Że ich los ukołysze zmieni w tak słowo nie
Cicho szepcą, gdy cierpią, gdy im serca pękają
Beznadziejne dni biegną, smutno, szaro i źle.
A głośno i najgłośniej krzyczą, kłamią, bluźnią, łżą
Swój los, żal i łzy, rozpacz swą
I głośno zaklinają wszystkie moce cały świat
O spokój i o szczęścia jakiś ślad.
Ludze mówią najciszej słowa ciepłe i czułe
Uśmiechają się tkliwie, razem w drogę chcą iść
Cicho szepcą o niebie, no i niebo rozumie
Że jest bardzo potrzebne tylko dla nich od dziś.
A głośno i najgłośniej ludzki szczęście śmieje się
Do kogo teraz iść dobrze wiem
I ludzie swoją radość jak najgłośniej śpiewać chcą
Gdy mają już swój port i miłość swą.
jovan111