Guntl-Azgal Dw�ch przeciw Staremu �wiatu Cz�� II Ko�ysaniu si� statku towarzyszy�o regularne skrzypienie drewna. Hyftli-Tyfli rozejrza� si�. Znajdowa� si� w ciemnym pomieszczeniu wy�adowanym skrzyniami, beczkami i workami. Gdzie si� znajduje? Sk�d si� tu wzi��? Czemu nie jest w pokoju na pi�trze warsztatu? Wszystkie pytania st�umi� b�l, kt�ry wr�ci� wraz z przytomno�ci�. Poczu� czyj�� d�o� na swoim czole. - Le�. Masz gor�czk�. Potrzebujesz odpoczynku. Masz, napij si� wody. Axi-Quarti zdj�� d�o� z czo�a brata i poda� mu wod� w glinianej misce, kt�r� znalaz� w �adowni. W chwili ujrzenia kompana Hyftli-Tyfli przypomnia� sobie wszystko. Kradzie� w Axlotl, bitw� i pechow� akcj� odzyskania p�ytki. Jak�e teraz �a�owa�, �e nie pozosta� na polu bitwy. - Co si� ze mn� sta�o? - Podczas ataku terradon�w po�lizgn��e� si�, uderzy�e� w g�ow� i straci�e� przytomno��. Hyftli-Tyfli pomaca� d�oni� g�ow� w poszukiwaniu rany. Z ulg� stwierdzi�, �e g�owa nie jest rozci�ta. Podni�s� g�ow� z worka, kt�ry pod�o�y� mu pod g�ow� Axi-Quarti i usiad�. - Jak d�ugo by�em nieprzytomny? - Od wyp�yni�cia, czyli oko�o pi�� dni, nie potrafi� dok�adnie powiedzie�, od tego czasu nie wychodzi�em na zewn�trz. - Na Soteka, ale si� wpakowali�my! - Hyftli-Tyfli pokr�ci� z rozpacz� g�ow�. - To wszystko moja wina! - Uspok�j si�! - rzuci� surowo drugi skink. - Jak dotychczas Nowi nie wykryli naszej obecno�ci na pok�adzie. To dobry znak. Nie mam jeszcze �adnego planu, ale jako� uda nam si� odzyska� p�ytk�. Co dalej, nie wiem. Nie zastanawia�em si� nad tym. Jak na razie skupi�em ca�� moj� uwag� na urz�dzeniu tego miejsca i staraniach, aby ludzie nas nie wykryli. Gadzi wojownik pom�g� wsta� swojemu towarzyszowi i zacz�� oprowadza� go po �adowni. - W tej beczce znajduje si� woda - wskaza� beczk� szponem. - Nie mo�emy wypi� jej zbyt du�o, �eby za�oga statku nie zacz�a czego� podejrzewa�. Prowiant znajduje si� w skrzyniach. Jedn� z nich otworzy�em. - A co z brakiem toalety? - spyta� z u�miechem Hyftli-Tyfli. Po stani�ciu na nogach poczu� nag�y zew natury, skutek parodniowej nieprzytomno�ci. - Tym te� si� zaj��em. Widzisz t� beczk� z namalowanymi na niej trzema czerwonymi krzy�ykami? Nie jest wype�niona wod�, lecz jakim� dziwnym, s�odkawym, czerwonym p�ynem. Opr�ni�em j� troch�, no mo�e sporo, smakuje troch� jak sok z winogron. Od pocz�tku naszej "podr�y" nikt z Nowych si� ni� nie interesowa�, wi�c postanowi�em u�y� jej jako wychodka. Zastanawia mnie tylko jedno, po wypiciu tego p�ynu obudzi�em si� na pod�odze. Bola�a mnie g�owa i nie wiedzia�em co si� sta�o, ale chy... - To dobrze, �e o tym pomy�la�e� - przerwa� mu przest�puj�cy z nogi na nog� skink. - Ch�tnie wypr�buj� tw�j "wynalazek". Axi-Quarti rozbawiony sytuacj� wykona� gest zapraszaj�cy brata w stron� beczki, po czym oddali� si� �miej�c si� skincza�skim �miechem przypominaj�cym rechot. To by�a pierwsza okazja do �miechu od chwili uwi�zienia w �adowni. Strach i niepewno�� ich losu odczuwane przez te pi�� dni omal nie doprowadzi�y go do ob��du. Wiedzia�, �e jego towarzysz b�dzie musia� przej�� przez to samo. Jednak z jego pomoc� p�jdzie mu �atwiej ni� jemu samemu. Hyftli-Tyfli wr�ci� zadowolony. Obaj zacz�li si� �mia�. To dobrze - pomy�la� Axi-Quarti. Lepiej si� �mia� w beznadziejnej sytuacji ni� popa�� w sid�a rozpaczy. Powr�cili do miejsca, w kt�rym le�a� nieprzytomny skink, usiedli na pod�odze i zacz�li obmy�la� plan ich uwolnienia i odzyskania p�ytki. Na takich rozmy�laniach up�ywa�y im dni. Czekanie na niewiadome sta�o si� nie do wytrzymania, tylko rozmowy mog�y uchroni� ich przed popadni�ciem w panik�. W kambuzie panowa�o zamieszanie. Ca�a, nieliczna ju� za�oga rozsiad�a si� przy przybitych do pod�ogi sto�ach. Kapitan, Ernando Caprossa, wysoki, dobrze zbudowany Estalijczyk wsta� trzymaj�c w r�ku z�ot� p�ytk�. - Przyjaciele - na s�owa dow�dcy wrzawa ucich�a. - Niewielu nas zosta�o, stracili�my wielu przyjaci�, ale wszystkie nieszcz�cia, kt�re nas dotkn�y maj� te� swoje dobre strony. Im jest nas mniej, tym wi�cej ka�dy dostanie. To ma�e cudo - potrz�sn�� z�ot� p�ytk� - jest warte o wiele wi�cej, ni� z�oto, z kt�rego jest zrobione. Po dop�yni�ciu do Bilbali i wizycie u mojego klienta ka�dy z was zostanie hojnie obdarowany. Spisali�cie si� na medal, czas wi�c najwy�szy na przedsmak �ycia, jakie was czeka po dostaniu zap�aty. James! - Tak kapitanie! M�ody, niezbyt wysoki, lecz dobrze zbudowany ch�opak o rudych w�osach i roze�mianych oczach wsta� i zasalutowa� prze�o�onemu. - Przynie� mi tu z �adowni beczk� breto�skiego wina, t� kt�r� trzyma�em na specjaln� okazj�. Dobrze, �e znale�li�my p�ycizn� i mogli�my zarzuci� kotwic�. Tej nocy nikt nie b�dzie pracowa�, wszyscy b�d� pi� do upad�ego! Odpowiedzia�y mu radosne ryki marynarzy. - No dalej James, nie ka� nam czeka�! - Tak jest kapitanie! M�odzieniec szybko wbieg� na schody prowadz�ce na pok�ad i pokona� je z pr�dko�ci� i zwinno�ci� dzikiego kota. Zdecydowanie nie ukrywa� swojego podekscytowania wywo�anego maj�c� nadej�� hulank�. Otworzy� drewniane drzwi i wybieg� na pok�ad, g�o�no dudni�c bosymi stopami o drewniany pok�ad. Axi-Quarti otworzy� oczy. Zbudzi� go ha�as otwieranej klapy od �adowni. Ostro�nie wychyli� g�ow� zza skrzy�. Jeden z Nowych g�o�no zszed� po schodach i zacz�� biec w ich stron�. Odg�osy krok�w obudzi�y Hyftli-Tyfliego. Zgodnie z nawykiem wyuczonym w wojsku ca�kowicie si� ockn�� i si�gn�� po jeden z oszczep�w le��cych obok niego, nast�pny poda� bratu. Wbrew oczekiwaniom zimnokrwistych gapowicz�w Nowy nie podbieg� do nich, lecz zatrzyma� si� przy beczce oznaczonej trzema czerwonymi krzy�ykami, tej kt�rej u�ywali jako toalety. Obj�� j� r�koma, podni�s� i poruszaj�c si� znacznie wolniej ni� przedtem skierowa� si� ku wyj�ciu. M�wi�c co� do siebie w swoim j�zyku opu�ci� �adowni� i k�ad�c z hukiem beczk� na pok�adzie zatrzasn�� klap� od �adowni. - No to po nas - Hyftli-Tyfli pierwszy przerwa� cisz�. - Teraz na pewno Nowi odkryj� nasz� obecno��. - Niestety zgadzam si� z tob�, bracie. Obawiam si�, �e nasz los jest przes�dzony. Je�li Nowi przyjd� tu po nas, nie pozostaje nam nic, jak tylko broni� si�. Obaj byli przygn�bieni takim obrotem sytuacji, nie zamierzali jednak tanio sprzeda� swojej sk�ry. Zgin� w walce. James szybko zszed� po schodach o ma�o co z nich nie spadaj�c, trzymaj�c w r�kach beczk� wina. Jego wej�ciu do kambuza towarzyszy�o poruszenie w�r�d troch� ju� podpitych piwem marynarzy. Jeden z majtk�w podbieg� do niego i pom�g� nape�ni� kielichy towarzyszy. Weso�a gromada uspokoi�a si�, gdy kapitan wsta�. - Kamraci! Niech to wino stanie si� przedsmakiem naszego bogactwa. Oby ca�e nasze �ycie by�o tak dobre jak ono. Zdrowie! Kapitan wysun�� do przodu d�o� z kielichem, uderzaj�c w kielichy marynarzy. - Zdrowie kapitanie! - odpowiedzia�a ch�rem za�oga. Ernando zbli�y� kielich do ust, wpierw pr�buj�c wyobrazi� sobie smak wina, kt�rego zreszt� cz�sto kosztowa� i kt�rego by� znawc�. Nie zastanawiaj�c si� d�ugo wzi�� pot�nego �yka i pocz�� delektowa� si� smakiem. Nie by�o jednak czym si� delektowa�. Twarz kapitana wykrzywi�a si� w grymasie stanowi�cym mieszanin� zdziwienia, strachu i obrzydzenia. Czym pr�dzej wyplu� p�yn na st�. Reakcje cz�onk�w za�ogi by�y podobne. Jeden z marynarzy zemdla�, paru wymiotowa�o. Ernando krztusz�c si� i kaszl�c si�gn�� po kubek wody, aby wyp�uka� usta, po czym wypi� par� �yk�w piwa. Spojrza� w�ciekle na Jamesa. Twarz ch�opaka zrobi�a si� blada. Nie wiadomo czy to z obrzydzenia, czy ze strachu przed prze�o�onym. - James, sukinsynu! - krzykn�� m�odzie�cowi prosto w twarz �api�c go za prz�d koszuli. - Co to ma by� do cholery?! - W.. w.. wino panie kapitanie... - ch�opak z przera�enia ledwo m�g� m�wi�. - To ma by� kurwa wino?! G�wno nie wino, chcia�e� nas otru�! Twarz kapitana zrobi�a si� czerwona z gniewu. Za to James narobi� ze strachu w spodnie. Po jego twarzy sp�ywa�y ze �zy. Otoczy�a ich grupa marynarzy. - B�agam, niech mnie kapitan nie zabija! - j�cza� ch�opak. - Powiesz� ci� na rei albo rzuc� rekinom na po�arcie, je�li nie powiesz mi co si� tu sta�o. M�w! - Zrobi�em wszystko tak jak pan kaza� kapitanie. Poszed�em do �adowi i wzi��em z niej beczk�, t� kt�r� pan kaza�. Nic wi�cej nie rusza�em. Nigdy wcze�niej nie rusza�em tej beczki. Twarz kapitana nie zmieni�a wyrazu. - Na Mananna! Daj� s�owo! To nie moja wina panie kapitanie! Oby Khaine porwa� moj� dusz� je�li k�ami�! Kapitan uspokoi� si�. Wypu�ci� koszul� ch�opaka z d�oni. James osun�� si� na pod�og�. Ernando z trudem opanowa� gniew i stara� si� my�le� logicznie. - Je�li to kt�ry� z was - zwr�ci� si� do marynarzy - to niech lepiej teraz si� przyzna, a kara b�dzie l�ejsza. Zapanowa�a cisza. - Co jest? Mow� wam odebra�o? To musi by� kt�ry� z was! Chyba, �e... - na twarzy kapitana pojawi� si� grymas niepokoju. - Hueno - zwr�ci� si� do grubego bosmana - wybierz czterech ludzi. We�cie miecze i kusze. James, zmie� spodnie i do��cz do wybranej grupy. Spotkamy si� za dziesi�� minut przy wej�ciu do �adowni. Kapitan skierowa� si� do swej kajuty. James podni�s� si� z pod�ogi i poszed� si� przebra�. Wyznaczona grupa marynarzy pobieg�a po bro�, po czym stawi�a si� w wytyczonym miejscu czekaj�c na kapitana. Ernando wyszed� zza drzwi. Mia� na sobie kolczug�. W jednej r�ce trzyma� szpad�, w drugiej pistolet. Za nim wyszed� James, trzymaj�c w r�kach d�ug� lin�, porz�dnie zwini�t�. - Obawiam si�, �e mamy na pok�adzie jakiego� pasa�era na gap�. Nie wiem jak to si� sta�o, �e nie zosta� wykryty od wyruszenia z Bilbali, ani jaki jest cel jego podr�y, ale chcia�bym go mie� �ywego. Po to te liny. Je�li jednak nie uda si� nam go schwyta�, b�dziemy musieli go zabi�. Pami�tajcie, nie r�bcie niczego, je�li nie wydam takiego rozkazu! W�r�d marynarzy panowa�a cisza, skin�li tylko g�owami, �e rozumiej�. - James, trzymaj si� z ty�u, nie wysuwaj si� dop�ki ci nie powiem. Dobra. Wchodzimy na moj� komend�. Obaj gadzi wojownicy czekali w napi�ciu na nadej�cie wroga. �aden z nich nie �udzi� si�, �e za�oga ...
Meridion