Shimrod Pami�taj�cy Pie�ni Prze��cz Starego Smoka pisane pod wp�ywem chwili i aby da� �wiadectwo prawdzie, kiedy wszystko co pi�kne umiera Dziwny to kraj i dziwna ziemia. Nazywaja ten l�d starym, ale c� oni wiedz� o wiekach, kt�re przemin�y. Mo�e to i jest dla nich Stary �wiat, lecz na pewno nie dla nas. Nazywaj� mnie Mar, cho� moje prawdziwe imi� jest nieco inne. Jestem najm�odszym w tym regimencie i mo�e dlatego czasami czuj� si� tak, jakby wok� byli sami starsi bracia i ojcowie. M�wiono mi, �e jestem niezwyk�y, gdy� nikt w tak m�odym wieku nie wst�puje w szeregi stra�y kr�lewskiej. Moi przyjaciele �miej� si� ze mnie powtarzaj�c, �e jestem przeznaczony do czego� innego ni� ochrona Najwy�szego W�adcy. A wszystko wzi�o si� st�d, i� czarodziej, kt�ry nam towarzyszy, rozmawia� jaki� czas temu ze mn� o moich snach. Kiedy tylko zamykam oczy widz� smoki. W�a�ciwie to jest to tylko jeden smok. Pot�na bestia o b��kitnych skrzyd�ach i szafirowych oczach. Zawsze przygl�da mi si� uwa�nie, jakby mnie ocenia�a. Co jest dla mnie bardzo dziwne, od jakiego� czasu nawet nie musz� zasypia�. Obraz bestii towarzyszy mi zawsze, kiedy tylko mam chwil�, by rozmysla�. To kolejny pow�d do �artow. Mar My�liciel. Jakim cudem wyl�dowa�e� tutaj ? - powtarzaj� - powiniene� od dawna by� ju� w Wie�ach Boga Heoth. Nadal jednak kocham moj top�r i pos�uguj� si� nim do�� zr�cznie. Zawsze gdy �arty zaczynaj� by� zbyt natarczywe, wtedy wstaj� i wyci�gam "Dar Mojego Ojca". Po kilku chwilach, kiedy ta�cz� z dwur�cznym toporem bitewnym, �arty ustaj�, a najstarsi w regimencie zaczynaj� kiwa� g�owami z zadowoleniem. Przybyli�my tu by odnale�� rodzin� kr�lewsk� podst�pnie uprowadzon� do tej zapomnianej przez Bog�w ziemi. Zwiadowcy donie�li nam, i� na Prze��czy Starego Smoka dostrze�ono tych, kt�rych obwiniali�my o porwanie. Czekali na nas ustawieni w r�wne szeregi patrz�c jak zajmujemy swoje pozycje. Nawet teraz, stoj�c tu i widz�c w oddali przeciwnik�w nie darz� ich nienawi�ci�. Kiedy� byli to nasi sojusznicy, przyjaciele i bracia. Nigdy bym nie przypuszcza�, �e kiedykolwiek b�d� walczy� z krasnoludami. A dzi� nie wiedzie� czemu stan�li przeciwko nam, oskar�eni o porwanie rodziny kr�lewskiej. Wys�ali�my emisariuszy z ��daniem wydania w nasze r�ce tych, po kt�rych tu przybyli�my. Jedyn� odpowiedzi�, jakiej nam udzielono by� j�k zwalnianych z ukrycia ci�ciw. Porzuci�em wszelk� nadziej�, teraz zosta�o ju� tylko rozwi�zanie ostateczne. Czeka�a nas walka. To nie by� dobry dzie� na umieranie i nikt z nas nie chcia� zostawi� przyjaci� na tej obcej ziemi. Widzia�em szale�c�w jak wykrzykuj� ku nam jakie� niezrozumia�e s�owa w swoim j�zyku, zobaczy�em jak z k��b�w pary wy�oni�y si� lataj�ce machiny, daleko poza nami pada�y pierwsze, �mierciono�ne pociski wypluwane przez ustawione pod ska�� dzia�a, a potem na ich szeregi, na skrzyd�ach strachu sp�yn�� smok. Zacz�a si� rze�. * * * Od rana Gerhindalis by� niespokojny, jego smok s�a� mu dziwne obrazy. - Gdzie� wysoko w przestworzach w powietrznej walce trzy przeciw jednemu. Trzy Bia�e smoki przeciw B��kitnemu, a wysoko ponad nimi roze�miana twarz Khaina, boga Przekl�tych... Gerhindalis nie potrafi� sobie wyja�ni�, co oznacza ten obraz. Jego wierzchowiec tak�e nie wiedzia�. Mo�e co� bardzo wa�nego, a mo�e nic takiego, ot zab��kane uczucie i wspomnienia walki, jaka rozegra�a si� wysoko na zasnutym ci�kimi chmurami niebie setki lat temu. A mo�e to z�y omen ? Zapowied� czyjej� �mierci ? W obliczu zbli�aj�cej si� bitwy to przecie� takie zwyczajne, �mier� sta�a si� czym� zwyczajnym... Co si� z nami dzieje ? - To nic, przyjacielu. Porwanie rodziny kr�lewskiej musi zosta� wyja�nione zanim w stolicy podniesie sie wrzawa i zn�w zaczn� dyskutowa� o wojnie.. Miejmy nadziej�, �e krasnoludowie oka�� si� dzi� rozs�dni. - Nadal uwa�asz, �e to oni s� odpowiedzialni za to wszystko ? Smok zamilk� na chwil�. �ypn�� szmaragdowym okiem na swojego wybranego, po czym odpowiedzia�: - Nie wiem. Ufam jednak, �e informacje wydobyte od wi�ni�w s� prawdziwe, a reszta ... - Tylko �e nasze informacje pochodz� od Asarnila - przerwa� mu elf. Smok milcza�. D�ugo zastanawia� si�, jakby w�tpliwo�ci na temat ca�ej sprawy jeszcze si� pog��bi�y. Lecieli wysoko ponad warstw� sk��bionych chmur. Bestia wykorzystuj�c wznosz�ce pr�dy powietrza praktycznie nie porusza�a skrzyd�ami. Oszcz�dza� si�y. Dzi� przelecieli ju� szmat drogi. Obaj byli nieco zm�czeni. Smok czu�, �e jego wybrany jest rozdra�niony. Po chwili jednak powiedzia�: - Asarnil twierdzi, �e pod wp�ywem zakl�cia nie mogli k�ama�. Elf gwa�townie uderzyl w ��k siod�a. - Asarnil !!! A od kiedy Asarnil jest ekspertem w sprawie magii ? Poza tym to renegat !!! - To jeden z nas i wybra� drog�, jak� mu przepowiedziano. Przecie� ju� o tym rozmawiali�my wiele razy. Zapad�o milczenie. Obaj wiedzieli, �e motywy post�powania Asarnila s� co najmniej tajemnicze. Nikt nie zna� przyczyn, dla kt�rych jeden z Sarathai opu�ci� Caledor dla tego miejsca i blasku z�ota. Nikt spo�r�d wybranych nie rozumia� Asarnila, a wi�kszo�� z nich pogardza�a nim i nazywa�a renegatem. Tylko smoki stawa�y w jego obronie, jakby wiedzia�y co�, jakby czu�y, �e tak by� musi. Je�dziec nerwowo poprawi� uprz�� utrzymuj�c� go podczas lotu na grzbiecie smoka. Rzuci� okiem na chmury zalegaj�ce nisko nad prze��cz�. Gdzie� tam w dole heroldowie w�a�nie zmierzali w stron� krasnoludzkich szereg�w. - Wiem. Nadal jednak co� mnie niepokoi. Czuje, �e co� nam umkn�o. My�lisz, �e b�dziemy walczy�? - Je�li sama nasza obecno�� nie wystarczy... Elf jakby niepewny, co ma powiedzie� zamy�li� si� g��boko. Po chwili jego oczy rozszerzy�y si�, a widoczne na twarzy skupienie znikn�o. Wykrzykn�� : - Musimy natychmiast wyl�dowa�! Asarnil !!! On przecie� nie jest magiem. Sk�d niby mia� pewno��, �e amulet i ukryte w nim zakl�cie prawdy nadal dzia�a. Sinnisel jest gdzie� tam w dole. Musz� z nim porozmawia�. - Teraz ju� nie ma na to czasu. Krasnoludowie zabili herold�w. Zaczyna si�!!! Obaj jakby za spraw� jakiego� magicznej si�y us�yszeli, a raczej poczuli wezwanie wys�ane przez maga przebywaj�cego razem z reszt� armii. Wiedzieli gdzie nakazano im uderzy�. Delikatnie koryguj�c lot pot�na bestia zacz�a b�yskawicznie nabiera� szybko�ci. Je�dziec wcisn�� si� g��biej w siod�o i skorygowa� ustawienie bojowej lancy, by ta stawia�a jak najmniejszy op�r p�dz�cemu wok� nich powietrzu. Smok wpad� w k��bi�ce si� ob�oki i przebi� je tu� nad prawym skrzyd�em armii krasnoludzkiej. B�ysn�o. Z najbli�szej grupy wrog�w wylecia�o w powietrze kilka pokurczonych figurek. B�yskawica zrodzona w gardzieli bestii przeskakiwa�a po szeregach ma�ych wojownik�w - zabi�a kilkunastu. Zanim ci, kt�rych omin�o wy�adowanie mogli otrz�sn�� si� z szoku, �mier� o b��kitnych skrzyd�ach wpad�a pomi�dzy nich. Elf i smok tworzyli doskonale zgran� par�, tam gdzie nie m�g� uderzy� smoczy szpon zadawa� ciosy �wietlisty elfi miecz. Ogon i paszcza bestii sia�y prawdziwe spustoszenie. Pot�ne smocze skrzyd�a obala�y najbli�szych wrog�w, by le��cych bezradnie mog�y zmia�d�y� zako�czone szponami �apy. Obaj wygl�dali jak uosobienie �mierci i patrz�c na nich zakl�tych w walce reszta elfiej armii ruszy�a do przodu nios�c ze soba pie�� z pozoru cich� i spokojn�. Brzmia�a jak tysi�ce szept�w obiecuj�cych wrogom jedynie chwalebny koniec. Unosi�a si� nad prze��cz� wy�ej i wy�ej. Po�r�d krasnoludzkich szereg�w mo�na by�o dostrzec pierwsze oznaki paniki. Obs�uga jednej z baterii znajduj�cej si� najbli�ej miejsca, gdzie walczy� smok nie wytrzyma�a i zacz�a ucieka�. Na nic zda�y si� w�ciek�e przekle�stwa dow�dcy. Spanikowani �o�nierze uciekali w kierunku ska�, gdzie szukali schronienia, pozostawiaj�c na�adowane dzia�a i zgromadzon� w pobli�u amunicj�. Elf na grzbiecie bestii rozejrza� si� wok�. Najbli�sze otoczenie by�o wolne od wrog�w. Czu�, �e smok gromadzi energi�, by wyzwoli� kolejn� b�yskawic�. Celem mia�a by� bateria dzia�, gdzie w�a�nie wszystkie lufy kierowano w ich kierunku. Gerhindalis nie czu� uniesienia, nie opanowa�o go to charakterystyczne podniecenie, kt�re zawsze towarzyszy�o mu kiedy walczyl z grzbietu bestii. Teraz jedynym uczuciem, jakie odczuwa�, by� smutek. Widzia� w�ciekle wykrzywione twarze ma�ych wojownik�w, kt�rzy pokazywali go palcami i wygra�ali mu pi�ciami. Krzyczeli co� niezrozumiale. Nie odpowiedzia� na ich wyzwanie. Widzia� utykaj�cego krasnoluda, kt�ry sam dopad� porzuconych przez jego �o�nierzy dzia� i pr�bowa� obr�ci� w jego kierunku jedno z nich. Nie przej�� si� tym, co robi� krasnolud. Zamar� na chwil�, a gdy si� ockn��, poczu�, �e po jego twarzy sp�ywaj� �zy. Elf schowa� miecz i zacz�� rozpina� uprz��. Nigdy nie zobaczy� salwy, kt�ra go dosi�gn�a, zmieciony z grzbietu smoka spad� na twarda ska�� przebity czterema be�tami. Zanim umar�, us�ysza� og�uszaj�cy lament smoka, za� zanim ciemno�� poch�on�a go ca�kowicie, spojrza� w kierunku samotnego krasnoluda si�uj�cego si� z dzia�em. Tamten sta� i patrzy� w jego kierunku. Ju� nie by� w�ciek�y, wypowiada� jakie� s�owa, potem schyli� g�ow�. Gerhindalis, jeden z Sarathai odszed� na zawsze. * * * Nasz regiment sta� na wzg�rzu jako ochrona dla g��wnodowodz�cego. Byli�my tutaj doskona�ym celem dla nieprzyjaciela, a mimo to dow�dca nie chcia� zmieni� pozycji. St�d mia� najlepszy pogl�d na sytuacj� poni�ej. Nagle gdzie� daleko od nas smok rykn�� pot�nie. Poczu�em fal� d�wi�ku, cho� by�em bardzo daleko od tamtego miejsca, poczu�em ogromny smutek, jakbym straci� najbli�sz� mej duszy osob�, poczu�em w�ciek�o�� i ��dz� mordu, a wszystko to trwa�o zaledwie chwil�. Pozbawiony je�d�ca smok rzuci� si� na najbli�szy regiment wroga rozszarpuj�c ma�e figurki wojownik�w na strz�py. Nie zdawa� sobie sprawy, �e z boku z pian� na ustach i szale�stwem w oczach biegnie ku niemu rudobroda wataha zabojc�w ze wzniesionymi toporami. Dopadli go siek�c gdzie popadnie, byli jak fala przyboju, kt�ra cho� pot�na potrzebuje wiele czasu by skruszy� ska�y Ulthuanu. Nie dali rady, cho� nie uciekli. Wycofali si� zostawiaj�c...
Meridion