SYRENKA.pdf

Z PRAKTYKI

SYGNALIZATOR DŹWIĘKOWY

Zabawka na weekend lub inne wolne chwile

zastosowań, a raczej ma służyć do zabawy. Nie wymaga

stosowania zasilacza ani baterii, a generuje krótkie impul-

sy dźwiękowe co kilkanaście minut. Można go zaliczyć do

kategorii rozwiązań konstrukcyjnych typu "triumf techniki nad rozu-

mem", jest on kolejnym dowodem na to, że takie pomysły mogą

przychodzić do głowy jedynie w czasie wakacji. Może być zasto-

sowany do wprawiania kogoś z domowników w zakłopotanie zwią-

zane z poszukiwaniem źródła krótkich dźwięków (gwizdów) emi-

towanych co kilka lub kilkanaście minut.

Źródłem energii dla układu (rys.1) jest miniaturowa bateria sło-

neczna. Można do tego wykorzystać baterię (zespół fotoogniw) ze

starego, nieużywanego kalkulatora kieszonkowego. Napięcie bate-

rii w czasie pracy powinno wynosić 1,5÷3 V, jest ono osiągalne wów-

czas, gdy całkowite pole powierzchni światłoczułej wynosi ok. 3 cm 2 .

Ponieważ zespół fotoogniw ma charakter źródła prądowego (o

dużej rezystancji wyjściowej), to nie nadaje się do bezpośredniego

zasilania układu elektronicznego. Z tego względu zwykle taka bate-

ria fotoogniw służy do ładowania akumulatora o małej rezystancji

wewnętrznej, a ten zasila układ.

Tutaj, zamiast akumulatora zasto-

sowano kondensator C1 o

pojemności 100 m F, do którego

końcówek jest dołączona bateria

słoneczna. Jest on faktycznym

źródłem zasilania układu.

Tranzystory komplementarne T1

i T2 tworzą multiwibrator asta-

bilny, w którym oba tranzystory

przez większość cyklu są zatkane,

a są w stanach aktywnych jed-

nocześnie przez czas będący

małym ułamkiem cyklu. Jego

BC558

Rys. 1. Schemat sygnalizatora

dźwiękowego

Rys. 2. Płytka drukowana sygnaliza-

tora dźwiękowego (skala 1:1)

Rys. 3. Rozmieszczenie elementów na

płytce drukowanej

działanie polega na powolnym ładowaniu kondensatora C2 przez rezy-

story R1 i R2 i po osiągnięciu wartości ok. 0,6 V, rozładowywaniu przez

złącze emiter-baza tranzystora T1. W tym czasie jest generowany krót-

ki impuls prostokątny, o szerokości zależnej od rezystancji R3, powo-

dujący uaktywnienie sygnalizatora piezoelektrycznego G1. Stała

czasu ładowania kondensatora C2, wyrażająca się iloczynem sumy

rezystancji R1 i R2 przez pojemność C2, wynosi ok. 1000 sekund co

powoduje, że impulsy są generowane co kilkanaście minut.

Pobór prądu przez układ jest bardzo mały w czasie ładowania kon-

densatora C2 i większy podczas generacji impulsu. Napięcie na kon-

densatorze C1 prawie się nie zmienia w czasie ładowania konden-

satora C2, a niewielka jego zmiana następuje w czasie generacji

impulsu, gdy prąd jest pobierany przez przetwornik dźwiękowy.

Średni prąd pobierany przez układ wynosi kilka mikroamperów.

Na rys. 2 przedstawiono płytkę drukowaną układu, a na rys.3 roz-

mieszczenie elementów. (cr)

Radioelektronik Audio-HiFi-Video 3/2006

P rzedstawiony układ nie jest przewidziany do poważnych

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: