cywilizacja ziemska, wypeł
niają różnego typu fale. Przestrzeń kosmiczną wypełnia między innymi promieniowanie relik
towe,będąceswegorodzajuechem okrzyku nowonarodzonego Wszechświata,którywydałtenże
w momencie,gdy był jeszcze bardzo bardzo młodym bo miał zaledwie 10 5 lat 2 .
Atmosferę ziemską wypełnia promieniowanie elektromagnetyczne (tj. fale elektromagne
tyczne o różnych długościach) emitowane przez Słońce, anteny radiowe, telewizyjne i nadaj
niki satelitarne umieszczone na orbitach okołoziemskich. Ogólnoświatowa sieć komputerowa
Internet, zapis dźwięku i obrazów na dyskach kompaktowych, urządzenia audiowizualne oraz
multimedialne,telekomunikacja(naziemnaisatelitarna)–wszystkotofunkcjonujedziękiokre
ślonym procesom falowym.
Skorupę ziemską od czasu do czasu nawiedzają trzesienia. Powierzchnię mórz i oceanów
pokrywająfalemorskiewzbudzanewiatrem 3 .Przedmiot,którywrzuconodospokojnegojeziora
lubstawu(alborozlewiskawdorzeczuOdrypodczaspowodzitysiącleciazlipcu1997roku)jest
żródłem fal rozchodzącychsię koliściepo powierzchni wody.
Specyficznytypzjawiskafalowego,którepozwalamsobienazwaćfan–faląmożnaobserwować
na stadionach. Publiczność tam zgromadzona 4 wzbudza fan–falę wstając z krzeseł i siadając
na nie w odpowiednich chwilach czasu 5 . W tym przypadku mamy do czynienia z impulsem
falowym biegnącym w ośrodku, którym jest publiczność.
Sala wykładowa, w której się obecnie znajdujemy jest wypełniona falami akustycznymi,
których źrodłem jest, m.in. wykładowca. Każdy z obecnych tutaj słuchaczy staje się także
źródłem fali akustycznej, jeśli zadaje pytanie lub rozpoczyna pogawędkę z sąsiadką lub sąsia
dem. Powiem więcej, jeśli nawet żadna z obecnych na tej sali osób chwilowo nie rozmawia, to
i tak jest ona źródłem promieniowania cieplnego, ponieważ każde ciało o temperaturze bez
względnej większej od zera absolutnego emituje promieniowanie cieplne (tj. promieniowanie
elektromagnetyczne).
Innym rodzajem ruchu falowego jest fala materii 6 , która towarzyszy zgodnie z hipotezę de
Broglie’a (dualizm falowokorposkularny) każdemu ciału o pędzie p = 0, a jej długość materii
wynosi 7 materii = h/p , gdzie h =6 , 62 10 34 J s jest stałą Plancka.
Stephen Hawking 8 w swej wersji kosmologii kwantowej, dotyczącej WielkiegoWybuch, po
sługuje się funkcją falową Wszechświata 9 .
1 Cytatpochodzizksiążki:S.W.Hawking,R.Penrose, Naturaczasu iprzestrzeni ,WydawnictwoZyskiSka,
Poznań 1996.
2 WiekWszechświatajestszacowanynaod10 10 do2 . 0 10 10 lat.Dzisiaj,wrzesień 2007,czastrwaniaWszech
świata szacowany jest na około13,7 mld lat.
3 Fale morskie wzbudzane przez trzęsienia ziemskie noszą nazwę tsunami .
4 Widzowie,towzdecydowanejwiększościfanidanejdziedzinysportu.Stądteżwywodzisięstosowanaprzeze
mnie nazwa fan–fali.
5 Jak oszacować prędkość fan–fali?
6 Nazywana jest także falą prawdopodobieństwa .
7 Na szczęście Matka Natura nie wyposażyła człowieka w narządy, za pomocą których widzialne byłoby
promieniowanie cieplne lub też fala materii stowarzyszona z człowiekiem lub innymi obiektami. Nie jest to
niezbędne do podtrzymywania podstawowych funkcji organizmów żywych.
8 Patrz rozdział 5 książki cytowanej w pierwszej stopce.
9 W tym sensie, być może sami jesteśmy pewną formąruchu falowego?
3
651354436.007.png
Przykłady ruchu falowego i zjawisk mających charakter falowy można by tutaj mnożyć
i wyliczaćdalej 10 . My zajmiemysię podstawowymi właściwościami ruchufalowego (fali),które
z punktu widzenianauk inżynierskichi fizyki są najistotniejsze.
Falatopojęcieabstrakcyjne.Podpojęciemfalibędziemyrozumielidalejrozchodzeniesięza
burzeniaośrodka(lubpola)odjednegodoinnegopunktuośrodka(pola).Precyzyjneokreślenie
falipodamy wdalszymciąguwykładu. Rozchodzeniusięzaburzeniatowarzyszyprzekazywanie
ruchu 11 w jaki wprawiane są cząsteczki ośrodka, do których fala dociera. W tym kontekscie,
znane typy ruchów falowychprzyjęto dzielićna dwie duże grupy, którymi są:
I. Fale sprężyste (patrz rozdział 2) zwane także falami mechanicznymi – fale te będą
przedmiotemnaszego szczególnego zainteresowania;
II. Fale elektromagnetyczne – tym falom poświęcimy nieco uwagi po zapoznaniu się
z równaniami Maxwella.
Fale sprężysteswojąnazwę zawdzięczajątemu,żerozchodząsię,tj. istniejątylkow ośrod
kach sprężstych ,natomiastfaleelektromagnetycznemogąsięrozchodzićtakżewpróżni.Pro
pagacjafalelektromagnetycznych(grawitacyjnych)jestzwiązanazrozchodzeniemsięzaburzeń
pola elektromagnetycznego(grawitacyjnego). W tym sensie do rozchodzenia się fal elektroma
gnetycznych(grawitacyjnych) nie jest wymagane istnienieośrodka sprężystego 12 .
Dobrym przykładem ruchu falowego z pierwszej grupy jest dźwięk (fale akustyczne). Na
tomiast do drugiej grupy zaliczamy, m.in., światło, fale radiowe i telewizyjne, promieniowanie
X.
Dodajmy, że fale rozchodzą się ze skończoną prędkością i że towarzyszy im przekaz energii
oraz pędu (patrz rozdział 5).
Ruchfalowy jest działemfizyki,wktórym manifestujesię wyraźniejedność iuniwersalność
praw przyrody, ponieważ do opisu fal będziemy:
stosowali dynamikę Newtona (patrz rozdział 4),
odwoływali się do własności sprężystych ciał (patrz rozważania dotyczące rozchodzenia
się fal sprężystychw rozdziale 4),
posługiwali siętermodynamiką(patrzrozdziały6dotyczącewzoruLaplace’aifaluderze
niowych(patrz rozdział 9.2)).
Będziemy mówili głównie o falach liniowych, które spełniają zasadę superpozycji (patrz
podrozdział Interferencja fal ) . Omówimy także krótko fale nieliniowe,których dobrym repre
zentantem są solitony (patrz rozdział 9.2).
10 Nie jest ruchem falowymtzw. fala w wojsku.
11 Zazwyczaj jest to ruch harmoniczny tłumiony.
12 Zagadnienie to ma swoją długą historię związaną z postulatem istnienia hipotetycznego eteru, tj. wyima
ginowanego ośrodka, w którym rozchodzą się fale elektromagnetyczne. Tego typu problemy były rozpatrywane
i szeroko dyskutowane na przełomie XIX i XX wieku. Sformułowanieprzez Einsteina szczególnej teorii względ
ności położyło kres tego typu spekulacjom. Jednakże pojęcia próżni nie należy utożsamiać z absolutnie pustą
przestrzenią będącą tutaj synonimemabsolutnieniczego,ponieważ próżniaz punktu widzenia fizykikwantowej
ma swoją wewnętrzną strukturę (jest to przecież fragment czterowymiarowej czasoprzestrzeni), którą przyjdzie
nam jeszcze dokładnie poznać. Zamiast próżni, mówimy w tym przypadku o polu jako o ośrodku, w którym
propagują się fale.
4
651354436.008.png 651354436.001.png
W miarę jak odkrywamy kolejne fundamentalnezasady fizyki,
okazuje się, że mają one coraz mniej wspólnego z naszym ży
ciem.
2. Fale sprężyste
Wszystkie rodzaje fal sprężystychrozchodząsię (mówimy,żepropagują się) wośrodku wy
kazującym sprężystość objętości lub sprężystość postaci (kształtu). Wymienionetutaj rodzaje
sprężystości wykazujągazy, cieczeiciała stałe 14 .Płyny wykazują jedyniesprężystośćobjętości
natomiast ciała stałe sprężystość objętości i sprężystość postaci 15 .
Zadanie 1. Wyjaśnić własności sprężystości płynów i ciał stałych.
Z właściwością tą mamy do czynienia wówczas, gdy próbujemy zmienić objętość płynu
lub ciała stałego albo też kształt ciała stałego. Czynimy to zazwyczaj w określony sposób, tj.
ściskamypłynlubciałostałelubodkształcamyciałostałe(rozciągając,ściskając,skręcająclub
zginając je). Wtedy to zaczynają odgrywać rolę przyciągające lub odpychające oddziaływania
między cząsteczkami ośrodka, które przeciwdziałają jego odkształceniu. Po ustaniu działania
zewnętrznej siły powodującej odkształcenie, ośrodek powraca do początkowej objętości lub
kształtu. Właściwość tę przyjęto nazywać sprężystością ośrodka 16 .
Istniejąodpowiedniecharakterystykiilościoweopisującesprężystość,którekrótkoprzedsta
wiamy poniżej.
Jeśli miara zewnętrznego oddziaływania na dany układ fizyczny jest dostatecznie mała,
to wartość odkształcenia " ośrodka sprężystego jest proporcjonlna do , tj.
" = , (1)
gdzie — współczynnik sprężystości ośrodka — jest miarą właściwości sprężystych danego
ośrodka. Miarąoddziaływania zewnętrznego jest zazwyczajnaprężenie(zwane, wprzypadku
płynów, ciśnieniem), zaś miarą odkształcenia ośrodka sprężystego " jest względna deformacja
(wielkość bezwymiarowa).
Ośrodek sprężysty spełniający (1) będziemy określali mianem liniowego .
Zadanie 2. Jaki jest wymiar współczynnika ?
Ostatnią zależność stosuje się zazwyczaj w następującej postaci:
= 1
(2)
gdzie K jestmodułemsprężystości 17 ,którybędącodwrotnościąwspółczynnikasprężystościjest
także miarą właściwości sprężystychośrodka.
Zadanie 3. Jaki jest wymiar współczynnika K ?
Zastanówmysię,jakpowiązaćsprężystośćciałzfalamisprężystymi.Wtymceluodwołajmy
się do doświadczeń myślowych.
13 Cytat pochodzi z książki: Steven Weinberg, Sen o teorii ostatecznej , Wydawnictwo Alkazar Sp z.o.o.,
Warszawa 1994.
14 Przypomnijmy, że gazy i ciecze przyjęto, w naukach inżynierskich, nazywać płynami. Natomiast w fizyce
ciecze i ciała stałego (takie jak: ciała amorficzne (szkła, stopy, polikryształy), kryształy (np. kryształek soli
kuchennej lub kwarcu, ciekłe kryształy) przyjęto określać mianem materii skondensowanej.
15 Terminsprężystość oznaczatutajwłaściwośćfizyczną polegającąnadążeniudanegoośrodkadozachowania
swej początkowej objętości lub postaci (kształtu) po ustaniu działania powodującego odkształcenie.
16 Zauważmy,że możnawtymkontekscie mówićopewnego rodzajupamięcidotyczącej kształtu lubobjętości
rozpatrywanego ośrodka.
17 Dobrym tego przykładem jest prawo Hooke’a: l
l 0
=
E = F
5
Steven Weinberg 13
" = K ",
E S , gdzie E – moduł Younga, F – wartość
zewnętrznejsiłyprzyłożonejdoprętaodługościpoczątkowej l 0 ipoluprzekrojupoprzecznego S , l –wydłużenie
pręta pod działaniem F .
651354436.002.png 651354436.003.png 651354436.004.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin